ALLOTINO jazz rock cafe

Κυριακή, 25 Μαΐου 2008 5:23 μμ |

alt


Πάμε σαν άλλοτε... Αλλοτινό



Μέρες για τους φίλους μας, νύχτες για ποτά και μουσικές -ετούτες εδώ περισσότερο και από τις άλλες

Ευτυχώς που υπάρχουν ακόμη μερικά μαγαζιά όπου, και φίλους βρίσκεις και κανονικά ποτά (είδηση κατάντησε!) μπορείς να πιείς, και μουσικές απ' αυτές που μόνο σπίτι σου μπορείς να πετύχεις, ακούς.

Δεν ξέρω πόσα έμειναν, ούτε κατάλογο θέλω να κάνω. Απλώς, μιας και ξανάνοιξε (ανανεωμένο), μια κουβέντα για το "Αλλοτινό" της Κυψέλης θέλω να πω, ένα λεξίδιο "διαφημιστικό" (με την πραγματική έννοια του όρου: γνωστοποιώ) να απευθύνω.

Το "Αλλοτινό" λειτουργεί στη γωνία της πλατείας Αγίου Γεωργίου της Κυψέλης, απέναντι από το θρυλικό "Διόνυσο" (αν και σε λίγο το θρυλικό θάναι το "Αλλοτινό"), στο ισόγειο ενός παλιού κτιρίου (*). Με πολύ ξύλο και πέτρα, με μια υποδειγματική κάβα γεμάτη δεκάδες ουίσκυ (από τα απλούστερα μέχρι τα μαλτ), ρούμια, τεκίλες, βότκες, γκράπες -η χαρά του πότη. Μικρό, μαζεμένο, μακριά από μόδες περαστικές, παρεϊστικο, πρόσφέρει από blues και soul μέχρι ελαφρά jazz και rock που δεν το περιμένεις: ξαφνικά ακούς ένα Zappa ή τους Velvet να διασχίζουν το μαγαζί!

Μπορεί ο Bunuel να θεωρούσε πως το ιδανικό bar δεν έχει μουσική, και από μια άποψη έχει δίκαιο, αλλά από μια άλλη έχει δίκαιο και όποιος έχει συνδέσει το ποτό του με μουσικές που δεν σε ξεκουφαίνουν, σε γλυκαίνουν, σ' αρέσουν και σου επιτρέπουν να μιλάς όποτε θες, και όταν το πεθυμήσεις να κόψεις τη λέξη στη μέση για ν' ακούσεις ένα κιθαριστικό ριφ. Το "Αλλοτινό" είναι τέτοιο μαγαζί και το οφείλει στο μεράκι του Αντρέα -όποιος βρεθεί εκεί, θα καταλάβει αμέσως ποιος είναι: γεμίζει το χώρο...

Υ.Γ. Για τους λάτρεις του αυτοκινήτου, λίγο πιο κάτω υπάρχει γκαράζ αν και δεν είναι απίθανο να βρει κανείς θέση αφού στην περιοχή υπάρχει μια κινητικότητα, με τόσα μαγαζιά...

* Επτανήσου 16, πλ. Αγ.Γεωργίου, τηλέφωνο 210 8215331.


Bρείτε μας στο facebook 

http://www.facebook.com/pages/Athens-Greece/ALLOTINO-Jazz-Rock-Cafe/204342032488?ref=ts




Ποτάμια του αίματος

Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014 2:33 πμ |

alt

Αγαπητοί φίλοι,

Η χθεσινή νύχτα ήταν ακραία. Η «χερσαία εισβολή» στη Γάζα είχε αποτέλεσμα δεκάδες θύματα και αυτοκίνητα γεμάτα με ακρωτηριασμένους, σπαρασσόμενους, αιμορραγούντες, με ρίγη, ετοιμοθάνατους - κάθε είδους τραυματισμένους Παλαιστινίους, όλων των ηλικιών, όλοι άμαχοι, όλοι αθώοι.
Οι ήρωες στα ασθενοφόρα και σε όλα τα νοσοκομεία της Γάζας εργάζονται 12-24ωρες βάρδιες, χλωμοί από την κούραση και τον απάνθρωπο φόρτο εργασίας (χωρίς πληρωμή όλων στη Shifa τους τελευταίους 4 μήνες), νοιάζονται, συζητούν, προσπαθούν να κατανοήσουν το ακατάληπτο χάος των πτωμάτων, των μεγεθών, των άκρων, όσων περπατούν, όσων δεν περπατούν, όσων αναπνέουν, όσων δεν αναπνέουν, όσων αιμορραγούν, όσων δεν αιμορραγούν, ανθρώπων. ΑΝΘΡΩΠΩΝ!
Τώρα, για μία ακόμη φορά αντιμετωπίζονται σαν ζώα από «τον πιο ηθικό στρατό στον κόσμο» (sic!). Ο σεβασμός μου για τους τραυματίες είναι απέραντος, στη συγκρατημένη αποφασιστικότητά τους μέσα στον πόνο, την αγωνία και το σοκ, ο θαυμασμός μου για το προσωπικό και τους εθελοντές είναι ατέρμονος, η εγγύτητά μου στο παλαιστινιακό "sumud" μου δίνει δύναμη, αν και είναι στιγμές που θέλω απλώς να ουρλιάξω, να κρατήσω κάποιον σφιχτά, να κλάψω, να μυρίσω το δέρμα και τα μαλλιά του ζεστού παιδιού, που είναι καλυμμένο με αίμα, να προστατευτούμε μέσα σε μια αιώνια αγκαλιά - αλλά δεν έχουμε τέτοια πολυτέλεια, ούτε εκείνοι έχουν.
Σταχτιά πρόσωπα - Ω ΟΧΙ! όχι ένα ακόμη φορτίο με δεκάδες ακρωτηριασμένους και αιμορραγούντες, έχουμε ακόμη λίμνες αίματος στο πάτωμα της Εντατικής, σωρούς από ποτισμένες στο αίμα γάζες που στάζουν να καθαρίσουμε -ω- οι καθαριστές/στριες, παντού, γρήγορα φτυαρίζουν το αίμα και τους ιστούς που απορρίπτονται, τα μαλλιά, τα ρούχα, τους ορούς -τα απομεινάρια του θανάτου- όλα απομακρύνονται ... για να προετοιμαστούν ξανά, για να επαναληφθούν πάλι από την αρχή. Πάνω από 100 περιστατικά εισήλθαν στη Shifa τις τελευταίες 24 ώρες. Αρκετά για ένα μεγάλο καλά εξοπλισμένο με τα πάντα νοσοκομείο, αλλά εδώ - σχεδόν τίποτα: ηλεκτρικό, νερό, αναλώσιμα, φάρμακα, πίνακες πορείας ασθενών, όργανα, οθόνες - όλα σκουριασμένα και σαν να προήλθαν από μουσεία νοσοκομείων του χθες. Αλλά δεν παραπονιούνται, αυτοί οι ήρωες. Συνεχίζουν, όπως οι μαχητές, προχωρούν, με ασύληπτη αποφασιστικότητα.
Και καθώς σας γράφω αυτά τα λόγια, μόνος, σ' ένα κρεβάτι, τα δάκρυά μου κυλούν, τα ζεστά αλλά άχρηστα δάκρυα της οδύνης και της θλίψης, της οργής και του φόβου. Δεν συμβαίνει αυτό! Και μετά, τώρα μόλις, η ορχήστρα της ισραηλινής πολεμικής μηχανής ξεκινά ξανά τη μακάβρια συμφωνία της, τώρα δα: ριπές πυροβολικού από τα πλοία του ναυτικού ακριβώς κάτω στις ακτές, η βοή των F16, των αποκρουστικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών (αραβικά «Zennanis», αυτά που μουρμουρίζουν), και σωρηδόν τα Απάτσι. Τόσα πολλά κατασκευασμένα και πληρωμένα στις και από τις ΗΠΑ. Κύριε Ομπάμα - έχετε καρδιά; Σας προσκαλώ - περάστε μια νύχτα - μια μόνο νύχτα - μαζί μας στη Σίφα.
Ίσως μεταμφιεσμένος σαν καθαριστής. Είμαι 100% σίγουρος, ότι θα άλλαζε η Ιστορία. Κανένας άνθρωπος με καρδιά ΚΑΙ ισχύ δεν θα μπορούσε ποτέ να περάσει μια νύχτα στη Σίφα χωρίς να φύγει αποφασισμένος να τερματίσει τη σφαγή του Παλαιστινιακού λαού. Αλλά οι άκαρδοι και οι ανηλεείς έχουν κάνει τους υπολογισμούς τους και έχουν προγραμματίσει μία ακόμη "dahyia" σφαγή στη Γάζα. Τα ποτάμια του αίματος θα συνεχίσουν να ρέουν την υπόλοιπη νύχτα. Μπορώ να τους ακούω που έχουν κουρδίσει τα όργανα του θανάτου. Παρακαλώ. Κάντε ό,τι μπορείτε. Αυτό, ΑΥΤΟ δεν μπορεί να συνεχιστεί.

Μαντς

Γάζα, Κατεχόμενη Παλαιστίνη

Ο Mads Gilbert είναι Καθηγητής και Επικεφαλής Κλινικής, στην Κλινική Επείγουσας Ιατρικής, στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Βόρειας Νορβηγίας, στο Τρόμσο, στη Νορβηγία. Είναι εθελοντής στη Γάζα.



«Fizcult Hura»

Πέμπτη, 17 Ιουλίου 2014 1:24 πμ |

alt

 Ένας σπουδαίος Άγγλος ποδοσφαιριστής, ο Γκάρι Λίνεκερ, πριν από μερικές δεκαετίες διατύπωσε την περίφημη ρήση: Το ποδόσφαιρο, είχε πει, είναι ένα παιχνίδι στο οποίο 22 τύποι τρέχουν πίσω από μια μπάλα, ένας διαιτητής κάνει ένα σωρό λάθη και «στο τέλος κερδίζουν πάντα οι Γερμανοί»!

   Από τότε η φλεγματική ατάκα του Λίνεκερ έχει μετατραπεί σε σλόγκαν. Επαναλαμβάνεται στα σχόλια και στις μεταδόσεις κάθε μικρής ή μεγάλης ποδοσφαιρικής διοργάνωσης. Πόσο μάλλον σε ένα Μουντιάλ, όπως το τελευταίο. Και πόσο μάλλον μετά την επιβλητική εμφάνιση της Εθνικής Γερμανίας στη διοργάνωση, την δίκαιη επικράτησή της στον τελικό και την κατάκτηση του τροπαίου.

   Φυσικά, λόγω της εμβέλειας του ποδοσφαίρου, αυτό το «στο τέλος κερδίζουν πάντα οι Γερμανοί», κουβαλάει διαρκώς μαζί του ένα ευδιάκριτο υπονοούμενο: Ότι στο τέλος οι Γερμανοί κερδίζουν πάντα, όχι μόνο στο ποδόσφαιρο, αλλά ... παντού. Λόγω δε της εποχής που ζούμε  - και για λόγους ευνόητους που σχετίζονται με το πλαίσιο των υφιστάμενων πολιτικών και οικονομικών συσχετισμών - το υπονοούμενο για την «τελική νίκη» του ισχυρού (εν προκειμένω των Γερμανών) παύει όλο και λιγότερο να έχει άρρητο χαρακτήρα. Του προσδίδεται μια, τρόπον τινά, τελεολογική διάσταση.

   Είναι «μοιραίο», λοιπόν, να κερδίζει πάντα ο ισχυρός; Η εικόνα της κυρίας Μέρκελ να πανηγυρίζει στο Μαρακανά προσφέρεται για γενικότερους συμβολισμούς; Και είναι μάταιη η προσπάθεια να αλλάξεις το ρου των πραγμάτων αφού, τελικά, είναι προκαθορισμένο να κερδίζουν πάντα οι «Γερμανοί»;

   Εφόσον το ποδόσφαιρο επιλέγεται από ορισμένους ως αγγελιαφόρος του ... πεπρωμένου (αυτή είναι η τύχη και η ατυχία του λόγω της δημοφιλίας του), ε, τότε ας ακολουθήσουμε τη συλλογιστική τους μόνο και μόνο για να διηγηθούμε μια ιστορία.   

 Η ιστορία αυτή εκτυλίχθηκε στο γερμανοκρατούμενο Κίεβο, το 1942. Οι ποδοσφαιριστές της «Ντιναμό», πλαισιωμένοι από τρεις συναδέλφους τους της «Λοκομοτίβ», φτιάχνουν, μεσούσης της γερμανικής κατοχής, την ποδοσφαιρική ομάδα «Σταρτ».

   Τα κατορθώματα των ρακένδυτων και υποσιτισμένων ποδοσφαιριστών της «Σταρτ» στο γήπεδο, που λειτουργούν ως ένεση ανάτασης για τον ουκρανικό λαό, ειδικά μετά τη νίκη τους επί της γερμανικής «PGS», δεν αφήνουν ασυγκίνητους τους ναζί. Οι χιτλερικοί στέλνουν στο Κίεβο τη θεωρούμενη ανίκητη ομάδα της γερμανικής αεροπορίας, τη «Φλάκελφ», με αποστολή να αναμετρηθεί με τη «Σταρτ».

   Στον πρώτο αγώνα μεταξύ «Σταρτ» - «Φλάκελφ», στις 6 Αυγούστου 1942, οι Ουκρανοί διαλύουν τη γερμανική ομάδα με 5-1. Οι Γερμανοί ζητούν «εκδίκηση» και η ρεβάνς ορίζεται τρεις μέρες αργότερα. Ήδη από τα αποδυτήρια, πριν την έναρξη του αγώνα, οι άντρες των SS εφιστούν την προσοχή στους ποδοσφαιριστές της «Σταρτ»: «Οταν βγείτε στο γήπεδο θα χαιρετήσετε με τον δικό μας τρόπο»...

   Λίγο αργότερα στο κατάμεστο στάδιο, στον ναζιστικό χαιρετισμό και στα «Χάιλ Χίτλερ» των αντιπάλων τους, οι παίκτες της «Σταρτ» απαντούν με τον σοβιετικό χαιρετισμό: «Fizcult Hura» (σ.σ.: «Ζήτω ο αθλητισμός»)!

   Στο ημίχρονο του αγώνα, και ενώ το σκορ ήταν 3-1 υπέρ των Ουκρανών, η επίσκεψη των ναζί στα αποδυτήρια συνοδεύεται από το εξής ξεκάθαρο μήνυμα προς τους παίκτες της «Σταρτ»: 'Η θα καθίσετε να χάσετε ή θα υποστείτε τις συνέπειες...

   Οι Σοβιετικοί δεν κάθισαν να χάσουν. Ήξεραν τι επρόκειτο να ακολουθήσει, αλλά αποφάσισαν να παίξουν για την τιμή τους. Το ματς έληξε 5-3 υπέρ τους.Μετά από εκείνο τον «Αγώνα του Θανάτου» το αντίτιμο ήταν βαρύ (http://www.sport24.gr/Files/o_agwnas_toy_thanatoy.1322964.html) αφού πολλοί από τους παίκτες της «Σταρτ» δολοφονήθηκαν από τους ναζί. Αλλοι πέθαναν κατά τη διάρκεια βασανιστηρίων. Άλλοι μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης. Και άλλοι εκτελέστηκαν μερικούς μήνες αργότερα. Όμως είχαν κερδίσει ...

 Έξω από το γήπεδο ουκρανικής «Ζενίτ» δεσπόζει ένα άγαλμα. Στη βάση του αγάλματος που αναπαριστά την εικόνα τεσσάρων ποδοσφαιριστών υπάρχει χαραγμένη η εξής επιγραφή: «Η δόξα σας δεν θα ξεθωριάσει στους αιώνες...».

   Δεν ξέρουμε ποια είναι η τύχη του αγάλματος σήμερα, ή ποια θα είναι μετά τις γνωστές εξελίξεις στην Ουκρανία. Εκείνο που ξέρουμε - με βεβαιότητα - είναι ότι η μπάλα είναι στρογγυλή. Και ότι, στην πραγματικότητα, δεν ξέρεις ποτέ που θα καταλήξει. Έτσι συμβαίνει στο ποδόσφαιρο. Το ίδιο και στη ζωή. Θα δούμε, λοιπόν, ποιος θα κερδίσει «στο τέλος». Γιατί, ακόμα, ούτε στο ποδόσφαιρο «οι αγώνες έληξαν», ούτε στη ζωή το «Τέλος της Ιστορίας» επήλθε.

Νίκος Μπογιόπουλος


«Αυτοί παίζουν για τη πάρτη τους»

Τετάρτη, 26 Μαρτίου 2014 2:23 πμ |


altΣάββατο λίγο πριν αρχίσει το ματς
Δίπλα μου ένας από εμάς ...Τους αθεράπευτα ρομαντικούς
«Τι βλέπεις » των ρωτώ.
Δαγκώνετε, κομπιάζει.
Στο πρόσωπο του βλέπω το συναίσθημα να μάχεται με τη λογική
«Τους καταλαβαίνω» μου λέει « έχω παίξει και εγώ μπάλα».
«Είναι σκατά»
«Oλα τα περιμένουν από αυτούς»
«Και τι κάνουμε», των ρωτώ

Διαβάστε περισσ'οτερα στο
http://planetapollon.gr/?p=10134#.UzCFE2hx6M0.facebook

Nick the Greek. Ο Έλληνας τζογαδόρος

Τρίτη, 18 Φεβρουαρίου 2014 1:14 πμ |


alt



O μέγας εραστής της τράπουλας Νικ Δε Γκριγκ, όταν δεν έπαιζε χαρτιά, διάβαζε Πλάτωνα και Αριστοτέλη για... ισορροπία! Κέρδιζε κι έχανε με την ίδια ευκολία μεγάλες περιουσίες στα χαρτιά...Πέρασαν από τα χέρια του δύο δις δολάρια!


Στο ατμόπλοιο «Georgia», που σάλπαρε από τον Πειραιά για τη Νέα Υόρκη, το θέρος του 1902, ανάμεσα στους 345 Έλληνες επιβάτες, ήταν και ο 19χρονος Νίκος Δάνδολος, γιος εμπόρου χαλιών, γεννημένος στις 27-4-1883 στο Ρέθυμνο, με σπουδές στην Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης στην πλατωνική και αριστοτελική φιλοσοφία.

Από τη Νέα Υόρκη, τραβά για το Σικάγο, και πολύ αργότερα στο Μόντρεαλ, όπου επιδίδεται με ζήλο στα ιπποδρομιακά στοιχήματα.

Η τύχη τον ευνοεί, αφού σ' ένα εξάμηνο κέρδισε μισό εκατ. δολάρια, τα οποία μεταφέρει στο Σικάγο.

Το εύκολο κέρδος πείθει τον Δάνδολο να στραφεί στο σπορ του τζόγου, όπου χάνει όλα τα κερδισμένα χρήματα. Αυτό βεβαίως δεν τον αποθαρρύνει.

Γίνεται τακτικός θαμώνας χαρτοπαικτικών λεσχών και καζίνο, υπό την κηδεμονία ενός θρυλικού τζογαδόρου, του Νέστορα που έλεγε: « αν ο Θεός θέλει να μάθει να παίζει, θα έρθει σε μένα».

Ο Νικ έλεγε, ότι παίζει ζάρια και χαρτιά για την συγκίνηση του παιχνιδιού κι όχι για το χρήμα. Γνώριζε να κερδίζει και να χάνει. Νίκη και ήττα ήταν στη σκέψη του σιαμαίες έννοιες...

Με οδηγό τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, ταπείνωσε τον Νονό της Μαφίας

Όταν δεν έπαιζε, διάβαζε Πλάτωνα και Αριστοτέλη.

Κάποτε, στο καζίνο του Λας Βέγκας, μετά από μια χαμένη παρτίδα πόκερ, αποτραβήχτηκε σε μια γωνιά και διάβαζε το βιβλίο τσέπης:

« Πλάτωνος Κρίτων». «Στην αρχαία φιλοσοφία, έλεγε, βρίσκεις γνώση, γαλήνη της ψυχής, διεξόδους και ισορροπία...»

Σε μια ιστορική παρτίδα πόκερ στο κέντρο « Ελ Μορόκο» της Νέας Υόρκης, ο Νικ, με διάσημους θεατές, όπως ο Αιγύπτιος βασιλιάς Φαρούκ, έπαιζε κόντρα με το νονό της Μαφία, Κοστέλο.

Στο τέλος ο Νικ κέρδισε εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια και ο χαμένος της βραδιάς, Κοστέλο του είπε: «Έλληνα, φεύγεις και δε συνεχίζεις, γιατί είσαι δειλός!»

Τότε ο Νικ παρακάλεσε τον Φαρούκ να ανακατέψει την τράπουλα.

«Και τώρα αμίγκο, είπε στον Κοστέλο, έλα να τραβήξουμε από ένα χαρτί. Το μεγαλύτερο θα κερδίσει 500.000 δολάρια!»

Ο Κοστέλο τον κοίταξε αυστηρά, άναψε ένα πούρο, έριξε το παλτό στον ώμο κι έφυγε με τους συνοδούς του...

Την άλλη μέρα οι «Νιούγιορκ Τάιμς» εξυμνούσαν τον Νικ ως τον αδιαφιλονίκητο βασιλιά του πόκερ που ταπείνωσε τον Κοστέλο.

Τότε έγιναν φίλοι και θαυμαστές του οι Σινάτρα, Ωνάσης, Σαβάλας...

Οι «Νιούγιορκ Τάιμς» εξυμνούσαν τον Νικ ως τον αδιαφιλονίκητο βασιλιά του πόκερ που ταπείνωσε τον Κοστέλο.

Κάποτε, παραμονή πρωτοχρονιάς, ο Νικ έχασε 300.000 δολάρια. Σηκώθηκε ατάραχος, ένα λεπτό πριν σημάνει ο νέος χρόνος κι έδωσε το σύνθημα να αναβοσβήσουν τα φώτα και ν' ανοίξουν σαμπάνιες.

«Ελπίζω», είπε, « η αλλαγή του χρόνου ν' αλλάξει την τύχη μου». Το ξημέρωμα τον βρήκε να κερδίζει 1.250.000 δολάρια, ποσό που έχασε μετά στη ρουλέτα και στα άλογα...

Το 1949,ο Νικ συμμετείχε σ' ένα παιχνίδι πόκερ που χαρακτηρίστηκε «Μαραθώνιος». Παίχτηκε δημοσίως, με αντίπαλο τον Johnny Moss καλύτερο παίκτη του πόκερ.

Το παιχνίδι κράτησε 5 μήνες, με διαλείμματα μόνο για ύπνο και φαγητό. Στο τέλος ο Δάνδολος έχασε πάνω από 2.000.000 δολάρια και φεύγοντας είπε: «Κύριε Μος, θα πρέπει να σας αφήσω να φύγετε...».

Έπειτα κατευθύνθηκε στον επάνω όροφο για να κοιμηθεί... Στη ζωή του o Nick the Greek εκτιμάται ότι κέρδισε και έχασε πάνω από 2 δις δολάρια και δώρισε, πάνω από 20 εκ. για φιλανθρωπικούς σκοπούς.

Η τελευταία παρτίδα

Την τελευταία παρτίδα ο Νικ την έπαιξε με το χάρο και την έχασε στο νοσοκομείο «Όρος Σινά» του Λος Άντζελες.

Πέθανε τα Χριστούγεννα του 1966 (83 ετών), από καρδιακή προσβολή, πάμφτωχος!

Στην κηδεία του έκλαιγε ο Σαβάλας σαν παιδί και ο Σινάτρα αποχαιρετώντας τον δακρυσμένος, είπε: «Νικ, υπήρξες τόσο αγνός κι έντιμος, ώστε η μόνη περιουσία που είχες ήταν οι αγαθοεργίες σου».

Τον έθαψαν οι φίλοι πολυτελέστατα... Μαικήνες του Χόλιγουντ, σταρ και μαφιόζοι, ήρθαν με τις λιμουζίνες και εναπόθεσαν λουλούδια στο φέρετρο με συμβολικά τραπουλόχαρτα τον Ρήγα σπαθί!

πηγή  mixanitouxronou.gr


Πράγματα που δεν ξέρoυμε για την καφεΐνη

Παρασκευή, 14 Φεβρουαρίου 2014 2:45 πμ |



alt


Είτε μέσω της «ιερής» συνήθειας του καφέ, είτε στο τσάι και τα αναψυκτικά, την καταναλώνουμε κάθε μέρα.

Για την ακρίβεια, η αρχή κάθε ημέρας μας ... περιστρέφεται γύρω από αυτή. Πόσα όμως ξέρουμε στην πραγματικότητα για την καφεΐνη;

Η ουσία με την ελαφρώς πικρίζουσα γεύση που διεγείρει το κεντρικό νευρικό μας σύστημα και φροντίζει να μας «αφυπνίζει», σε λογικές δόσεις μπορεί να προσφέρει ωφέλιμα στοιχεία στον οργανισμό μας, όπως ώθηση στο μνημονικό, την συγκέντρωση και την διανοητική υγεία, καθώς και μειωμένες πιθανότητες νόσων όπως αυτή του Alzheimer ή διάφορες μορφές καρκίνου.

Σε υπερβολικές, όμως, δόσεις, μπορεί να προκαλέσει αύξηση της αρτηριακής πίεσης, αϋπνίες, κρίσεις άγχους και ανησυχίας, ενώ η ξαφνική «αποχή» από αυτή μπορεί να επιφέρει συμπτώματα στέρησης, όπως πονοκέφαλοι και ευερεθιστότητα.

Αυτά όμως, ακόμη κι αν δεν τα ξέρατε, ίσως τα είχατε παρατηρήσει εμπειρικά, μετά από χρόνια κατανάλωση πρωινού (και μεσημεριανού, και απογευματινού και ... βραδινού) καφέ.

Παρακάτω, συγκεντρώνουμε μερικά ακόμη στοιχεία για την καφεΐνη που ίσως να μην γνωρίζατε.

Ντεκαφεϊνέ δεν σημαίνει χωρίς καφεΐνη

Αν σκεφτόσασταν να απέχετε πλήρως από την καφεΐνη παραγγέλνοντας καφέ decaf, μάθετε πως η ένδειξη αυτή δεν σημαίνει πως το προϊόν που θα καταναλώσετε δεν έχει καθόλου καφεΐνη.

Στην πραγματικότητα, αν μια συμβατική κούπα καφέ περιέχει 95-200mg καφεΐνης, μια κούπα decaf περιέχει 8,6-13,9mg. Ήτοι περίπου δέκα φορές λιγότερη, αλλά σίγουρα όχι μηδαμινή.

Έρευνα που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Journal of Analytical Toxicology» ανέλυσε δέκα διαφορετικούς τύπους ντεκαφεϊνέ καφέ και βρήκε πως μόνο ένας από αυτούς δεν περιείχε καθόλου καφεΐνη. Μάλιστα, σε μεταγενέστερη έρευνα που ανέλυσε 36 διαφορετικούς τύπους decaf καφέ αποκάλυψε πως κάποιοι από αυτούς περιείχαν περισσότερα από 20mg καφεΐνης.

Η καφεΐνη δρα μέσα σε ελάχιστα λεπτά Σύμφωνα με μελέτη της Αμερικανικής Ακαδημίας της Υγείας του Ύπνου, χρειάζονται μόλις 30 με 60 λεπτά για να κορυφωθούν τα επίπεδα της καφεΐνης στο αίμα, ενώ τα πρώτα αποτελέσματά της κάνουν την εμφάνισή τους στα 10 πρώτα λεπτά μετά την κατανάλωση.

Το ανθρώπινο σώμα εξουδετερώνει την μισή ουσία μέσα σε 3-5 ώρες, αλλά η υπόλοιπη συνεχίζει να δρα για 8-14 ώρες. Γι' αυτό και οι ειδικοί προτείνουν αποχή από καφεϊνούχο ρόφημα για τουλάχιστον οκτώ ώρες, σε όσους αντιμετωπίζουν δυσκολίες στον ύπνο.

Η καφεΐνη δεν μας επηρεάζει όλους με τον ίδιο τρόπο Το φύλο, η φυλετική καταγωγή αλλά και τα ιατρικά σκευάσματα που τυχόν λαμβάνουμε αποτελούν παράγοντες που επηρεάζουν τον τρόπο δράσης της καφεΐνης στον καθένα από εμάς.

Σε γενικές γραμμές, δρα πιο γρήγορα στις γυναίκες από ό,τι στους άνδρες και δύο φορές πιο γρήγορα στους καπνιστές σε σχέση με τους μη καπνιστές. Οι γυναίκες που λαμβάνουν αντισυλληπτικά την μεταβολίζουν στο ένα τρίτο του συνήθους ρυθμού, ενώ το ίδιο ισχύει και εν γένει για τους ... Ασιάτες.

Τα ενεργειακά ποτά συχνά έχουν λιγότερη καφεΐνη από τον καφέ Θα πίστευε κανείς πως, ακριβώς επειδή τα energy drinks προορίζονται να μας δίνουν ενέργεια και να μας κρατούν «ξύπνιους» και ενεργούς, θα περιέχουν αξιοσημείωτη ποσότητα καφεΐνης. Στην πραγματικότητα, όμως, τα περισσότερα γνωστά ποτά του είδους περιέχουν πολύ λιγότερη ποσότητα σε σύγκριση με μια κούπα σκέτου καφέ. Μία «μερίδα» Red Bull για παράδειγμα περιέχει περί τα 80mg καφεΐνης, την ώρα που μία κούπα καφέ μπορεί να φτάσει τα 200mg.

Οι πιο σκούροι κόκκοι καφέ περιέχουν λιγότερη καφεΐνη από τους ανοιχτόχρωμους Οι «σκούρες» ποικιλίες καφέ δίνουν την εντύπωση πλούσιας, δυνατής γεύσης, κάτι που μας κάνει να πιστεύουμε πως αντιστοιχεί σε πιο «δυνατή» ποσότητα καφεΐνης.

Κι όμως, στην πραγματικότητα οι σκουρόχρωμες, πιο πολύ καβουρδισμένες ποικιλίες «ψήνονται» για περισσότερη ώρα, κάτι που «καίει» μέρος της καφεΐνης τους. 


Πηγή: www.in2life.gr


Τσάρλι Τσάπλιν

Τρίτη, 11 Φεβρουαρίου 2014 10:31 μμ |


alt



Ως ένας από τους πρωτεργάτες της κινηματογραφίας, ο ακρογωνιαίος λίθος του βωβού σινεμά χάρισε στο παγκόσμιο κοινό μια σειρά από αριστουργήματα της 7ης τέχνης.

Ο «αλήτης» του θα γινόταν το απόλυτο είδωλο της εποχής του βωβού κινηματογράφου, ρίχνοντας για πρώτη φορά με τέτοια σφοδρότητα τους προβολείς στο σινεμά και όσα η νέα τέχνη μπορούσε να δώσει στον άνθρωπο. 

Ο κορυφαίος βρετανός ηθοποιός, σκηνοθέτης, σεναριογράφος και συνθέτης, ένας άνθρωπος-κινηματογραφικό συνεργείο δηλαδή, παραμένει αναμφίβολα ένας από τους πλέον εμβληματικούς αστέρες που ξεπήδησαν ποτέ από τον χώρο της showbiz, ως ο πρώτος σουπερστάρ της κινηματογραφίας.


Διαβάστε περισσότερα....

http://www.newsbeast.gr/portraita/arthro/642340/o-emvlimatikos-komikos-tsarli-tsaplin/

Το μυστήριο με την ημερομηνία θανάτου των ανθρώπων

Σάββατο, 8 Φεβρουαρίου 2014 3:34 πμ |



alt


Άλλο ένα αξιοπερίεργο φαινόμενο φέρνει στο φως μία νέα ελβετική επιστημονική έρευνα. 
Οι άνθρωποι, ιδίως οι ηλικιωμένοι, πεθαίνουν τη μέρα των γενεθλίων τους, συχνότερα από κάθε άλλη μέρα του χρόνου. ...

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον κοινωνιολόγο δρα Βλαντέτα Αϊντάσιτς-Γκρος του Ινστιτούτου Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής του πανεπιστημίου της Ζυρίχης, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό επιδημιολογίας "Annals of Epidemiology", σύμφωνα με τη βρετανική «Ιντιπέντεντ», ανέλυσαν δεδομένα από 2,4 εκατ. θανάτους που συνέβησαν σε μία περίοδο 40 ετών. 
Όπως προέκυψε, είναι 14% πιο πιθανό να πεθάνει κανείς τη μέρα που έχει τα γενέθλιά του, σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη μέρα μέσα στο έτος. 
Ο κίνδυνος αυξάνεται μάλιστα ανάλογα με την ηλικία, με αποτέλεσμα όσοι είναι άνω των 60 ετών, να κινδυνεύουν κατά 18% περισσότερο να πεθάνουν ανήμερα στα γενέθλιά τους. 
Όσον αφορά την αιτία του θανάτου τη μέρα των γενεθλίων, για τους ηλικιωμένους ο κίνδυνος για θάνατο από εγκεφαλικό είναι αυξημένος κατά 21,5%, από καρδιά κατά 18,6% και από καρκίνο κατά 10,8%. Ακόμα, στους άνδρες (αλλά όχι στις γυναίκες), είναι αυξημένος κατά 35% περίπου ο κίνδυνος αυτοκτονίας, καθώς επίσης κατά 28,5% ο κίνδυνος θανάτου από ατύχημα και κατά 44% από μοιραία πτώση. 
Οι Ελβετοί επιστήμονες αποδίδουν το φαινόμενο δε δύο αιτίες. 
Η πρώτη, η οποία είναι η λιγότερο πιθανή, υποστηρίζει ότι οι άνθρωποι που είναι σοβαρά άρρωστοι, μάχονται να κρατηθούν στη ζωή ως τα γενέθλιά τους για να τα γιορτάσουν. 
Η δεύτερη, εντελώς αντίθετη, εξήγηση, που θεωρείται πιο πειστική και φέρει την ονομασία «υπόθεση της αντίδρασης στις επετείους», θεωρεί ότι πολλοί άνθρωποι αντιδρούν αρνητικά σε κάθε επέτειο και ειδικότερα των γενεθλίων τους, με συνέπεια να αγχώνονται υπερβολικά. 
Αυτό το στρες υποσκάπτει την υγεία τους και αυξάνει την πιθανότητα θανάτου τους τη συγκεκριμένη μέρα. 
Τα αρχεία των νοσοκομείων επιβεβαιώνουν ότι υπάρχουν αυξημένες εισαγωγές ασθενών για έμφραγμα και άλλα καρδιαγγειακά προβλήματα ακριβώς στις μέρες των γενεθλίων τους.

πηγή magazine.gr

Σομελιέ: ο... σεφ της κάβας

Τετάρτη, 5 Φεβρουαρίου 2014 0:59 πμ |

alt

Ο Σομελιέ είναι ο Σεφ της κάβας.

Είναι δηλαδή εκείνος που είναι υπεύθυνος για την επιλογή των κρασιών και κατ' επέκταση για την δημιουργία και την τήρηση της λίστας των κρασιών, ενώ ευθύνη του είναι και η τήρηση του στοκ των κρασιών του εστιατορίου, έτσι ώστε να μην δημιουργηθούν ελλείψεις, αλλά ούτε και άχρηστα αποθέματα.

Στη σάλα, ο Σομελιέ θα βοηθήσει τους πελάτες στην επιλογή του κρασιού που θα συνοδεύσει το γεύμα τους, θα πάρει τις παραγγελίες κρασιού, και θα βεβαιωθεί ότι τα κρασιά σερβίρονται στην ιδανική κατάσταση και θερμοκρασία, αλλά και στα σωστά ποτήρια, τα οποία δεν μένουν ποτέ άδεια (εκτός και αν το ζητήσει ο πελάτης).

Για να μπορεί να τα κάνει όλα αυτά, ο Σομελιέ έχει πλήρη εικόνα της κουζίνας, και έχει δοκιμάσει όλα τα πιάτα (και αυτά της ημέρας), έτσι ώστε οι προτάσεις που θα κάνει να είναι βασισμένες στους βέλτιστους γευστικούς συνδυασμούς.

Στο εστιατόριο ο Σομελιέ (πρέπει να) είναι σε συνεχή και άμεση συνενόηση με τον Σεφ, έτσι ώστε να έχει ανά πάσα στιγμή εικόνα των (συνδυασμών) γεύσεων που «βγάζει» η κουζίνα.

Επιπλέον, καθότι είναι υπεύθυνος για την παροχή όμορφων εμπειριών στους πελάτες, οι γνώσεις του δεν περιορίζονται στο κρασί και τους σωστούς συνδυασμούς του στο τραπέζι, αλλά επεκτείνονται και σε περαιτέρω στοιχεία ενός γεύματος όπως το εμφιαλωμένο νερό, το ελαιόλαδο, τα αποστάγματα, οι διάφορες ποικιλίες και τα είδη καφέ, τσαγιού ή άλλων ροφημάτων και -σε κάποιες περιπτώσεις- τα πούρα.

Στο εξωτερικό, ένα καλό εστιατόριο σχεδόν εξυπακούεται ότι θα έχει έναν (αν όχι μια ομάδα από) Σομελιέ.

Ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου γνωρίζει ότι, εκτός από το κύρος που προσδίδει στην επιχείρησή του η παρουσία του Σομελιέ, ο συγκεκριμένος άνθρωπος έχει και έναν ουσιαστικό ρόλο να παίξει στην πορεία του εστιατορίου, καθώς θα συμμετάσχει στην συνολική εμπειρία του πελάτη αλλά, σε πιο ουσιαστικό επίπεδο, είναι και αυτός που θα φέρει πωλήσεις στο κρασί για το εστιατόριο.

Σε χρηστικό επίπεδο, όταν βρεθούμε σε ένα εστιατόριο που διαθέτει Σομελιέ, είναι στην διακριτική μας ευχέρεια το αν θα ακολουθήσουμε τις συμβουλές του.

Ωστόσο, η εμπειρία λέει ότι, από τη στιγμή που πρόκειται για τον άνθρωπο που έχει επιλέξει προσωπικά τα κρασιά της λίστας του εστιατορίου, το πιο πιθανό είναι να έχει καλύτερη εικόνα των πιθανών οινο-γευστικών συνδυασμών που ανοίγονται μπροστά μας, από εμάς.

Για να βοηθήσουμε τον Σομελιέ μας να κάνει σωστά τη δουλειά του και έτσι να μας εξυπηρετήσει καλύτερα, καλό είναι να:

- Τον/την πληροφορήσουμε για την ακριβή παραγγελία του φαγητού μας (σε περίπτωση που δεν είναι ήδη ενήμερος)

- Τον/την ενημερώσουμε για το στυλ κρασιού που συνήθως μας αρέσει - Καταστήσουμε ξεκάθαρη την διάθεση της παρέας

- αν δηλαδή θέλουμε απλά να περάσουμε καλά χωρίς πολύ σκέψη ή είμαστε έτοιμοι για συναρπαστικές οινο-γευστικές περιπλανήσεις

- Διευκρινίσουμε τον προϋπολογισμό μας, ή τουλάχιστον το εύρος τιμής των κρασιών που θα θέλαμε να μας προτείνει

Αν μάλιστα τον αξιοποιήσουμε σωστά, ο Σομελιέ θα μας προτείνει κάποιο από τα «διαμάντια» της λίστας για την επιλογή του οποίου είναι ιδιαίτερα υπερήφανος, ενώ θα φροντίσει -εφόσον έχει τη δυνατότητα- να δοκιμάσουμε πολλά και διαφορετικά κρασιά σε ποτήρι με κάθε πιάτο του γεύματός μας.

Γενικά θα κάνει τα πάντα για να εξασφαλίσει ότι οι οινικές του επιλογές θα «απογειώσουν» το γεύμα και τη διάθεσή μας.

Η κατάσταση σήμερα Στο εξωτερικό ο κλάδος των Σομελιέ βρίσκεται σε μεγάλη άνθιση.

Ο παγκόσμιος φορέας Court of Master Sommeliers «παράγει» συνεχώς νέα μέλη με πιστοποιημένα εξαιρετικές γνώσεις και δεξιότητες, ενώ ο διεθνής διαγωνισμός για την ανάδειξη του Καλύτερου Σομελιέ του Κόσμου (στη φωτογραφία ο Ιταλο-Ελβετός Paolo Basso, νικητής του τίτλου για το 2013), που τελεί υπό την αιγίδα της Παγκόσμιας Ένωσης Οινοχόων Association de la Sommellerie Internationale (ASI), έχει παγκόσμιο κύρος και ακτινοβολία. Στην Ελλάδα, στην συγκεκριμένη περίοδο τουλάχιστον, τα εστιατόρια που απασχολούν Σομελιέ δείχνουν να λιγοστεύουν καθημερινά.

Δεν ξέρω αν η αιτία (ή απλά η δικαιολογία) είναι η κρίση στην οικονομία -και κατ' επέκταση στην εστίαση- πάντως φαίνεται ότι υπό τις παρούσες συνθήκες ολοένα και περισσότεροι ιδιοκτήτες εστιατορίων κρίνουν (δυστυχώς) ότι ο ρόλος του Σομελιέ αποτελεί «πολυτέλεια» για την επιχείρησή τους. 


Πηγή: www.in2life.gr


Σόιμπλε !!!

Κυριακή, 2 Φεβρουαρίου 2014 2:31 πμ |

alt


«Αρκετά επιτυχώς» εξελίσσεται το ελληνικό πρόγραμμα, επισημαίνει ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και τονίζει ότι η νέα βοήθεια που μπορεί να χρειαστεί η χώρα μας θα είναι λιγότερο εκτεταμένη από τα μέχρι τώρα πακέτα στήριξης. 
«Μπορεί, όπως έχουμε πει ήδη πολλές φορές, η Ελλάδα να έχει μετά το τέλος του τρέχοντος προγράμματος, το οποίο εξελίσσεται αρκετά επιτυχώς, περαιτέρω χρηματοδοτική ανάγκη. Τότε θα πρέπει να αναλάβουμε πάλι να εγγυηθούμε για να μπορέσει η Ελλάδα να χρηματοδοτηθεί. Το βέβαιο είναι ότι κάθε περαιτέρω βοήθεια θα ήταν πολύ λιγότερο εκτεταμένη, από ό,τι οι ως τώρα βοήθειες», δηλώνει ο κ. Σόιμπλε στο γερμανικό οικονομικό περιοδικό «Wirtschaftwoche» που θα κυκλοφορήσει την Δευτέρα.
Σύμφωνα με τον Σόιμπλε «το εάν, το πότε και το πώς, θα το γνωρίζουμε στα μέσα του 2014». Επίσης η βοήθεια θα εξαρτηθεί και από το κατά πόσο η Ελλάδα έχει ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της. 
«Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών ήδη έχει διατυπώσει τις πρώτες απαιτήσεις, νομίζω συζητούνται 10-11 δισεκατομμύρια, είναι αυτό ένα ρεαλιστικό ύψος;», ερωτά ο δημοσιογράφος. 
Ο  Γερμανός υπουργός απαντά: «Εάν το διάβασα σωστά, είπε μάλιστα ότι βασικά δεν θέλουν ένα νέο πρόγραμμα, πιστεύουν ότι θα μπορέσουν να τα καταφέρουν και έτσι. Κοιτάξτε. Η Ελλάδα δεν έχει μια εύκολη εσωπολιτική κατάσταση. Οι Έλληνες υποχρεώνονται να υπομείνουν πάρα πολλά. Ο ελληνικός λαός πρέπει να δεχτεί σοβαρούς περιορισμούς. Τα εισοδήματα έχουν περικοπεί. Το όριο ηλικίας (ενν. για τις συντάξεις) έχει ανεβεί. (Οι Έλληνες) πρέπει να δεχθούν πολλούς όρους λιτότητας. Αυτό είναι αναπόφευκτο. Πρέπει να διορθώσουν παραλείψεις δεκαετιών. Πρέπει να γίνουν ανταγωνιστικοί» και συνεχίζει αναφέροντας ότι η Ελλάδα είχε πέρυσι την πιο επιτυχή τουριστική περίοδο εδώ και χρόνια. «Αυτό είναι μια επιτυχία των μεταρρυθμίσεων, της λιτότητας. Άρα αυτό φέρνει αποτέλεσμα για τους Έλληνες», υποστηρίζει και προσθέτει: «Κάτι τέτοιο όμως εσωπολιτικά είναι πάντα αμφισβητήσιμο. Για αυτό πρέπει να διατηρείς πλειοψηφίες και στο Κοινοβούλιο - είμαστε δημοκρατίες. Δεν θα ήθελα τέτοια μέτρα να τα υπερασπιστώ απέναντι στην γερμανική κοινή γνώμη. Άρα δεν είναι εύκολο για αυτούς. Για αυτό πρέπει να καταλάβουμε ότι πρέπει να πείσουν τον λαό τους κι εμείς πρέπει να κάνουμε αυτό που μας αναλογεί».
Αναφερόμενος στην κατάσταση συνολικά στην Ευρώπη, ο κ. Σόιμπλε εκτιμά ότι έχει προχωρήσει καλά. «Και εμείς οι Γερμανοί πότε πότε μπορούμε να το θυμόμαστε ότι από την Ευρώπη το μεγαλύτερο πλεονέκτημα το έχουν εκείνοι που διαχειρίζονται τα οικονομικά τους πιο επιτυχημένα. Για αυτό και εμείς έχουμε αυτή τη στιγμή το μεγαλύτερο πλεονέκτημα. Για αυτό κάποιοι μας κατηγορούν», καταλήγει.

πηγη http://www.real.gr/


Eμπόδια στην ευτυχία σας

Παρασκευή, 31 Ιανουαρίου 2014 9:34 μμ |


alt


Ένα σοφό, όσο και δύσπεπτο, ρητό λέει πως αν δεν σας αρέσει η ζωή σας, φταίτε εσείς και μόνο εσείς. 
Ναι, μπορεί να ακούγεται αυστηρό, απόλυτο ίσως, εμπεριέχει όμως σίγουρα μια μεγάλη δόση αλήθειας. Κι αυτή είναι ότι για να γίνετε ευτυχισμένοι πρέπει πρώτα απ' όλα να αλλάξετε τις συνήθειές σας. 
Οι συνθήκες στις οποίες ζείτε, οι άνθρωποι γύρω σας και η καθημερινότητά σας θα ακολουθήσουν. Ξεκινήστε, λοιπόν, από σήμερα κιόλας, αλλάζοντας όλα αυτά που σας κάνουν δυστυχισμένους στην δουλειά και την προσωπική σας ζωή. Πιο συγκεκριμένα, κόψτε σήμερα κιόλας δέκα συνήθειες που σαμποτάρουν την προσωπική και επαγγελματική σας ευτυχία. 

Σταματήστε από σήμερα να: 

Κατηγορείτε τους άλλους: Οι άνθρωποι κάνουν λάθη. 
Οι συνάδελφοι δεν κάνουν τη δουλειά τους καλά. Οι courier δεν φέρνουν τα πακέτα σας στην ώρα τους. Κι εσείς τι κάνετε; Τους κατηγορείτε για τα προβλήματά σας. 
Μήπως, όμως, φταίτε εξίσου κι εσείς; Μήπως δεν τους δώσατε αρκετό χρόνο; Μήπως ζητήσατε πολλά, και γρήγορα; Μήπως τα περιμένετε πάντα όλα από τους άλλους; 
Το να αναλαμβάνετε την ευθύνη, αντί να κατηγορείτε τους άλλους, όταν τα πράγματα πάνε στραβά, σας βοηθά να κάνετε τα πράγματα καλύτερα την επόμενη φορά και να γίνετε πιο έξυπνοι. Κι όταν γίνεστε καλύτεροι ή εξυπνότεροι, γίνεστε επίσης και πιο ευτυχισμένοι. Προσπαθείτε να εντυπωσιάσετε: Κανείς δεν σας συμπαθεί για τα ρούχα σας, το αυτοκίνητό σας, τον τίτλο που γράφει η επαγγελματική σας κάρτα ή τα επιτεύγματά σας. 
Όλα αυτά είναι πράγματα τα οποία μπορεί να αρέσουν στον κόσμο -δεν κάνουν όμως εσάς να αρέσετε στον κόσμο. Οι αληθινές σχέσεις είναι αυτές που θα σας κάνουν χαρούμενους, και οι αληθινές σχέσεις είναι εκείνες που αποκτάτε όταν σταματάτε να προσπαθείτε να εντυπωσιάσετε τον κόσμο και αρχίζετε να προσπαθείτε να είστε απλά ο εαυτός σας. 

Προσκολλάστε σε πρόσωπα ή πράγματα: Εκτός του ότι είναι μέγιστο δείγμα ανασφάλειας, η άρνηση να αλλάξετε οτιδήποτε στη ζωή σας (είτε αυτό είναι σχέσεις είτε δουλειές, ή συνθήκες που δεν λειτουργούν πια) σας κάνει να συμβιβάζεστε με πράγματα που δεν σας κάνουν πια χαρούμενους -είτε αρνείστε να το παραδεχτείτε ακόμα και στον εαυτό σας, είτε όχι. Το να ρισκάρετε μια μεγάλη αλλαγή μπορεί να μην κάνει απαραίτητα την ζωή σας καλύτερη. Και μόνο, όμως, το ότι προσπαθήσατε, θα σας κάνει να νιώσετε καλύτερα με τον εαυτό σας. 

Διακόπτετε: Το να διακόπτετε κάποιον όταν μιλάει δεν είναι απλά αγένεια. Είναι σαν να του λέτε «δεν σε ακούω για να καταλάβω τι λες, αλλά για να αποφασίσω τι θέλω να πω εγώ». 
Θέλετε να σας συμπαθούν οι άνθρωποι γύρω σας; 
Ακούστε τι λένε. 
Συγκεντρωθείτε σε αυτό που λένε. Κάντε ερωτήσεις, ώστε να βεβαιωθείτε πως καταλάβατε τι λένε. Θα σας αγαπούν γι' αυτό -κι εσείς θα νιώθετε καλύτερα γι' αυτό. 

Γκρινιάζετε: Τα λόγια σας έχουν δύναμη, κι η δύναμή τους ασκείται κυρίως στον εαυτό σας. Το να γκρινιάζετε για τα προβλήματά σας σάς κάνει να νιώθετε χειρότερα, όχι καλύτερα. Την επόμενη φορά που θα έρθετε αντιμέτωποι με ένα πρόβλημα, εκμεταλλευτείτε τον χρόνο και την προσπάθεια που θα καταβάλλατε για να γκρινιάξετε, για να προσπαθήσετε να το λύσετε. 
Μην συζητάτε για το πρόβλημα -συζητήστε τους τρόπους με τους οποίους θα το λύσετε, ακόμα κι αν δεν θέλετε να κάνετε αυτήν την συζήτηση παρά μόνο με τον εαυτό σας. 

Ελέγχετε τους άλλους: Μπορεί να είστε το αφεντικό, μπορεί να είστε ο γκουρού της παρέας σε ένα θέμα, ή σε όλα τα θέματα, μπορεί να πιστεύετε πως έχετε όλες τις λύσεις και όλη την σοφία του κόσμου συγκεντρωμένη στο πρόσωπό σας. Και πάλι, ο μόνος άνθρωπος που μπορείτε να ελέγξετε είναι ο εαυτός σας. Αν προσπαθείτε να ελέγξετε άλλους ανθρώπους, έχετε αποφασίσει ότι εσείς, οι στόχοι σας, τα όνειρά σας ή απλώς οι απόψεις σας είναι πιο σημαντικά από τα δικά τους. 
Εξάλλου, ο έλεγχος λειτουργεί μόνο βραχυπρόθεσμα, γιατί συχνά απαιτεί ισχύ, εκφοβισμό ή αυθεντία, ή κάποια άλλη μορφή πίεσης -εκ των οποίων καμία δεν θα σας κάνει να αισθάνεστε καλά. Βρείτε ανθρώπους που θέλουν να πάνε εκεί που πάτε κι εσείς. Θα δουλέψουν σκληρότερα, θα διασκεδάσουν περισσότερο, και θα δημιουργήσουν καλύτερες δουλειές και προσωπικές σχέσεις. Και θα είστε όλοι πιο χαρούμενοι. 

Κριτικάρετε: Ναι, είστε πιο μορρφωμένοι. Ναι, έχετε περισσότερη εμπειρία. Ναι, έχετε περπατήσει περισσότερα τετράγωνα, έχετε σκαρφαλώσει περισσότερα βουνά, κι έχετε σφάξει περισσότερους δράκους στην πορεία. Αυτό, όμως, δεν σας κάνει εξυπνότερους, καλύτερους ή σοφότερους. Σας κάνει απλώς... εσάς: μοναδικούς, ανεπανάληπτους, αναντικατάστατους, αλλά τελικά, απλώς εσάς. Ακριβώς όπως κάθε άλλον. 
Ο καθένας είναι διαφορετικός: όχι καλύτερος ή χειρότερος, απλά διαφορετικός. Εκτιμήστε τις διαφορές αντί για τις ελλείψεις του καθενός και θα δείτε τους ανθρώπους, και τον εαυτό σας, υπό νέο, καλύτερο πρίσμα. 

Κάνετε κηρύγματα: Η κριτική έχει ένα αδερφάκι, το όνομα του οποίου είναι κήρυγμα. Όσο ψηλότερα ανεβαίνετε, και όσο περισσότερα καταφέρνετε, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχετε να νομίζετε ότι ξέρετε τα πάντα -και να θέλετε να πείτε στον κόσμο όλα όσα ξέρετε. Όταν μιλάτε με αυτόν τον τρόπο, αυτόν που σε απλά ελληνικά λέμε "το ύφος του ξερόλα", οι άνθρωποι γύρω σας δεν ακούν πραγματικά τι λέτε. Λίγα πράγματα μπορούν να σας κάνουν περισσότερο δυστυχισμένους από αυτό. 

Σκέφτεστε το παρελθόν: Το παρελθόν είναι πολύτιμο. Μάθετε από τα λάθη σας. Μάθετε και από τα λάθη των άλλων. Και μετά ξεχάστε τα όλα. Ευκολότερο να το λες από το να το κάνεις; Εξαρτάται από το πόσο πολύ προσπαθείτε. Όταν σας συμβαίνει κάτι άσχημο, δείτε το σαν ευκαιρία να μάθετε κάτι που δεν ξέρατε. Όταν κάποιος κάνει ένα λάθος, δείτε το σαν ευκαιρία να δείξετε ευγένεια, συγχώρεση και κατανόηση. Το παρελθόν είναι απλά εκπαίδευση -δεν καθορίζει το ποιοι είμαστε. Σκεφτείτε τι πήγε στραβά, αλλά μόνο για να βεβαιωθείτε πως την επόμενη φορά τόσο εσείς όσο και οι άνθρωποι γύρω σας θα ξέρετε πώς να το αντιμετωπίσετε, ή να το αποφύγετε. 

Φοβάστε: Όλοι φοβόμαστε: το τι μπορεί να συμβεί ή να μη συμβεί, το τι δεν μπορούμε να αλλάξουμε, τι δεν θα μπορέσουμε να κάνουμε ή τι σκέφτονται οι άλλοι για εμάς. Είναι, λοιπόν, εύκολο να διστάζουμε, να περιμένουμε την κατάλληλη στιγμή, να αποφασίζουμε ότι πρέπει να το σκεφτούμε λίγο καλύτερα, ή να βρούμε μερικές καλύτερες εναλλακτικές. Στο μεταξύ, μέρες, εβδομάδες, μήνες και χρόνια μας προσπερνούν. Και το ίδιο κάνουν τα όνειρά μας. Μην αφήνετε τον φόβο να σας κρατά πίσω. Ό,τι και αν είναι αυτό που σχεδιάζετε, αυτό που φαντάζεστε ή αυτό που ονειρεύεστε, ξεκινήστε το σήμερα. Βάλτε τους φόβους σας στην άκρη και ξεκινήστε. 
Κάντε κάτι. 
Κάντε οτιδήποτε. 
Διαφορετικά, θα χάσετε το σήμερα. 
Μόλις έρθει το αύριο, το σήμερα θα έχει χαθεί για πάντα. Το σήμερα είναι το πολυτιμότερο πράγμα που έχετε -και το μόνο πράγμα που θα έπρεπε να φοβάστε μην χάσετε.

 
Πηγή: Time.com 



Οι 15 αγαπημένες μας animation ταινίες

Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014 9:17 μμ |


alt

«Μα καλά, βλέπεις παιδικά;» 

Είναι η ερώτηση που οι λάτρεις των animation ταινιών αναγκάζονται να ακούν συχνά και τους σηκώνονται τα φρύδια πιο ψηλά από το κεφάλι τους, όπως ακριβώς των ηρώων στις αγαπημένες τους ταινίες, αφού με έναν χαρακτηρισμό υποβιβάζεται μια ολόκληρη τέχνη. 
Όχι, οι ταινίες κινουμένων σχεδίων δεν είναι μόνο για παιδιά. 
Μπορούν να το πιστοποιήσουν χιλιάδες ενήλικες που μεγάλωσαν με αυτές και συνεχίζουν να τις βλέπουν με ευχαρίστηση, εκατοντάδες γονείς των οποίων οι μπόμπιρες τούς δίνουν μια καταπληκτική δικαιολογία να χαχανίσουν μπροστά στην κινηματογραφική οθόνη και εκατομμύρια θεατές που επιβραβεύονται με την όλο και πιο ώριμη παραγωγή animation διαμαντιών. 
Είτε είστε ανήλικοι, είτε ενήλικοι, λοιπόν, είμαστε σίγουροι ότι μπορείτε να εκτιμήσετε ένα καλό animation film. 
Όπως επίσης είμαστε σίγουροι ότι δεν υπάρχει κάποιος που να μην εκτίμησε έστω μία από τις αρετές των 15 ταινιών που περιλαμβάνει η παρακάτω λίστα. Διαθέτοντας από αγνό γέλιο μέχρι κατάμαυρο χιούμορ, και από βαθιά νοήματα μέχρι ενήλικη αισθητική, αυτά είναι τα δεκαπέντε διαμαντάκια που θέλουμε να βλέπουμε ξανά και ξανά. 

Διαβάστε περισσότερα στο: http://www.in2life.gr/culture/cinema/article/197217/oi-15-agaphmenes-mas-animation-tainies.html
Πηγή: www.in2life.gr

Επτά κορυφαίες επιλογές για… αρχάριους

Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014 9:08 μμ |


alt

Οι «βετεράνοι» του χώρου, γνωρίζουν πολύ καλά πως το κάπνισμα ενός πούρου αποτελεί σωστή ιεροτελεστία, ενώ η επιλογή του είναι και αυτή με την σειρά της εξίσου σημαντική. 
Τι γίνεται όμως με όλους τους υπόλοιπους οι οποίοι δεν είναι εξίσου ... μορφωμένοι σε αυτόν τον τομέα; 
Με αφορμή την εορταστική περίοδο που διανύουμε και λαμβάνοντας υπόψη πως το πούρο είναι μεταξύ άλλων και η ιδανική στέψη μιας εξαιρετικής περίστασης, προτείνουμε επτά κορυφαίες επιλογές για να μπείτε στο ... κλίμα. 

Διαβάστε περισσότερα στο: http://www.in2life.gr/delight/bonviveur/article/258727/poyro-epta-koryfaies-epiloges-gia-arharioys.html
Πηγή: www.in2life.gr

Premium spirits: 25 κορυφαίες ετικέτες

Πέμπτη, 30 Ιανουαρίου 2014 9:05 μμ |

alt

Τι είναι αυτό που κάνει ένα spirit (τύπο αλκοόλ) premium και κατά συνέπεια πολύ πιο ακριβό από τα «συμβατικά» της κατηγορίας του; Είναι η περιορισμένη διαθεσιμότητά του; Η καθαρότητά; Ο τρόπος με τον οποίο γίνεται η απόσταξή του; 
Σίγουρα όλα τα παραπάνω, γι' αυτό και οι συγκεκριμένες ετικέτες είναι για λίγους και εκλεκτούς. 

Είστε έτοιμοι να πάρετε μια ... γεύση; 


Διαβάστε περισσότερα στο: http://www.in2life.gr/delight/bonviveur/article/294116/premium-spirits-25-koryfaies-etiketes.html
Πηγή: www.in2life.gr

Δεν είναι εύκολο να υποστηρίζεις τον Απόλλωνα.

Παρασκευή, 22 Νοεμβρίου 2013 9:19 μμ |

1458568_10200826095356442_1636155775_n.jpg


( Με αφορμή την απομάκρυνση του Μπάμπη Τεννέ από τον πάγκο της ομάδας μας )

Ο Απόλλωνας δεν σου προσφέρει πρωταθλήματα και ευρωπαϊκές πορείες. Σου προσφέρει κάθε χρόνο (με ελάχιστες εξαιρέσεις) την πικρή αγωνία της πάλης για την αποφυγή του υποβιβασμού και την κερδισμένη με αίμα γλυκιά σωτηρία.
Ο Απολλωνιστής μοιάζει με ψαρά σε έναν ωκεανό με καρχαρίες.
Κάθε ψάρι που πιάνει είναι αποτέλεσμα σκληρής και ανταγωνιστικής προσπάθειας.
Η νοοτροπία του Απολλωνιστή είναι η ακριβώς αντίθετη αυτής ενός Ολυμπιακού, που έχει μάθει να ψαρεύει σε ...ενυδρείο. Αυτή η άκοπη επιτυχία του Ολυμπιακού, είναι που καθιστά τον κόσμο του ακόρεστο.
Οι συνεχόμενοι άκοποι (με θεμιτά και αθέμιτα μέσα) τίτλοι του Ολυμπιακού, προσφέρουν λιγότερη ικανοποίηση, από ότι μια σωτηρία του Απόλλωνα, κερδισμένη με αίμα την τελευταία αγωνιστική.
Ο Απόλλωνας δεν είχε ποτέ το μέγεθος, τον κόσμο και τα οικονομικά μέσα να ανταγωνιστεί όχι μόνο τα μεγάλα ονόματα του ελληνικού ποδοσφαίρου, αλλά ακόμα και πολλές ακόμα μικρομεσαίες. Έχει κατορθώσει όμως να είναι η 9η ομάδα σε συμμετοχές στην Α'Εθνική, βάζοντας από κάτω ομάδες πολύ περισσότερους πόρους.
Αυτή η συνεχόμενη μάχη ενάντια στις πιθανότητες, με παίχτες και οπαδούς να δίνουν το 110% των ψυχικών και σωματικών δυνατοτήτων τους, παίζοντας όμορφο, καθαρό, στρωτό και δημιουργικό ποδόσφαιρο, είναι σύμφυτο χαρακτηριστικο του Απόλλωνα και των φιλάθλων του. Ακόμα και οι καλύτερες ομάδες του, που ξεχείλιζαν από ταλέντο, μπορεί να έκαναν τη μία χρονία εντυπωσιακη πορεία, και την επόμενη να πάλευαν πάλι για τη σωτηρία.
Αυτά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ομάδας έχουν ενσταλαχθεί στην ψυχοσύνθεση του κόσμου της και έχουν συγκροτήσει την αγωνιστική της παράδοση.
Ο σεβασμός και η αναγνώριση, που έχει κερδίσει ο Απόλλωνας, από τους φίλαθλους όλης της χώρας, είναι ακριβώς για αυτά τα χαρακτηριστικά μέσα στο γήπεδο. Μαχητικότητα και φιλότιμο, χωρίς αντιποδόσφαιρο.
Πέρυσι η ομάδα έδειξε για μια ακόμα φορά αυτά τα χαρακτηριστικά.
Χωρίς να έχει το καλύτερο υλικό της κατηγορίας, κατόρθωσε να πάρει το πρωτάθλημα. Και δυστυχώς, αυτά τα χαρακτηριστικά είναι που δεν βλέπουμε από τον φετινό Απόλλωνα. Κανείς δεν περιμένει από τον Απόλλωνα να κερδίσει όχι όλα, αλλά ούτε τα μισά παιχνίδια.
Περιμένει όμως από τους παίχτες του να δείχνουν αγωνιστική διάθεση, που να φανερώνει ότι έχουν συνειδητοποιήσει πόσο δύσκολο έργο έχουν για την σωτηρία και την σε ποιά ομάδα παίζουν. Από το πρώτο παιχνίδι με τον Άρη, και σε όλα έκτοτε, δύο παίχτες με έχουν ενοχλήσει περισσότερο από όλους. Ο Γκουέλα και ο Μίνγκας για το αδιάφορο παιχνίδι τους. Ο τσακωμός τους στο ματς με τον Πλατανιά, για την εκτέλεση ενός φάουλ είναι η κορύφωση της προκλητικής και προσβλητικής αδιαφορίας τους. Αδιαφορίας για την ομάδα, τους συμπαίκτες τους, τον προπονητή τους, αυτόν που τους πληρώνει τους μισθούς και τελικά αυτούς που πληρώνουν κάθε Κυριακή για να τους δουν.
Και φυσικά δεν είναι οι μόνοι, αλλά είναι οι χαρακτηριστικότεροι.
Δεν ξέρω τί γίνεται (ή τί δεν γίνεται) στα αποδυτήρια, αλλά αυτό που βγαίνει μέσα στο γήπεδο, είναι η εικόνα μιας ομάδας με σοβαρά προβλήματα ψυχικής συνοχής.
Οι παίχτες μοιάζουν στην καλύτεροι αδιάφοροι και στη χειρότερη μαλωμένοι μεταξύ τους.
Ως εξωτερικός παρατηρητής, που η μόνη μου επαφή είναι ότι βλέπω στο γήπεδο και στην τηλεόραση, αντιλαμβάνομαι ότι το κλίμα στα αποδυτήρια είναι δηλητηριασμένο.
Μακάρι όλα αυτά να είναι η μεγάλη μου φαντασία, αλλά περιστατικά όπως το προχθεσινό με το φάουλ μεταξύ του Μίνγκα και του Γκουέλα, ή το προηγούμενο στο ματς του Κυπέλου, όπου ο Καμαρά δεν γύρισε να κοιτάξει τον συμπαίκτη του, που τραυματίστηκε σε σύγκρουση μαζί του, ή που μοιάζουν να μην αλλάζουν πάσες μεταξύ τους, ή η μηδενική αλληλοκάλυψη μεταξύ τους, ή τα πειθαρχικά παραπτώματα, δεν μου αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας.
Αυτό το δηλητηριασμένο κλίμα γεννά και την απαισιοδοξία για τη συνέχεια. Διότι είναι πολύ εύκολο να μολύνει και τις όποιες νέες προσθήκες, και είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει χωρίς ριζικά μέτρα μεγάλου ρίσκου.
Τα προβλήματα του Απόλλωνα δεν αντιμετωπίζονται με ασπιρίνες, αλλά με χειρουργείο.
Ήμουν εναντίον της παραίτησης Βοσνιάδη, είμαι εναντίον της λαϊκής απαίτησης για απομάκρυνση Μυροφορίδη, και πλέον και της απομάκρυνσης Τεννέ. Δεν τους αθωώνω από τις ευθύνες τους.
Έχουν ευθύνες, και μάλιστα τεράστιες. Ο δεύτερος για την επιλογή του υλικού, όχι τόσο διότι είναι κακοί παίχτες από τεχνικής άποψης, αλλά διότι έφερε κακούς χαρακτήρες που χάλασαν τα αποδυτήρια.
Και φτάνουν 2-3 από αυτούς για διαλύσουν μια ομάδα 25 παιχτών.
Ο πρώτος φταίει γιατί απέτυχε, με το δεδομένο υλικό, να φτιάξει μια ψυχικά δεμένη ομάδα. Αλλά έχουν και οι δύο ελαφρυντικά.
Ο δεύτερος είχε να δουλέψει με ίσως το χαμηλότερο μπάτζετ της κατηγορίας.
Οι περισσότερες μεταγραφές ήταν μικρού κόστους και μεγάλου ρίσκου.
Ο Απόλλωνας πρέπει να είναι η ομάδα με τα λιγότερα συμβόλαια πάνω από τα 70-80 χιλιάδες ευρώ. Άλλωστε κακές επιλογές είχαν όλοι όσοι αποφάσιζαν για τις μεταγραφές και στην Δ' και στην Γ'Εθνική, και μάλιστα με πολλαπλάσιο κόστος από την ομάδα που ανέβηκε στην Α'.
Ο πρώτος είχε να δουλέψει μια νέα ομάδα, με ελάχιστους παλιούς παίχτες, και χωρίς την πολυτέλεια να μοντάρει την ομάδα σε ένα περιβάλλον ευνοϊκών αποτελεσμάτων (όπως πέρυσι).
Τα άσχημα αποτελέσματα πολλαπλασίασαν τα προβλήματα των αποδυτηρίων, που αφετηρία έχουν, κατά την προσωπική μου άποψη, την είσοδο κακών χαρακτήρων στην ομάδα. Αυτό είναι κατά την γνώμη μου και το κορυφαίο πρόβλημα, που έκανε τον Μπάμπη Τεννέ να σηκώσει τα χέρια ψηλά μέσα σε ένα μήνα.
Η αδυναμία διόρθωσης των δηλητηριασμένων αποδυτηρίων.
Και πράγματι, αυτό ήταν κάτι, που μόνο ζώντας το μπορούσε να το διαπιστώσει, και να γκρεμίσει την αισιοδοξία με την οποία ξεκίνησε.
Αλλά η απομάκρυνσή του αποδομεί σε ένα βαθμό και την υπερβολική και άδικη κριτική που δέχθηκε ο Αλέκος Βοσνιάδης.
Και αναμφίβολα κάνει πιο δύσκολο το έργο του όποιου διαδόχου του, και δημιουργεί ένα επιπλέον πρόβλημα στο Απόλλωνα, στην μάχη της σωτηρίας, αφού ούτε ο προπονητής είναι το μεγάλο του πρόβλημα, ούτε η αλλαγή του η λύση.
Τελικά, άσχετα με τα επιμέρους λάθη και τις επιμέρους ευθύνες, το μεγάλο λάθος ήταν η διάλυση του περυσινού κορμού της ομάδας. Αυτό ήταν ένα στρατηγικής σημασίας λάθος.
Άσχετα με τα συναισθήματα, που δημιουργήθηκαν λόγω του τρόπου αποχώρησης, ο Μιχάλης Μανιάς, ο Μιχάλης Κύργιας, ο Κώστας Ιασωνίδης ή ο Δημήτρης Κωνσταντίνου δεν ήταν μόνο λειτουργικοί παίχτες της ομάδας, αλλά και καλοί χαρακτήρες εντός των αποδυτηρίων, και αυτό έβγαινε στο γήπεδο. Δεν μπορώ να πω το ίδιο και για τους αντικαταστάτες τους. Επίσης δεν μπορώ να πω, ως απλός θεατής της ομάδας από την κερκίδα, ότι θα πήγαινε καλύτερα αγωνιστικά, αν έμεναν.
Είμαι σίγουρος όμως, ότι δεν θα υπήρχε τέτοιο κλίμα στα αποδυτήρια.
Και η ομάδα θα εξαντλούσε με πείσμα τις δυνατότητές της, όσο περιορισμένες και αν ήταν αυτές (και ήταν σίγουρα περιορισμένες).
Ένας σταθερός κορμός από πέρυσι, με λίγες προσθήκες ικανών ξένων, που να κάνουν την διαφορά, θα ήταν μια μετρημένη και λογική συνταγή.
Αλλά αυτά είναι εύκολη κριτική εκ των υστέρων, μιας και είμαστε απ'έξω από τα πράγματα και με ατελή γνώση των πραγματικών δεδομένων.
Η φετινή πορεία του Απόλλωνα, θα γραφτεί, όπως και να έχει, στην ιστορία του. Ας ελπίσουμε ότι, έστω και την τελευταία ώρα, με μια επέλαση θα σώσει την χρονιά και την κατηγορία.
Δεν είναι ακατόρθωτο. Δ
εν θα είναι η πρώτη φορά, που ο Απόλλωνας θα σωθεί μετά από κακό ξεκίνημα.
Δεκαετίες τώρα, αυτές οι χρονιές, στην κόψη του ξυραφιού, και όχι οι χρονιές των επιτυχιών, είναι που έχουν χαλυβδώσει τον χαρακτήρα του Απόλλωνα.

Γράφει ο Φώτης Περλικός


Γλυκά και ελληνικά

Κυριακή, 6 Οκτωβρίου 2013 3:25 μμ |

alt


Κρασιά με αρώματα φρούτων και ξηρών καρπών, μέρος της παράδοσης και της γαστρονομικής μας κουλτούρας. H γλυκιά τους γεύση είναι το διαβατήριο εισόδου στον κόσμο του κρασιού ακόμη και για όσους δεν έχουν μυηθεί στις λεπτές γευστικές ισορροπίες και αποχρώσεις που απαιτεί η οινογευσιγνωσία.

Η παραγωγή γλυκών κρασιών δεν αποτελεί προνόμιο μόνο των Eλλήνων. Aπό πολύ παλαιά, οι οινοπαραγωγοί όλου του κόσμου γοητεύονταν από τη συμπυκνωμένη, σαρωτική γεύση των γλυκών κρασιών. H γευστική προσωπικότητα του γλυκού κρασιού είναι αποτέλεσμα ειδικών τεχνικών οινοποίησης, που το διαφοροποιούν από τις άλλες κατηγορίες. Στην παραγωγή των γλυκών κρασιών, διακρίνουμε τρεις μεθόδους: Oι «οίνοι φυσικώς γλυκείς» (vins naturellement doux) παράγονται από υπερ-ώριμα σταφύλια ή σταφύλια που περιέχουν πολλά σάκχαρα. Mε τη συγκεκριμένη μέθοδο παραγωγής, η αλκοολική ζύμωση σταματά με φυσικό τρόπο. Aντίθετα, στην περίπτωση των ενισχυμένων κρασιών (fortified wines), προστίθεται οινόπνευμα στην αλκοολική ζύμωση με αποτέλεσμα να διακόπτεται η διαδικασία και να διατηρείται υψηλή η περιεκτικότητα σε σάκχαρα. Tα κρασιά αυτά ονομάζονται και «οίνοι γλυκείς φυσικοί» (vins doux naturels). Στην τρίτη μέθοδο, επιλέγεται η προσθήκη οινοπνεύματος πριν από την έναρξη της αλκοολικής ζύμωσης. Γενικά, για να μπορεί ένα κρασί να κατατάσσεται στην κατηγορία των «γλυκών», επιβάλλεται νομοθετικά να περιέχει 45 και πλέον γραμμάρια σακχάρων ανά λίτρο. Eκτός από τις βασικές αυτές μεθόδους παραγωγής, υπάρχουν και ειδικές περιπτώσεις οινοποίησης εντός και εκτός Eλλάδας.
Oι Γάλλοι αφυδατώνουν τα σταφύλια πάνω σε άχυρα, οι Γερμανοί παράγουν τα ice wines με συμπύκνωση χρησιμοποιώντας το ψύχος, ενώ στα νησιά των Κυκλάδων και σε άλλες περιοχές της Eλλάδας «λιάζουν» τα σταφύλια για να συμπυκνώσουν τα σάκχαρα.
Oι σημαντικότερες κατηγορίες ελληνικών γλυκών κρασιών Oνομασίας Προελεύσεως Eλεγχόμενης είναι οι ακόλουθες:

Mοσχάτο Σάμου: Για την παραγωγή των γλυκών σαμιώτικων κρασιών, αξιοποιείται η ποικιλία του Mοσχάτου. Tα κρασιά που προκύπτουν προέρχονται είτε από λιαστά σταφύλια είτε από την προσθήκη αλκοόλ και διακρίνονται για τα ώριμα και οξειδωμένα αρώματά τους αλλά και για τη συμπυκνωμένη γεύση τους. Συνδυάζονται με μπλε τυριά, με γλυκά που περιλαμβάνουν εσπεριδοειδή ή ξηρούς καρπούς, ακόμη και με σοκολάτα.
Vinsanto: Παράγεται αποκλειστικά στη Σαντορίνη από τις γηγενείς ποικιλίες Aσύρτικο, Aηδάνι και Aθήρι. H ονομασία του, κατά μία εκδοχή, προέρχεται από τις λέξεις «vin» (=κρασί) και «Santo» (συντομογραφία της λέξης «Σαντορίνη»). Πρόκειται για κρασιά με εξαιρετική γευστική ισορροπία, όπου κυριαρχούν τα αρώματα αποξηραμένων φρούτων, μελιού και ξηρών καρπών, ενώ η οξύτητά τους εντυπωσιάζει, φανερώνοντας νεανικά χαρακτηριστικά ακόμη και σε παλαιωμένα κρασιά. Ιδανικά, συνοδεύουν γλυκά εδέσματα με σοκολάτα ή ξερά φρούτα, αλλά είναι εξίσου απολαυστικά και σε συνδυασμό με έντονα τυριά, όπως η Kοπανιστή ή το Σαν Mιχάλη.
Mαυροδάφνη: H ερυθρή ποικιλία της Mαυροδάφνης καλλιεργείται στη Bορειοδυτική Πελοπόννησο (γύρω από την περιοχή της Πάτρας) και σε ορισμένα νησιά του Ιονίου. Δίνει κρασιά κατάλληλα για παλαίωση, με βαθύ ρουμπινί χρώμα, όπου κυριαρχούν τα αρώματα από κεράσι, βανίλια, σταφίδα αλλά και σοκολάτα. H Mαυροδάφνη συνοδεύει τυριά και επιδόρπια με βάση τα κόκκινα φρούτα.
Mοσχάτο Pίου Πατρών: Η πιο ελαφρά εκδοχή του Mοσχάτου, με αρώματα λουλουδιών και φρούτων. Κυριαρχούν εκείνα του ροδάκινου, του πεπονιού και του πορτοκαλιού. Συνδυάζονται με φρουτώδη επιδόρπια.
Mοσχάτο Λήμνου: Tο Mοσχάτο Aλεξανδρείας -που διαφέρει από εκείνο που καλλιεργείται στη Σάμο και την Πάτρα-δίνει τα γλυκά κρασιά της Λήμνου, όπου κυριαρχούν τα αρώματα φρέσκων σταφυλιών με υψηλή οξύτητα και αίσθηση φρεσκάδας.

Συνδυασμοί και αρμονίες
Tα φρέσκα λευκά γλυκά κρασιά σερβίρονται συνήθως στους 8-10 oC, ενώ τα παλαιωμένα λευκά ή κόκκινα δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους στους 11-14oC. Στα ταιριάσματά του, το γλυκό κρασί δίνει αφορμές για ασκήσεις συνδυασμών με φαντασία. Eίναι κατεξοχήν επιδόρπια κρασιά, αλλά αυτό δεν μας απαγορεύει να τα συνδυάσουμε και με κάποια άλλα πιάτα. Mπορούν να συνδυαστούν με φρούτα, τυριά, γλυκά, αλλά ακόμη και με κάποια συγκεκριμένα φαγητά. Συνοδεύουν πιάτα με γλυκές γεύσεις -όπως, για παράδειγμα, το χοιρινό με δαμάσκηνα ή η πάπια με σάλτσα πορτοκαλιού. Πολλά τυριά με έντονη γεύση, όπως το ροκφόρ, θα δώσουν ευφάνταστους συνδυασμούς με γλυκά κρασιά. Oρισμένα από τα γλυκά κρασιά με δυνατή προσωπικότητα, πλούσιο σώμα και όχι μεγάλη οξύτητα μπορούν να συνδυαστούν ακόμη και με σοκολάτα.
Σε ποιο ποτήρι πίνονται
Για να σερβίρουμε τα γλυκά κρασιά, είναι καλύτερα να επιλέξουμε ποτήρια που έχουν σχήμα τουλίπας ώστε να τους δώσουμε ευκαιρία και χώρο να αναδείξουν τα αρώματά τους.

Απολαύστε τα !!!

Τα πιο ταιριαστά «ζευγάρια»

Πέμπτη, 3 Οκτωβρίου 2013 8:37 μμ |

alt

Κρασί & τυρί: τα πιο ταιριαστά «ζευγάρια» που θα σας ξετρελάνουν

Δεν είναι εύκολο να γνωρίζουμε από πριν τους ιδανικούς συνδυασμούς και τις περισσότερες φορές δεν προσέχουμε καν τις επιλογές που κάνουμε. Υπάρχουν μικρά μυστικά που στηρίζονται στη γεύση και το χαρακτήρα της κάθε ποικιλίας κρασιού αλλά και τυριού, που μας υποδεικνύουν έμμεσα ποια είναι η καλύτερη επιλογή.

Επιλέξτε το τυρί που σας αρέσει και συνοδέψτε το με το πλέον ταιριαστό του κρασί.

Καφές και υγεία.

Κυριακή, 27 Ιανουαρίου 2013 12:51 πμ |

alt

Για τους λάτρεις του μυρωδάτου καφέ τα νέα είναι μάλλον ενθαρρυντικά, καθώς σύμφωνα με νέα αμερικανική μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε γυναίκες, η κατανάλωση δύο ή περισσότερων φλιτζανιών καφέ την ημέρα περιορίζουν σημαντικά τις πιθανότητες εκδήλωσης κατάθλιψης. 

Παρά το γεγονός ότι δεν είναι ξεκάθαρος ο λόγος για τον οποίο  συμβαίνει αυτό, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η καφεΐνη στον καφέ έχει τη δυνατότητα να μεταβάλλει τη χημεία του εγκεφάλου. Δεν παρατηρήθηκαν τα ίδια ευεργετικά αποτελέσματα στην περίπτωση του ντεκαφεϊνέ καφέ.

Αντικαταθλιπτική η «ένεση» καφεΐνης

Η ερευνητική ομάδα από την Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ, με τη βοήθεια ερωτηματολογίων παρακολούθησε τις καθημερινές συνήθειες συνολικά 50.000 νοσοκόμων ως προς την κατανάλωση καφέ, για ένα διάστημα δέκα ετών από το 1996 μέχρι το 2006. 

Μέχρι το τέλος της συγκεκριμένης περιόδου περισσότερες από 2.600 γυναίκες είχαν εμφανίσει κατάθλιψη. Οι περισσότερες από αυτές, όπως φάνηκε δεν έπιναν συχνά καφέ - σημείωναν μηδενική ή χαμηλή κατανάλωση καθημερινά.

Οι γυναίκες ωστόσο που κατανάλωναν κατά μέσο όρο δύο με τρία φλιτζάνια καφέ την ημέρα αντιμετώπιζαν κατά 15% χαμηλότερο κίνδυνο να εμφανίσουν κατάθλιψη, συγκριτικά με τις υπόλοιπες. Για όσες μάλιστα κατανάλωναν πάνω από τέσσερα φλιτζάνια την ημέρα ο κίνδυνος μειωνόταν κατά 20%.

Όπως διαπίστωσαν οι ερευνητές, όσες από τις γυναίκες δήλωναν λάτρεις του καφέ έτειναν να καπνίζουν και να πίνουν αλκοόλ. Επίσης είχαν μικρότερες πιθανότητες να είναι υπέρβαρες, να έχουν υπέρταση ή διαβήτη. Ακόμη και μετά την αναλυτική μελέτη των παραπάνω παραγόντων, είδαν ότι οι ευεργετικές ιδιότητες του καφέ ενάντια στην κατάθλιψη παρέμεναν ισχυρές.

Τα νέα ευρήματα τα οποία δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο «Archives ofInternal Medicine», κατά τους επιστήμονες, έρχονται να προσθέσουν μεγαλύτερη βαρύτητα σε προηγούμενες μελέτες που συνέδεαν τη συχνή κατανάλωση καφέ με χαμηλότερα ποσοστά αυτοκτονιών.

πηγή....http://www.tovima.gr/science/medicine-biology/article/?aid=421960


Live Music

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012 9:51 μμ |

THANOS.jpg

THANOS PAPATHANASIOU

selection of Blues, Rock, Country & Oldies

SATURDAY 8-12-2012 at 23.00

arg.jpg

M.LAZAROU - A. PARASKEUAS

Swing, Blues, Rock & Roll

Sunday 9-12-2012 at 21.30


Οι πιο ενημερωμένες κάβες της Αθήνας

Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2012 1:52 πμ |

alt


Κάβα Cellier 

Κριεζώτου 1, Σύνταγμα, τηλ. 210-36.10.040
Πατριάρχου Ιωακείμ 31,
Κολωνάκι, τηλ. 210-72.98.330
Παπαδιαμάντη 10, Κηφισιά,
τηλ. 210-80.17.856

H ιστορία του Cellier αρχίζει το 1938, στην Κριεζώτου, όταν ο Γιώργος Καρακώστας στο ίδιο διατηρητέο κτίριο όπου στεγάζεται και σήμερα η κάβα ανοίγει το Cellar, ένα gourmet εστιατόριο, το οποίο πέραν των άλλων πρωτοτυπεί εμφιαλώνοντας το δικό του κρασί. Η 4η γενιά της οικογένειας Καρακώστα κρατάει πλέον τα ηνία στις τρεις κάβες και στο Cellier le Bistrot, το εστιατόριο με τη μοναδικότητα να μπορείτε να δοκιμάσετε, και σε ποτήρι, όλα τα κρασιά του. Οι κάβες Cellier είναι ένας πολύ οικείος χώρος σε όλους όσοι αγαπάνε το κρασί, γιατί είναι ιδιαίτερα ενημερωμένες και με επίσης ενημερωμένο προσωπικό. Οι προσεκτικές επιλογές από τον ξένο αμπελώνα καλύπτουν την παγκόσμια οινοπαραγωγή παλιού και νέου κόσμου. Με γνώμονα την ποιότητα και μόνο, είναι και οι επιλογές από τον ελληνικό αμπελώνα. Εκτός όμως από τα κρασιά στα Cellier, θα βρείτε όλη την γκάμα των οινοπνευματωδών καθώς και μερικά εκλεκτά και ιδιαίτερα ποτά, των οποίων είναι εισαγωγείς. Και βέβαια, να μην ξεχάσουμε τη σαμπάνια Bollinger, της οποίας είναι αποκλειστικοί αντιπρόσωποι.

Κάβα Ανθίδη 

Κηφισίας 76, Μαρούσι,
τηλ. 210-80.61.653
Υψηλάντου 13-15, Κολωνάκι,
τηλ. 210-72.51.050

Οι Κάβες Ανθίδη είναι ο παράδεισος του κρασιού και του ποτού, γιατί βρίσκεις τα πάντα. «Αν δεν το έχει ο Ανθίδης, μάλλον δεν θα το βρεις πουθενά», είναι το σλόγκαν που κυκλοφορεί στους σχετικούς κύκλους. Η πολύχρονη εμπειρία και η γνώση συγκέντρωσαν στα ράφια της κάβας μια τεράστια ποικιλία κρασιών τόσο του ελληνικού όσο και του ξένου αμπελώνα. Το κελάρι στο υπόγειο είναι ένας όμορφος χώρος (προσέξτε το βιτρό με τα σταφύλια στην οροφή, που φωτίζει διακριτικά το χώρο) με ιδανικές συνθήκες για τις χιλιάδες φιάλες κρασιού που φιλοξενούνται στα ξύλινα ράφια, σαν πολύτιμα βιβλία στη βιβλιοθήκη ενός οινόφιλου. Ξεχωρίσαμε κρασιά εμφιαλωμένα σε Magnum του 1,5 lt, τα οποία εκτιμούν ιδιαίτερα οι Ανθίδηδες γιατί, όπως λένε, δίνουν διαφορετικές δυνατότητες στη διατήρηση και την παλαίωση. Η Κάβα Ανθίδη διοργανώνει γευσιγνωσίες και σας δίνει τη δυνατότητα να δοκιμάσετε τις επιλογές σας πριν από την αγορά τους.

Cava Vinifera

Λ. Κηφισίας 317, Κηφισιά,
τηλ. 210-80.77.709

Οταν η κάβα Vinifera άρχισε να λειτουργεί στο αρχοντικό της Κηφισιάς πριν από 27 χρόνια, οι ιδιοκτήτες της ήταν ακόμα παιδιά που μόλις είχαν γυρίσει από τις σπουδές τους στη Γαλλία. Ατέλειωτη αγάπη για το κρασί, νεανικό κέφι, συνεχής ενημέρωση και προσωπική εξυπηρέτηση ήταν τα στοιχεία που έκαναν τη Vinifera να ξεχωρίσει και να εγκατασταθεί στη συνείδηση των οινοφίλων. Τίποτα δεν έχει αλλάξει στα χρόνια που πέρασαν, εκτός από το ότι η συλλογή κρασιών και ποτών συνεχώς εμπλουτίζεται, ενώ έχουν προστεθεί ειδικά αντικείμενα, πούρα και delicatessen: γκλάσο ροδιού, χειροποίητες γαλλικές σοκολάτες, αγγλικές μαρμελάδες για διαβητικούς, κρέμα με κάστανο και ρούμι, φρούτα σε παλαιωμένο μπράντι, γλυκόξινη σάλτσα από πράσινες ντομάτες, γαλλικά εκλεκτά ξίδια, ισπανικό χαβιάρι αχινού, γαλλικά πατέ, ελβετικό φουά-γκρα χήνας και πολλά άλλα. Η κάβα εμφιαλώνει το δικό της κρασί αλλά και δικό της ελαιόλαδο σε δύο τύπους: αφιλτράριστο αγουρέλαιο και παρθένο ελαιόλαδο.

Wine Garage

Ξενοκράτους 25, Κολωνάκι,
τηλ. 210-72.13.175
Θησέως 57 - 59, Εκάλη, τηλ. 210-81.36.775

Λειτουργεί από το 2001 στο Κολωνάκι, ενώ από το Σεπτέμβριο του 2005 άνοιξε και στην Εκάλη. Η πρώτη εικόνα που σας έρχεται με το που μπαίνετε στο μαγαζί, είναι τα «παρκαρισμένα» μπουκάλια του κρασιού ολόγυρα μέσα στους τοίχους της κάβας. Μην περιμένετε να δείτε τον κλασικό πετρόκτιστο χώρο, που παραπέμπει σε κελάρι. Το Wine Garage ξεχωρίζει για το υπερμοντέρνο, με μια δόση βιομηχανικού, ύφος του. Τα κουτιά και οι συσκευασίες του είναι λιτά και μοντέρνα. Το Wine Garage θέλει να αποκαλείται κρασομάγαζο. Ετσι κάθε Σάββατο, οι άνθρωποι της κάβας σάς προσκαλούν να δοκιμάσετε διαφορετικά κρασιά, κάθε φορά συνοδεύοντάς τα με τυράκια και καλή παρέα. Η μεγάλη συλλογή της κάβας από ετικέτες, ελληνικές και διεθνείς, συμπληρώνεται από μια επίσης μεγάλη ποικιλία από σαμπάνιες. Η συμπαθέστατη κυρία Τσιαντή, υπεύθυνη του καταστήματος, μας διαβεβαίωσε πως θα κάνουν τα πάντα για να μας προμηθεύσουν τα κρασιά και τις χρονιές που επιθυμούμε, ακόμα κι αν αυτά δεν βρίσκονται στα ράφια της.

Club du Vin

Νυμφαίου 9, Ιλίσια, τηλ. 210-77.98.383

Πίσω από μια μεγάλη μπάρα να δεσπόζει στο κέντρο της κάβας, συναντήσαμε χαμογελαστό και φιλόξενο τον κύριο Βαγγέλη Κοκκόση, τον Κεφαλονίτη ιδιοκτήτη του μαγαζιού. Με φλογερό πάθος για την πατρίδα του, μας μίλησε με αγάπη για τις τοπικές ποικιλίες και με μια μικρή βόλτα στο τεράστιο κελάρι του μας απέδειξε έμπρακτα την υποστήριξή του στους Ελληνες παραγωγούς και στις προσπάθειές τους. Με την πολύτιμη βοήθεια του οινοχόου Χρήστου Σιώμου, αλωνίζει την Ελλάδα, δοκιμάζει και συλλέγει τα καλύτερα του ελληνικού αμπελώνα. Στο τεράστιο κελάρι, που πραγματικά δεν περιμένεις να δεις στο κέντρο της Αθήνας, μπορεί να συναντήσει κανείς πλήθος από ανεξερεύνητους θησαυρούς της πατρίδας μας. Στο Club du Vin θα βρείτε, όμως, και ξένα κρασιά αλλά και μια πολύ ενημερωμένη συλλογή από single malt whiskies. Η κάβα διοργανώνει συχνά γευσιγνωσίες τόσο στο χώρο του κρασιού, όσο και στο χώρο του ουίσκι, και οι υπεύθυνοι είναι διατεθειμένοι να σας μυήσουν στον κόσμο τους και να σας μεταδώσουν τις γνώσεις τους.

Καζάκος Drink Bank

Κοδριγκτώνος 34, πλ. Βικτωρίας,
τηλ. 210-82.35.731

Εδώ θα βρείτε περί τις 900 ετικέτες με κρασιά από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό. Ακόμη σαμπάνιες, αλλά και ειδικό χώρο για τα παλαιωμένα κρασιά και μια μικρή ποικιλία από αξεσουάρ οίνου. Ο Χρήστος Καζάκος, ιδιοκτήτης του καταστήματος, φροντίζει για την τακτική διοργάνωση βραδιών γευσιγνωσίας, ενώ τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας θα βρείτε ανοιχτά μπουκάλια, τα οποία μπορείτε να δοκιμάσετε ελεύθερα και να συνοδεύσετε με προσούτο. Στο μέσον της κάβας, το μάτι μας πέφτει στο πιάνο και, στην εύλογη ερώτησή μας, ο Βασίλης Παπαδόπουλος, υπεύθυνος της κάβας, μας διαβεβαιώνει πως δεν είναι καθόλου διακοσμητικό, αλλά στη διάρκεια των εορτών ζωντανεύει και πλημμυρίζει με μελωδίες το χώρο. Θα βρείτε επιπλέον μια πλούσια συλλογή από εισαγόμενες μπίρες, διάφορα deli και παραδοσιακά προϊόντα από τα Μυλέλια, ξηρούς καρπούς και σοκολατάκια. Αν είστε λάτρεις του πούρου, θα σας ενθουσιάσει η εξαιρετική ποικιλία πούρων που φυλάνε σε ειδικό συντηρητή, καθώς και τα σχετικά αξεσουάρ.

Les Connaisseurs

Χάρητος 23, Κολωνάκι, τηλ. 210-72.39.195

Η σικάτη Αθηναία Χαρούλα Παπαϊωάννου και οι δύο συμπαθέστατες κόρες της έχουν βάλει την προσωπική τους σφραγίδα σε αυτή την κάβα, που είναι συνώνυμη της φινέτσας, του καλού γούστου και της ποιότητας. Εδώ οι λάτρεις του γαλλικού κρασιού θα ανακαλύψουν μια όμορφη γκάμα από μικρούς παλιούς οίκους της Γαλλίας, των οποίων η κάβα είναι αποκλειστικός εισαγωγέας. Θα βρείτε όμως και μια σοφά επιλεγμένη λίστα από ελληνικές ετικέτες. Στα ράφια της κάβας εκτίθενται Cognac από παραδοσιακούς οίκους της Γαλλίας, Calvados με ολόκληρο μήλο μέσα στο μπουκάλι, Pineau des Charentes -κρύο απεριτίφ με βάση το κονιάκ-, Eau de Vie, Grappa Villa Girardi, Τεντούρα και Αρμανιάκ. Εξαιρετικά και πρωτότυπα delicatessen, κάποια από τα οποία εισάγουν κατ' αποκλειστικότητα. Σειρά από deli του οίκου Cipriani, διάφορες μουστάρδες, ξίδια, φουά-γκρα και πατέ, γαλλικά τσάγια και φίνα αξεσουάρ τσαγιού και τσάγια του ξακουστού οίκου Mariage Freres. Από το κατάστημα αυτό μπορείτε επίσης να προμηθευτείτε συντηρητές κρασιού EuroCave με μεγάλη χωρητικότητα σε φιάλες (82 - 223 μπουκάλια), που εξασφαλίζουν τις ιδανικές συνθήκες φύλαξης του κρασιού στο σπίτι.

Κάβα Χάλαρης

Ακτή Μουτσοπούλου 74,
Φρεαττύδα, τηλ. 210-41.84.817
Χαριλάου Τρικούπη 54 και 
Βαλτετσίου 27,
Αθήνα, τηλ. 210-36.11.111

Το 1950, σε μια γειτονιά της Πειραϊκής, ο Θεόδωρος και η Βασιλική Χάλαρη ανέλαβαν την αντιπροσωπεία της μπίρας και των αναψυκτικών του Καρόλου Φιξ για την περιοχή του Πειραιά. Ετσι ξεκινάει η ιστορία της Κάβας Χάλαρη. Εδώ θα βρείτε οποιοδήποτε ποτό, αλκοολούχο ή όχι, εμφιαλώνεται στην Ελλάδα, χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει ότι δεν γίνονται και εισαγωγές. Στην κάβα υπάρχει ειδικός χώρος με τις κατάλληλες συνθήκες αποθήκευσης για τα κρασιά. Επιπλέον, είναι αποκλειστικοί αντιπρόσωποι σε αρκετά ποτά, όπως το κονιάκ Courvoisier, το Laphroaig malt whiskey, η Cachaca 51, οι μπίρες Peroni και Carlsberg, αλλά και κάποια από τα ελληνικά κτήματα. Ακόμα μπορείτε να βρείτε αξεσουάρ που αφορούν τον οίνο, επιλογή από delicatessen, σοκολάτες και ξηρούς καρπούς. Το κατάστημα σας δίνει τη δυνατότητα να παραγγείλετε κρασιά ή συγκεκριμένα προϊόντα delicatessen, που ενδεχομένως δεν θα βρείτε στα ράφια τους.

Non Solo Vino

Λυκούργου 2 και Κηφισίας, Χαλάνδρι,
τηλ. 210-67.55940

Το Non Solo Vino υπάρχει στην Ελλάδα από το 2007, αλλά άρχισε να λειτουργεί ως κάβα στα τέλη του Οκτωβρίου του 2008. Πρόκειται για μια κάβα που εξειδικεύεται στην πώληση ιταλικού κρασιού, το οποίο μάλιστα εισάγει η ίδια η μητρική εταιρεία. Πίσω από το εγχείρημα αυτό βρίσκονται ο Γιάννης Βλαχάκης και η Κλερ Γκερέρα. Γνωστός επιχειρηματίας εκείνος (επικεφαλής της εταιρείας «Αυγά Βλαχάκη»), επιτυχημένο στέλεχος στον κλάδο της επικοινωνίας στην Ιταλία εκείνη, και πάνω απ' όλα αχώριστοι φίλοι, έψαχναν να βρουν μια επιχειρηματική δραστηριότητα που να έχει ενδιαφέρον, επαφή με τον κόσμο και κυρίως να είναι ευχάριστη. Το κρασί ήταν η πιο ενδιαφέρουσα ιδέα που «έπεσε στο τραπέζι». Οι πελάτες προτιμούν το Non Solo Vino για την καλή σχέση ποιότητας - τιμής των κρασιών τους αλλά και για τη φιλική εξυπηρέτηση. Αυτήν τη στιγμή διαθέτει έναν κατάλογο με 63 ετικέτες από κάθε στυλ κρασιού και σε διαφορετικά μεγέθη φιαλών. Ενδιαφέρον όμως έχουν και τα ανοίγματα εκτός Ιταλίας, που έχει ξεκινήσει το Non Solo Vino.

Houseofwine.gr

Ιθώμης 26, Χαλάνδρι, τηλ: 210-67.73.315

Το House of Wine (www.houseofwine.gr) είναι η πρώτη πραγματική ηλεκτρονική κάβα στην Ελλάδα. Δραστηριοποιείται αποκλειστικά στο Διαδίκτυο και προσφέρει νέα προσέγγιση στην πώληση του κρασιού. Διαθέτει μια εντυπωσιακή συλλογή από 1000 ετικέτες κρασιού από τον ελληνικό και τον ξένο αμπελώνα σε στοκ, μεγάλη ποικιλία σε αξεσουάρ (ποτήρια, καράφες, ανοιχτήρια, gadgets), επιλεγμένα αποστάγματα και σκληρά οινοπνευματώδη, καθώς και πρωτότυπα εταιρικά και προσωπικά δώρα. Την επιμέλεια της επιλογής και της παρουσίασης των κρασιών του House of Wine έχει ο δημοσιογράφος και εκπαιδευτής οίνου Θόδωρος Λέλεκας. Το House of Wine προσφέρει γνώση, συμβουλές, αρθρογραφία και ειδήσεις από τον παγκόσμιο οινικό χάρτη. Επίσης, διαθέτει ένα δραστήριο club που διοργανώνει οινικές εκδηλώσεις και διάφορες δραστηριότητες για τα μέλη του, για τα οποία υπάρχει και ειδικός κατάλογος κρασιών. Παράλληλα, το House of Wine προσφέρει για πρώτη φορά στην Ελλάδα θεματικά συνδρομητικά οινικά πακέτα, επιλέγοντας και αποστέλλοντας κάθε μήνα στους συνδρομητές ειδικές και σπάνιες ετικέτες από την Ελλάδα και τον κόσμο. Τέλος, παραδίδει κρασιά και δώρα χωρίς ελάχιστη παραγγελία σε όλη την Ελλάδα, ενώ εντός των Αθηνών υπάρχει η δυνατότητα παράδοσης αυθημερόν.

Οινότυπο

Ιθώμης 26, Χαλάνδρι, τηλ: 210-67.73.315

Το Οινότυπο ξεκίνησε να λειτουργεί το 1997, με αποστολή να καλύψει την ανάγκη της αγοράς για καλής ποιότητας μη εμφιαλωμένο (χύμα) κρασί. Σήμερα διαθέτει ευρύτατη γεωγραφικά και ποικιλιακά γκάμα από μη εμφιαλωμένα κρασιά από όλη την Ελλάδα, σε τιμές αρκετά χαμηλότερες από τα αντίστοιχα εμφιαλωμένα. Το Οινότυπο προμηθεύεται κρασί από συγκεκριμένους παραγωγούς από διάφορες γωνιές της Ελλάδας -από την Κρήτη, τη Σαντορίνη και τη Λήμνο, μέχρι τον Τύρναβο, την Καρδίτσα και το Αμύνταιο- δίνοντας έμφαση στα μέρη όπου παράγονται κρασιά από γνωστές αλλά και σπάνιες ελληνικές ποικιλίες. Ορισμένα από τα κρασιά παλαιώνουν σε καινούργια δρύινα γαλλικά βαρέλια, ενώ τα υπόλοιπα φυλάσσονται σε ανοξείδωτες δεξαμενές. Σε όλους τους χώρους του καταστήματος υπάρχει ειδικό σύστημα που εξασφαλίζει ελεγχόμενη θερμοκρασία και υγρασία σε 24ωρη βάση. Επιπλέον, η κάβα διαθέτει ειδικό σύστημα παροχής αζώτου που προφυλάσσει τα κρασιά από την οξείδωση. Αξίζει να σημειωθεί ότι το Οινότυπο κάνει «delivery» του χύμα κρασιού του σε όλη την Αθήνα, ενώ προμηθεύει και επιλεγμένες ταβέρνες και εστιατόρια της ευρύτερης περιοχής του Λεκανοπεδίου.

Κύλιξ

Καρνεάδου 20, τηλ. 210-72.45.143

Πίσω από την επιβλητική και «ντιζαϊνάτη» βιτρίνα της οδού Καρνεάδου κρύβεται ένας θαυμαστός κόσμος για τους φίλους του κρασιού και του οινοπνεύματος. Η κάβα Κύλιξ ειδικεύεται στην πώληση ποιοτικών ελληνικών και ξένων ετικετών κρασιού, μεγάλο μέρος των οποίων είναι απευθείας εισαγωγές του «Οινοκόσμου», που είναι η μητρική της εταιρεία και αποτελεί έναν από τους πλέον αξιόλογους εισαγωγείς κρασιού στην Ελλάδα. Ετσι, στα ράφια της κάβας Κύλιξ βρίσκει κανείς μεγάλη ποικιλία κρασιών από όλα τα μήκη και τα πλάτη της Ιταλίας, τη Γαλλία και τον υπόλοιπο Παλαιό Κόσμο, καθώς και μεγάλη γκάμα νεοκοσμίτικων κρασιών από χώρες όπως η Αργεντινή, η Αυστραλία, η Χιλή, η Νέα Ζηλανδία και η Νότια Αφρική. Οι σταθεροί πελάτες της, μάλιστα, προτιμούν και τις ιδιαίτερα διαλεχτές σαμπάνιες μικρών οίκων που διαθέτει σε αποκλειστική εισαγωγή.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η κάβα Κύλιξ ειδικεύεται επίσης στις σπάνιες και «ψαγμένες» ετικέτες ουίσκι από τη Σκωτία (και όχι μόνο), ενώ εισάγει και διαθέτει τις σοκολάτες της εταιρείας Amedei από την Τοσκάνη, οι οποίες έχουν βραβευτεί ως οι καλύτερες του κόσμου.

Αρκαδικό Κελάρι

Βουλής 44α, τηλ. 210-32.29.374

Σε μια ήσυχη γωνιά στο Σύνταγμα, μια κάβα ξεκίνησε πρόσφατα με μικρά βήματα, αλλά με πολλά όνειρα για το μέλλον. Το Αρκαδικό Κελάρι, που έχει «συγγένεια» με την ομώνυμη κάβα στην Πανόρμου, διαθέτει μια προσεκτικά διαλεγμένη γκάμα από κρασιά, με έμφαση στον ελληνικό αμπελώνα αλλά και με επιλογές από τον διεθνή. Αυτό που κάνει το Αρκαδικό Κελάρι δημοφιλές στην εκλεκτική πελατεία της περιοχής είναι η «παρεΐστικη» φιλοσοφία που έχει εισαγάγει, καθώς ανοίγει σε τακτική βάση κρασιά για δοκιμή, ενώ διοργανώνει και μίνι εκδηλώσεις, στις οποίες φιλοξενούνται κρασιά επώνυμων παραγωγών και γνωστών οινοπαραγωγών περιοχών της Ελλάδας, καθώς και νέες οινικές αφίξεις με ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Αυτό όμως που υπόσχεται να κάνει τη διαφορά για το Αρκαδικό Κελάρι είναι η φιλοδοξία των ιδιοκτητών του να λειτουργήσει παράλληλα ως wine-bar (ειδικά το καλοκαίρι με τραπεζάκια έξω), δίνοντας την ευκαιρία στους πελάτες του να απολαύσουν το κρασί της επιλογής τους, συνοδεύοντάς το με νόστιμα, ταιριαστά μεζεδάκια. Αν όλα πάνε κατ' ευχήν και λυθούν τα απαραίτητα γραφειοκρατικά θέματα, το σχέδιο θα γίνει πράξη σύντομα ...

Λίθοινον

Λεωφόρος Σαρωνίδας 122, Σαρωνίδα, τηλ: 22910-60.257

Οι οινόφιλοι του Λεκανοπεδίου έχουν έναν πολύ καλό λόγο για να επισκέπτονται τακτικά τη Σαρωνίδα, ακόμα και το χειμώνα, που ούτε καν μπάνιο στη θάλασσα δεν μπορούν να κάνουν! Ο λόγος αυτός είναι το Λίθοινον, η κάβα που έχει καθιερωθεί ως το στέκι «των ψαγμένων» του κρασιού, του ποτού και του πούρου. Κτίζοντας πάνω στη μεγάλη ποικιλία του σε ετικέτες κρασιού από την Ελλάδα και τον κόσμο, το Λίθοινον διοργανώνει τακτικά επιτυχημένες οινικές εκδηλώσεις, με αποκορύφωμα τους καθιερωμένους ετήσιους οινο-μαραθωνίους του, κατά τη διάρκεια των οποίων ένας εντυπωσιακός αριθμός λευκών ή ερυθρών (ανάλογα με την εποχή) κρασιών από όλη την Ελλάδα προσφέρονται στο κοινό για δοκιμή μέσα σε ένα ειδικά αφιερωμένο τριήμερο!

Αξίζει να σημειωθεί ότι πρόσφατα το Λίθοινον απέκτησε μια εντυπωσιακή επισκέψιμη αποθήκη κρασιών χωρητικότητας 7.000 φιαλών σε κούτες και ξυλοκιβώτια. Κάτω από την ίδια στέγη δημιουργήθηκε επίσης και ένας υπερσύγχρονος θάλαμος-humidor για συντήρηση και φύλαξη πούρων, στον οποίο εκτίθενται σπάνια και περιορισμένης παραγωγής «δαχτυλίδια» (limidadas), χρονολογημένα (vintage) πούρα, αξεσουάρ, ενώ διατίθενται και θυρίδες φύλαξης για ειδικούς πελάτες.

Cava Casa

Αγ. Ιωάννου 23Β, Αγία Παρασκευή,
τηλ. 210-60.80.852

Στην πολύβουη εμπορική οδό Αγίου Ιωάννου της Αγίας Παρασκευής, οι λάτρεις του κρασιού και των αποσταγμάτων έχουν τη δική τους γωνιά: την Cava Casa, που επί 22 χρόνια βρίσκεται δίπλα στις ανάγκες τους και εξυπηρετεί με τον καλύτερο τρόπο τις όποιες απαιτήσεις τους. Πρωτοπόροι όταν ξεκίνησαν, είχαν πάντα σαν φιλοσοφία τους τη δημιουργία επαφής και σχέσης με τον πελάτη με στόχο την καλύτερη εξυπηρέτησή του. Εξακόσιες και πλέον ελληνικές και ξένες ετικέτες κρασιών. Αφρώδη και σαμπάνιες, γλυκά κρασιά και πορτ προτείνονται με κάθε λεπτομέρεια στον ενδιαφερόμενο, προκειμένου να βρει αυτό που πραγματικά τού ταιριάζει. Επίσης, μεγάλη ποικιλία από ουίσκι, bourbon, επιλεγμένα σπάνια malt, καθώς και παλαιωμένες τεκίλες, ασυνήθιστες βότκες και τζιν για να φτάσουμε σε γκράπες και ελληνικά αποστάγματα και τσίπουρα. Το μεγάλο μυστικό της κάβας είναι η Πανωραία. Αναζητήστε τη βοήθεια και τις οδηγίες της και αφήστε την να σας «ξεναγήσει». Επωφεληθείτε από τις γνώσεις της, το μεράκι και την αγάπη της που κάνουν τη διαφορα


Από τη Μερόπη Παπαδοπούλου και τον Θόδωρο Λελεκα

www.kathimerini.gr


Aγνωστα τζιν

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012 1:53 πμ |


alt

Τα berries, ή αλλιώς, στη γλώσσα μας, οι καρποί της αρκεύθου, χρησιμοποιούνταν από τους Ιταλούς μοναχούς τον ενδέκατο αιώνα για την παρασκευή ενός αλκοολούχου φαρμάκου για τα θύματα της πανώλης -ουσιαστικά, χωρίς καμία επίδραση πέραν της μέθης! Τα χρόνια πέρασαν και μαζί η μέθοδος απόσταξης βελτιώθηκε στο σύνολό της, όπως και εκείνο το πρωτόλειο απόσταγμα που αργότερα μάθαμε ως τζιν: Εγινε εκλεπτυσμένο, καθάριο, απέκτησε πολύπλοκα επίπεδα γεύσης και αρώματος, χάρη και στους αδιάκοπους πειραματισμούς και προσθήκες βοτάνων στην παρασκευή τους. Σήμερα μια αρκετά μεγάλη γκάμα premium London dry και superior αρωματικών τζιν κάνουν την εμφάνισή τους, τραβώντας την προσοχή με τις ευρηματικής σχεδίασης φιάλες, την ενδιαφέρουσα ιστορία και, φυσικά, τη γεύση τους. Με πάγο, σε κοκτέιλ ή με τη συνοδεία κάποιου ποιοτικού τόνικ, τα premium gins είναι η μια τάση που διεκδικεί το θρόνο της.

Τότε και σήμερα

Στην προσπάθειά μας να έρθουμε πιο κοντά στη φιλοσοφία της νέας γενιάς των premium gins απευθυνθήκαμε στον ιδιοκτήτη του καθ' ύλην αρμόδιου μπαρ της πόλης για τα τζιν και τα κοκτέιλ που το εμπεριέχουν ως βάση, του Gin Joint. Ο Δημήτρης Κιάκος εξηγεί ότι «η ιστορία ουσιαστικά ξεκινά κάπου στα τέλη του 16ου αιώνα, όπου αρχικά το τζιν -απόσταγμα όπου το χαρακτηριστικό άρωμα που κυριαρχεί είναι των καρπών της αρκεύθου- πωλείται ως φάρμακο, για να καταλήξουμε στο σήμερα, όπου συναντάμε τα πλέον ποιοτικά τζιν, τα οποία, εκτός από τον κέδρο, έχουν ως βάση το σταφύλι ή ακόμη και την πατάτα!» Ενώ, εντοπίζοντας τις διαφορές τού τότε με το σήμερα, συμπληρώνει: «Η ποιότητα των μπαχαρικών, των βοτάνων και των εσπεριδοειδών που χρησιμοποιούνται, ο τόπος προέλευσής τους, ο τρόπος απόσταξης, ακόμη και η εμφιάλωση συγκεκριμένου αριθμού φιαλών διαλύει και τα τελευταία σύννεφα για ένα παρεξηγημένο για χρόνια απόσταγμα, που πλέον κερδίζει όλο και μεγαλύτερο έδαφος. Πλέον, ακόμη και το συμβολικό τζιν-τόνικ μπορεί να είναι μια εμπειρία!»

Η συλλογή των έξι

Monkey 47

Το μοναδικό γερμανικό τζιν της παρέας είναι ίσως και αυτό με τον πολυπλοκότερο χαρακτήρα. Παρά τους 47 αλκοολικούς του βαθμούς, είναι αρκετά μαλακό στη γεύση και γλυκό στη μύτη, ενώ τα 47 βότανα -στα οποία οφείλει και κατά το ήμισυ το όνομά του- πλανεύουν την άκρη της γλώσσας και τον ουρανίσκο, αφήνοντας μια ιδιαίτερη επίγευση.
Το βαρύ πυροβολικό των Βρετανών στην κατηγορία των superior αρωματικών τζιν. Αφού ξεπεράσεις τους ιριδισμούς του μπουκαλιού, που θυμίζει πιο πολύ την κυκλώπεια εκδοχή κάποιου γαλλικού αρώματος, σε κερδίζει αμέσως η βελούδινη φύση του και η έντονη παρουσία της λεβάντας, των φύλλων μοσχολέμονου και του βασιλικού.
Παρόλο που αναγράφεται ως London Dry στην περίτεχνη φιάλη του, μπορεί πολύ εύκολα να καταταχθεί και στην κατηγορία των κατεξοχήν αρωματικών. Το μικρό αδελφάκι του Berkeley Square είναι πιο ήπιο, με αρώματα χαμομηλιού να κυριαρχούν, ενώ λεβάντα, αγιόκλημα και κινέζικο γκρέιπφρουτ είναι οι κύριες γευστικές του αναφορές.
Με όνομα που μας παραπέμπει στο φόρο των 50 λιρών που είχε επιβάλει o Γουλιέλμος της Οράγγης το 1736 στα αποστακτήρια της Αγγλίας, είναι ένα δυνατό premium dry gin και αυτό φαίνεται από την πρώτη στιγμή χάρη στους 43,5 αλκοολικούς βαθμούς του. Ενα αρωματικό βασίλειο της άρκευθου με έντονη γεύση εσπεριδοειδών.
Ενα Old Tom gin -ίσως και το μοναδικό που μπορείτε να βρείτε αυτήν την περίοδο στην εν λόγω κατηγορία? που ξεχωρίζει σε σχέση με τα dry gins λόγω της έντονης γλυκύτητας στη γεύση και το άρωμά του. Πρόκειται για το τζιν που χρησιμοποιούν οι μπάρμαν για την παρασκευή των κλασικών κοκτέιλ Martinez και Tom Collins.
Η απεικόνιση της επετειακής φιάλης που αποτίει φόρο τιμής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου είναι πραγματικό έργο τέχνης. Πρόκειται για ένα από τα πιο γευστικά London dry gins. Οι 41,6 αλκοολικοί βαθμοί μπορεί να είναι λίγο παραπάνω από το σύνηθες, ωστόσο τη φινετσάτη γεύση και το ήπιο άρωμά του δεν τα ξεχνάς ποτέ.

Berkeley Square

Το βαρύ πυροβολικό των Βρετανών στην κατηγορία των superior αρωματικών τζιν. Αφού ξεπεράσεις τους ιριδισμούς του μπουκαλιού, που θυμίζει πιο πολύ την κυκλώπεια εκδοχή κάποιου γαλλικού αρώματος, σε κερδίζει αμέσως η βελούδινη φύση του και η έντονη παρουσία της λεβάντας, των φύλλων μοσχολέμονου και του βασιλικού.

Bloom
Παρόλο που αναγράφεται ως London Dry στην περίτεχνη φιάλη του, μπορεί πολύ εύκολα να καταταχθεί και στην κατηγορία των κατεξοχήν αρωματικών. Το μικρό αδελφάκι του Berkeley Square είναι πιο ήπιο, με αρώματα χαμομηλιού να κυριαρχούν, ενώ λεβάντα, αγιόκλημα και κινέζικο γκρέιπφρουτ είναι οι κύριες γευστικές του αναφορές.

Fifty Pounds

Με όνομα που μας παραπέμπει στο φόρο των 50 λιρών που είχε επιβάλει o Γουλιέλμος της Οράγγης το 1736 στα αποστακτήρια της Αγγλίας, είναι ένα δυνατό premium dry gin και αυτό φαίνεται από την πρώτη στιγμή χάρη στους 43,5 αλκοολικούς βαθμούς του. Ενα αρωματικό βασίλειο της άρκευθου με έντονη γεύση εσπεριδοειδών.

Hayman's
Ενα Old Tom gin -ίσως και το μοναδικό που μπορείτε να βρείτε αυτήν την περίοδο στην εν λόγω κατηγορία? που ξεχωρίζει σε σχέση με τα dry gins λόγω της έντονης γλυκύτητας στη γεύση και το άρωμά του. Πρόκειται για το τζιν που χρησιμοποιούν οι μπάρμαν για την παρασκευή των κλασικών κοκτέιλ Martinez και Tom Collins.

Sipsmith

Η απεικόνιση της επετειακής φιάλης που αποτίει φόρο τιμής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου είναι πραγματικό έργο τέχνης. Πρόκειται για ένα από τα πιο γευστικά London dry gins. Οι 41,6 αλκοολικοί βαθμοί μπορεί να είναι λίγο παραπάνω από το σύνηθες, ωστόσο τη φινετσάτη γεύση και το ήπιο άρωμά του δεν τα ξεχνάς ποτέ.



Απαραίτητα extras για να φτιάχνεις cocktail

Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2012 0:27 πμ |

alt

Δεν αρκούν μόνο τα σκληρά ποτά. Υπάρχουν τόσα λικέρ, σιρόπια και άλλα που ολοκληρώνουν ένα σωστά φτιαγμένο κοκτέιλ.

Οι πιο πολλοί στέκονται μπροστά σε μία κάβα με δυο-τρία gin μερικές βότκες και πολλά αναψυκτικά και σκέφτονται ότι είναι έτοιμοι για ένα cocktail party. Το σπάνιο είναι να δουν τις συνταγές των cocktail, να καταλάβουν το λάθος και να βγουν για προμήθειες. Το σύνηθες είναι να βλέπουν ότι το cocktail χρειάζεται γρεναδίνη και χυμό grapefruit, να λένε ένα "δεν πειράζει μωρέ με λίγο λεμονάκι θα είναι μια χαρά" και να συνεχίζουν διαλαλώντας ότι φτιάχνουν cocktail.

Σε όλα τα cocktail οφείλει να υπάρχει ισορροπία. Στις γεύσεις, τις οξύτητες, όλα. Σαφώς μπορείς να επιτύχεις την κατάλληλη ισορροπία ή τουλάχιστον μία που να σου αρέσει εσένα με ό,τι ποτό κι αν πειραματιστείς. Όταν όμως προσπαθείς να φτιάξεις το τάδε επώνυμο cocktail και δεν χρησιμοποιείς όλα τα συστατικά που αναγράφει η συνταγή, είσαι καταδικασμένος να αποτύχεις.

Ας δούμε λοιπόν μερικά απαραίτητα extras που πρέπει να έχεις υπ' όψιν σου.





Ελληνικά μουσικά blogs

Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2012 0:19 πμ |



Ακραία

 
Ακραία μουσικά φαινόμενα
Ανεβάζει τις ηχογραφημένες εκπομπές του στον Poplie, κριτικές συναυλιών, σχόλια για δίσκους, προτείνει τραγούδια. Βλέπω ονόματα όπως Ty Segall, Baby Guru, A Place to Bury Strangers, My Bloody Valentine.
http://fantasmenios.blogspot.gr

 



Helmet

 
Helmet
Γράφει για ονόματα και δίσκους που ανακαλύπτει, επερχόμενες συναυλίες, σινεμά, βιβλία, video, mixtapes. Ονόματα: Larry Gus, Holly Herndon, Mutwawa, Betty Loop Loop, Pye Corner Audio. 
http://nhelmet.blogspot.gr

 



Just

 
Just Name It Laika
Ενημερώνει για επερχόμενες κυκλοφορίες συνοδεύοντας το post με τραγούδια απ' αυτές. Ονόματα: Veronica Falls, Avec Sans, Crashes, Krasnoznamennaya Diviziya Imeni Moei Babushki, HTRK & Tropic of Cancer.
http://justnameitlaika.wordpress.com

 



Music

 
Music Will Save Us All
Ποστάρει και σχολιάζει νέα κομμάτια από YouTube και Soundcloud. Ονόματα: Yvette, Last Harbour, Deftones, Mushy, Team Ghost.
http://www.zeugolator.gr

 



One Will

 
One Will Burn Music
Κριτικές δίσκων με βαθμολόγηση αλά Pitchfork. Ονόματα: Godspeed You! Black Emperor, Θάνος Ανεστόπουλος, Flying Lotus, Animal Collective, Ταφ Λάθος.
http://onewillburnmusic.blogspot.gr

 



Orphan

 
Orphan Drugs
Ποστάρει και σχολιάζει νέα τραγούδια, στίχους, θυμάται τα παλιά, γράφει ιστορίες. Ονόματα: Blacklevel Embassy, Zachary Cale, This is Nowhere/De Sades, Dark Rags, Heart Attack Alley.
http://orphan-drugs.blogspot.gr

 



sad songs

 
Sad Songs We Love
Παρουσιάζει συγκροτήματα που τον ενθουσιάζουν, ελληνικές κυκλοφορίες, αναγγέλλει συναυλίες, βάζει video και playlists. Ονόματα: Palma Violets, Barbie's Hysterectomy, Decomposer, Le Page, The Noise Figures.
http://sadsongswelove.blogspot.gr

 



Slacker

 
Slackerblud
Φορτωμένα κείμενα για/με αφορμή δίσκους, μουσικούς, οτιδήποτε. Ονόματα: Prince Rama, King Dude, Boo Radleys, Talk Normal, ... And You will Know us by the Trail of Dead.
http://www.slackerblud.com

 



Suicide

 
Suicide Dots
Πληροφορεί για/ σχολιάζει επερχόμενες κυκλοφορίες βάζοντας και ένα-δυο τραγούδια που έχουν διαρρεύσει. Ονόματα: Widowspeak, Melodie Nelson, HMWWAWCIAWCCW?, When Dinosaurs Ruled the Earth, Horse Lords.
http://suicidedots.blogspot.gr

 



Ten

 
Ten Thousand Eyes
Παρουσιάζει δίσκους και συγκροτήματα απ'το παρελθόν αλλά δε λέει όχι αν κάτι του φανεί ενδιαφέρον απ' το παρόν. Ονόματα: Trespass, Rain Gods, De Div, The You And What Army Faction, Flowers of Romance.
http://dekaxiliadesmatia.blogspot.gr

 



Σπίτι

 
Το Σπίτι Με Τα Παράξενα
Ενημέρωση για νέες κυκλοφορίες, παρουσίαση συγκροτημάτων, τραγούδια μετά σχολίων, κριτικές συναυλιών. Ονόματα: Pete Namlook, Kids Without Instruments, Julia Holter, Crystal Castles, Tame Impala.
http://tospitimetaparaxena.blogspot.gr

 



Πρόσωπο-θρύλος

Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012 10:48 πμ |

alt

Πρόσωπο-θρύλος, αστέρι της ροκ, πολυσυζητημένος Δον Ζουάν με χιλιάδες κατακτήσεις, αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Ο λόγος για τον Βρετανό τραγουδιστή των Rolling Stones Μικ Τζάγκερ. Ανατρεπτικές ερωτικές επιστολές ξεδιπλώνουν, όμως, μια άλλη πτυχή της προσωπικότητάς του, που είναι ευαίσθητη, ονειρική, συγκρατημένη.

Αυτή η πλευρά εμφανίζεται σε μια σειρά από ερωτικές επιστολές που έστειλε ο Τζάγκερ στα τέλη της δεκαετίας του '60 από την Αυστραλία στην τότε ερωμένη του Μάρσα Χαντ -πηγή έμπνευσης του Brown Sugar και αργότερα μητέρα του πρώτου του παιδιού.
 
Τα γράμματα του καλλιτέχνη προς την Μάρσα Χαντ θα δημοπρατηθούν στις 12 Δεκεμβρίου από τον οίκο Sotheby's και αναμένεται να πιάσουν τις 70.000 έως 100.000 στερλίνες.
 
Αιτία πώλησης των γραμμάτων, η ανάγκη για επιβίωση. «Δεν έχω μία» δήλωσε χαρακτηριστικά η -66χρονη πλέον- Μάρσα Χαντ, ισχυριζόμενη ότι κατά καιρούς δεν έχει να πληρώσει ούτε το ηλεκτρικό ρεύμα στην κατοικία της στη Γαλλία.
 
Η ίδια ελπίζει πως οι αγοραστές θα εκτιμήσουν πως πρόκειται για «ένα κομμάτι της ιστορίας».
 
«Οι επιστολές μιλούν για τον Μικ σε μια απίστευτη συγκυρία της ζωής μας το καλοκαίρι του '69. Ήταν το τέλος μιας ολόκληρης εποχής του επαναστατικού πνεύματος -εμείς δεν γνωρίζαμε πώς θα τελείωνε όλο αυτό» αναφέρει.
 
Μέσα στις δέκα επιστολές του Ιουλίου και του Αυγούστου του 1969, ο Μικ Τζάγκερ εξιστορεί περιστατικά που στάθηκαν καταλυτικά στη ζωή του, φλογερά στοιχεία της σχέσης του με την Μάρσα Χαντ, ενώ υπάρχουν και ενθουσιώδεις αναφορές στην αποστολή του Apollo 11 και τα πρώτα βήματα του ανθρώπου στη Σελήνη.
 
«Αυτός είναι ο Μικ με τα δικά του λόγια. Είναι μέρος της αγγλικής ιστορίας, είναι μέρος της ιστορίας της ροκ, μέρος της πολιτιστικής ιστορίας και διορθώνει οποιαδήποτε παραπληροφόρηση», αναφέρει η Χαντ.
 
Η ίδια δηλώνει ότι μίλησε στον Τζάγκερ για την πρόθεσή της να πουλήσει τις επιστολές. Το υποστηρίζει; «Δεν νομίζω, αλλά δεν είναι δικά του» απαντά η Χαντ.
 
(πηγή tanea.gr)

«ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012 3:39 μμ |

alt

Η επέτειος του Πολυτεχνείου αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της νεότερης ιστορίας μας. Η εξέγερση των φοιτητών μας δίδαξε πως τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο. 
Τα αιτήματα εκείνης της εποχής ήταν πολλά και συμπυκνώθηκαν με το ιστορικό σύνθημα «ΨΩΜ
Ι -ΠΑΙΔΕΙΑ- ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»!
Έτσι και σήμερα τα αιτήματα αυτά παραμένουν επίκαιρα, καθώς ο ελληνικός λαός μαστίζεται από τις πιο βάρβαρες πολιτικές που εφαρμόζουν η εσωτερική και εξωτερική Τρόικα. 
Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές οδηγούν την ελληνική κοινωνία στην εξουθένωση, στην ανεργία, στην ανέχεια και στη φτώχεια. 
Τα σύγχρονα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα αγγίζουν κάθε σπίτι, κάθε εργαζόμενο, κάθε άνθρωπο. 
Η ενότητα όλων των εργαζομένων σε κάθε τομέα και φορέα, η αντιμετώπιση της κυβερνητικής επιλογής του κοινωνικού αυτοματισμού (προσπάθεια διαίρεσης και χειραγώγησης των εργαζομένων)και της τρομοκρατίας, η κοινή στόχευση, οι κοινοί αγώνες πρέπει να αποτελούν πλέον το βασικό μας μέλημα.
Οι αγώνες και τα κατορθώματα των φοιτητών του πολυτεχνείου πρέπει να αποτελούν για μας σημαντική παρακαταθήκη και οδηγό προκειμένου να μπορέσουμε να ανορθώσουμε το ανάστημά μας και να ανατρέψουμε όλες εκείνες τις πολιτικές που χαντακώνουν το μέλλον μας, να αντιμετωπίσουμε τη σύγχρονη τρομοκρατία που ισοπεδώνει τα όνειρα και τις ελπίδες των νέων ανθρώπων. Οφείλουμε να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων και η κάθε μας απάντηση να είναι μαζική και δυναμική


Ο πειρατής της απόλαυσης

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012 3:33 μμ |

alt

"Καταδικασμένα" στη φήμη του οινοπνεύματος των πειρατών, τα ρούμι "απέδρασαν" για να γίνουν οι "πειρατές" της απόλαυσης. Ας δούμε πέντε αυτούς! 




Pyrat XO Reserve

50 ευρώ ανά φιάλη (50 ml) 

Το πρώτο που προσέχεις σε ένα Pyrat XO Reserve είναι η συσκευασία: Οι κορδέλες και τα μετάλλια σε πείθουν ότι πρόκειται για κάτι πολύ ιδιαίτερο. Αν ήταν όμως μόνο για τα φρουφρού και τα αρώματα δε θα ήταν στη λίστα των κορυφαίων. Στον ουρανίσκο αναδύονται οι ατμοί ενός σύνθετου μπουκέτου από γεύσεις αχλαδιού, μπανάνας, πορτοκαλιού, βανίλιας και μελιού. Η πλούσια γεύση του φινίρεται από νότες μπαχαρικών και ξερής φλούδας πορτοκαλιού. 



Neisson Rhum Reserve Special

60 ευρώ ανά φιάλη (1000 ml) 

Το Neisson Rhum Reserve Special είναι αρμονικός και αρωματικός συνδυασμός από ρούμια παλαιωμένα σε δρύινα βαρέλια για τουλάχιστον 10 χρόνια. Η ποιότητα του βασίζεται στην επιστήμη (εκτός εισαγωγικών) της ανάμιξης των σωστών χαρμανιών. Επιπλέον, το καλαμοσάκχαρο που χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη ζυμώνεται σύμφωνα με τους πιο αυστηρούς κανόνες ώστε να επιτευχθεί το βαθύ χρυσό χρώμα και το ισορροπημένο σώμα που χαρακτηρίζει αυτή τη σπάνια ετικέτα. Στον ουρανίσκο καταγράφονται αρώματα καραμέλας, ίχνη βανίλιας και αποξηραμένων φρούτων μαζί με ψημένους καρπούς. 



Pusser's Navy Rum Trafalgar Bicentenary Decanter 

105 ευρώ ανά φιάλη (1000 ml) 

Η Μάχη του Τραφάλγκαρ, η επικράτηση της αρμάδας του Ναύαρχου Νέλσον επί του Γαλλοϊσπανικού στόλου, γιορτάστηκε πριν τρία χρόνια με ιδιαίτερη λαμπρότητα. Και το Pusser's Navy Rum Trafalgar Bicentenary Decanter εμπερικλείει όλη τη λαμπρότητα των εορτασμών: Έντονη λιτή γεύση και δυναμικό σώμα ικανά να δώσουν στον ουρανίσκο σωστές ομοβροντιές. Στο πώμα της συλλεκτικής φιάλης δεσπόζει το μήνυμα του Νέλσον στη ναυτική γλώσσα: «Η Αγγλία περιμένει κάθε άντρα να κάνει το καθήκον του!» 



Appleton Estate 21 ετών Jamaica Rum
90 ευρώ ανά φιάλη (750 ml) 

Το Appleton Estate 21 ετών είναι το απόσταγμα 250 ετών εμπειρίας της Appleton και ένα από τα καλύτερα blended ρούμια αυτή τη στιγμή. Αρωματικοί τόνοι από καρπούς, καραμέλα, βανίλια και «υποψίες» μπαχαρικών και κακάο συνθέτουν μια γευστική πανδαισία που αφήνει διαρκείς αναμνήσεις σε έμπειρους και άπειρους γευσιγνώστες. 



Ron Zacapa Centenario 23 ετών 

40 ευρώ ανά φιάλη (750 ml) 

Ο ζωντανός θρύλος στον μαγικό κόσμο του ρούμι ήταν για τέσσερα χρόνια πρωταθλητής στην κατηγορία Premium των γευσιγνωστικών διαγωνισμών στην Καραιβική. «Θύμα» της επιτυχίας του, αποσύρθηκε από κάθε διαγωνισμό έκτοτε και αποτελεί πλέον το μέτρο σύγκρισης για κάθε ρούμι. Στον ουρανίσκο αφήνει μια απαλή κρεμώδη αίσθηση από τανίνες, ψημένο φουντούκι, καραμέλα και ισορροπημένους 


Τριάντα οκτώ χρόνια μετά....

Κυριακή, 15 Ιουλίου 2012 1:54 μμ |

alt

Τριάντα οκτώ χρόνια μετά ξαναζωντανεύουν σήμερα στην Κύπρο οι μνήμες από το προδοτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου του 1974 της χούντας των Αθηνών και της κυπριακής ΕΟΚΑ Β΄ κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας και του εκλεγμένου τότε προέδρου της Αρχιεπισκόπου Μακαρίου.
Στις οκτώ και είκοσι το πρωί, ώρα κατά την οποία ξεκίνησαν τα τάνκ με στόχο την κατάλυση της Δημοκρατίας, ήχησαν σε όλες τις πόλεις οι σειρήνες, σε υπόμνηση της αποφράδας ημέρας.
Στον Ιερό ναό των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο κοιμητήριο Λευκωσίας ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος τέλεσε τη Θεία Λειτουργία και μνημόσυνο για τους προασπιστές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Παρόντες ήταν ο πρόεδρος Χριστόφιας, ο πρόεδρος της Βουλής Γιαννάκης Ομήρου και άλλοι επίσημοι. Επιμνημόσυνο λόγο είπε ο αντιστράτηγος εν αποστρατεία Χαράλαμπος Λόττας.
Στη συνέχεια τελέστηκε τρισάγιο στους τάφους των πεσόντων και έγινε κατάθεση στεφάνων. Η Ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων θα συνέλθει εκτάκτως το μεσημέρι για καταδίκη του δίδυμου εγκλήματος, του προδοτικού πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής, που ακολούθησε στις 20 Ιουλίου.
Κόμματα και οργανώσεις, με ανακοινώσεις τους, καταδικάζουν το προδοτικό πραξικόπημα επισημαίνοντας τα τραγικά αποτελέσματα που προκαλούν ο φανατισμός και η διχόνοια. Τονίζουν ότι η 15η αποτελεί «ημέρα εθνικού πένθους και περισυλλογής και αποτίουν φόρο τιμής στον Εθνάρχη Μακάριο, στους μάρτυρες της δημοκρατίας και στους μαχητές της αντίστασης που, χωρίς να λογαριάσουν τη ζωή τους, υπερασπίστηκαν τη Δημοκρατία και τη νομιμότητα».
Τα κόμματα και οι οργανώσεις υπενθυμίζουν ότι η κρισιμότητα της παρούσας περιόδου υπαγορεύει εθνική συνεννόηση, πολιτική συναντίληψη, ευρύτατη συναίνεση και συστράτευση.


Επτά περίεργες ιστορίες πίσω απ' τον μύθο των Rolling Stones

Κυριακή, 15 Ιουλίου 2012 1:45 μμ |

alt

Κατά διαβολεμένη σύμπτωση, η μέρα ήταν και τότε Πέμπτη. Περίπου 80 άντρες και 30 γυναίκες έχουν μαζευτεί στο ταπεινό Marquee Club της περίφημης Oxford Street στο Λονδίνο, φορώντας όχι και τα πολύ καλά τους. Σύμφωνα με τον Cristopher Sandford, τον βιογράφο της μπάντας και συγγραφέα του "The Rolling Stones: Fifty Years", το κοινό απαρτίζεται από πολλούς λάτρεις της τζαζ, γι' αυτό και στα πρώτα λεπτά του 50λεπτου σετ των πρωτοεμφανιζόμενων "Mick Jagger and the Rollin' Stones", η ατμόσφαιρα είναι μουντή και άνευρη.

Επί σκηνής, ένας 18χρονος ονόματι Mick Jagger, o συμμαθητής του από το Dartford Grammar School, Keith Richards, και ο αυτοκαταστροφικός Brian Jones είναι οι 3 "φουνταριστοί" της μπάντας, ενώ αρκετά πιο πίσω συνοδεύουν ο μετέπειτα ντράμερ των Kinks, Mick Avory, και κάποιος Mick Taylor, προσωπικός φίλος του Richards, στο μπάσο.

Ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία που οι Rolling Stones έπαιζαν "ζωντανά" μουσική. Το ίδιο βράδυ, όπως και όλα τα βράδια της ζωής τους μέχρι τότε, οι Jagger και Richards θα κοιμηθούν σπίτι, με τους δικούς τους. Πέφτοντας στο κρεβάτι αποκλείεται να φαντάζονταν ότι 50 χρόνια μετά, οι "Rollin' Stones" θα έχουν προσθέσει ένα "g" στο όνομά τους, θα έχουν κυκλοφορήσει 29 studio albums και θα κοντράρονται με τους Beatles στις συνειδήσεις εκατομμυρίων μουσικόφιλων για το ποια είναι η σπουδαιότερη μπάντα όλων των εποχών.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο...

http://sarotiko.blogspot.gr/2012/07/7-50-rolling-stones.html


Sorry i'm Greek

Τρίτη, 29 Μαΐου 2012 1:41 πμ |

                          
alt                                                                                                                                    
 Του Etienne Roland, στη γαλλική "Le Monde"

Νιώθω βαθιά ταπεινωμένος, ως φιλέλληνας, όταν μια εφημερίδα τολμά να βάλει τίτλο πως η Ελλάδα είναι «μια χώρα ίσως λιγότερο "ευρωπαϊκή" απ' ό,τι φαίνεται» κι όταν το περιεχόμενο αυτού του άρθρου είναι κακή σύνοψη μιας ιστορίας την οποία οι συντάκτες δεν έχουν ζήσει.

Νιώθω ταπεινωμένος, ως Γάλλος, που συμπατριώτες μου πληγώνουν με τέτοιο τρόπο την ιστορία και τροφοδοτούν τον μύθο του ψεύτη και πονηρού (poniros στο πρωτότυπο) Ελληνα.

Αν λοιπόν δεν είναι η Ελλάδα ευρωπαϊκή χώρα, ποιος αξίζει αυτόν τον τίτλο; Ο Γερμανός βάρβαρος ή η ύπουλη Αλβιών, την οποία ο μεγαλύτερος ποιητής της, ο Βύρωνας, κατηγορούσε ήδη για λεηλασία της χώρας του Ομήρου;

Περισσότερο ευρωπαϊκή η Αγγλία, που δεν επιθυμεί καμία ευρωπαϊκή αλληλεγγύη - και κυρίως όχι εκείνη που θα της κόστιζε χρήματα; Δεν είναι αυτή η χώρα που επανέφερε στην Ελλάδα τον στρατό και τον βασιλιά στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, πυροδοτώντας έναν κατακλυσμό που η Ελλάδα έμελλε να πληρώσει πολύ ακριβά, μια χώρα που μπορεί εντούτοις να υπερηφανεύεται για την αντίσταση την πιο υποδειγματική απέναντι στον Ναζί κατακτητή. Η ιδέα της Ευρώπης δεν έχει και πολλά χρόνια ζωή, αμφιβάλλω αν μπορούμε να διανέμουμε διπλώματα ευρωπαϊκότητας. Τόσο η ιδέα όσο και το γεωγραφικό της περιεχόμενο είναι προς οικοδόμηση και όχι ένα ακέραιο δεδομένο.

Ο Βαλερί Ζισκάρ ντ' Εστέν έβαλε την Ελλάδα στην Ευρώπη διότι, λέει, από αυτή τη χώρα έρχονταν η δημοκρατία και ο πολιτισμός. Έστω, αν και μπορεί κανείς να πει πολλά για αυτή την αθηναϊκή δημοκρατία, την οπαδό της δουλείας, την ιμπεριαλιστική.

Αλλά ο τόνος τοποθετείται εσφαλμένα, διότι το πρόβλημα δεν είναι να μάθουμε πού γεννήθηκε η δημοκρατία, το πρόβλημα είναι να αναγνωρίσουμε ότι ο ελληνικός ή, καλύτερα ας πούμε, ο ελληνορωμαϊκός πολιτισμός είναι το μόνο κοινό σκυρόδεμα σε μια ιστορία φτιαγμένη από αντιπαλότητες και παγκόσμιους πολέμους.

Αυτός ο περίφημος ελληνικός πολιτισμός έθρεψε την Αναγέννηση, τα γράμματα και τις τέχνες, τους κλασικούς μας του 18ου αιώνα και γονιμοποίησε τις ελίτ του ίδιου αυτού αιώνα που συντάραξαν τον κόσμο.Ο 19ος αιώνας έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διάδοση των ελληνικών γραμμάτων και τεχνών γεννώντας ένα "νεοκλασσικό" ρεύμα που συναντάμε τόσο στο Εδιμβούργο (που υπήρξε ένα από τα κέντρα και που θέλησε να κατασκευάσει έναν Παρθενώνα), όσο και στη Ράτισμπον, όπου η Βαλχάλα, μνημείο της νίκης των Γερμανών επί των να πολεόντιων στρατευμάτων, είναι ένα αντίγραφο ελληνικού ναού.

Η σύγχρονη τέχνη δομήθηκε από το 1900 σε αντίδραση προς τον "κλασσικισμό" και δε μπορούμε παρά να χαιρόμαστε, καθώς το μάθημα της ελληνικής τέχνης είναι αυτό του συναγωνισμού και της ελευθερίας. Η κουλτούρα των ελίτ μας εκμοντερνίστηκε και έτσι τα λατινικά, όπως και τα ελληνικά, δε διδάσκονται πιά στα σχολεία μας παρά περιθωριακά. Μακριά από μένα η ιδέα να τα επαναφέρω ώς κουλτούρα της ελίτ, η οποία τρέφεται σήμερα από λογοτεχνικές και καλλιτεχνικές διαφορετικότητες σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον: αυτό είναι πολύ καλό και ένα από τα βασικά αποκτήματα αυτού που αποκαλούμε "μεταμοντέρνο". Αυτές όμως οι αλλαγές δεν επηρεάζουν καθόλου τη θέση της Ελλάδας στο κέντρο της Ευρώπης, καθώς αποτελεί μία από τις πιό ζωντανές και λαμπερές εστίες της ευρωπαϊκής κουλτούρας: με πρόσωπα αξιοσημείωτα σε όλους τους τομείς, και όχι μόνο στην ποίηση, με μια πρωτότυπη σχολή ζωγραφικής που αρχίζει από τον Θεόφιλο και οδηγεί στον Τσαρούχη μέσω του Εγγονόπουλου, με φιλόσοφους όπως ο Κορνήλιος Καστοριάδης.

Δείτε ποιοι μεταφράζονται στην Ελλάδα: ο Βερνάν, ο Φουκό και ο Ντεριντά. δείτε πού διαπλάθονται οι ελίτ: στον τομέα της ιστορίας, η EHESS (Ανώτατη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών) έχει παίξει μεγάλο ρόλο. Και θα βρείτε στην Ελλάδα μια γενιά αξιόλογων ιστορικών που συμμετέχουν στην ανανέωση του κλάδου.

Όλοι λοιπόν ψεύτες και κλέφτες τους οποίους πρέπει να υπερασπιστούμε γιατί εφηύραν κάποτε τη λέξη «δημοκρατία»; Υπάρχουν πολλά ακόμα πράγματα να βάλουμε στη ζυγαριά: η φιλοσοφία (α λα δυτικά), η ιστορία, το θέατρο. Υπάρχουν σήμερα σε αυτή τη χώρα άνδρες και γυναίκες από τους πιο καλλιεργημένους και τους πιο πολιτισμένους που γνωρίζω. δεν δέχομαι να τους βάζουν «βάρβαροι» στον πάγκο της Ευρώπης. Όσο για τους αξιοθρήνητους κομπιναδόρους, σε ποια χώρα δεν υπάρχουν, έχοντας διασπαθίσει δεκάδες δισεκατομμύρια;

Το ερώτημα δεν είναι αν η Ελλάδα είναι περισσότερο ή λιγότερο ευρωπαϊκή: τα ίδια τα θεμέλια της Ευρώπης δεν υφίστανται χωρίς τον ελληνισμό.

Να θυμίσουμε πως η Ευρώπη ήταν μια πριγκίπισσα από τη Φοινίκη που απήχθη από Κρήτες προκαλώντας μία από τις πρώτες διαμάχες μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Η Ευρώπη έχει λοιπόν και ανατολίτικες ρίζες κι αυτός είναι ένας πολύ χρήσιμος μύθος σε αυτές τις εποχές διασταύρωσης των πληθυσμών.

Τσιμέντο της Ευρώπης δεν είναι οι τράπεζες και οι τραπεζίτες αλλά ένας πολιτισμός, και ο ελληνικός πολιτισμός είναι ένα από τα στοιχεία που μας ενώνουν. αλίμονο, υπάρχουν τόσο λίγα!

Vive la Grece! Και ας μην αφήσουμε τεχνοκράτες να γονατίσουν φίλους και αδελφούς, πόσω μάλλον να τους ταπεινώσουν και να ταπεινώσουν κι εμάς.

* Ο κ. Ετιέν Ρολάν είναι πρώην διευθυντής της Γαλλικής Σχολής Αθηνών (EFA) και επίτιμος καθηγητής Ελληνικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Paris I - Πάνθεον - Σορβόνη.
Το κείμενο αυτό είναι η απάντηση του κ. Ρολάν στο πρόσφατο δισέλιδο δημοσίευμα της «Monde» με τίτλο «Ελλάδα - Ευρώπη: η μεγάλη παρεξήγηση», όπου αμφισβητούνταν η ευρωπαϊκότητα της χώρας μας.


Σημεία διανομής δωρεάν φαγητού

Κυριακή, 27 Μαΐου 2012 9:00 μμ |


altΕνώ τα κοινωνικά προβλήματα ταλανίζουν την Αθήνα ...; μια πρωτοβουλία ήρθε γιανα στηρίξει τους ανέργους, τους άστεγους και όλους όσους χρειάζονται τροφή
Δωρεάν φαγητό για όσους «μάχονται» για την επιβίωση προσφέρεται σε 115 σημεία της Αθήνας! Λίγα χρόνια πριν την οικονομική κρίση, η αλληλεγγύη είχε το χαρακτήρα των δημόσιων φορέων και μερικών φιλανθρωπικών οργανώσεων. Σήμερα, η κατάσταση έχει αλλάξει, με τους πολίτες να παίρνουν τη δύναμη στα χέρια τους και να πραγματοποιούν συσσίτια πραγματικής αλληλεγγύης στους δρόμους της Αττικής και της Θεσσαλονίκης.

Γλύφοντας τις πληγές της

Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2012 2:34 πμ |

alt


Κέντρο Αθήνας, σκηνές κόλασης, κτήρια που έτσι επειδή κάποιοι το ήθελαν παραδόθηκαν στις φλόγες.
Βρισκόμουν στην συγκέντρωση από νωρίς. Άνθρωποι οργισμένοι, θυμωμένοι, αποφασισμένοι. Το πλήθος είχε δυναμική, πάλευαν για το δίκιο. Ναι δεν μπορούν να ζήσουν με 400 ευρώ. Κανείς δεν μπορεί να ζήσει με 400 ευρώ αυτήν την στιγμή στην Ελλάδα. 
Για τον ίδιο λόγο βρισκόμουν και εγώ κάτω, δεν μπορώ να ζήσω με 400 ευρώ.
Αντίθετα όμως με τους άλλους δεν θέλω να μην αλλάξει κάτι, θέλω να αλλάξουν όλα. Με ντροπιάζει σαν Έλληνα, σαν πολίτη, αυτή η εικόνα τις χώρας αυτή η εικόνα που με εκπροσωπεί. Θέλω να παίρνω 3000 ευρώ. Τα αξίζω; Μπορεί αυτό το κράτος να μου τα δίνει; Όχι δεν μπορεί γιατί μέχρι και για να γράψω με ένα μολύβι αναγκάζομαι να κάνω εισαγωγή. Θα παίρνω λοιπόν 400 άρα τι θέλω αφού το κράτος δεν μπορεί να δώσει 3000;
Μείωση θέλω, μείωση τιμών ώστε να μπορώ να αγοράσω κατ' αρχήν τα βασικά για να ζήσω, να μπορώ να ζεσταθώ, να μπορώ να πάρω φάρμακα, να μπορώ να ζω αξιοπρεπώς με τα 400 που αποφάσισαν πως πρέπει να παίρνουμε. Αυτό θέλω από αυτούς που κυβερνάν, θέλω ανάπτυξη ώστε κάποτε να πάρουμε μπροστά, να ξεκινήσουμε να παράγουμε.
Τίποτα, το πολιτικό σύστημα ζει σε έναν άλλο κόσμο που εμείς δεν έχουμε καμία σχέση και γι' αυτόν τον λόγο έβλεπες θυμό στα μάτια όλων. Όμως άλλο θυμός και άλλο καίω την Αθήνα. 
Κανείς από αυτούς που ήταν κάτω δεν ήθελε να καεί η Αθήνα. 
Ποιοι το ήθελαν; Ποιοι την έκαψαν; 
Δεν ξέρω. 
Μπορώ να υποθέσω; 
Όχι. 
Μπορώ όμως να ακούσω και να σκεφτώ.
Προβοκάτσια είπαν κάποιοι, οργανωμένες ομάδες είπαν άλλοι, παρακράτος έσπευσαν να δηλώσουν. Γνωστοί άγνωστοι που κάθε φορά που γίνεται μια μεγάλη συγκέντρωση στην Αθήνα είναι εκεί για να κάνουν τα ίδια, πάντα με το ίδιο σχέδιο.
Μπαχαλάκηδες τους είπαν κάποτε. Δεν είναι. Ο μπαχαλάκιας σαν λέξη έχει μια δόση κωμωδίας μέσα της. Όμως τα χθεσινά δεν ήταν κωμωδία. Ήταν πολύ σοβαρά.
Ότι και να ειπώθηκε γι' αυτούς ήταν αλήθεια. Και είναι αλήθεια γιατί για ακόμα μια φορά δεν τους συνέλαβε κανείς, η αστυνομία ήταν θεατής, οι υποχρεώσεις της τελειώνουν όταν ρίξουν εκατοντάδες χημικά και καθαρίσουν την Αμαλίας. Μετά κάψτε παιδιά άνετα.
Γιατί; Απλά γιατί όλοι επωφελήθηκαν από αυτήν την εικόνα με τα δεκάδες καμένα κτήρια, τις κατεστραμμένες επιχειρήσεις και μιας πρωτεύουσας ενός κράτους που μας παρουσιάζει με τον χειρότερο τρόπο τις αδυναμίες του, τις εμμονές του, την αναποτελεσματικότητα του. 
Που δείχνει μια απίστευτη ανοχή προς τέτοιες καταστάσεις αλλά αντίθετα επιδεικνύει σιδερένια πυγμή για την εξαθλίωση των εργαζομένων, των άνεργων, των οικογενειών.
Περπατώντας χθες το βράδυ ανάμεσα στα καμένα, ανάμεσα στις σειρήνες τις πυροσβεστικής, στα ΜΑΤ, στους διαδηλωτές που είχαν πνίγει από δακρυγόνα και καπνούς, σε ομάδες που έκαιγαν και λεηλατούσαν σκεφτόμουνα ποιος είναι ακριβώς ο λόγος που δεν γίνονται οι μεταρρυθμίσεις. Απλά γιατί βολεύουν.
Άλλαξα λοιπόν, θέλω μεταρρυθμίσεις, θέλω να αλλάξουν όλα, θέλω να αλλάξει αυτό το πολιτικό σύστημα που με προσβάλει, που με υποτιμά, που από την μια οργίζεται για τα πάντα αλλά από την άλλη δεν θέλει να αλλάξει τίποτα. Τίποτα, θέλει να μείνουν όλα ίδια με δανεικά λεφτά. Θέλω να αλλάξει και ο κόσμος νοοτροπία, την νοοτροπία πως όλοι για κάποιο άγνωστο λόγο του χρωστάνε. Όχι κανείς δεν μας χρωστάει, εμείς χρωστάμε στον εαυτό μας, να γίνουμε πιο παραγωγικοί, να γίνουμε πιο υπεύθυνοι, να βλέπουμε το στραβό και να το κάνουμε πέρα και όχι να προσπαθούμε να επωφεληθούμε και να βολευτούμε.
Δεν μου αρέσει να βλέπω την χώρα μου έτσι, δεν μου αρέσει να βλέπω την Αθήνα έτσι. Δεν θέλω να πιστέψω πως καταντήσαμε έτσι. Αν είναι να αλλάξει κάτι ας αλλάξουμε εμείς, ας αλλάξουμε αυτούς που μας πληγώνουν, ας γίνουμε καλύτεροι.


Σημαδιακή μέρα

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2012 5:55 μμ |

alt

Σαν σήμερα το 1980 πέθανε ο Νίκος Ξυλούρης

Ο Νίκος Ξυλούρης ή Ψαρονίκος, γεννήθηκε το 1936, στο ορεινό χωριό Ανώγεια του Ρεθύμνου της Κρήτης από οικογένεια με μουσική παράδοση και πολλούς λυράρηδες. Στα πέντε του χρόνια, όταν οι Γερμανοί έκαψαν το χωριό του, ξεριζώθηκε από τον τόπο του μαζί με τους υπόλοιπους κατοίκους, οι οποίοι μεταφέρθηκαν σε χωριό της επαρχίας Μυλοποτάμου όπου παρέμειναν μέχρι και την απελευθέρωση της Κρήτης

Θυμάμαι τη μέρα που πέθανε ο Νίκος Ξυλούρης. Ήμουν 12 χρονών, αλλά η φωνή του είχε προλάβει να ζυμωθεί με τα υπόλοιπα αριστερά ακούσματα που είχα μέσα στο σπίτι. Ατμόσφαιρα Μεταπολίτευσης. Το ΠΑΣΟΚ δεν είχε έρθει στην εξουσία, αν και το σύνθημα για την Αλλαγή είχε αρχίσει να ωριμάζει. Η καμπάνα παντελόνι, το εφαρμοστό πουκάμισο και η φαβορίτα «φοριόντουσαν» ακόμη.

Θυμάμαι τη μέρα που πέθανε ο Ξυλούρης, το είχε πει και στην τηλεόραση που ήταν ΕΡΤ και ΥΕΝΕΔ και που όσο ο «Ψαρονίκος» ήταν εν ζωή, τον απέφευγαν. Το «Πότε θα κάμει ξαστεριά» ήταν από τα πρώτα τραγούδια που μας έμαθε η δασκάλα, όταν άλλαξε η χρονιά και η κυβέρνηση. Το 'μαθα με την πρώτη. Φαίνεται τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ο Ξυλούρης το είχε κάνει σημαία της αντίστασης, μεσούσης της Χούντας, και οι φοιτητές ύμνο τους την μέρα της εξέγερσης της Νομικής, στις 21 Φεβρουαρίου του 1973

 Όταν πέρασε ένας χρόνος από το θάνατό του, η τηλεόρασης της Αλλαγής είχε φροντίσει να του κάνει ένα αφιέρωμα. Θυμάμαι και εκείνο το βράδυ.

Έχω την εικόνα του Ξυλούρη με την καμπάνα, την φαβορίτα και το στενό εφαρμοστό πουκάμισο, να τραγουδά το «Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί».

Σημαδιακή μέρα, η σημερινή .

Σ αυτή την αθλία Ελλάδα , μετά από 3000 χρόνια ιστορίας και πολιτισμού να κλείσει ο κύκλος, μονό που κλείνοντας έκλεισε μέσα του για πάντα όλους τους μεγάλους της .....αυτούς που πριν φύγουν μας άφησαν ένα μήνυμα

Πως οτι και να γίνει εμείς οι Έλληνες θα ζήσουμε .

Αρκεί να το θέλουμε όμως .....να το Θέλουμε πραγματικά !!!

 

Ελαφρύ να ναι το χώμα για όλους τους Μεγάλους Έλληνες !!!


"Παραδίδουμε τα όπλα "

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2012 5:32 μμ |

alt

Tην Κυριακή θέλουν να περάσουν το σύμφωνο παράδοσης της Ελλάδας, ενώ απόψε το βράδυ οι τρεις αρχηγοί της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ, υπό την επίβλεψη του τραπεζίτη Λ.Παπαδήνμου, θα επισφραγίσουν το όνειδος που κατ'ευφημισμόν, καλείται "PSI" και "δανειακή σύμβαση".
Το ερώτημα είναι κατά πόσο θα παραμείνουν αυτοί οι αρχηγοί στην εξουσία των κομμάτων τους, μετά από όλα αυτά; Και αν ο Γ.Καρατζαφέρης θα δώσει αγώνα για να ξαναμπεί το ΛΑΟΣ στη Βουλή, πόσο βέβαιο είναι ότι ο Α.Σαμαράς δεν θα έχει σύντομα την τύχη του Γ.Παπανδρέου;

Το ερώτημα είναι κατά πόσον οι βουλευτές θα υπερψηφίσουν PSI και δανειακή. Η πλειοψηφία είναι μεγάλη (κάπου 257 βουλευτές) και όσες διαρροές και να υπάρξουν οι 180 ψήφοι που θα εξασφαλίσουν στους πρωτεργάτες της συμφωνίας ότι δεν θα παραπεμφθούν στο Ειδικό Δικαστήριο θα ληφθούν...

Η τρόικα ζήτησε να συναντήσει τους πολιτικούς αρχηγούς των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση για να εκθέσει τις απαιτήσεις της, τις οποίες έχει υποβάλλει και γραπτώς σε 16σελιδο κείμενο, προκειμένου να ενημερωθούν πλήρως πριν από τη συνάντησή τους με τον Πρωθυπουργό σήμερα το βράδυ. 

Την ίδια ώρα, ο επικεφαλής οικονομολόγος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) Ολιβιέ Μπλανσάρ δήλωσε ότι είναι απαραίτητο η Ελλάδα να προσπαθήσει να μειώσει το μισθολογικό της κόστος σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης, αν θέλει να ανακάμψει η οικονομία της, ενώ πρόσθεσε ότι «το κούρεμα του ελληνικού χρέους από τους ιδιώτες πιστωτές θα πολύ μεγάλο».

Η εικόνα της α'σελίδας είναι από την παράδοση της χώρας στα γερμανικά στρατεύματα από τον αντιστράτηγο Τσολάκογλου στις 21 Απριλίου 1941, δεύτερη ημέρα του Πάσχα. Όμως η ουσιαστική παράδοση είχε γίνει την προηγούμενη ημέρα, το Πάσχα της 20ης Απριλίου Κυριακή ήταν και τότε - με την πραξικοπηματική ανάληψη της διοίκησης της στρατιάς της Ηπείρου από τον Τσολάκογλου και την ενημέρωση του γερμανικού στρατήγείου, ότι "Παραδίδουμε τα όπλα και θέλουμε αύριο να υπογράψουμε συνθήκη ανακωχής".

Το ερώτημα είναι κατά πόσον οι βουλευτές θα υπερψηφίσουν PSI και δανειακή. Η πλειοψηφία είναι μεγάλη (κάπου 257 βουλευτές) και όσες διαρροές και να υπάρξουν οι 180 ψήφοι που θα εξασφαλίσουν στους πρωτεργάτες της συμφωνίας ότι δεν θα παραπεμφθούν στο Ειδικό Δικαστήριο θα ληφθούν...
Η τρόικα ζήτησε να συναντήσει τους πολιτικούς αρχηγούς των κομμάτων που στηρίζουν την κυβέρνηση για να εκθέσει τις απαιτήσεις της, τις οποίες έχει υποβάλλει και γραπτώς σε 16σελιδο κείμενο, προκειμένου να ενημερωθούν πλήρως πριν από τη συνάντησή τους με τον Πρωθυπουργό σήμερα το βράδυ. 
Την ίδια ώρα, ο επικεφαλής οικονομολόγος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) Ολιβιέ Μπλανσάρ δήλωσε ότι είναι απαραίτητο η Ελλάδα να προσπαθήσει να μειώσει το μισθολογικό της κόστος σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης, αν θέλει να ανακάμψει η οικονομία της, ενώ πρόσθεσε ότι «το κούρεμα του ελληνικού χρέους από τους ιδιώτες πιστωτές θα πολύ μεγάλο».
Η εικόνα της σελίδας είναι από την παράδοση της χώρας στα γερμανικά στρατεύματα από τον αντιστράτηγο Τσολάκογλου στις 21 Απριλίου 1941, δεύτερη ημέρα του Πάσχα. Όμως η ουσιαστική παράδοση είχε γίνει την προηγούμενη ημέρα, το Πάσχα της 20ης Απριλίου Κυριακή ήταν και τότε - με την πραξικοπηματική ανάληψη της διοίκησης της στρατιάς της Ηπείρου από τον Τσολάκογλου και την ενημέρωση του γερμανικού στρατήγείου, ότι "Παραδίδουμε τα όπλα και θέλουμε αύριο να υπογράψουμε συνθήκη ανακωχής".


Μες’ της Ευρώπης τον Χειμώνα

Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2012 6:24 μμ |

alt

«Ξέρεις κάτι; Η Ελλάδα πεθαίνει. Πεθαίνουμε σα λαός. Κάναμε τον κύκλο μας, δεν ξέρω πόσες χιλιάδες χρόνια, ανάμεσα σε σπασμένες πέτρες και αγάλματα. 

Και πεθαίνουμε.... Αλλά αν είναι να πεθάνει η Ελλάδα, να πεθάνει γρήγορα. 
Γιατί η αγωνία κρατάει πολύ και κάνει πολύ θόρυβο...»
Αυτά τα προφητικά λόγια φώναζε ο αείμνηστος Θανάσης Βέγγος υποδυόμενος τον ταξιτζή στην ταινία του πρόωρα χαμένου Έλληνα σκηνοθέτη Θόδωρου Αγγελόπουλου το 1995 
Εδώ Μες' της Ευρώπης τον Χειμώνα, εδώ κάτω από την σκιά του Παρθενώνα, εδώ είναι που όλα άρχισαν και εδώ είναι που τελειώνουν Δημοκρατία , ανθρώπινες αξίες, εδώ είναι που έλεγες τον φίλο αδελφό και εδώ που τώρα δίχως λόγο ξεπουλιέσαι λέει σε ένα τραγούδι του ο Χατζής .
Όλοι βλέπαμε αυτό το τέλος αλλά κάνεις δεν το σταμάταγε, κάνεις δεν έλεγε ότι αγαπάει την Ελλάδα ότι μονάχος έχει χρέος να την σώσει και αν δεν σωθεί αυτός μόνο θα φταίει!!! 

Η Ελλάδα δεν πεθαίνει, έχει ήδη πεθάνει και είναι ώρα να ξαναρχίσουμε απ την αρχή ,κρατώντας απ τα παλιά μονό τα καλά αυτά για τα οποία μιλάει όλος ο πλανήτης για εμάς .

Για αυτά Που γραφτήκαν από τα βάθη τον αιώνων μέχρι σήμερα σε αυτήν τη ευλογημένη γη όπου έχει φιλότιμο μέχρι και ο καιρός! 
Ήταν η ώρα , σ αυτή την αθλία Ελλάδα ,μετά από 3000 χρόνια ιστορίας και πολιτισμού να κλείσει ο κύκλος, μονό που κλείνοντας έκλεισε μέσα του για πάντα όλους τους μεγάλους της, αυτούς που πριν φύγουν μας άφησαν ένα μήνυμα.

Πως ότι και να γίνει εμείς οι Έλληνες θα ζήσουμε.

Αρκεί να το θέλουμε όμως, να το Θέλουμε πραγματικά !!!

Ελαφρύ να ναι το χώμα για όλους τους Μεγάλους Έλληνες.


Δέκα λόγοι για να βρεθούμε στην Κυψέλη

Σάββατο, 14 Ιανουαρίου 2012 12:55 πμ |

alt


Οι ημέρες που οι οικογένειες έβαζαν τα καλά τους για να πάνε στο θέατρο έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. 
Ακόμα μια παραδοσιακή τελετουργία μάς εγκαταλείπει. 
Τα βελούδινα καθίσματα, οι καλοχτενισμένες ταξιθέτριες, το φανταχτερό κόκκινο της αυλαίας έχασαν την αίγλη τους.
Η πνευματική υστέρηση της ελληνικής τηλεόρασης είναι δελεαστική, ιδιαίτερα μετά από μια απαιτητική ημέρα. Από την άλλη, οι αθηναϊκές σκηνές έχουν ξεχειλίσει από θεατρικές παραστάσεις. Λόγω της κρίσης, ακόμα και τα μεγάλα ονόματα δεν αρκούν πλέον για να γεμίσουν τα αμέτρητα θέατρα της πόλης. Οι θεατρικοί παραγωγοί οδύρονται για την κακή τους τύχη. 
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο κόσμος δεν βλέπει θέατρο.
Όσο κι αν οι παλιοί έχουνε φύγει πια και τα στέκια προσαρμόστηκαν στις σύγχρονες πολυφυλετικές ανάγκες, η Κυψέλη παραμένει πάντα το «μυθικό χαμένο κέντρο του κόσμου», όπως έλεγε κι ο Βακαλόπουλος.
Παρατηρώντας στενάχωρα μπαλκόνια και τους τοίχους των πολυκατοικιών,κάτω από το γκρίζο τους κρύβεται η ακμή της Κυψέλης την εποχή της αντιπαροχής, του Άλκη Γιαννακά και του Αλέκου Τζανετάκου. 
Η περιοχή που φιλοξένησε την ελίτ των αστεριών του Φίνου -κάτι σαν λεωφόρο της Δόξας στο Χόλιγουντ
Κι όμως, το Σάββατο το βράδυ η Κυψέλη ξαναθυμάται την παλιά της λάμψη και συναγωνίζεται τη Σκουφά και την Καρύτση. Νεολαίοι, οικογένειες, κουλτουρέ φάτσες και συνταξιούχοι με γραβάτα και κότσο βολτάρουν στα πεζοδρόμια. 
Δέκα θέατρα κρύβονται στους δρόμους της και τα περισσότερα από αυτά οι οδηγοί τα αναφέρουν ως πρωτοποριακά.
Αιχμηρές παραστάσεις δημιουργών νέων στα χρόνια ή στο πνεύμα, δίνουν την ταυτότητα της θεατρικής σεζόν 2011 - 2012 στη περιοχή της Κυψέλης. 

ΘΕΑΤΡΟ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΕΠΟΧΕΣ , Κυψέλης 15 
ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΕΚΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΗΣ , Κυψέλης 54 
ΘΕΑΤΡΟ ΕΚΑΤΗ , Υακίνθου και Εκάτης 11 
ΘΕΑΤΡΟ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΚΦΡΑΣΗ , Λέσβου 8 & Απειράνθου 1 
ΘΕΑΤΡΟ ΟΔΟΥ ΚΕΦΑΛΛΗΝΙΑΣ , Κεφαλληνίας 16 
ΘΕΑΤΡΟ ΧΩΡΑ , Αμοργού 20 

STUDIO ΚΥΨΕΛΗ , Σπετσοπούλας 9 & Κυψέλης 
ΘΕΑΤΡΟ ΤΟΠΟΣ ΑΛΛΟΥ , Κεφαλληνίας 17 & Κυκλάδων
ΘΕΑΤΡΟ ΤΗΣ ΟΔΟΥ ΚΥΚΛΑΔΩΝ , Κυκλάδων 11 και Κεφαλληνίας 
ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΠΠΑ , Κυψέλης 2 , Κυψέλη 
Αυτό ακριβώς είναι η Κυψέλη, ό,τι λέει το όνομα της. 
Μια κυψέλη διαφορετικών φυλών, θρησκειών, τάξεων, ιδεολογιών. 
Με κατοίκους διανοούμενους, παλιούς αστούς και μετανάστες. Στην Κυψέλη, όπως και παλιά με τα εγχώρια λαϊκά, τα μπλουζ της μετανάστευσης ακούγονται δυνατότερα από οπουδήποτε αλλού.
Μέρες για τους φίλους μας, νύχτες για ποτά και μουσικές -ετούτες εδώ περισσότερο και από τις άλλες


Μην το ξεχνάς....

Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2011 4:39 μμ |

alt

Κατεβαίνοντας τις σκάλες του σπιτιού σου, κοιτάς με άγχος το γραμματοκιβώτιό σου, περιμένοντας την «λυπητερή» της έκτακτης εισφοράς από την εφορία. Κι αναρωτιέσαι πώς θα την πληρώσεις καθώς γύρω στις 15 κάθε μήνα έχεις μείνει χωρίς λεφτά. 
Περνάς την εξώπορτα . Εκνευρίζεσαι με το πεζοδρόμιο που είναι σπασμένο εδώ και χρόνια και κανείς δεν έχει δεήσει να το διορθώσει γιατί άπαξ και ο εργολάβος πήρε την δουλειά της κατασκευής με υπέρ-κοστολόγηση αδιαφορεί για το έργο του, αφού τα έχει ήδη αρπάξει. "Ο Δήμος δεν ασχολείται με λεπτομέρειες" σκέφτεσαι, καθώς βλέπεις μια μαμά να παλεύει ανάμεσα σε αυτοκίνητα και πεζοδρόμια, με το μωρό της στο καροτσάκι να αναπνέει καυσαέριο με τη σέσουλα.
Μπαίνεις στο αυτοκίνητό σου και βλέπεις ότι τελειώνει η βενζίνη σου, που είναι πια τόσο ακριβή που δεν διανοείσαι να βάλεις πάνω από 20 ευρώ την φορά. Ξέρεις ότι δεν πρόκειται κανείς να πατάξει την αισχροκέρδεια ή την νοθεία της βενζίνης. Εύχεσαι να αργήσει ο χειμώνας γιατί τα κοινόχρηστα θα μείνουν και πάλι απλήρωτα για μήνες μέχρι να πάρεις το χριστουγεννιάτικο δώρο για να τα εξοφλήσεις. 
Στον δρόμο, οδηγείς έντρομος, καθώς βλέπεις ταξί και Ι.Χ. να κάνουν αλλεπάλληλες παραβάσεις του ΚΟΚ. Σκέφτεσαι, ίσως, ότι είναι λογικό, αφού πολλοί από αυτούς τους οδηγούς έχουν πάρει με «φακελάκι» το δίπλωμα τους. «Πήζεις» στην κίνηση, ξέροντας ότι κανένας δεν ασχολείται να λύσει το κυκλοφοριακό της Αθήνας. Αγχώνεσαι να φτάσεις στην ώρα σου στην δουλειά σου για να μην σε απολύσουν. Δεν θέλεις καν να σκέφτεσαι πώς ζούνε οι συνάνθρωποι σου που έχουν ήδη χάσει την δουλειά τους και ψάχνουν μαζί με άλλους 800.000 άνεργους δουλειά. 
Δουλεύεις χωρίς καφέ πια γιατί ακρίβυνε κι άλλο και δεν «βγαίνει» να παίρνεις καφέ. Δεν θυμάσαι πότε ήταν η τελευταία φορά που ήπιες ποτό έξω - είναι πανάκριβα και άσε που πολλά από αυτά είναι νοθευμένα. Θυμάσαι ότι πριν 2 χρόνια, στις παλιές καλές εποχές των «χοντρών» αγελάδων, είχες πάει στο Βερολίνο και η μπύρα εκεί είχε 2 ευρώ. Πού τέτοια τύχη εδώ...
Γυρίζεις σπίτι μετά από μια ώρα στην κίνηση. Φτιάχνεις κάτι να φας. Έχεις να πας σε ταβερνάκι ή να πάρεις σουβλάκι ούτε θυμάσαι από πότε, αφού όλοι οι φίλοι είναι άφραγκοι και μαζεύεστε που και που σε σπίτια. Ανοίγεις την τηλεόραση και κάθεσαι στα σκοτάδια γιατί και η ΔΕΗ κάθε δίμηνο είναι πια βραχνάς. Η κατάθλιψη μεγαλώνει, ακούς συνέχεια τις λέξεις "spreads, χρέος, κατάρρευση, ύφεση, ΔΝΤ, Τρόικα, χρηματιστήριο, πτώση, εξαθλίωση, ανεργία, πορείες διαμαρτυρίας, μειώσεις, λιτότητα, ένταση, ληστεία, συγχωνεύσεις". 
Ξέρεις πλέον τη φάτσα της Μέρκελ και του Σαρκοζί τόσο καλά που έχεις αποστηθίσει και πόσες ρυτίδες έχουν γύρω από τα μάτια. Νιώθεις πολύ ντροπή που οι πολιτικοί της χώρας σου ακόμα και τώρα κουκουλώνουν τα σκάνδαλα που διέλυσαν την Ελλάδα. Βλέπεις τα πρόσωπά τους στο γυαλί και νιώθεις μια απέραντη απογοήτευση και ντροπή. 
Νιώθεις και πολύ μ ...  που κάποτε μέσα σε μια αγαθοσύνη και ευφορία τους πίστεψες ότι μπορεί να αγαπάνε αυτή τη χώρα, να θέλουν να αλλάξει λίγο. 
Τρως βαριεστημένα ... Σαν να μην έχει γεύση τίποτα! Σκέφτεσαι ότι θα ήθελες να κάνεις παιδιά με τον σύντροφό σου, αλλά ξέρεις ότι δεν μπορείς οικονομικά να αντεπεξέλθεις σε κάτι τέτοιο. Αναλογίζεσαι πόσο χειρότερα θα είναι για κάποιον που έχει οικογένεια και λες "πάλι καλά". Πέφτεις για ύπνο, γνωρίζοντας ότι όταν μετά από ώρες θα σε πάρει ο ύπνος, θα δεις πάλι εφιάλτες γιατί το δάνειο τρέχει, έχεις αργήσει τις δόσεις, φοβάσαι μην χάσεις την δουλειά σου, δεν ξέρεις τι θα γίνει αύριο. 
Σκέφτεσαι να φύγεις σε άλλη χώρα. Ακόμα ίσως μπορείς να τα καταφέρεις κάπου αλλού ... "Οπουδήποτε αλλού πρέπει να είναι καλύτερα από δω!", πιστεύεις.
Είσαι τριάντα χρόνων και ζεις στην Ελλάδα. 
Είσαι τριάντα χρόνων και ζεις
Μην το ξεχνάς....


Ιδιωτικά βίτσια

Τετάρτη, 30 Νοεμβρίου 2011 2:21 πμ |

alt


Υπάρχει γύρω τόση ρευστότητα, που δεν έχει πια νόημα να γράφεις. 

Δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει. 

Σαν χώρα, σαν πόλη. 

Τα λόγια έχουν νόημα όταν ακόμα μπορείς να επηρεάσεις την πορεία των πραγμάτων. Νομίζω όμως ότι το παίγνιο έχει κριθεί: είναι η εξαθλίωση μιας χώρας, η εκτέλεση των κατοίκων της. 

Μπορείς να θυμώσεις, να φωνάξεις, να τα κάψεις - δεν είναι μικρό πράγμα η εκτόνωση, πολλές φορές ισοδυναμεί με τη ζωή την ίδια. 

Κι ακόμα πιο πολύ, μπορείς να ικανοποιηθείς απ' το αίσθημα της εκδίκησης.

Δεν διδάσκεται σ' έναν άρρωστο η υγεία. Ή την έχεις ή δεν την έχεις. Με μαθηματική ορμή θανάτου, όσοι έκαναν κάποιο λάθος παλιά εξακολουθούν να το κάνουν και τώρα, ελπίζοντας ότι ένα πρωί θα ξυπνήσουν και δεν θα είναι πια στην εντατική.


Ελάχιστοι μιλούν κατ' αναλογίαν των πράξεών τους. Σα να μην είναι υπεύθυνοι γι' αυτές.  Με ιλαρά αποτελέσματα, δεδομένου ότι είμαστε χωριό και όλοι γνωριζόμαστε. Ιδιωτικά βίτσια, δημόσιες αρετές.

 

Επειδή η διαφθορά έχει διαποτίσει το DNA του κράτους, δεν επαρκούν πια οι μεταρρυθμίσεις, αλλά ένα μεγάλο κακό, που θα τα ξεθεμελιώσει όλα. Αλλιώς, σε λίγο, πάλι στους ίδιους δρόμους θα γυρνάμε.

 

Δεν φταίει η θάλασσα που ναυαγεί το σάπιο βαρκάκι. Αφού ήταν σάπιο! Η θάλασσα της επιχειρηματικότητας εμπεριέχει κύματα, λάμιες (και σειρήνες). Οφείλει να είναι γερό και αρματωμένο για ν' αντέξει. Στη μεγάλη φουρτούνα της κρίσης, μέχρι στιγμής, κανένα πραγματικά γερό σκαρί δεν έχει ναυαγήσει - μόνο όσα έχουν στηριχτεί στον αέρα, στην ημίφωτη νομιμότητα και στα (κυριολεκτικά) θαλασσοδάνεια. Λυπηρό, αλλά όχι αναπάντεχο.

 

Το ξεγύμνωμα των «χαρακτήρων» σε βοηθάει να χτίσεις υγιέστερες φιλίες και υγιέστερο πελατολόγιο.

 

Η εκκωφαντική λιποταξία της ελληνικής πλουτοκρατίας από το εθνικό πρόβλημα επιτέλους βάζει ένα τέλος στην κωμωδία της «φιλανθρωπικής δράσης» της και της εθνικιστικής ρητορικής της. Πού είναι τώρα η Γιάννα, ο Βαρδινογιάννης και ο Λάτσης; Έχτισαν μεν τη βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας, αλλά το ξεβράκωτο έθνος τους ούτε να το μπαλώσουν.

 

Όλοι οι πολιτικοί μας είναι κατώτεροι των περιστάσεων, διότι εκτράφηκαν σε περιστάσεις παρακμής. Δεν αναφέρονται στην Ιστορία, αλλά στις μικροϊστορίες τους.

 

Η πιο δραματική αποκάλυψη της κρίσης είναι ότι η Αθήνα δεν έχει κοινωνικό ιστό. Αλληλεγγύη. Παρέες ίσως υπάρχουν και μικροκοινότητες (που τις συνέχει, συνήθως, το μίσος προς κάτι ή κάποιον), αλλά αίσθηση κοινού βίου και μοίρας όχι. Καθένας για τον εαυτό του και όλοι εναντίον όλων.

 

Η τζαζ είναι, μετά από πολύ καιρό, η καταλληλότερη μουσική για την Αθήνα. Δοκιμασμένο! Κολτρέιν, Μίνγκους, Μονκ κ.ο.κ... Είναι σκοτεινή, ιδρωμένη, περικυκλωμένη από ένα αίσθημα που δυσκολεύεται ν' ανασάνει. Έχει το λαχάνιασμα και την εμπάθεια της ζωής μας· έχει βάσανα και ξεσπάσματα, ένταση και μοιραία χαρά. Ακούγοντας πάλι δίσκους που είχα ψιλοβαρεθεί, η παλιά έκσταση επιστρέφει, όπως τότε, στα νεαρά μου ζόρια, που δεν ήξερα τι μου φταίει και όργωνα την πόλη σαν παλαβός, σαν μεθυσμένος. Τώρα ξέρω. Αλλά η μαγεία είναι η ίδια. Η θεραπεία, επίσης.

 

Πάνω στα σάπια, στον κατάλληλο καιρό, βγαίνουν άγριοι ανθοί.


Όχι ότι δεν τα ξέρετε...


Σκέψεις με τον ΣΤ. ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟ


Γλυκές αμαρτίες....

Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2011 10:53 μμ |


alt

Δεν είναι εύκολο να θυμηθούμε κάθε φορά πού θα βρούμε το καθένα από «τα καλύτερα γλυκά της πόλης», κυρίως γιατί μόλις σκεφτούμε τα δυο-τρία πρώτα, έχουμε «λιγωθεί» και έχουμε τρέξει ήδη προς το πρώτο ζαχαροπλαστικό «φαρμακείο» που θα βρούμε μπροστά μας. 

Γι' αυτό, ένα ευρετήριο των «εκλεκτών» της ελληνικής ζαχαροπλαστικής είναι απαραίτητο: 

Συγκεντρώσαμε για εσάς τα «γλυκά των γλυκών» για ένα αντιδιαιτητικό φεστιβάλ αφράτης θερμιδοκατανάλωσης. 

Προφιτερόλ από τον Ανδριά 

Προφιτερόλ από τον Ανδριά 
Το γνωστό γλυκό, το οποίο ο Γιώργος Κωνσταντίνου δεν μπορούσε να περιγράψει, παρά μόνο να φάει, αποκτά μυθικές διαστάσεις με την φίρμα του Ανδριά επάνω του. Με πολλούς εθισμένους οπαδούς, το προφιτερόλ του αθηναϊκού ζαχαροπλαστείου εντυπωσιάζει με την γεύση του, αλλά και με την ποσότητα, αφού μπορεί να χορτάσει και τον πιο απαιτητικό -παρ' όλα αυτά, όλοι θέλουν κι άλλο. Μοναδικό δέσιμο σοκολάτας, σου και σαντιγύ μετατρέπονται με την συνταγή του Ανδριά στην πρώτη επιλογή των Αθηναίων όταν επιθυμήσουν προφιτερόλ. 
Μονομαχία ...; χίλιων φύλλων 
Στην μάχη των μιλφέιγ, πρωτοπόροι είναι η «Δέσποινα» και ο «Κωνσταντινίδης». Τα δύο ζαχαροπλαστεία μοιράζονται την φήμη του καλύτερου μιλφέιγ που κυκλοφορεί στους ...; ουρανίσκους μας. Δεν χρειάζεται να παλεύουν, πάντως, καθώς η λύση είναι εύκολη: τρώμε δύο χιλιάδες φύλλα. 
Ο «Κωνσταντινίδης», ορμώμενος από τη Λάρισα έχει εξαπλώσει σε όλη την Ελλάδα την φήμη του και τα καταστήματά του. Το περίφημο μιλφέιγ του ετοιμάζεται μπροστά στα μάτια του πελάτη, με μυστική ωστόσο συνταγή και αγνά υλικά, στα ανοιχτά εργαστήριά του. Την φρεσκάδα του δημοφιλούς γλυκού του Κωνσταντινίδη συναγωνίζεται το μιλφέιγ της «Δεσποινας», η οποία μας το σερβίρει, εκτός από κρέμα, με σοκολάτα ή τζαντούγια. 
Το ...; «κοσμικό» γαλακτομπούρεκο 
Τραγανά φύλλα, λαχταριστή κρέμα, μελωμένη βάση και ζαχαροπλαστικό μεράκι συνθέτουν τον πειρασμό που ακούει στο όνομα «γαλακτομπούρεκο Κοσμικόν». Τα ταψάκια του παλιού κι αγαπημένου ζαχαροπλαστείου πωλούνται με γοργούς ρυθμούς σε μαγνητισμένους από τις μυρωδιές λιχούδηδες. Το γλυκό που μας θυμίζει τη γιαγιά μας και τις μαγειρικές της ικανότητες βρίσκει στο «Κοσμικό» την πιο κοντινή σ' αυτές τις μνήμες εκδοχή του. Σλουρπ. 
Tip: Οι μερακλήδες προτιμούν την σπεσιαλιτέ του «Κοσμικόν» που δεν είναι άλλη από το κανταΐφι με γέμιση κρέμας γαλακτομπούρεκου. 
Τσουρέκι Τερκενλή 
Οι Θεσσαλονικείς είχαν για καιρό το μονοπώλιο της απόλαυσης ενός φρέσκου τσουρεκιού από τον Τερκενλή. Οι επισκέπτες της πόλης, ιδίως το Πάσχα, έφευγαν -και ακόμη φεύγουν- με πολλά πακέτα της γνωστής φίρμας παραμάσχαλα. Με την εξάπλωση της αλυσίδας του και στην πρωτεύουσα, το λαχταριστό έδεσμα που χαρακτηρίζει τη Νύμφη του Θερμαϊκού έφτασε και στους ουρανίσκους των Αθηναίων, που υπέκυψαν με τη σειρά τους στο αφράτο αρτοσκεύασμα. 
Φρέσκο βούτυρο και αλεύρι είναι η βάση, που αποκτά στη συνέχεια τις ονειρικές γεύσεις Τερκενλή, από τις οποίες δεν ξέρεις ποια να πρωτοδιαλέξεις. Αφού οι μυρωδιές σου σπάνε τη μύτη πριν ακόμη μπεις στο ζαχαροπλαστείο, έχεις το δύσκολο έργο να βγάλεις «νικητή»ανάμεσα σε τσουρέκι λεμόνι, πορτοκάλι, σοκολάτα, πραλίνα φουντουκιού, χιώτικη κρέμα και το super hit της φίρμας, τσουρέκι κάστανο. Διατίθεται και σε κομμάτια, για όσους θέλουν mini απόλαυση χωρίς πολλές ενοχές. 
Το εκμέκ της «Χαράς» 
Σε ένα ζαχαροπλαστείο με ιστορία, η μυστική συνταγή από την Μικρά Ασία συμβάλλει εδώ και πολλές δεκαετίες στις γλυκές αταξίες των Αθηναίων, που δεν παραλείπουν να κάνουν μια στάση στο 339 της οδού Πατησίων για να γευτούν το θρυλικό εκμέκ της «Χαράς». Το «χαρούμενο» εκμέκ παγωτό του ζαχαροπλαστείου έγινε σουξέ και στις ολυμπιακές του εκδοχές, με αφορμή τους Αγώνες του 2004, οι οποίες δυστυχώς δεν προσφέρονται πια. Ωστόσο, οι παλιές καλές του γεύσεις, αλλά και νέες προτάσεις σερβίρονται αποκλειστικά στον χώρο του ζαχαροπλαστείου. Γι' αυτό, μία βόλτα από τα Άνω Πατήσια επιβάλλεται για συνωμοτικές κουταλιές «χαράς». Αν πάτε θα απολαύσετε και το εξαιρετικό παγωτό «Σικάγο». 
«Τριγωνικές» αμαρτίες 
Αν ρωτήσετε έναν Νότιο, θα σας πει «Χατζής». Αν απευθυνθείτε σε έναν Βόρειο, χωρίς δισταγμό θα σας απαντήσει «Ελενίδης». Όπως και να' χει, και οι δύο φίρμες που σαμποτάρουν τις δίαιτές μας ξεκίνησαν από την Θεσσαλονίκη, απ' όπου άλλωστε κατάγεται και το γλυκό που μπήκε αυτή τη φορά στο στόχαστρό μας: τρίγωνα Πανοράματος. Οι λαχταριστές μπουκιές με την «βούλα» του σαλονικιώτικου προαστίου φλερτάρουν με την κορυφή του top πολλών φαν των γλυκών με κρέμα. Οι ...; γλυκατζήδες της σοκολάτας όμως δεν χρειάζεται να τα σνομπάρουν, καθώς στον Χατζή θα βρείτε σοκολατένια τρίγωνα, που στάζουν σκούρα απόλαυση. Τα ζαχαροπλαστεία «Ελενίδης» θα τα βρείτε μόνο στη Θεσσαλονίκη, ενώ η αλυσίδα «Χατζής» γλυκαίνει πολλές πόλεις ανά την Ελλάδα. 
«Αγαπητό» καζάν ντιπί 
Όχι, δεν πρόκειται για χαιρετισμό στην αρχή αλληλογραφίας. Πρόκειται για το ανατολίτικο γλυκό, που συγκινεί πολύ κόσμο, ο οποίος βγαίνει χαμογελαστός από τα ζαχαροπλαστεία «Αγαπητός». Η ανατολίτικη εκδοχή της κρεμ μπρυλέ, που στα τουρκικά σημαίνει «ο πάτος του καζανιού» έχει πολλούς θαυμαστές στην Βόρεια Ελλάδα, αλλά κατακτά και τους πιο απαιτητικούς νότιους «δοκιμαστές γλυκών». Είτε σε ατομικό κομμάτι, είτε σε ταψάκι, το αγαπημένο «αγαπητό» καζαν ντιπί δεν είναι ποτέ αρκετό. 
Η υπόλοιπη «αφρόκρεμα» 
Επειδή η ποικιλία είναι το ζητούμενο σε ένα πανηγύρι καταπολέμησης της υπογλυκαιμίας, σας παραθέτουμε μερικά ακόμα «συλλεκτικά» κομμάτια, που θα διώξουν κάθε πίκρα από το στόμα σας. 
- Γαλακτομπούρεκο από τον «Λακαφώση» (Πετρίτη 3, Δροσιά) 
- Πολίτικος μπακλαβάς από το «Karavan» (εννέα καταστήματα σε όλη την Αθήνα) 
Μους φράουλα από το «Fresh» (δέκα καταστήματα σε όλη την Αθήνα) 
Cheesecake από την «Αλέα» (Πολύγωνο, Ν.Ψυχικό, Κολωνάκι, Γλυφάδα) 
Φλορεντίνες από το «Disiri» (Δημοκρίτου 6, Κολωνάκι) 
Τσουρεκάκι πραλίνας από το «Max Perry» (15 καταστήματα σε όλη την Αθήνα) 
Carrot cake από τη «Νανά Γιώτη» (Βριλήσσια, Χαλάνδρι, Γέρακας, Ερυθραία) 
Κάθε είδους σοκολατοειδή από την «Μέλισσα» (Εθνάρχου Μακαρίου 43, Περιστέρι) 
Στα σχετικά links θα βρείτε τα sites των ζαχαροπλαστείων, όπου μπορείτε να ξετρυπώσετε την πιο κοντινή σε εσάς γλυκιά διεύθυνση. Και μην ανησυχείτε για τις μετα-καταναλωτικές τύψεις: αξίζει τον κόπο. Με αυτά τα γλυκά-«όνειρο», θα έχετε ...όνειρα γλυκά. 


πηγη http://www.in2life.gr/delight/bonviveur/articles/190323/article.aspx


Μίλο Μανάρα : Τα καλύτερα ερωτικά κόμιξ !

Σάββατο, 19 Νοεμβρίου 2011 2:49 μμ |

alt

Ο Μίλο Μανάρα

(Milo Manara, γεν. Λουσόν 12 Σεπτεμβρίου 1945, πραγμ. όνομ. Maurilio Manara), είναι Ιταλός δημιουργός κόμικς και ζωγράφος, παγκόσμια φημισμένος ιδιαίτερα για τον ερωτισμό των έργων του. Θεωρείται ένας από τους κορυφαίους σκιτσογράφους των κόμικς. Το έργο του. Ο Μανάρα σπούδασε αρχιτεκτονική και ζωγραφική και άρχισε να δουλεύει στα κόμικς το 1969. 
Γρήγορα ξεχώρισε για το ρεαλιστικό του σχέδιο και για τις αισθησιακές γυναίκες των.......ιστοριών του. 
Στα περισσότερα έργα του κάνει ο ίδιος και το σενάριο και το σχέδιο, έχει συνεργαστεί όμως και με άλλους συγγραφείς όπως ο Ούγκο Πρατ.Κατα καιρούς εχει δεχτει κριτικές οχι οσον αφορά την ποιότητα των σκίτσων στα κόμιξ του που ειναι καταπληκτική αλλα για το φτωχό και αχρωμο σενάριο που τα συνοδευει.
Παρόλαυτα ο Μανάρα εχει αφήσει εποχή πάνω στα ερωτικά κόμιξ.
Στην Ελλάδα είναι αρκετά δημοφιλής και πολλά έργα του έχουν κυκλοφορήσει στα ελληνικά από εταιρίες όπως η Βαβέλ, οι Εκδόσεις Λιβάνη, αλλά και το περιοδικό 9 της Ελευθεροτυπίας.
Ενδεικτικά άλμπουμ:

* Η σειρά Το κουμπί της
* Το άρωμα του αόρατου
* Μοιραίο ραντεβού
* Γκιουλιβεριάνα
* Candid Camera
* Ινδιάνικο καλοκαίρι
* Όνειρο, ίσως
http://greekddl.com

«Εδώ Πολυτεχνείο»

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2011 0:46 πμ |

alt

Προσπαθώ να κοιτάξω στα μάτια τα παιδιά μου
Πώς είναι δυνατόν να καταλάβουν τα παιδιά μου την κατάντια των νεαρών τότε, ενθουσιασμένων παιδιών, που για μία περίοδο έστυβαν την πέτρα και έβγαζαν αποφασιστικότητα. 
Που μίλαγαν για Δημοκρατία και τα μάτια τους έσταζαν δάκρυα.
«Πρωταγωνιστές» στα τηλεπαράθυρα, τώρα πια υπουργοί, βουλευτάδες, στελέχη, διευθυντές και διευθύνοντες σύμβουλοι και... καθηγητάδες.
Αυτή η γενιά οδήγησε τη χώρα στους γκρεμούς και τα γκρέμια. 

Έχει ευθύνη, την απόλυτη ευθύνη των επιλογών της. 
Πήρε μία Ελλάδα νεαρή δημοκράτισσα, την ανέστησε και μετά την ξεπουπούλιασε, αφήνοντάς την ρακένδυτη και ξυπόλυτη στο έλεος των σαρκοβόρων. Βύζαξε κάθε σταγόνα του πλούτου της και την πέταξε κουρέλι στον δρόμο.
Ήρθε η διαφθορά, έφθασε η διαπλοκή, γύρισε ο ουρανός ανάποδα, γέμισε η αγορά εμπόρους και σαλιωμένα πρόσωπα, οι «αρχηγοί» έγιναν ηγέτες, οι ηγέτες νοίκιασαν χρόνο από τη ζωή, η ζωή τούς εκδικήθηκε και η Ιστορία ...; αυτή η Ιστορία η ρουφιάνα, που ξέρει πώς να καταγράφει τις αλήθειες, τους κρέμασε κουδούνια.

Διαβάστε

http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=419596&cid=4


Φύλακες ερειπίων

Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2011 6:13 μμ |

alt

Ένα 25χρονο παιδί με ταλέντο ήρθε να μου πει ότι δεν μπορεί να δουλεύει πια στην Ελλάδα και φεύγει. Πληρώνεται καλά, πληρώνεται στην ώρα του - αλλά δεν αντέχει, λέει, αυτήν την ατμόσφαιρα τρόμου.

 

«Αισθάνομαι ότι από στιγμή σε στιγμή θα πέσει το ταβάνι να με πλακώσει», λέει. Θα πάει, λοιπόν, στην Αγγλία, θα τον φιλοξενήσουν αρχικά κάτι φίλοι του κι ελπίζει, με λίγο πείσμα, να βρει τη θέση του.

 

Κι έπειτα, είναι η πόλη. Όταν έρχονται τα δύσκολα, χρειάζεσαι εκτόνωση. Στον απόηχο του κραχ του 1929 γεννήθηκε μια κουλτούρα εξωστρεφής, τζαζ και αρχοντορεμπέτικη που δεν είχε ανάλογο. Στα χρόνια του μπλιτζ οι Λονδρέζοι γλένταγαν σαν να μην υπάρχει αύριο. Στη χρεοκοπημένη Αθήνα, τι να κάνει; Να ξημεροβραδιάζεται μιλώντας για τη δόση; Είναι 25 χρόνων και θέλει ζωή, όχι λογιστική - ούτως ή άλλως, ποτέ ο άνθρωπος δεν άντεχε πολλή πραγματικότητα. 

 

Δεν είναι ο πρώτος που φεύγει από τη σαστισμένη πόλη. Όσοι δεν τολμούν να μεταναστεύσουν γυρνάνε στις επαρχίες τους: ανοίγουν πάλι τα παιδικά δωμάτια, οι μάνες δεν ξέρουν αν πρέπει να χαρούν, που ξανάχουν τα παιδιά τους, ή να λυπηθούν, που τα βλέπουν έτσι ηττημένα.

 

Κι εδώ, τι θα γίνει; Ποιοι θα μείνουν στ' άδεια σπίτια; Ποια ταλέντα θα δουλέψουν και θα δημιουργήσουν τη νέα ιστορία μας;

 

Αλλά δεν είναι μόνο οι φευγάτοι. Είναι και τα μικροθηρία που στην αναμπουμπούλα χαίρονται. Οι αψιμαχίες των μπαχαλάκηδων. Ο νεκρός του ΠΑΜΕ. Το αλληλοφάγωμα που άρχισε (όπως ακριβώς είχαμε προβλέψει πριν από πέντε μήνες) και θα γιγαντωθεί. Είναι τα σπασμένα νεύρα κάθε προσώπου που συναντάς, το (δίκαιο) παραλήρημά του εναντίον της νοσηρής δράκας που μας κυβερνά, το οποίο καταλήγει να γίνεται παραλήρημα εναντίον όποιου στέκεται δίπλα του.

 

Κανείς δεν εμπιστεύεται κανέναν, διότι κοινωνία (με την κυριολεκτική έννοια) δεν υφίσταται και ο καθένας αισθάνεται μόνος κι έρημος κι εξαπατημένος! Ένας μυστικός εμφύλιος σέρνεται κάτω από τη σκέψη των Ελλήνων. Η «Διχόνοια» του Σολωμού, ο Κολοκοτρώνης στην Ακροναυπλία. Υπό πίεση, οι Έλληνες γίνονται πάλι κλέφτες κι αρματολοί στις σπηλιές του άτακτου αγώνα (εναντίον ποιου;), καθένας το μπαϊράκι του, πόλεις-κράτη, άνθρωποι-νησιά. Θα φαγωθούμε μεταξύ μας! (Κι οι κλέφτες υπουργοί θα πίνουν το κοκτέιλ τους στο Μανχάταν, ατιμώρητοι!)

 

Συνεπώς, είδα το παιδί με συμπάθεια. Του ευχήθηκα να πετύχει, χωρίς εθνικούς δεκάρικους. Η Ελλάδα δεν του φέρθηκε καλά, δεν της χρωστάει τίποτα. Ας φύγει, τουλάχιστον αυτό να ζήσει τα ωραία χρόνια του ωραία.

 

Εμείς εδώ. Στη μοιραία πόλη. Φύλακες ερειπίων. Μοιραίοι κι εμείς - με τον δικό μας τρόπο.


ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΑΘΗ ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟ



Αυτή είναι η νέα Αθήνα

Σάββατο, 29 Οκτωβρίου 2011 1:10 μμ |


alt
Ουρές έξω απ' τα συσσίτια, τάσεις φυγής, άπειρα κίτρινα χαρτιά με «ενοικιάζονται» και «πωλούνται», νέες εμπορικές χρήσεις. Η Αθήνα έχει γίνει μια πόλη που δυσκολευόμαστε ν' αναγνωρίσουμε.

ΚΑΤΑΛΗΨΙΕΣ ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗΝ

Τελευταία, όλο και συχνότερα παρατηρείται το φαινόμενο ενοικιαστές να πιάνουν σπίτια με φθηνό ενοίκιο και, μόλις τους κόψουν ΔΕΗ και ΟΤΕ, να φεύγουν νύχτα. Συνηθίζεται, άλλωστε, οι λογαριασμοί να μη μεταφέρονται με την ενοικίαση στο όνομα του ενοικιαστή, αλλά να εξακολουθούν να έρχονται στου ιδιοκτήτη, με αποτέλεσμα ο τελευταίος να «φοράει» το φέσι του ηλεκτρικού, του νερού και του τηλεφώνου. Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ιδιοκτητών Ακινήτων (ΠΟΜΙΔΑ), «ολοένα και περισσότεροι Ευρωπαίοι ενοικιαστές εγκαθίστανται σε ακίνητα εξαρχής με την πρόθεση να μην καταβάλλουν ενοίκια και λογαριασμούς κοινής ωφέλειας, ενώ, έπειτα από μακρόχρονη δικαστική διαδικασία εξώσεως, συχνά, κατά την αποχώρησή τους, καταστρέφουν το ίδιο το ακίνητο. Πρόκειται για τους "ενοικιαστές από την κόλαση", όπως τους αποκαλούν σε ΗΠΑ, Αγγλία και Καναδά, τους "κακόβουλους μισθωτές", όπως τους ονομάζουν σε Γαλλία και Βέλγιο ή τους "ενοικιαστές νομάδες" στη Γερμανία». Μεσούσης της κρίσης, το φαινόμενο ήρθε και στη χώρα μας, μια και όλο και περισσότεροι άνθρωποι αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στις οικονομικές τους υποχρεώσεις και γίνονται «καταληψίες» διαμερισμάτων. Τελευταία, στους αφερέγγυους ενοικιαστές των διαμερισμάτων προστέθηκαν και οι ενοικιαστές επαγγελματικών χώρων, που, αδυνατώντας να καταβάλουν τo ενοίκιο, γίνονται καπνός, αφήνοντας απλήρωτους και τους λογαριασμούς.

 

ΖΗΤΙΑΝΟΙ ΤΗΣ ΔΙΠΛΑΝΗΣ ΠΟΡΤΑΣ

Η εικόνα των ζητιάνων στο κέντρο της Αθήνας έχει αλλάξει ριζικά. Μέχρι πρότινος ήταν κυρίως άνθρωποι που ανήκαν σε περιθωριοποιημένες κοινωνικές ομάδες, όπως οι χρόνιοι χρήστες ναρκωτικών (που ζητάνε απεγνωσμένα τη δόση τους), οι αθίγγανοι (πολλές φορές με τα παιδιά τους να πουλάνε χαρτομάντιλα), οι μετανάστες (καθαρίζοντας παρμπρίζ στα φανάρια), αλλά και οι ανάπηροι (συχνά θύματα σπείρας εκμετάλλευσης). Μόνο που σε αυτούς προστέθηκαν και οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας. Είναι συχνά πιο καλοντυμένοι, σου ζητάνε να τους πάρεις φαγητό με το κεφάλι χαμηλωμένο σαν να ντρέπονται (σίγουρα ντρέπονται). Πολλές φορές είναι μητέρες με τα νεογέννητά τους, που κάθονται στη γωνία του πεζοδρομίου, άλλες είναι ηλικιωμένοι. Η κρίση μοιάζει ν' άνοιξε μια πόρτα σ' έναν καινούργιο κόσμο, ο οποίος υπήρχε και πρωτύτερα, αλλά τώρα όλο και μεγαλώνει. Ο πληθυσμός των ζητιάνων μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Υπάρχουν, άραγε, ακόμα άνθρωποι που μπορούν να δώσουν ελεημοσύνη σ' αυτή την πόλη;

 

ΤΡΕΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟ ΜΟΥΣ

Όλο και περισσότεροι τρελοί που ευαγγελίζονται το τέλος του κόσμου σουλατσάρουν στο κέντρο της Αθήνας. Απ' τον τύπο που κυκλοφορεί με το καρότσι με τις χιλιάδες σημαίες (ανάμεσά τους και η σημαία του Βυζαντίου), τον ηλικιωμένο που εμφανίζεται στις διαδηλώσεις του Συντάγματος, ζωσμένος με πλακάτ κι αφίσες που προειδοποιούν για την έλευση του Χριστού, μέχρι τους περίεργους παπάδες με τα κομποσκοίνια, η Αθήνα έχει γεμίσει με φιγούρες στα όρια της αλλοφροσύνης. Παλιά, οι εκκεντρικές φιγούρες του κέντρου ήταν συγκεκριμένες κι αποτελούσαν μάλλον μια γραφική προσθήκη στη μέρα μας.

 

ΝΕΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΠΑΝΤΟΥ

Συναντάμε μετανάστες σε θέσεις εργασίας που δεν τους είχαμε συνηθίσει, κυρίως σε μικρομάγαζα και ταξί. Και οι δυο δουλειές, ειδικά τα ταξί, είναι, απ' ό,τι φαίνεται, η νέα «οικοδομή»: εύκολη δουλειά που μπορεί να κάνει ο καθένας. Η πατέντα λειτουργεί ως εξής: οι ιδιοκτήτες τα νοικιάζουν σε μετανάστες για 50-80 ευρώ την ημέρα και εισπράττουν τα κέρδη (στη χειρότερη περίπτωση μιλάμε για 1.500 ευρώ). Ειδικά πριν αλλάξει το καθεστώς των αδειών και μπει και το μέτρο των αποδείξεων, τα ποσοστά κέρδους μπορούσαν να είναι αστρονομικά. Οι Έλληνες, σε αντίθεση με τους μετανάστες, δεν μπαίνουν σε σχέσεις εργασίας με τέτοιου είδους συνθήκες, οπότε, ξαφνικά η Αθήνα έχει γεμίσει με Ινδούς οδηγούς ταξί κι Αφρικανούς πωλητές σε μίνι-μάρκετ. Αυτή, εξάλλου, είναι και η δεύτερη μεγάλη διαφορά: η προέλευση των μεταναστών. Οι Αλβανοί είναι πλέον παλιές καραβάνες (με την κρίση πολλοί έχουν αρχίσει να επιστρέφουν στη χώρα τους) κι εξαιτίας των κρίσεων και των πολέμων σε Αφρική και Μέση Ανατολή πλέον συναντά κανείς όλο και περισσότερους Ινδούς, Πακιστανούς και Αφρικανούς.

 

ΑΠΕΙΡΑ ΚΙΤΡΙΝΑ ΧΑΡΤΙΑ

Tα κίτρινα χαρτιά των ενοικιαστηρίων και πωλητηρίων δεν καταλαμβάνουν μόνο τα τζάμια των πολυκατοικιών ή τις διάφορες, ολοένα αυξανόμενες, άδειες βιτρίνες. Έχουν επεκταθεί σε κολόνες, τοίχους, πίνακες της ΔΕΗ και διαφημιστικούς πίνακες. Σε καιρούς κρίσης η ζήτηση καινούργιας κατοικίας, είτε με νοίκι είτε για αγορά, είναι μηδαμινή. Την τελευταία διετία μόνο οι φόροι στ' ακίνητα έχουν υπερδιπλασιαστεί, ενώ η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ιδιοκτητών Ακινήτων υπολογίζει ότι φέτος οι επενδύσεις θα πέσουν από 25% έως 30% σε σύγκριση με πέρσι (θα κινηθούν κάτω από τα 5 δισ. ευρώ, ενώ το 2010 είχαν επενδυθεί περί τα 6,6 δισ.). Η σύγκριση με το 2006, βέβαια, μοιάζει ακόμα πιο τρομακτική, όταν είχαν επενδυθεί 16 δισ. ευρώ. Μέσα σε πέντε χρόνια η πτώση είναι γύρω στο 65,6%. Σύμφωνα, δε, με πρόσφατη αναφορά της διεθνούς εταιρείας real estate Cushman & Wakefield, που έχει 230 γραφεία σε 60 χώρες, η Ελλάδα είναι εκτός του χάρτη επενδύσεων για επαγγελματικά ακίνητα.

 

ΟΥΡΕΣ ΣΤΑ ΣΥΣΣΙΤΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

Η ουρά για τα συσσίτια του Δήμου Αθηναίων στην οδό Σοφοκλέους είναι πιο μεγάλη από ποτέ κι ενδεικτική της κατάστασης. Το Κέντρο Υποδοχής και Αλληλεγγύης του δήμου δίνει πλέον πάνω από 3.000 συσσίτια τη μέρα. Σε αυτά έχουν προστεθεί τα περίπου 400 συσσίτια που προσφέρει η Εκκλησία κάθε βράδυ σε συνεργασία με τον δήμο. Στις αρχές του 2006, τα συσσίτια που προσφέρονταν ήταν μόλις 1.100 την ημέρα. Το νούμερο μοιάζει ακόμα πιο τρομακτικό, αν σκεφτεί κανείς ότι πριν από δέκα χρόνια τα συσσίτια, που τότε, μάλιστα, ανήκαν στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών, δεν ξεπερνούσαν τα 100. Επίσης, διάφορες εθελοντικές ομάδες προσφέρουν φαγητό σε τακτά χρονικά διαστήματα. Ο Ερυθρός Σταυρός μοιράζει περί τα 4.000 γεύματα τη μέρα και η μη κυβερνητική καθολική οργάνωση Caritas στην Ομόνοια δίνει περίπου 300 μερίδες φαγητό την ημέρα, κυρίως σε πρόσφυγες. Συσσίτια διοργανώνουν, επίσης, πιο σποραδικά όμως (μία φορά την εβδομάδα), οι κάτοικοι της Κυψέλης και των Εξαρχείων. Μια ακόμα αξιοπερίεργη εικόνα στην πόλη είναι τα Lunch Street Parties (lunchstreetparty.blogspot.com), πικ-νικ με συλλογικό μαγείρεμα σε διάφορες γειτονιές της Αθήνας, όπως συνέβη την περασμένη εβδομάδα στα Πετράλωνα.

 

ΝΕΕΣ ΕΜΠΟΡΙΚΕΣ ΧΡΗΣΕΙΣ : KAΦΕ - ΜΠΑΡ

Τα μαγαζιά λιανικής κλείνουν με μεγαλύτερη συχνότητα από ποτέ και στη θέση τους το μόνο που ανοίγει, αν ανοίξει, είναι επιχειρήσεις με καφέ και σάντουιτς. Σύμφωνα με την ΕΣΕΕ (Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου), το 24% των επιχειρήσεων στο κέντρο έχει ήδη κλείσει. Η κακή αυτή κατάσταση οφείλεται στην ύφεση, στην έλλειψη ρευστότητας στην αγορά και, φυσικά, στην τάση των τελευταίων ετών για malls, υπερκαταστήματα και μεγάλες αλυσίδες (από το 2005 που άνοιξε το Μall στη Νερατζιώτισσα, έχουν ανοίξει τουλάχιστον άλλα έξι μόνο στην Αθήνα). Σε όλα αυτά ας προσθέσουμε και το παραεμπόριο (ενδεικτικά ν' αναφέρουμε ότι πρόσφατα κατασχέθηκαν πάνω από 50.000 προϊόντα-μαϊμού σε αποθήκη στον Βοτανικό), καθώς και το όχι και τόσο υψηλό επίπεδο της επαγγελματικής μας συνείδησης (συχνά ανοίγουν πέντε ίδια μαγαζιά στον ίδιο δρόμο). Το καινούργιο παράξενο φαινόμενο που παρατηρείται είναι ότι στη θέση των μαγαζιών λιανικής ανοίγουν καφέ και μπαρ - είναι, απ' ό,τι φαίνεται, στη συνείδηση του μέσου Έλληνα τουλάχιστον, η μόνη επικερδής λύση. Μένει να δούμε αν όλα αυτά τα καφέ και τυροπιτάδικα θα είναι πραγματικά προσοδοφόρα.

 

ΟΙ ΑΣΤΕΓΟΙ ΩΣ ΚΑΤΙ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ

Οι άστεγοι είναι πια μια καθημερινή πραγματικότητα - κανείς δεν εκπλήσσεται όταν τους βλέπει. Τα τελευταία δυο χρόνια έχουν τουλάχιστον διπλασιαστεί και ο μέσος άστεγος, σύμφωνα με τους υπολογισμούς των ανθρώπων του Κέντρου Υποδοχής και Αλληλεγγύης του Δήμου Αθηναίων αλλά και της ΜΚΟ Κλίμακα, έχει πλέον μέσο όρο ηλικίας

τα 45 (και όχι τα 65, που ήταν παλιότερα).

 

ΜΙΑ ΝΕΑ ΟΙΚΙΑΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Ο κόσμος είναι ίδιος (sic), αλλά στο καλάθι της νοικοκυράς έχουν έρθει τα πάνω κάτω. Δεν πετάμε πια φαγητό και τρόφιμα. Η νέα οικιακή οικονομία έχει επιβάλει περικοπές στo προσούτo, έχει ωθήσει σ' επιδρομές για «στοκάρισμα» στα σούπερ-μάρκετ χονδρικής κι έχει θέσει νέες προτεραιότητες: ναι στα βιολογικά προϊόντα, αλλά μόνο για τα παιδιά. Η κλιμάκωση των τιμών έχει δημιουργήσει μια καινούργια πραγματικότητα, κατά την οποία τα πορτοφόλια αδειάζουν με ρυθμό εξωπραγματικό και η επακόλουθη αϋπνία γίνεται ώρα περισυλλογής κι εξεύρεσης λύσεων για περικοπές στο οικογενειακό budget. Οι έξοδοι για φαγητό μεταλλάχτηκαν έτσι σε μακαρονάδα-πάρτι στο σπίτι, οι παιδότοποι έδωσαν τη θέση τους στις παιδικές χαρές (έστω και σε άλλη γειτονιά από τη δική μας), ενώ οι εξωσχολικές δραστηριότητες μειώθηκαν δραστικά μέσα σε μία σχολική χρονιά (δεν πειράζει, ας μην ξεκινήσει φέτος το βλαστάρι μας καποέιρα). Οι οικιακές βοηθοί είδαν κι αυτές το εισόδημά τους να συρρικνώνεται, καθώς πολλοί είναι αυτοί που αποφάσισαν να ρίχνουν μόνοι τους ένα σφουγγάρισμα παραπάνω για να γλιτώσουν το έξοδο. Σε πιο σκληροπυρηνικές καταστάσεις, οι εσωτερικές που αποχωρούν δεν αντικαθίστανται, τα παιδάκια των ιδιωτικών σχολείων μετακινούνται στα δημόσια της περιοχής και τα χλιδάτα αυτοκίνητα που αποκτήθηκαν με δάνειο «σκοτώνονται» στις μάντρες της Αττικής. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, οι συζητήσεις για τον φθηνότερο χασάπη, την καλύτερη προσφορά «βάψιμο- κούρεμα» σε κομμωτήριο, για συνταγές με οικονομικά υλικά και για το πώς να πας στη δουλειά σου, γλιτώνοντας το πέρασμα από την Αττική Οδό, δίνουν και παίρνουν.

 

ΤΑΣΕΙΣ ΦΥΓΗΣ

Όλοι ξέρουμε τουλάχιστον πέντε άτομα που έχουν ήδη φύγει για το εξωτερικό τα τελευταία δυο χρόνια, κι άλλα τόσα που ετοιμάζονται ή ψάχνουν να φύγουν. Όπου κι αν πάει κανείς, ακούει την ίδια ιστορία - κόσμος, κυρίως νέοι, αλλά όχι μόνο, που επιθυμούν διακαώς να ξεφύγουν. Επισήμως η ανεργία έχει φτάσει το 16%, ενώ η ανεργία στις ηλικίες μεταξύ 15 και 29 έχει αγγίξει το 40%. Σε όλη την Αθήνα συναντάμε ουρές έξω απ' τις μεταφραστικές υπηρεσίες και ουρές έξω απ' τις πρεσβείες, με μεγάλη προτίμηση στις δυτικές ευρωπαϊκές χώρες. Για τη διημερίδα της Αυστραλιανής Πρεσβείας, που έγινε στις 8 και 9 Οκτωβρίου στο ξενοδοχείο Χίλτον, έκαναν αίτηση 1.500 άτομα και πήγαν πάνω από 1.000, τα περισσότερα ηλικίας από 35 έως 45 χρόνων - οι περισσότεροι γιατροί και μηχανικοί.

 

ΑΠΑΘΕΙΑ ΣΤΗ ΒΙΑ

Όσο πληθαίνουν οι επιθέσεις, οι κλοπές και οι ληστείες (το πρώτο εννιάμηνο του 2011 σημειώθηκαν περισσότερες από 90.000 κλοπές και 6.000 ληστείες), όσο συνηθίζουμε κάθε διαδήλωση να πνίγεται στο ξύλο, τα χημικά και τα δακρυγόνα, τόσο πιο απαθείς γινόμαστε. Οι Αθηναίοι φτιάχνουν όλο και πιο γερό στομάχι - την ίδια ώρα που στο Σύνταγμα τα ΜΑΤ δέρνουν φωτορεπόρτερ και οι διαδηλωτές κι οι εργαζόμενοι πνίγονται στα χημικά, ο κόσμος πίνει ατάραχος καφέ στη Μητροπόλεως, ανάμεσα στις κλούβες.

 

ΕΡΗΜΟΠΟΙΗΣΗ

Ακόμα και τα Σαββατοκύριακα, με το που πέφτει ο ήλιος, οι κεντρικοί δρόμοι της Αθήνας μοιάζουν τόσο έρημοι, που είναι σαν να έχει πέσει πυρηνική βόμβα. Σταδίου, Πανεπιστημίου και Ακαδημίας, από ένα σημείο και μετά, είναι άδειες. Είναι λες και οι νεκρές ζώνες της πόλης -η Ομόνοια και το γκετο της Ευριπίδου και της Γερανίου- επεκτείνονται όλο και περισσότερο. Ίσως αυτό να οφείλεται στο ότι στους συγκεκριμένους δρόμους το λιανεμπόριο έχει δεχτεί το μεγαλύτερο πλήγμα, οπότε, με το που κλείνουν τα γραφεία, η περιοχή αδειάζει. Σύμφωνα με την ΕΣΕΕ, εξάλλου, η Σταδίου έχει το μεγαλύτερο ποσοστό κλειστών καταστημάτων στο κέντρο: 38%.

 

PERSONAΕ NON GRATAE

Τα γιαουρτώματα, τ' αυγά, οι ξυλοδαρμοί και οι αποδοκιμασίες των πολιτικών που δεν μπορούν πλέον να κυκλοφορήσουν δημοσίως είναι στην ημερήσια διάταξη. Η επίθεση στον Κωστή Χατζηδάκη της Νέας Δημοκρατίας, που βγήκε ανέμελος να κάνει τη βολτούλα του εν μέσω της πορείας της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ πέρσι τον Δεκέμβριο, συνέβη λιγότερο από έναν χρόνο πριν. Από τότε, το τοπίο έχει αλλάξει ριζικά: έχουν ακολουθήσει αυγά, προπηλακισμοί, ένας αποκλεισμός της Βουλής και η πεποίθηση πως, όταν ένας πολιτικός κυκλοφορεί μόνος του στο κέντρο, είναι ή πολύ ηλίθιος ή πολύ γενναίος. Πιθανώς και τα δυο.

 

ΜΙΚΡΟΠΩΛΗΤΕΣ ΠΑΝΤΟΥ

Το παραεμπόριο αποτελεί μια απ' τις μεγαλύτερες πληγές στην ήδη καταπονημένη εμπορική κίνηση, ενώ, αντί να μειώνονται, οι μικροέμποροι των δρόμων μοιάζουν ν' αυξάνονται. Σύμφωνα με στοιχεία του καλοκαιριού, το παραεμπόριο αγγίζει πλέον το 30% της εμπορικής κίνησης. Σε όλες τις μεγάλες πλατείες κι έξω απ' τους σταθμούς του μετρό υπάρχουν άπειροι μικροπωλητές που πουλάνε τσάντες, πορτοφόλια, μικροπράγματα, ζώνες, παιχνίδια, ρούχα. Παρά τις προεκλογικές δηλώσεις του κ. Καμίνη, κανείς δεν τους φτιάχνει το «αθηναϊκό Κάμντεν» ή μια υπαίθρια αγορά. Το περιμένουμε ακόμα.

 

ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΩΡΟΥ

Οι δράσεις για επανάκτηση του δημόσιου χώρου και των υποβαθμισμένων περιοχών έχουν πολλαπλασιαστεί. Πολλές απ' τις προσπάθειες είναι επίσημες: ο δήμος και το υπουργείο Πολιτισμού προσπαθούν με συλλογικές δράσεις να «ζωντανέψουν» κά- ποιες περιοχές, όπως έγινε πρόσφατα στην οδό Τoσίτσα, με το επταήμερο εκδηλώσεων, ή στην πλατεία Θεάτρου, με την παράσταση της Αντιγόνης του Εθνικού, με διάσπαρτες πολιτιστικές εκδηλώσεις του ΕΜΣΤ, ή όπως γίνεται ακόμα και αυτή την εβδομάδα στο προαύλιο του Αρχαιολογικού Μουσείου, με τη Φιλαρμονική του δήμου. Κάποιες είναι ανεπίσημες: οι κάτοικοι κάνουν όλο και περισσότερες προσπάθειες να ξαναπάρουν την πόλη στα χέρια τους, είτε με ιδιωτικές πρωτοβουλίες (όπως αυτή των κατοίκων του Μεταξουργείου, που άνοιξαν τα σπίτια τους στους ξένους) είτε καταλαμβάνοντας τον δημόσιο χώρο.

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΙ

Συμπεριφορές που δεν είχαμε συνηθίσει -ανταλλαγές ρούχων, τροφίμων, στήριξη στο αλληλέγγυο εμπόριο- αρχίζουν να γίνονται πιο δημοφιλείς από ποτέ. Πολλοί, ειδικά μετά την ανεργία, κάνουν πια τη δική τους δουλειά κι όπου τους βγάλει, κυρίως γιατί νιώθουν ότι δεν έχουν τίποτα να χάσουν, όπως η παρέα ανέργων που άνοιξε ουζερί στη Θεσσαλονίκη. Παράλληλα, ανθίζει το εναλλακτικό εμπόριο: o Σπόρος στα Εξάρχεια (Σπ. Τρικούπη 21), που ήταν ουσιαστικά και το πρώτο αθηναϊκό μαγαζί εναλλακτικού και αλληλέγγυου εμπορίου (προσφέρει στους παραγωγούς καλύτερες τιμές), βρήκε τον βηματισμό του και απέκτησε «αδερφάκι» το Συν-άλλοις στο Θησείο (Νηλέως 35), που λειτουργεί με παρόμοιο σκεπτικό, στηρίζοντας το εναλλακτικό εμπόριο μέσα απ' το δίκτυο free trade. Tην ίδια στιγμή, τα συνεταιριστικά σούπερ-μάρκετ με ελληνικά προϊόντα συνεταιρισμών επέστρεψαν δριμύτερα: τα σούπερ-μάρκετ Επιλογή έχουν ήδη ανοίξει σε Ίλιον, Κορυδαλλό, Αργυρούπολη και Κολωνό, και αναμένεται ν' ανοίξουν κι άλλα (έχουν μόνο ελληνικά προϊόντα κι οι τιμές είναι σχεδόν 50% πιο κάτω από τις τιμές της υπόλοιπης αγοράς). Η ανταλλακτική οικονομία έχει επίσης πάρει τα πάνω της: στο freecycle.org μπορείτε ν' ανταλλάξετε από έπιπλα μέχρι αντικείμενα, ενώ το Swap not shop, που ξεκίνησε ως μια απλή ανταλλαγή ρούχων, έχει εξελιχτεί σ' ένα απ' τα πιο οργανωμένα και δημοφιλή τέτοιoυ είδους events της Αθήνας


πηγη  http://www.lifo.gr/mag/features/2875



Ένα λυτρωτικό, αν και ακριβό ΟΧΙ

Παρασκευή, 28 Οκτωβρίου 2011 10:39 μμ |

alt

Σήμερα ο λαός εκφράστηκε και ζήτησε να παρελαύνει μπροστά στο μέλλον της πατρίδος και όχι μπροστά σε αυτούς που του στέρησαν το όραμα.
Οι ηγέτες, όπως έλεγε και ο Ντε Γκωλ, γνωρίζουν να μην παρακαλούν και ξέρουν να λένε ΟΧΙ.
Στην Ελλάδα, σήμερα γιορτάζουμε μια ύψιστη στιγμή εθνικής αξιοπρέπειας και συναίνεσης, όταν ένας ολόκληρος λαός επέβαλε σε έναν (στερούμενο λαϊκής νομιμοποίησης) πρωθυπουργό να πάει κόντρα στα ένστικτά του λέγοντας ένα λυτρωτικό, αν και ακριβό, ΟΧΙ. 
Καιρός να το ξανακάνουμε.


Έκρηξη οργής

Δευτέρα, 17 Οκτωβρίου 2011 10:28 πμ |

alt

Κραυγή οργής και αγανάκτησης σε πλατείες 951 πόλεων 82 χωρών, έβγαλαν οι πολίτες, οι οποίοι με την γροθιά υψωμένη, κάλεσαν τον υπόλοιπο κόσμο να ξεσηκωθεί για να διεκδικήσει τα δικαιώματα του και να απαιτήσει μια αληθινή δημοκρατία.

Επεισόδια με τραυματίες σημειώθηκαν στη διάρκεια  
Στη Φρανκφούρτη, περίπου 5.000 άνθρωποι διαμαρτυρήθηκαν μπροστά από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ενώ εκατοντάδες πολίτες διαδήλωσαν και στο Σεράγεβο κρατώντας εικόνες του Τσε Γκεβάρα και την παλιά κομμουνιστική σημαία που αναγράφει «Θάνατος στον καπιταλισμό, ελευθερία στους ανθρώπους». 
Εκατοντάδες διαδήλωσαν την Ταϊβάν στην περιοχή που αποτελεί το οικονομικό κέντρο της πόλης και είναι γνωστή ως Ταϊπέι 101. Στη Μανίλα των Φιλιππίνων περίπου 200 άτομα διαδήλωσαν έξω από την αμερικανική πρεσβεία σε ένδειξη συμπαράστασης στο κίνημα «Καταλάβατε την Wall Street».
Περίπου 2.000 άτομα πραγματοποίησαν πορεία κατά της οικονομικής ανισότητας στη Νέα Υόρκη, ενώ και στην Ουάσιγκτον, εκατοντάδες διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους.
Κινητοποιήσεις ξεκίνησαν και οι Ελβετοί.
Οι διοργανωτές και οι συμμετέχοντες εκφράζουν αλληλεγγύη στους λαούς της Ελλάδας, της Ισπανίας, της Μέσης Ανατολής, των ΗΠΑ και όπου αλλού ξεσηκώνονται για να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους.
Εκατοντάδες διαδήλωσαν την Ταϊβάν στην περιοχή που αποτελεί το οικονομικό κέντρο της πόλης και είναι γνωστή ως Ταϊπέι 101. Στη Μανίλα των Φιλιππίνων περίπου 200 άτομα διαδήλωσαν έξω από την αμερικανική πρεσβεία σε ένδειξη συμπαράστασης στο κίνημα «Καταλάβατε την Wall Street».
Περίπου 2.000 άτομα πραγματοποίησαν πορεία κατά της οικονομικής ανισότητας στη Νέα Υόρκη, ενώ και στην Ουάσιγκτον, εκατοντάδες διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους.
Κινητοποιήσεις ξεκίνησαν και οι Ελβετοί.
Οι διοργανωτές και οι συμμετέχοντες εκφράζουν αλληλεγγύη στους λαούς της Ελλάδας, της Ισπανίας, της Μέσης Ανατολής, των ΗΠΑ και όπου αλλού ξεσηκώνονται για να υπερασπιστούν τα δικαιώματά τους.

Ο κόσμος είναι πια στους δρόμους !!!


Kαι η ζωή... συνεχίζεται.

Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου 2011 7:13 μμ |

xreokopia1[1].jpg

Ελλείψεις, πλήρης κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος, μαζικά λουκέτα σε επιχειρήσεις, πανικός στους δρόμους και αδυναμία του Δημοσίου να καλύψει ακόμα και τις πλέον ανελαστικές δαπάνες, αυτές των μισθών και των συντάξεων. Δεν πρόκειται για ένα σκηνικό στην Τρίπολη της Λιβύης αλλά για το απόλυτο σενάριο τρόμου που πλανάται πάνω από την Ελλάδα στον βαθμό που υλοποιηθεί η ακραία απειλή εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη.

«Δεν είναι σενάριο τρόμου, είναι το απόλυτο σενάριο φρίκης και απόγνωσης» λέει στα «ΝΕΑ» κορυφαίος τραπεζίτης που εκτιμά όμως ότι οι πιθανότητες επιβεβαίωσης ενός τέτοιου σεναρίου είναι σχεδόν μηδενικές «όχι επειδή θα μας λυπηθούν οι εταίροι μας, αλλά επειδή ύστερα από εμάς θα απειληθεί να πέσουν και ορισμένοι από αυτούς»...

Αντίθετα, τραπεζίτες και αναλυτές δίνουν πολύ μεγαλύτερες πιθανότητες να επιβεβαιωθεί το δεύτερο σενάριο, σύμφωνα με το οποίο η τρόικα δεν θα ανοίξει το πουγκί της χρηματοδότησης ώσπου η ελληνική κυβέρνηση να κάνει ό,τι ακριβώς της έχει ζητηθεί: νέες δραματικές περικοπές μισθών στο Δημόσιο, διαρθρωτικές αλλαγές που... πονάνε και πρόσθετα μέτρα. Σε αυτό το σενάριο, το Δημόσιο και πάλι θα «ματώσει» και οι δημόσιοι υπάλληλοι, αν η δόση καθυστερήσει πέραν της 18ης Οκτωβρίου οπότε τα ρευστά διαθέσιμα του Δημοσίου μηδενίζονται, δεν αποκλείεται να πληρωθούν έναντι - όπως και οι συνταξιούχοι - και με έντοκα γραμμάτια του Ελληνικού Δημοσίου.

Υπάρχει και το αισιόδοξο σενάριο. Κάνουμε ό,τι μας λένε ή με πολιτική διαπραγμάτευση η κυβέρνηση καταφέρνει να στρογγυλέψει τις επώδυνες απαιτήσεις, η δόση έρχεται εγκαίρως και η ζωή... συνεχίζεται.


Η σκοτεινή όψη της προόδου

Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2011 2:55 μμ |

alt


Η τεχνολογία προχωρά με γιγαντιαία βήματα, οι σοδειές αυξάνονται, όμως οι τιμές των προϊόντων ανεβαίνουν και η τροφή δε φτάνει σε όλους. Ακόμα και τα βιοκαύσιμα δεν είναι τόσο αθώα...

Αγροκτήματα κάθετης ανάπτυξης, όπου μπορούν να εκτρέφονται κοτόπουλα και σολομοί, και να καλλιεργούνται λαχανικά και λουλούδια. Υπόγειες καλλιέργειες ρυζιού στο Τόκιο, όπου χρησιμοποιούνται λαμπτήρες υπεριώδους φωτός με μπαταρίες. Τράπεζες σπόρων που μπορούν να αποθηκεύσουν 4,5 εκατομμύρια δείγματα για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας του πλανήτη στα νησιά Σφάλμπαρντ της Νορβηγίας...

Τιμωρούνται οι φτωχοί
Η αγροτική τεχνολογία προχωρά με γιγαντιαία βήματα, όχι όμως και η πρόσβαση στην τροφή. Παρ' όλα τα φουτουριστικά σενάρια, την πρόοδο των χημικών λιπασμάτων, τις υποσχέσεις της γενετικής μηχανικής και το ειδυλλιακό σενάριο των «βιολογικών» προϊόντων, 800 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο είναι ακόμα υποσιτισμένοι.

Όπως ξεκαθάρισε τον Ιούνιο του 2008 ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) του ΟΗΕ, η τροφή είναι παραπάνω από αρκετή για όλους τους κατοίκους του πλανήτη (6,7 δις άνθρωποι). Το πρόβλημα είναι η κάκιστη κατανομή της, που τιμωρεί τους πιο φτωχούς. Ο προστατευτισμός των πλούσιων χωρών, οι επιδοτήσεις σε αγρότες του αναπτυγμένου κόσμου και η επισιτιστική βοήθεια που κατανέμεται με ανεπαρκή κριτήρια εξοντώνουν τους αγρότες στις φτωχές χώρες.

Σε αυτόν το μηχανισμό προστέθηκε η αύξηση των τιμών των διατροφικών αγαθών. Σύμφωνα με τον FAO, αυτή η αύξηση δημιουργεί άλλους 100 εκατομμύρια υποσιτισμένους. Από την Ινδία ως το Μεξικό, οι τιμές των κύριων αγροτικών προϊόντων όπως είναι το καλαμπόκι, το σιτάρι και οι ελαιούχοι σπόροι έχουν διπλασιαστεί από το 2005 ως το 2007.

Στο ινδικό κρατίδιο Μάντια Πραντές, με το υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας παιδιών ως 5 ετών, ο υποσιτισμός και η κακή διατροφή των 10 εκατομμυρίων παιδιών τα τελευταία χρόνια έχει περάσει από το 55% στο 60%. Η τιμή του σιταριού έχει ανέβει κατά 30%, το γάλα και τα λαχανικά είναι πολύ ακριβά, ενώ εκτιμάται πως γι' αυτό το 80% των μητέρων και των παιδιών πάσχουν από αναιμία.

Στο Μεξικό, η τιμή του καλαμποκιού έχει αυξηθεί τους τελευταίους 6 μήνες από τα 3.000 πέσος (165 ευρώ) στα 3.650 (200 ευρώ) ανά τόνο. Η περίφημη τορτίγια, λοιπόν, κοστίζει σήμερα 1,5 πέσος παραπάνω (0,10 ευρώ), και προβλέπεται ότι θα συνεχίσει να ανεβαίνει. Δεν είναι λίγο σε μια χώρα όπου πολλοί ζουν με μόλις 3,3 ευρώ την ημέρα.

Η αύξηση του καλαμποκιού έχει αλυσιδωτά αποτελέσματα σε παγκόσμιο επίπεδο. Γιατί, όπως εξηγεί ο Μάικλ Πόλαν, καθηγητής δημοσιογραφίας στο Πανεπιστήμιο του Μπέρκλεϊ και συγγραφέας του βιβλίου Το δίλημμα του παμφάγου, «σχεδόν πάντα η διατροφική αλυσίδα ξεκινά σε ένα χωράφι αραβόσιτου».
Καλαμπόκι μεταβολισμένο και μεταμορφωμένο είναι το στήθος του κοτόπουλου, η τρυφερή μοσχαρίσια μπριζόλα, το μπούτι της γαλοπούλας και του χοιρινού. Από το καλαμπόκι παράγεται λάδι, ζυμάρι, λεκιθίνη, βιταμίνες σε χάπια. Το περιέχουν ακόμα και οι μπίρες και η Coca-Cola. «Ένα αμερικανικό σουπερμάρκετ», υπολογίζει ο Πόλαν, «πουλά κατά μέσο όρο 45.000 προϊόντα: περισσότερα από το ένα τέταρτο περιέχουν καλαμπόκι, ακόμα και τα μη διατροφικά προϊόντα, όπως οι οδοντόκρεμες, τα καλλυντικά, οι πάνες, οι σακούλες σκουπιδιών». Αν δεν περιοριστούμε στις συσκευασίες, ανακαλύπτουμε μαζί με τον Πόλαν ότι η ανθρώπινη διατροφή στηρίζεται σήμερα στο καλαμπόκι και σε άλλα τρία φυτά: τη σόγια, το ρύζι και το σιτάρι. Γιατί ανεβαίνει η τιμή τους;

Λιπάσματα στα ουράνια
Οι ειδικοί του FAO, που στην ετήσια αναφορά τους προβλέπουν περεταίρω αυξήσεις κατά τα επόμενα χρόνια (+20% στο χοιρινό και μοσχαρίσιο κρέας, +60% στο σιτάρι, +80% στα φυτικά έλαια), έλαβαν υπόψη παράγοντες όπως την παγκόσμια υπερθέρμανση, που αφαιρεί γόνιμες εκτάσεις * κάποιες κλιματολογικές καταστροφές που συνέβησαν πρόσφατα * την κερδοσκοπία των μεγάλων διανομέων τροφίμων * την αύξηση της τιμής του πετρελαίου, που αντανακλάται στα αγροτικά μηχανήματα και τις μεταφορές * και τέλος τη διαφθορά των τοπικών δημόσιων υπαλλήλων.

Έχει επίσης καταγραφεί μια αύξηση της τάξης του 400% στα λιπάσματα, όπως στην περίπτωση του φωσφορικού διαμμωνίου, που χρησιμοποιείται πολύ στις καλλιέργειες σιταριού. Κυρίως, όμως, έχουν διαπιστωθεί οι αρνητικές συνέπειες από τη μετατροπή των γεωργικών εκτάσεων που κάποτε ήταν αφιερωμένες στην τροφή σε καλλιέργειες για την παραγωγή της αιθανόλης (βιοκαύσιμα).

Γίνεται λόγος μόνο για το βαθμό στον οποίο είναι επιβαρυντική αυτή η μετατροπή. Στη διάσκεψη του FAO στη Ρώμη, οι κυβερνώντες των ΗΠΑ μίλησαν για 3%. Σύμφωνα με άλλους, όπως το International Food Policy Research Institute, ένα αμερικανικό ινστιτούτο έρευνας για τις αγροτικές στρατηγικές, τα πράγματα είναι διαφορετικά. «Από τις αναλύσεις που κάναμε για την αγορά προκύπτει ότι η επίδραση των βιοκαυσίμων στις τιμές των διατροφικών αγαθών είναι πολύ μεγάλη και ισούται με 30%», αναφέρει ο Μαρκ Ρόουζγκραντ, ένας από τους ειδικούς αυτού του ανεξάρτητου ινστιτούτου.

Εξάλλου, ενώ η αιθανόλη που προκύπτει από το βραζιλιάνικο ζαχαροκάλαμο καταπολεμά τη ρύπανση κατά 80-90%, αυτή που προέρχεται από καλαμπόκι (στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ έχουν γίνει μεγάλες επενδύσεις) την περιορίζει το πολύ κατά 30%.

Όμως δε λείπουν οι μελέτες για την παραγωγή βιοκαυσίμων με άλλους τρόπους. Για παράδειγμα, στην Αγροτική Σχολή του Πανεπιστημίου του Μιλάνου υπάρχει ένα μεταπτυχιακό τμήμα για βιοκαύσιμα, το οποίο μοιάζει με το αβγό του Κολόμβου. Αντί των εδώδιμων φυτών, προτείνει τη χρήση φυτικών οικιακών και εμπορικών αποβλήτων, ακόμα και των κλαδιών που πετιούνται μετά το κλάδεμα των δέντρων.

Άραγε η πρόταση θα «ριζώσει»; Εξαρτάται από την πρόοδο των ερευνών, αλλά και από την επιρροή των λόμπι. Γιατί σε σύγκριση με τα σκουπίδια, είναι πιο αποδοτική οικονομικά η χρήση καλαμποκιού και ζαχαροκάλαμου. Αποτέλεσμα: σήμερα, το γέμισμα του ρεζερβουάρ ενός πολυτελούς SUV με βιοκαύσιμα από καλαμπόκι ισούται με τα έξοδα τριών μηνών για το φαγητό ενός κατοίκου της Σιέρα Λεόνε.

Πρόβλημα
Κακή κατανομή των προϊόντων.
Λύση
Λιγότεροι τελωνειακοί φραγμοί στις πλούσιες χώρες. Περισσότεροι στις φτωχές.

Πρόβλημα
Κρίση των ντόπιων παραγωγών στις φτωχές χώρες.
Λύση
Λιγότερες επιχορηγήσεις στους παραγωγούς του αναπτυγμένου κόσμου. Περισσότερες επενδύσεις και πρόσβαση στο δανεισμό στον Τρίτο Κόσμο. Αποφυγή της ακανόνιστης βοήθειας, που είναι αρνητική για τους ντόπιους παραγωγούς.

Πρόβλημα
Αύξηση των τιμών των λιπασμάτων.
Λύση
Περισσότερα οργανικά λιπάσματα. Λιγότερα χημικά λιπάσματα.

Πρόβλημα
Πρόσβαση στο νερό.
Λύση
Περισσότερα έργα ύδρευσης, λιγότερες ιδιωτικοποιήσεις, περισσότερος δημόσιος έλεγχος στο νερό, καθώς είναι κοινό αγαθό.

Πρόβλημα
Αύξηση του κόστους των μεταφορών και των μηχανημάτων.
Λύση
Περισσότερη αναζήτηση για εναλλακτικές πηγές ενέργειας, περισσότερη παραγωγή που συνδέεται με την τοπική κατανάλωση. Λιγότερες μεταφορές των αγροτικών εμπορευμάτων.

Πρόβλημα
Καλλιέργειες που δεν παράγουν πλέον τρόφιμα αλλά βιοκαύσιμα.
Λύση
Περισσότερες δημόσιες μεταφορές, περισσότερες επενδύσεις στην έρευνα για την παραγωγή βιοκαυσίμων από άχρηστα οργανικά υλικά.

Πρόβλημα
500 εκατ. άνθρωποι στην Ασία (Κίνα και Ινδία) καταναλώνουν περισσότερο.
Λύση
Αν αυτή η ζήτηση αυξάνει την τιμή των αγροτικών προϊόντων, πρέπει να αυξηθεί η προσφορά, παράγοντας περισσότερα, κυρίως στις περιοχές όπου υπάρχει ζήτηση.

Πρόβλημα
800 εκατ. άνθρωποι είναι υποσιτισμένοι.
Λύση
Οι διεθνείς εμπορικές συμφωνίες πρέπει να υπόκεινται στο δίκαιο της τροφής, όπως θεσπίστηκε με την Παγκόσμια Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.


FOCUS Παρασκευή 17 Ιουλίου 2009 



Ζητείται ελπίς

Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2011 2:04 πμ |

alt
Έζησα την ευλογημένη μεταπολίτευση. Έζησα την στιγμή που ο Κων. Καραμανλής υπέγραψε την πολιτική μας ένωση με την Ευρώπη. Έζησα την πληθωρική προσωπικότητα του Αντρέα που κέρδισε τις εκλογές και που μετέπειτα υποσχέθηκε την προεδρία στον Κων. Καραμανλή και τον άδειασε για τον Σαρτζετάκη, όπως αδειάζει η νοικοκυρά τα σκουπίδια στον κάδο. Έζησα την αρχή του λαϊκισμού. Το Τσοβόλα δώστα όλα. Την αρχή της σπίθας που έκαψε την Ελλάδα και που οι επόμενοι κυβερνώντες- ΠΑΣΟΚ. Ν.Δ. το ενστερνίστηκαν. Έζησα την φούσκα του χρηματιστηρίου που ο Σημίτης είπε το "πάμε για 12.000 μονάδες" και κατέστρεψε πολλά νοικοκυριά. Συγκινήθηκα όταν αποχωρίστηκα την δραχμή και έπιασα στα χέρια μου το κολλαριστό χαρτονόμισμα του Ευρώ. Και τι δεν έζησα από τότε. Τα δάνεια. Τα πολλά δάνεια. Τις κάρτες. Τις πολλές κάρτες. Την ασυγκράτητη ευφορία. Τα χαμόγελα, την ξεγνοιασιά ως την απότομη ελεύθερη πτώση και την απομυθοποίηση του πολιτικού συστήματος. Την απέχθεια για τους πολιτικούς που με κυβέρνησαν έως τώρα.
 
Αισθάνομαι από ελεύθερος πολίτης, σκύλος δεμένος σ' έναν πάσαλο κατακαλόκαιρο δίχως νερό φαγητό και σκιά. 
 
Ρίχνω το βάρος της κατάντιας και σε μένα - τον ελάχιστο, γιατί δεν έκανα τίποτε να τους σταματήσω από το να τρώνε. Παραπάνω όμως φταίει ο εκάστοτε βοσκός που μ' άφηνε να βόσκω περιχαρής για να κατασπαράζει ανενόχλητος, ανεξέλεγκτος, την περιουσία της χώρας. Πολιτικοί που δεν είχαν σακάκι να φορέσουν στην πρώτη ορκωμοσία του Αντρέα είναι τώρα ιδιοκτήτες σπιτιών, οικοπέδων και κάτοχοι φουσκωμένων λογαριασμών στην Ελβετία.
 
Τι χρειάζομαι;
 
Έναν ανιδιοτελή στιβαρό ηγέτη, που δυστυχώς δεν έχει ακόμη εμφανιστεί στην πολιτική σκηνή. 



Tο κουτί της Πανδώρας

Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2011 5:01 μμ |

alt

Σιγά-σιγά, αρχίζουν τα πράγματα να ξεκαθαρίζουν. 

Υπάρχουν δύο Ελλάδες. Και οι δύο είναι, μάλιστα, «αγανακτισμένες» Ελλάδες. Η μία θέλει να μείνουν τα πράγματα όπως ήταν μέχρι το 2009. Θέλει, δηλαδή, το ευρύτερο Δημόσιο να καταναλώνει κάθε χρόνο 24 δισεκατομμύρια περισσότερα απ' όσα εισπράττει. Κι αυτά να πηγαίνουν σε όσους έχουν μια προνομιακή κατά το μάλλον ή ήττον σχέση με τον κρατικό μηχανισμό. Η διαπλεκόμενη επιχειρηματικότητα να παίρνει έργα και προμήθειες με ληστρικές συμβάσεις. Τα κόμματα-επιχειρήσεις να διαχειρίζονται επ' ωφελεία τους, αδιαφανώς, το δημόσιο χρήμα. Οι εκλογικοί πελάτες των κομμάτων να διορίζονται σωρηδόν στο δημόσιο σε θέσεις μη παραγωγικές. Οι συνδικαλιστές των κομμάτων να συνδιοικούν τις δημόσιες επιχειρήσεις. Με 300 χιλιάδες εφάπαξ να βγαίνουν σε πρόωρες συντάξεις με εθελούσιες εξόδους στα 50 τους. Τα ευγενή ταμεία να χρηματοδοτούνται από τις εισφορές υπέρ τρίτων που καταβάλλει η υπόλοιπη κοινωνία. Η κοινωνική πρόνοια να μετατρέπεται σε εισοδήματα προνομιούχων ομάδων. Οι νησίδες του δημοσίου, αυτονομημένες, εκκλησία, νοσοκομεία, πανεπιστήμια, δημοτική αυτοδιοίκηση, να έχουν μετατραπεί σε εστίες λεηλασίας και σπατάλης. Τα κρατικοδίαιτα Μέσα Ενημέρωσης να χρηματοδοτούνται από τις εκάστοτε κυβερνήσεις και οι επιχορηγούμενοι διανοούμενοι να τα αμπαλάρουν όλα αυτά με το περιτύλιγμα του «δημοσίου συμφέροντος». Να περνάνε αυτοί καλά, με δανεικά, επιχορηγήσεις, κοινοτικές επιδοτήσεις. Ο λογαριασμός όμως να επιβαρύνει ολόκληρη την κοινωνία. Και αγανακτούν με τους πολιτικούς που υπόσχονταν ότι θα συνεχιστεί το πάρτι και τώρα τους ρίχνουν στη μοιρασιά. 

Και υπάρχει η άλλη μισή Ελλάδα. 

Η επιχειρηματικότητα που προσπαθεί να δημιουργήσει προϊόντα που αξίζουν να πουληθούν. Οι εργαζόμενοι στο δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα που θέλουν απλώς να εργαστούν και να ζήσουν απ' τη δουλειά τους. Οι μεροκαματιάρηδες που παλεύουν για την επιβίωση. Οι 800 χιλιάδες άνεργοι που αυξάνονται συνεχώς, καθώς ο ιδιωτικός τομέας της οικονομίας ασφυκτιά και δεν μπορεί να σηκώσει άλλο τα βάρη του χρεοκοπημένου κράτους. Οι νέοι που κατά εκατοντάδες χιλιάδες δεν μπορούν καν να εισέλθουν στην παραγωγή για να μετρηθούν κι αυτοί ως άνεργοι. Η ανεργία των οποίων έχει φτάσει σε βορειοαφρικάνικα επίπεδα. Οι γυναίκες που αποκλείονται από τις δύσκαμπτες μορφές εργασίας και δεν μπορούν να εισέλθουν στην παραγωγή. Το ένα εκατομμύριο φτηνό μεταναστευτικό εργατικό δυναμικό χωρίς δικαιώματα. Οι εργαζόμενοι, οι επιστήμονες, οι επαγγελματίες, που πληρώνουν φόρους χωρίς κρατική ανταπόδοση υπηρεσιών ποιότητας, που πληρώνουν υπέρογκες ασφαλιστικές εισφορές σε ταμεία χρεοκοπημένα. Η Ελλάδα που θέλει ν' αλλάξουν όλα όσα βαραίνουν αυτή τη χώρα.
Αυτή η Ελλάδα είναι η μεγαλύτερη. Γιατί περιλαμβάνει και μεγάλα τμήματα της πρώην ευνοημένης Ελλάδας, τα οποία έχουν εδώ και καιρό καταλάβει ότι το σύστημα ήταν αντιπαραγωγικό, άδικο, μη διατηρήσιμο. Ότι είχε μετατραπεί σε παιχνίδι αρνητικού αθροίσματος με πολύ λίγους κερδισμένους και όλους πια χαμένους.

Ενώ αυτή η Ελλάδα είναι η πλειοψηφία των πολιτών, 

στον επίσημο δημόσιο λόγο δεν αντιπροσωπεύεται. Κόμματα, συνδικαλιστικοί φορείς, επαγγελματικοί σύλλογοι, ΜΜΕ, εκφράζουν το παλιό σύστημα εξουσίας, αυτό που χρεοκόπησε. Μόνο οι ελίτ των πρώην ευνοημένων στρωμάτων δίνουν λυσσασμένες μάχες οπισθοφυλακής για να μη χάσουν τα κεκτημένα. Γιατί αυτοί έχουν να χάσουν και τα περισσότερα.
Παρ' όλο που η Ελλάδα της συντήρησης είναι πλειοψηφία στο δημόσιο λόγο, το παιχνίδι έχει κριθεί, δεν μπορεί να το κερδίσει. Για τον απλούστατο λόγο ότι δεν υπάρχει πια λεία να διαμοιράσει στην εκλογική της πελατεία. Δεν μπορεί να κάνει διορισμούς στο χρεοκοπημένο δημόσιο, δεν μπορεί να δώσει άλλες επιδοτήσεις από την Ευρωπαϊκή Ένωση στους αγρότες, δεν μπορεί να μοιράσει αφειδώς πρόωρες συντάξεις και παχυλά εφάπαξ στα στρώματα του δημόσιου τομέα γιατί τα ταμεία δεν έχουν λεφτά να πληρώσουν τις συντάξεις ούτε αυτών που είναι ήδη μέσα. Δεν υπάρχουν έργα να διανείμει με το αζημίωτο στη διαπλεκόμενη επιχειρηματικότητα, δεν υπάρχουν πια λεφτά προς εξαγορά υποστήριξης σε ανύπαρκτα μέσα ενημέρωσης και κρατικά σιτιζόμενους διανοούμενους. Το πάρτι τελείωσε. Οι μάχες που δίνονται αυτή την περίοδο με τόση ένταση, αφορούν μόνο τα στενά συμφέροντα αποκλειστικά των διαφόρων ελίτ του χρεοκοπημένου συστήματος. Γι' αυτούς είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Το σύστημα εξουσίας της χρεοκοπίας δεν διανοείται να παραδώσει το μηχανισμό παραγωγής προνομίων. Γι' αυτό οι αντιδράσεις του είναι μεγάλης σφοδρότητας, αλλά ελάχιστης μαζικότητας. Έχουν αρχίσει να χάνουν ραγδαία τη λαϊκή τους βάση. Η εκλογική τους πελατεία βρίσκεται πια απέναντι.

Καθώς το τοπίο εξελίσσεται αργά αλλά σταθερά έτσι, 

τα πιο παρασιτικά τμήματα της χρεοκοπίας δεν διστάζουν να παίξουν με τη φωτιά, να χρησιμοποιήσουν τον πιο καταστροφικό λαϊκισμό, την πιο ακραία δημαγωγία, για να δημιουργήσουν καταστάσεις έντασης, έκρυθμων συνθηκών, ώστε να καθυστερήσουν τις αναπόφευκτες αλλαγές. Να εκμεταλλευτούν την αγανάκτηση και το φόβο απέναντι στις νέες συνθήκες και να τον καναλιζάρουν σε αντιευρωπαϊκές, αντιδυτικές, αντιδημοκρατικές κατευθύνσεις. Σε σχέδια «σωτηρίας της πατρίδας», όπου οι ιθαγενείς φύλαρχοι θα προτάσσουν τα στήθη τους απέναντι στην «κατοχική εισβολή των Γερμανών», των ιμπεριαλιστών, των Εβραίων, των κερδοσκόπων, της «παγκόσμιας Διακυβέρνησης».

Όσα ακούγονται δημοσίως αυτές τις μέρες 

από πρυτάνεις πανεπιστημίων, πολιτικούς, καλλιτέχνες, δημοσιογράφους, δεν έχουν προηγούμενο στη μεταπολιτευτική μας δημοκρατία. Προσπαθώντας να χειραγωγήσουν τον κόσμο εναντίον της ευρωπαϊκής προοπτικής, δεν διστάζουν να προωθήσουν την πιο ακραία, αντιδημοκρατική ρητορική. Αν πιστέψουμε το δημόσιο λόγο που εκφωνούν πολιτικοί γκάνγκστερ, ανεύθυνοι διανοούμενοι, τριτοκοσμικά κόμματα, επαγγελματίες επαναστάτες των τηλεοπτικών παραθύρων, ζούμε γερμανική κατοχή, εγκάθετοι παραχωρούν κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, κυβερνούν δοσίλογοι, κατηγορούμενοι για εσχάτη εθνική προδοσία, απεργάζονται σχέδια εξαφάνισης του ελληνισμού με στόχο το ξεπούλημα της πατρίδας μας στους ξένους. Το πολιτικό σύστημα είναι κλέφτες και δοσίλογοι, η κυβέρνηση είναι παράνομη και σε συνθήκες «δικτατορίας», όλα φυσικά επιτρέπονται: Δεν υπάρχουν νόμοι, κανόνες της δημοκρατίας, ακόμα και η βία είναι επιτρεπτή. Αυτό είναι το μήνυμα της ρητορικής του λαϊκισμού. 

Αυτή η ακροδεξιοαριστερή, συνωμοσιολογική, 

αντικοινοβουλευτική, αντιευρωπαϊκή, τριτοκοσμική ρητορική δεν αποτελεί κίνδυνο μόνο για τη μεταρρύθμιση της Ελλάδας και την αποφυγή της χρεοκοπίας. Οι αδίστακτοι μαθητευόμενοι μάγοι ανοίγουν το κουτί της Πανδώρας. Κινδυνεύει η ίδια η υπόσταση της κοινωνίας μας μέσα στη δημοκρατική Δύση. Οι χώρες αυτοκτονούν και τα παραδείγματα είναι άφθονα γύρω μας.
Σ' αυτή την περίεργη και κρίσιμη στιγμή δεν μπορεί κανένας να σιωπά. Καθένας πρέπει να διαλέξει «αγανάκτηση», να διαλέξει «Ελλάδα».





Ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε κι ό,τι αρπάξει ο κώλος μας.

Τρίτη, 7 Ιουνίου 2011 9:23 μμ |

alt

Είμαι ένας μικρός, μόνος, πληγωμένος καναπές ...Θέλω να καταγγείλω αυτό που γίνεται αυτές τις ημέρες ...όλοι με έχουν εγκαταλείψει ...

 εμένα το πιο σημαντικό έπιπλο κάθε σπιτιού ... 

εμένα που μέχρι πρότινος είχα την πρωτοκαθεδρία στην καθημερινότητα του καθενός ...

ξέρετε ότι Εγώ έχω υπάρξει σύμβολο; 

Το σύμβολο της γενιάς του καναπέ Μιας γενιάς καλοαναθρεμμένης (με δανεικά δε λέω) που το μόνο που ήξερε ήταν να αράάαααζει ...στα παχυλά μου μαξιλάρια 

Κι αν έχω φιλοξενήσει κώλους Εγώ! ...κώλους να δουν τα μάτια σας ...

από μικρού παιδιού αφράτου που η μαμά του το έβαζε με τις ώρες μπροστά στην τηλεόραση για κάνει ησυχία, μέχρι του συνταξιούχου με το τρίωρο κατοχυρωμένο αφού ξεκινούσε πρωί πρωί με τον Αυτιά για να καταλήξει βράδυ βράδυ με την Νικολούλη.

Κώλους βολεμένους με μια θεσούλα στο Δημόσιο, όνειρο ζωής από τα μικράτα τους, μέχρι κώλους πλούσιων φοροφυγάδων που συζητούσαν (ενώ η μυρωδιά του ακριβού ουίσκι έφθανε μέχρι τα ρουθούνια μου) με άλλους κώλους- μάγκες, πόσο ικανοί είναι και δε πα να κόψουν το κεφάλι τους, οι άλλοι ανίκανοι κώλοι. Όπου ανίκανοι κώλοι, εκείνοι οι άλλοι λίγοι, που έκανα μαύρα μάτια να τους δω, γιατί ακόμη ... δούλευαν και ...πλήρωναν κανονικά τους φόρους τους.

Κώλοι νεανικοί με τα όνειρά τους τσακισμένα αφού οι γονικοί κώλοι, τους έμαθαν κάτι που λέγεται νομίζω ...; ατομικό συμφέρον.
Κώλοι πολιτικοί που κάθε βράδυ έκαναν απολογισμό της μικροπολιτικής τους και κανόνιζαν ρουσφέτια για να μαζέψουν, λέει, κουκιά ...
Κώλους ποδοσφαιρόφιλους με τις μπύρες να βρέχουν που και που το πρόσωπό μου και τα λάδια από την πίτσα να μου προσφέρουν λιγδερή πολυχρωμία, κώλους σφριγηλούς αφού η μοναδική ώρα που με εγκατέλειπαν ήταν για σφίξουν στο γυμναστήριο, κώλους ομαδικούς, παρέες ολόκληρες που παρακολουθούσαν με απίστευτο πάθος Εurovision και άλλα ενδιαφερόντα προγράμματα κοινωνικής κριτικής.
Ωχ! Που να τρέχεις τώρα!

Δεν υπήρχε κώλος μέσα στο σπίτι που να μη μου έδινε την απαιτούμενη σημασία, παντρεμένοι κώλοι που έβρισκαν πάνω μου πολλά περισσότερα από ότι στο έτερον ήμισυ, χωρισμένοι κώλοι που έβρισκαν καταθλιπτική παρηγοριά στη ζεστή αγκαλιά μου, εργένικοι κώλοι που σπατάλησαν ατέλειωτες ώρες καθήμενοι πάνω μου από φόβο να ανοίξουν την πόρτα και να βγουν έξω, (αυτοί όπως και οι παντρεμένοι κώλοι, άφηναν που και που και καμιά πορδή πάνω μου, αλλά τι να κάνεις, η κακοφορμία είναι χαρακτηριστικό της εξάρτησης) ...

 Υπήρχε μάλιστα ένα κοινό γνώρισμα ανάμεσα στους περισσότερους από αυτούς τους κώλους, μια ιδεολογία βρε παιδάκι μου: η ιδεολογία του ωχαδελφισμού. Ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε κι ό,τι αρπάξει ο κώλος μας.

Και ξαφνικά ...όλοι τρέχουν προς τα κάπου ...

Σύνταγμα άκουσα πως το λένε και κάτι φίλοι μου δεξιά κι αριστερά μου είπαν και για κάτι πλατείες σε κάποια Ελληνική επικράτεια. 

Τι είναι αυτό; Κι εγώ τι θα απογίνω; 

Ηρθε άραγε το τέλος μου ή μόδα είναι θα περάσει; Θα απευθυνθώ στους μοναδικούς μου φίλους που δεν με έχουν εγκαταλείψει ακόμη, τους πολιτικούς κώλους, να μου πουν επίσημα : Αλλάζει κάτι κι εγώ δεν έχω καταλάβει τίποτε; 

Ή μήπως κι αυτοί δεν έχουν καταλάβει;


Tης Ίνας Ταράντου



«Σε πιάνουν τα κλάματα βλέποντας την Αθήνα»

Σάββατο, 4 Ιουνίου 2011 9:51 πμ |

alt

«Σε πιάνουν τα κλάματα βλέποντας την Αθήνα»
Ολοσέλιδο αφιέρωμα στο κέντρο της Αθήνας, όπως αυτό έχει διαμορφωθεί με την κρίση, φιλοξενεί στο σημερινό της φύλλο η γερμανική εφημερίδα, χρησιμοποιώντας μάλιστα ως υπέρτιτλο: "Ένα είδος εμπόλεμης ζώνης - Επίσκεψη στην παλιά πόλη της Αθήνας".
Το ρεπορτάζ δίνει μια εικόνα των προβλημάτων που αντιμετωπίζει το κέντρο της πρωτεύουσας, με την επισήμανση: "Η Αθήνα καταρρέει.Το ιστορικό κέντρο είναι ένα είδος εμπόλεμης ζώνης, στο οποίο περιφέρονται μετανάστες, διαδηλωτές και αγχωμένοι αστυνομικοί. Η ΕΕ δεν θα έπρεπε όμως να ξεγράψει την πρωτεύουσα των Ελλήνων. Στο κάτω-κάτω εδώ γεννήθηκε η Δημοκρατία. Και η Ευρώπη".
Το ρεπορτάζ ξεκινά περιγράφοντας κάποιες ειδυλλιακές ακόμα γωνιές της πόλης του Περικλή που έχουν εναπομείνει, ξεδιπλώνοντας σιγά-σιγά το κουβάρι των προβλημάτων: από τους ναρκομανείς που συγκεντρώνονται δίπλα από το Μουσείο, μέχρι το παραεμπόριο, την άνοδο της ακροδεξιάς και τις μάχες με τις ακροαριστερές ομάδες.
"Η Αθήνα λοιπόν. Μια πόλη πέντε εκατομμυρίων. Μια από τις πιο θαυμάσιες πόλεις της Ευρώπης. Μια πόλη που σου κόβει την ανάσα, μια πόλη που σε πιάνουν τα κλάματα, όταν βλέπεις την παρακμή της".




Η ζαριά του Ιουνίου: καιγόμαστε ή σωζόμαστε

Πέμπτη, 2 Ιουνίου 2011 2:55 πμ |

alt

Πήγα χτες με το φίλο μουτον Νίκο στον ΟΑΕΔ Καισαριανής, Λάσκου και Αγίου Φανουρίου γωνία. Ήθελε να δηλώσει την απόλυσή του. Πρωτάρης ων, με γεμάτα τα 45 χρόνια στην πλάτη του και ένα κάρο διακρίσεις στις αποσκευές του, αποφάσισε να καταφύγει στο ταμείο ανεργίας αφού εδώ και πολύν καιρό δε βλέπει φως πουθενά. Κόσμος πολύς μαζεμένος. Όλοι κρατούν ένα χαρτάκι. Όλοι έχουν στο χέρι έναν αριθμό αναμονής.

Όλοι είναι ένας αριθμός. Ένας στατιστικός αριθμός. 

Κάθε νούμερο και μια ιστορία. Κάθε ιστορία και μια απογοήτευση. 

Μια πίκρα.

Ένα ατέλειωτο «γιατί».
Ένας πενηντάρης περνάει με το παπάκι του από το δρόμο. Σταματάει, κοιτάζει τον κόσμο που περιμένει στην ατέλειωτη ουρά και φωνάζει: «Αυτά είναι! Η μόνη δημόσια υπηρεσία με τρελή δουλειά..». Οι περισσότεροι σκύβουν το κεφάλι. Παρατηρώ. Κανείς δεν κοιτάζει τον άλλο στα μάτια. Το βλέμμα είναι  κεντραρισμένο χαμηλά. Στην άσφαλτο, στο πεζοδρόμιο, στο πάτωμα. Κάποιοι μιλούν μηχανικά  στο κινητό τους.
Ο Νίκος το τελευταίο διάστημα δεν είναι αυτός που ήξερα. Το χαμόγελο και η αισιοδοξία του έχουν πετάξει για αλλού. Έχει πια πολλά νεύρα και λίγη υπομονή. Κάθεται για ώρες αμίλητος ή κλείνεται στο σπίτι του. Απομονώνεται. Η ανεργία αλλάζει, αλλοιώνει την προσωπικότητα του κάθε ανθρώπου. Η ανεργία δοκιμάζει την ηθική μας, την αντοχή μας στα πολύ δύσκολα. Έχεις δουλειά; Έχεις εισόδημα άρα και καθαρό κούτελο στην κοινωνία. Δεν έχεις; Κοίτα να δεις πόσο εύκολα σε ξεχνούν ακόμα και οι δικοί σου.. Σχέσεις δοκιμάζονται, οικογένειες διαλύονται και φιλίες περνάνε κανονικό crash test. Όταν το τηλέφωνο σταματάει να χτυπά, καταλαβαίνεις ότι κάτι τρέχει. 

Στις μέρες μας κανείς πια δε θέλει να μαθαίνει κι άλλα κακά μαντάτα. Είτε γιατί δεν αντέχει, είτε γιατί αδυνατεί να δώσει ένα ουσιαστικό χέρι βοήθειας. 

Άρα σωπαίνει. Και απομακρύνεται. 

Την ώρα που ο άλλος, ο Νίκος, η Ειρήνη, ο Κώστας, η Αγγελική έχουν ανάγκη την αγκαλιά μας. Και την προσοχή μας. Και την κατανόησή μας.  

Όχι, καθόλου την ελεημοσύνη μας. Δεν ξεπερνιέται η κρίση με χαρτζιλίκι 10-20 ευρώ ή με ένα ξεροκόμματο τυπικής συμπάθειας.
Το μπαγιάτικο συναίσθημα δεν το θέλει κανείς. 

Ούτε τα λόγια του αέρα. 


«Τσίκνα μπερδεμένη με αισιοδοξία και οργή»

Σάββατο, 28 Μαΐου 2011 9:32 μμ |

alt

Η βροχή δυνατή, ο κόσμος λιγότερος από χθες, οι μπάτσοι στην θέση τους. Τσίκνα μπερδεμένη με αισιοδοξία και οργή, φωνές, τύμπανα, χαμόγελα και γνέματα αναγνώρισης. Άνθρωποι περιφέρονται, πιτσιρίκια βγάζουν φωτογραφίες με το κινητό, ηλικιωμένοι με κατσαρολικά στα χέρια και ομπρέλες, ένα πλήθος αλλούτερο που όμως δονείται.

Το μωρό στις πλάτες του άντρα μπροστά μου ήταν δεν ήταν δύο χρονών. Το έβλεπα να χοροπηδά, να ταλαντεύεται ανάλογα το σύνθημα και τον ρυθμό του πατέρα και κόλλησαν τα μάτια μου εκεί. Σε εκείνη την φατσούλα που στα δυο του χρόνια το έφερε ο δρόμος της ζωής σε μια διαδήλωση. Το κοιτούσα και σκεφτόμουν ότι ο μόνος αθώος από όλους όσους ήμασταν συγκεντρωμένοι μπροστά στη Βουλή και μέσα σε αυτήν ήταν εκείνος ο μπόμπιρας που ενώ δεν έχει μάθει καλά-καλά να περπατάει σηκώνει στις δικές του ανύπαρκτες πλάτες ένα τεράστιο χρέος.

Ήμουν αγανακτισμένος μα δεν φώναξα «κλέφτες, ούτε μούντζωσα. Ντρεπόμουν ξαφνικά. Ντρεπόμουν εκείνα τα παιδικά μάτια. Πίστεψα ότι η φωνή μου θα χτυπήσει σαν αντανάκλαση πάνω τους και θα με κάψει. Ένοιωσα ένοχος. Δεν έκλεψα εκατομμύρια, όχι. Ούτε μίζες πήρα, ούτε μαύρο χρήμα διακίνησα. Δεν έβαλα μέσον για να μπω σε δουλειά, δεν δωροδόκησα, δεν ξεγέλασα το κράτος, μα ένοιωσα ένοχος. Για τις επιλογές μου τόσα χρόνια, για αυτούς που ψήφισα, για αυτούς που άφησα να με κυβερνούν. Ένοχος για την σιωπή μου, την συγκατάβαση μου.

Για όλες τις δικαιολογίες που βρήκα για να καλύψω δικές μου αλλά και αγαπημένων ανθρώπων μικρές παραβάσεις. Εκείνες τις καθημερινές, τις απλές που δεν καταστρέφουν τον κόσμο αλλά συντηρούν την ασχήμια του βάζοντας το δικό τους λιθαράκι.

 Ένοχος για τα όχι που δεν είπα, για συμπεριφορές που δεν αποδοκίμασα. Για όλες τις φορές που συμβιβάστηκα με εκείνο το « ωχ μωρέ, εσύ θα αλλάξεις τον κόσμο» και έκανα τα στραβά μάτια χωρίς να συνειδητοποιώ ότι ήμουν ήδη τυφλός.

Τραγούδησα τον Εθνικό ύμνο, έριξα μια τελευταία ματιά στον μπόμπιρα και έφυγα. Πήγα γιατί δεν με χώραγε το σπίτι.

Έφυγα γιατί δεν με χώραγε ο εαυτός μου





«Αγανακτισμένος»

Πέμπτη, 26 Μαΐου 2011 0:55 πμ |

alt


Την ώρα που οι μικρομεσαίοι αυτής της χώρας ματώνουν για να βγάλουν το φίδι από την τρύπα, Έλληνες μεγαλοκαταθέτες, σύμφωνα με την εφημερίδα Handelsblatt, έχουν βγάλει σε ελβετικές τράπεζες περί  τα 280 δισεκατομμύρια ευρώ όταν το χρέος της χώρας είναι περίπου 350 δις ευρώ.

Δηλαδή το 120% του ελληνικού ΑΕΠ βρίσκεται σε ελβετικές τράπεζες σύμφωνα με την εφημερίδα που επικαλείται μάλιστα και δηλώσεις του υφυπουργού Οικονομικών Δημήτρη Κουσελά. Το εντυπωσιακό είναι ότι,  μόνο στις δύο μεγαλύτερες ελβετικές τράπεζες έχουν κατατεθεί 20 δισεκατομμύρια ευρώ από Έλληνες(!)

Που τα βρήκατε ρε λαμόγια» όλα αυτά τα λεφτά ;

Γιατί σε αυτή τη μάσα ήμασταν χωριστά;

Γιατί εμείς ανεβαίνουμε τον Γολγοθά μας έχοντας καρφωμένο στην πλάτη μας το Μνημόνιο Α και θέλετε να μας γονατίσετε και με το Μνημόνιο Β ...; Ποτέ θα τελειώσει η περίοδος της ρεμούλας;

Απαιτείται κιόλας  την υποταγή όλων στο μεσο-πρόθεσμο πρόγραμμα 2012-2015 που περιλαμβάνει νέα επιδρομή σε μισθούς συντάξεις εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, παράλληλα με την ιδιωτικοποίηση όσων δημόσιων οργανισμών και επιχειρήσεων έχουν απομείνει.

Κι όλα αυτά για να πάρουμε την πρόσθετη οικονομική βοήθεια- είχατε δώσει και εγγυήσεις ότι δεν θα την χρειαστούμε γιατί είχατε και σχέδιο-  η οποία θεωρείται βέβαιο πως θα υλοποιηθεί μόνο αν δοθούν σαν εγγύηση περιουσιακά στοιχεία του ελληνικού Δημοσίου, δηλαδή του ελληνικού λαού.

Που είναι η αλλαγή προς την ανάπτυξη της ελληνικής επιχειρηματικότητας που μας λέγατε και μας τα ζαλίζατε!!! 

Πότε θα επιτευχθεί; Κόψτε πια τις κραυγές σας που μόνο στόχο έχουν  να μας ρίξουν στάχτη στα μάτια  για να κερδίσετε τις εντυπώσεις !!!


πηγή  http://www.topontiki.gr/article/17280



«Κάντε ησυχία μην ξυπνήσουμε τους Έλληνες...»

Τρίτη, 24 Μαΐου 2011 8:37 μμ |


alt

Αντικείμενο χλευασμού  από τους Ισπανούς διαδηλωτές που συνεχίζουν τις κινητοποιήσεις τους κατά του κυβερνώντος κόμματος των Σοσιαλιστών, έχουμε καταφέρει να γίνουμε ως πολίτες, αφού δημοφιλές σύνθημά τους, αναφέρει «Κάντε ησυχία μην ξυπνήσουμε τους Έλληνες». 


H χώρα πέθανε ...

Το μνημόνιο είναι το φέρετρο ...
Οι πολιτικοί είναι οι δολοφόνοι της ... 
Εσείς είστε οι αυτόπτες μάρτυρες της δολοφονίας της ...
που δεν κάνατε τίποτα για να την σώσετε ...
Ενώ μπορούσατε ... 
Φορέστε πένθος ... 
Κάντε έστω το λιγότερο που μπορείτε για το νεκρό μας Έθνος ... 

Απλώστε στο μπαλκόνι σας μια μαύρη σημαία ... ένα μαύρο πανί ...
Ίσως έτσι καταλάβετε ότι στο φέρετρο μέσα είναι και τα όνειρά σας ... 
Ίσως έτσι καταλάβετε όλοι σας ότι τα σάβανα είναι ραμμένα και στα δικά σας μέτρα ... 
Ίσως έτσι καταλάβετε πόσο αναξιοπρεπή ηθικά πτώματα είστε ... 
Ίσως έτσι οι λίγοι αξιοπρεπείς που μείνανε σε αυτή την χώρα την λυπηθούν και την αναστήσουν ...

Αύριο συγκεντρώσεις α λα ισπανικά σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα


Το παράδειγμα των Ισπανών φαίνεται ότι αποφάσισαν να ακολουθήσουν οι Έλληνες. Συγκεντρώσεις ενάντια στο πολιτικό και χρηματοπιστωτικό σύστημα σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πάτρα θα πραγματοποιηθούν αύριο Τετάρτη στις έξι το απόγευμα χωρίς κόμματα, ομάδες ή ιδεολογίες. 






«Ώρα να κόψουμε τη μαλακία»

Δευτέρα, 23 Μαΐου 2011 9:52 μμ |

alt


Ώρα να κόψουμε τη μαλακία και να κάτσουμε να συλλογιστούμε

 

«Σου εύχομαι να ζήσεις σε ενδιαφέρουσες εποχές» λέει μια κινέζικη παροιμία και αναρωτιέμαι τι κάνουμε όλοι εμείς που ζούμε σε ένα σύστημα που ως πρώτη προτεραιότητα έχει το κέρδος των ολίγων με κόστος την ψυχική υγεία μας, την ζωή μας, τον πλανήτη ολόκληρο.

Εργαζόμαστε σαν μυρμήγκια, σιωπηλοί και ανώνυμοι έχοντας αποξενωθεί σταδιακά από την πολιτική, την κοινωνία, τον περίγυρο, τον εαυτό μας. Ζούμε για να καταναλώνουμε, να παράγουμε και να δημιουργούμε τα κέρδη που καρπώνεται μια αδίστακτη ολιγαρχία. Τα οικονομικά κέρδη που τα ξεζουμίζουν από την ίδια μας την ύπαρξη τα χρησιμοποιούν για υποτάσσουν ανίκανους ή ανήθικους πολιτικούς.

 Το σύστημα έχει δημιουργήσει σφαίρες πραγματικότητας έξω από την πραγματικότητα των αληθινών ανθρώπων. Μία σφαίρα είναι η οικονομική ολιγαρχία. Μια άλλη είναι η πολιτική επίφαση ψευτοδημοκρατίας που αφανίζει χρόνια τον τόπο. Τα ίδια πρόσωπα εναλλάσσονται ξανά και ξανά στο προσκήνιο της εξουσίας εξυπηρετώντας πάντα αυτούς του παρασκηνίου.

Όλα αυτά δεν θα ήταν δυνατόν να συμβούν αν μεταξύ των δύο σφαιρών αυτών και του πραγματικού ανθρώπου δεν παρενέβαινε η πιο χυδαία σφαίρα ύπαρξης. Τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας. Στην πραγματικότητα δημιουργήθηκαν από την πρώτη τάξη, την οικονομική ολιγαρχία, αφού τους παρασχέθηκε η δυνατότητα της δεύτερης. Μέσα στα μέσα αυτά ανδρώθηκε ένα περίεργο είδος που ονομάζεται ο αστέρας τηλεδημοσιογράφος. Πρόκειται για αδίστακτο ον, ικανότητατο στο να διαστρεβλώνει την πραγματικότητα τόσο πολύ υπέρ των αφεντικών του με σκοπό την χειραγώγηση του πραγματικού ανθρώπου. Ο σκοπός είναι απλός, να τον πείσει ότι το σωστό είναι να σκύβει το κεφάλι ξανά και ξανά και να δίνει το είναι του, είτε οικιοθελώς είτε γιατί όλες οι λύσεις υποκρύπτονται ώστε να μένει σε θέα αυτή που βολεύει τα αφεντικά.

Θέτοντας ως ορόσημο την μεταπολίτευση, για λόγους και μόνο οικονομίας, μπορούμε να ανιχνεύσουμε την σταδιακή αποπροσωποίηση του πολίτη, την δανειακή εξαγορά της συνείδησής του, την υποδούλωση της δρούσας προσωπικότητας - που όριζε και οριζόταν από τη σχέση - στην αδρανή ατομικότητα.

Η δημοκρατία - όση αυτή ήταν -καταργήθηκε και η ιδεατή της υπόσταση σπιλώθηκε χάριν της χρηματοπιστωτικής λειτουργίας των αγορών. Η μέθοδος μας έγινε βιωματικά γνωστή χαράζοντας τις ζωές μας και καταργώντας το μέλλον το δικό μας και των παιδιών μας. Σου παρέχεται μια ευημερία που αποκοιμίζει. Σου δίνονται πρότυπα από τα ΜΜΕ που είπαμε πριν και αγαθά να καταναλώσεις. Και σιγά σιγά χρεώνεσαι ώστε να καλύψεις το κενό της ύπαρξης στο οποίο σε έβαλε η υπερπαραγωγική διαδικασία. Και τέλος, όταν είσαι εξευτελισμένος, υποδουλωμένος στα χρέη και στην ψυχή στα παίρνουν όλα πίσω και ακόμη παραπάνω. Πολλά παραπάνω.

Και φτάνεις στο σήμερα να βλέπεις τις εικονικές πραγματικότητες που εξέτρεψες με την ανοχή σου να συγκρούονται για το πιος θα ισοπεδώση την ύπαρξή σου περισσότερο.

Οι πλούσιοι τηλεδημοσιογράφοι εγκαλούν στην τάξη τους ψευτο-αντιρησσίες  πολιτικούς, που μόλις πριν λίγο κυβερνούσαν κάνοντας τα ίδια και θέλουν να ξανακυβερνήσουν για να συνεχίσουν το έργο αυτών που κυβερνάνε τώρα. Και όλα για το συμφέρον της πρώτης σφαίρας εικονικής πραγματικότητας. Των ζάμπλουτων λίγων.

 

Το ερώτημα παραμένει και εκτός από την αιώνια επικαιρότητά του τίθεται στις μέρες μας ως ζήτηαμα ζωή και θανάτου: Πότε θα σταματήσουμε να μακιζόμαστε και θα μαζευτούμε να συλλογιστούμε;

 

Την ίδια την ψυχή μας διεκδικούν.

 

Ας βρεθούμε λοιπόν πέρα από τις σφαίρες της εικονικής πραγματικότητας που μας φόρτωσαν να τους κουβαλάμε και ας απαιτήσουμε ΑΛΗΘΙΝΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!

 

Η κρίση δεν είναι οικονομική, είναι πολιτική. Πάντα ήταν και πάντα θα είναι.

 

Χρόνια τώρα στις παρέες και αργότερα εδώ στο blog αναρωτιέμαι συχνά τι θα άλλαζε το μοντέλο της διακυβέρνησης σε όσο πιο κοντινό στη Δημοκρατία. Είναι τώρα σαφές ότι ΔΕΝ έχουμε δημοκρατία διότι ΔΕΝ κυβερνούν οι πολλοί αλλά οι ελάχιστοι.

 

Προσπαθώντας να καταλάβω πως λειτουργούσαν το μοντέλο οι εμπνευστές της Δημοκρατίας και πως αυτό θα μπορούσε να εφαρμοστεί σήμερα έφτασα σε κάποια συμπεράσματα που θα ήθελα να μοιραστώ σε αυτό το υπέροχο μέσο, το διαδίκτυο που από μόνο του προάγει την ιδέα.

Εδώ όλοι μπορούμε σαν ίσοι να λέμε αυτό που νομίζουμε και να απαντάμε σε ότι λέει ο οποιοσδήποτε. Ένα μικρό βήμα για την τεχνολογία, ένα τεράστιο άλμα για τον άνθρωπο.

 

Ο Περικλής στον πρώτο πολιτικό ορισμό λέει: Δημοκρατία είναι το πολίτευμα όπου συμμετέχουν οι πολλοί στην διακυβέρνηση του τόπου τους και της ζωής τους.

Επίσης, οι δημόσιες θέσεις καταλαμβάνονταν με κλήρωση, κάτι που έκανε τον Αριστοτέλη να πει ότι «Στα μάτια ξένων η Αθήνα φαίνεται να διοικείται στην τύχη»  (απορώ όλα αυτά τα φασιστοειδή που καπηλεύονται την αρχαία Ελλάδα δεν καταλαβαίνουν την χαοτική και άναρχη δομή της διακυβέρνησης που είχε η Αθήνα τον χρυσό αιώνα).

Αυτό γινόταν για δύο λόγους: 1ον Κάθε πολίτης πρέπει να είναι ικανός και έτοιμος να κυβερνήσει όταν παραστεί ανάγκη. 2ον Είναι σαφές ότι η διαφθορά, που η ροπή προς αυτήν είναι εγγενής ιδιότητα της φύσης του ανθρώπου, μπορεί να περιοριστεί και να αποκαλυφθεί όταν, και μόνο όταν, η εξουσία διαχυθεί σε όσο το δυνατό μεγαλύτερο αριθμό ατόμων. Επίσης είναι σαφές το αντίθετο, όταν νέμονται την εξουσία μια χούφτα άτομα τότε μπορούν να συμφωνήσουν τη σιωπή μεταξύ τους. Αυτό κάνει και πιο εύκολο τον χρηματισμό τους, γι' αυτόν που έχει συμφέρον να διαφθείρει και να διαφθαρεί. «Πιο εύκολα διαφθείρεις τους λίγους παρά τους πολλούς» καταδεικνύει και πάλι ο Αριστοτέλης για την Δημοκρατία.

 

Θα κάνω μια παρένθεση και θα πω εδώ - για να μην παρεξηγηθώ - ότι ο λόγος που κινήθηκα προς την κατεύθυνση της Αρχαίας Αθήνας είναι επειδή εκεί επινοείται η Δημοκρατία. Στο πέρασμα των αιώνων πολλοί διανοητές προσθέσανε το λιθαράκι τους στην ανθρώπινη διανόηση. Πολλοί από εμάς που στεκόμαστε προβληματισμένοι απέναντι στην κενότητα της υπάρξεώς μας μέσε αυτό το σύστημα έχουμε κάτι να προσθέσουμε, είτε άλλων είτε δικό μας. Σημασία έχει να προσθέσουμε.

 

Το υπάρχον σύστημα διακυβέρνησης έχει χρεοκοπήσει ηθικά, πολιτισμικά, πολιτικά και τέλος οικονομικά. Μαζί του ακολουθούμε εμείς που λουζόμαστε τις συνέπειες ενώ οι πρωτεργάτες της κατάστασης αυτής χαίρουν ασυλία, ακόμη και νομική αφοί ΟΙ ΙΔΙΟΙ νομολογούν όπως τους συμφέρει ώστε να αποφεύγουν την τιμωρία.

 

Δεν πάει άλλο και αυτό είναι από όλους σαφές. Η έλλειψη οράματος που έχουν επιτύχει κάνει τον κάθε ένα από μας να νιώθει αδύναμος να αλλάξει ότιδήποτε. Είναι ψέμα αυτό. Προπαγάνδα των τηλεαστέρων ώστε να διατηρούν τα προνόμιά τους μαζί με τους πολιτικούς και όλους τους μεγαλο-κάτι (εργολάβους - τραπεζίτες κλπ).

 

Οραματίζομαι ένα σύστημα όπου η βουλή έχει μόνο νομοθετικό έργο και δεν μπορεί κάποιος από εκεί να μεταπηδήσει στην εκτελεστική εξουσία.

 

Οραματίζομαι μια βουλή που θα υπάρχει ορισμένος αριθμός κληρωτών (αν θα υπάρχουν κριτήρια και ποια μπαίνουν σε συζήτηση.)

 

Οραματίζομαι μια βουλή που το λευκό στις εκλογές θα σημαίνει ποσοστιαία αφαίρεση θέσεων και κάλυψή τους από κληρωτούς.

 

Οραματίζομαι ότι ψηφίζοντας εκτελεστική εξουσία θα γνωρίζω από πριν την δομή της κυβέρνησης και τις πιθανές επιλογές για ανασχηματισμό.

 

Οραματίζομαι την δυνατότητα να ανακαλώ όποιον εκλεγμένο άρχοντα (με την σύμφωνη γνώμη ενός ικανού ποσοστού υπογραφών από την περιφέρειά του) όταν κρίνω ότι δεν είναι επαρκής. Δεν είναι δυνατόν αν καταφέρει κάποιος να με ξεγελάσει να τον ψηφίσω να πρέπει να υποστώ τις συνέπειες των λαθών του για 4 χρόνια.

 

Οραματίζομαι ένα σύστημα κατανομής του δημόσιου πλούτου προς τις περιφέρειες που θα είναι ίδιο με των κουτόφραγκων του NBA. Η φτωχότερη περιοχή της Ελλάδος θα δέχεται τα περισσότερα κονδύλια για έργα υποδομής. Μόνο έτσι θα καταπολεμηθεί το υδροκέφαλο κράτος των διεφθαρμένων της Αθήνας.

 

Οραματίζομαι  μια διαδικασία επιτροπών (νομοθετικής-εκτελεστικής-δικαιακής διεργασίας) όπου θα συμμετέχει ΠΑΝΤΑ ένα σώμα σαν κληρωτών ένορκων που θα αντανακλά την κοινή γνώμη.

 

Οραματίζομαι ότι σε όσους, αιρετούς ή κληρωτούς ασκήσουν εξουσία, θα καταμετριέται η περιουσία τους από πριν και αν πλουτίζουν θα τιμωρούνται.

 

Οραματίζομαι ότι σε κάθε λήξη θητείας θα γίνεται απολογισμός των πεπραγμένων και αυτά θα συγκρίνονται με τις προεκλογικές υποσχέσεις. Η αποκλίσεις θα τιμωρούνται. (Να δω μετά ποιος απατεώνας θα πει «ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ».

 

Οραματίζομαι έναν Έλληνα πολίτη που δεν θα ενδιαφέρεται μόνο για την ατομική του ευμάρεια αλλά θα αναλάβει την ευθύνη της Δημοκρατίας ως προσωπικό του θέμα και θα γίνει πολίτης.

 

Αυτά οραματίζομαι εγώ. Ας μαζευτούμε να δούμε τι οραματίζεται ο καθένας από εμάς και να συλλογιστούμε από μόνοι μας.

Όπως πολύ καλά κάνουν και στην Ισπανία, όπως πολύ καλά θα κάνουν παντού στον κόσμο. Δεν πρέπει να τους ανεχθούμε άλλο!

 

 

Για το τι γίνεται στην Ισπανία (που ΔΕΝ έχει την δική μας κρίση) δες εδώ (γιατί τα ΜΜΕ ΔΕΝ πρόκειται να σου το πούνε μην κάνεις το ίδιο.

pitsirikos
pentanostimi
inlovewithlife
in.gr

 

ΑΝΑΡΤΉΘΗΚΕ ΑΠΌ POLYKARPOS

 http://kopria.blogspot.com/2011/05/blog-post_20.html


Αδελφέ μου

Κυριακή, 22 Μαΐου 2011 10:46 μμ |

alt

Αδελφέ μου, 


Πώς είσαι εσύ και η οικογένειά σου; Τις τελευταίες μέρες εδώ όλα είναι ένα χάος. Όταν κλείνω τα μάτια μου, βλέπω νεκρά σώματα. Όταν τα ανοίγω, βλέπω πάλι νεκρά σώματα. Πρέπει όλοι μας να δουλεύουμε 20 ώρες την ημέρα. Θα ήθελα η κάθε μέρα να είχε 48 ώρες, για να συνεχίζουμε να βοηθάμε και να σώζουμε τον κόσμο. Είμαστε χωρίς νερό και ηλεκτρικό, και τα αποθέματα φαγητού έχουν σχεδόν εξαντληθεί. Και με το που καταφέρνουμε να μετακινήσουμε τους πρόσφυγες από το ένα σημείο στο άλλο, έρχονται καινούργιες διαταγές να τους πάμε ακόμα  παραπέρα. Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στη Φουκουσίμα, περίπου 25 χλμ μακριά από το πυρηνικό εργοστάσιο. Έχω τόσα πολλά να σου πω, που αν τα έγραφα είμαι σίγουρος ότι θα έβγαινε ολόκληρο μυθιστόρημα για τις ανθρώπινες σχέσεις και συμπεριφορές σε στιγμές κρίσης.

Ο κόσμος έχει παραμείνει ήρεμος. Η αίσθηση αξιοπρέπειας και σωστής συμπεριφοράς που έχουν είναι πολύ καλή, γι' αυτό και τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα όσο θα μπορούσαν να είναι. Αλλά, σε μια εβδομάδα από τώρα, δεν μπορώ να εγγυηθώ ότι θα είμαστε ακόμη σε θέση να πρσφέρουμε προστασία και τάξη. Άνθρωποι είναι κι αυτοί. Κι όταν η πείνα και η δίψα ξεπεράσουν την αξιοπρέπεια, τότε θα κάνουν, δεν ξέρω,  αυτό που θα πρέπει να κάνουν. Η κυβέρνηση προσπαθεί να στείλει προμήθειες μέσω αέρος, τροφή και φάρμακα, αλλά είναι σαν να ρίχνεις  μια χούφτα αλάτι στον ωκεανό.

Αδελφέ μου, μου έτυχε και κάτι πραγματικά συγκινητικό, με ένα μικρό Ιαπωνεζάκι, που έδωσε σε μένα τον ενήλικα μάθημα ζωής για το πως να συμπεριφέρομαι σαν άνθρωπος.

Χθες το βράδυ, με έστειλαν σε ένα σχολείο να βοηθήσω μια φιλανθρωπική οργάνωση να μοιράσει φαγητό στους πρόσφυγες. Η ουρά ήταν στριφογυριστή και τεράστια. Κάποια στιγμή εντόπισα ένα μικρό αγόρι, περίπου 9 ετών. Φορούσε ένα T-shirt και ένα σορτσάκι. Το κρύο όλο και μεγάλωνε, και το αγοράκι ήταν ακριβώς στο τέλος της ουράς. Σκέφτηκα ότι μέχρι να έρθει η σειρά του, δεν θα έχει μείνει καθόλου φαγητό. Πήγα κοντά του και του μίλησα. Μου είπε ότι ήταν στο σχολείο όταν έγινε ο σεισμός.

Ο πατέρας του δούλευε εκεί κοντά και οδηγούσε προς το σχολείο. Ο μικρός είχε ήδη φτάσει στον μπαλκόνι του τρίτου ορόφου του σχολείου, όταν είδε το τσουνάμι να παρασύρει το αυτοκίνητο του πατέρα του.
Τον ρώτησα για την μητέρα του. Είπε ότι το σπίτι τους βρισκόταν ακριβώς δίπλα στην παραλία και ότι η μητέρα και η μικρή του αδερφή το πιθανότερο είναι να μην επέζησαν. Γύρισε το κεφάλι του αλλού και σκούπισε τα δάκρυά του όταν τον ρώτησα για τους συγγενείς του. Ο μικρούλης έτρεμε από το κρύο και έτσι έβγαλα και του έδωσα το μπουφάν που φορούσα. Τότε ήταν που έπεσε η σακούλα με το συσσίτιό μου. Το σήκωσα και του το έδωσα. "Όταν έρθει η σειρά σου, μπορεί να έχει τελειώσει το φαγητό. Πάρε τη μερίδα μου. Εγώ έχω ήδη φάει. Πάρε την να την φας εσύ."

Το αγόρι πήρε το σακουλάκι και υποκλίθηκε. Νόμιζα ότι θα έτρωγε αμέσως, αλλά δεν το έκανε. Πήρε τη σακούλα με το φαγητό και πήγε και την εναπόθεσε στην αρχή της γραμμής, εκεί που ήταν συγκεντρωμένο όλο το φαγητό για διανομή. Σοκαρίστηκα. Τον ρώτησα γιατί δεν έφαγε και έβαλε τη σακούλα μαζί με τα άλλα φαγητά. Και μου λέει: "Γιατί βλέπω πολλούς άλλους πολύ πιο πεινασμένους από μένα. Αν τη βάλω εκεί τότε θα μοιραστεί ισότιμα."
Όταν το άκουσα αυτό πήγα και στάθηκα παραπέρα, γιατί δεν ήθελα να με δει ο κόσμος να κλαίω. Η κοινωνία που  μπορεί να εμφυσήσει σε ένα εννιάχρονο παιδί την έννοια της θυσίας για το ευρύτερο καλό, πρέπει να είναι μια σπουδαία κοινωνία, σπουδαίος λαός.

Σου έγραψα δύο γραμμές για να στείλω τις ευχές μου σε σένα και την οικογένειά σου. 

Πρέπει να επιστρέψω στη βάρδια μου.



Η παρακάτω επιστολή γράφτηκε από τον Βιετναμέζο μετανάστη Ha Minh Thanh, ο οποίος εργάζεται ως αστυνόμος στη Φουκουσίμα, και εστάλη σε έναν φίλο του στην πατρίδα του. Δημοσιεύθηκε στο New America Media στις 19 Μαρτίου. Αποτελεί μαρτυρία για την δύναμη του πνεύματος των Ιαπώνων αλλά και  ένα ενδιαφέρον "στιγμιότυπο" ζωής κοντά στο κέντρο της Ιαπωνικής κρίσης, το πυρηνικό εργοστάσιο της Φουκουσίμα. Η επιστολή μεταφράστηκε στα αγγλικά από τον αρχισυντάκτη του New America Media, Andrew Lam, συγγραφέα μεταξύ άλλων του East Eats West : Writing in Two Hemispheres.

Πρωτότυπο
http://newamericamedia.org/2011/03/letter-from-fukushima-a-vietnamese-japanese-police-officers-account.php


Κόκαλο η γκόμενα.

Τετάρτη, 18 Μαΐου 2011 6:44 μμ |

alt

Τυπάς με το όνομα Μήτσος με  Mercedes Cabrio AMG και δε συμμαζεύεται μπαίνει σε κοσμικό μπάρ.

Στυλάκι τελείως ματσό με signe ρούχα,  wet look μαλλάκι, πούρο και τα συναφή.

 Με το που μπαίνει κοζάρει στη γωνία του μπαρ μια γκομενάρα. 

Της στέλνει ένα ποτό και μέσα σε λίγα λεπτά έχουν πιάσει  κουβέντα.

Μετά από λίγη ώρα και με την γκόμενα να έχει λιώσει ο τύπος της προτείνει να πάνε σπίτι του. 

Αυτή λέει ΟΚ.

 Μπαίνουν στο σπίτι τής προσφέρει ένα ποτό και δεν αργούν να αρχίσουν τα θερμά επεισόδια.

 Την ξαπλώνει σε ένα καναπέ by the τζάκι και αυτός όρθιος αρχίζει να γδύνεται.

 Βγάζει το σακάκι το Pierre Cardin των  4500? το πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται.

 Κόκαλο η γκόμενα.

Βγάζει τα παπούτσια τα Cavalli των  2000? το πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται.

Κόκαλο η γκόμενα.

Βγάζει το πουκάμισο το D&G των 900?  το πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται.

 Κόκαλο η γκόμενα.

 Βγάζει το παντελόνι το Ferre των 1000?  το πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται.

 Κόκαλο η γκόμενα.

 Βγάζει και τα σώβρακα τα Yiannis Ziros  των 200? τα πετάει στο τζάκι και αυτό καίγεται.

Κόκαλο η γκόμενα.

 Οπότε τον ρωτάει: "'Ολα καλά αλλά τόσο όμορφα και ακριβά ρούχα γιατί τα καις;"

Και απαντάει ο τεράστιος:

"Κούκλα μου όταν θα τελειώσει ο Μήτσος, θα Έχει αλλάξει η μόδα"

 


H μαγεία της ζωής!

Παρασκευή, 13 Μαΐου 2011 9:55 μμ |

alt

Κάποιο κρύο πρωινό του Ιανουαρίου, ένας άντρας κάθησε σε ένα κεντρικό σταθμό του μετρό και ξεκίνησε να παίζει το βιολί του. Έπαιξε για περίπου 45 λεπτά.

Κατά τη διάρκεια αυτών των 45 λεπτών, δεδομένου ότι ήταν ώρα αιχμής, πέρασαν από μπορστά του αρκετές χιλιάδες άνθρωποι, οι περισσότεροι πηγαίνοντας στη δουλειά τους.

Τρία λεπτά μετά την έναρξη της μουσικής, ένας μεσήλικος κύριος παρατήρησε ότι υπήρχε ένας μουσικός που έπαιζε βιολί, τον κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα και συνέχισε το βιαστικό του βηματισμό. 

Ένα λεπτό αργότερα, ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του δολλάριο, από μια κυρία που το πέταξε στο καπέλο του καθώς περνούσε από μπροστά του χωρίς να σταματήσει καθόλου. Λίγο αργότερα, κάποιος ακούμπησε στον τοίχο και τον άκουσε για λίγο, αλλά μετά κοίταξε το ρολόι του και έφυγε βιαστικός. 

Πιο πολύ από όλους τους περαστικούς, ασχολήθηκε μαζί του ένα τρίχρονο αγόρι που ήθελε να σταματήσει για να ακούσει, αλλά η μητέρα του τον τράβηξε για να συνεχίσουν τη διαδρομή τους. Το παιδί κοιτούσε συνεχώς προς τα πίσω καθώς απομακρυνόταν. 

Το ίδιο επαναλήφθηκε και με άλλα παιδιά και τους γονείς τους, οι οποίοι - χωρίς καμία εξαίρεση - τα τράβαγαν για να συνεχίσουν το δρόμο τους. 

Στα 45 λεπτά μουσικής, συνολικά σταμάτησαν για να ακούσουν - έστω και για λίγο - μόνο 6 άνθρωποι. 

Περίπου 20 άνθρωποι έριξαν λεφτά στο καπέλο καθώς συνέχιζαν να περπατούν, χωρίς να ελαττώσουν την ταχύτητα του βηματισμού τους. Η συνολική είσπραξη ήταν 32 δολλάρια. Όταν η μουσική σταμάτησε και υπήρξε σιωπή, κανείς δεν το πρόσεξε. Κανείς δε χειροκρότησε, ούτε υπήρξε κανενός άλλου είδους αναγνώριση. 

Αυτό που δεν ήξερε κανείς ήταν ότι ο συγκεκριμένος βιολιστής ήταν ο Joshua Bell, ένας από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου, και έπαιζε με ένα βιολί Stradivarius αξίας 3,5 εκατομμυρίων δολαρίων, κατασκευασμένο από τον ίδιο τον Antonio Stradivari το 1713. 

Δύο ημέρες νωρίτερα, ο Joshua Bell έπαιξε σε ένα κατάμεστο θέατρο της Βοστώνης και η τιμή ενός κάτω-του-μετρίου εισιτηρίου ήταν 100 δολάρια. 

Ο Bell αμοίβεται με περίπου 1000 δολάρια το λεπτό!

 

Το συγκεκριμένο πείραμα, δηλαδή το να παίζει ο Joshua Bell στον σταθμό του μετρό incognito, οργανώθηκε από την εφημερίδα Washington Post, ως μέρος μιας κοινωνικής μελέτης περί του τι εκλαμβάνουμε ως σημαντικό, τι μας αρέσει, και σε τι δίνουμε προτεραιότητα. 

Η γενική περιγραφή του πειράματος ήταν: "Σε ένα συνηθισμένο περιβάλλον, σε μια ακατάλληλη ώρα, αντιλαμβανόμαστε το ωραίο; 

Σταματάμε για να το ευχαριστηθούμε; 

Αναγνωρίζουμε την ομορφιά σε ένα μη αναμενόμενο περιβάλλον;"

πιστεύω πως η περιγραφή του πειράματος συνοψίζει την μαγεία της ζωής! 

Την ευτυχία δεν μπορούμε να την προβλέψουμε και χρειάζεται να είμαστε ανοιχτοί για να μην την παραβλέψουμε..  γιατί είναι αυτό που συμβαίνει τη στιγμή που λιγότερο το περιμένουμε και μας αγγίζει περισσότερο απ' ότι θα μπορούσαμε να φανταστούμε!

 

Kαλό Σαββατοκύριακο γεμάτο εσωτερική ηλιοφάνεια!

 


" μπουρδέλο''

Τετάρτη, 11 Μαΐου 2011 9:03 μμ |

alt

 

Το κράτος είναι ένα μπουρδέλο, κονομάνε μόνο οι νταβατζήδες ενώ οι πουτάνες δεν πληρώνονται !!!


δηλωση του Γρηγόρη Ψαριανού στο "Veto" 



Η ψεύτικη ευτυχία του 21ο αιώνα

Τετάρτη, 11 Μαΐου 2011 0:02 πμ |

alt

Το ναρκωτικό που αναμένεται να σημαδέψει τον εικοστό πρώτο αιώνα δεν θα μπορούσε παρά να κατασκευάζεται και να διακινείται μέσω Ιντερνέτ.

Ο λόγος για το iDoser, τη νέα εθιστική «ουσία» που κάνει θραύση σε όλο τον κόσμο και δεν λαμβάνεται με χάπια, ενέσεις ή εισπνοές, αλλά κυκλοφορεί σε ψηφιακά αρχεία, που οι χρήστες κατεβάζουν εύκολα από το Διαδίκτυο.

Η «δόση» είναι βασισμένη σε ηχητικά κύματα, τα οποία έχουν ενσωματωθεί με ειδική επεξεργασία σε κοινά μουσικά αρχεία .mp3 και πωλούνται ως αρχεία .drg.

Οι χρήστες δεν έχουν παρά να τα αναζητήσουν στις εκατοντάδες ιστοσελίδες-βαποράκια, να τα κατεβάσουν στον υπολογιστή τους και με ένα ειδικό πρόγραμμα, που διατίθεται δωρεάν στο Ιντερνέτ, να τα αποσυμπιέσουν, να τα ακούσουν και να φτιάξουν. κεφάλι στην κυριολεξία, αφού τα ηχητικά αυτά ναρκωτικά δρουν κατευθείαν στον εγκέφαλο.

Όπως εξηγούν οι ειδικοί, πρόκειται για συγκεκριμένα κύματα συχνότητας 3 έως 30 Hertz (τα λεγόμενα "υποηχητικά κύματα") που επηρεάζουν τη λειτουργία του εγκεφάλου προκαλώντας διάφορες αντιδράσεις. Για παράδειγμα, τα κύματα άλφα (τα οποία κυμαίνονται από 7 έως 13 Hertz) έχουν χαλαρωτική δράση, όμως υπάρχουν και άλλα που προκαλούν αντιθέτως υπερδιέγερση και ευφορία.

Ήδη οι αρχές έχουν εντοπίσει αμέτρητες ιστοσελίδες όπου μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να βρουν τη δόση τους. Μάλιστα, υπάρχει και ιστοσελίδα όπου παρέχονται οδηγίες χρήσης του νέου ναρκωτικού για τους αρχάριους και πωλούνται CDs με τραγούδια-«δόσεις».

Όπως συμβαίνει σε αρκετές περιπτώσεις και με τα κοινά ναρκωτικά, οι πρώτες χαμηλές «δόσεις» παρέχονται δωρεάν, με στόχο την προσέλκυση νέων πελατών. Ακόμα όμως και οι πιο ισχυρές «δόσεις» προσφέρονται σε πολύ χαμηλές τιμές (περίπου 5 ευρώ το τραγούδι), παρά το γεγονός ότι μπορούν να ξαναχρησιμοποιηθούν αμέτρητες φορές.

Την ίδια στιγμή, στο YouTube μπορεί να βρει κανείς πολλά σχετικά βιντεάκια και να δει νέους να παραληρούν από ευφορία τη στιγμή που δοκιμάζουν το ναρκωτικό της ψηφιακής εποχής.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η χρήση των υποηχητικών κυμάτων δεν είναι κάτι καινούργιο για τις αστυνομικές αρχές, οι οποίες στο εξωτερικό τα χρησιμοποιούν ως κατασταλτικά μέσα, για παράδειγμα, στις ντισκοτέκ ώστε να ηρεμούν τη νεολαία.

Η χρήση τους έχει πραγματοποιηθεί στο παρελθόν και σε στρατιωτικούς χώρους.

Παρ' όλα αυτά, οι κίνδυνοι για την υγεία που σχετίζονται με τη χρήση των cyber-ναρκωτικών δεν έχουν διαπιστωθεί ακόμα. Οι ειδικοί έχουν αρχίσει έρευνες σχετικά με το μέγεθος και τις επιπτώσεις του εθισμού.

Πρόσφατα, Ιταλοί ερευνητές μελέτησαν και υπολόγισαν την αθροιστική επίδραση του ήχου και του ecstasy στον εγκέφαλο πειραματόζωων. «Χορηγήσαμε σε ποντίκια μία μικρή δόση ecstasy ανίκανη να προκαλέσει την παραμικρή νευρολογική επίδραση και στη συνέχεια χορηγήσαμε στα ίδια ποντίκια μία 'δόση' ήχου 95 ντεσιμπέλ, τη μέγιστη που επιτρέπεται στις ντισκοτέκ.

Αμέσως διαπιστώσαμε ενίσχυση της επίδρασης του ecstasy. Και όχι μόνο: όταν αυξήσαμε την αρχική δόση του ecstasy, η μετέπειτα 'δόση' του ήχου προκάλεσε ενίσχυση της επίδρασης που διήρκεσε πέντε ολόκληρες ημέρες» εξήγησε ο Μικελάντζελο Ιανόνε, ερευνητής από το Ινστιτούτο Νευρολογικών Επιστημών του Εθνικού Συμβουλίου Ερευνών του Καταντζάρο. «Αυτό εξηγεί γιατί ορισμένα είδη ναρκωτικών, όπως για παράδειγμα το ecstasy, καταναλώνονται σε ιδιαίτερα μεγάλες ποσότητες σε περιστάσεις όπως ρέιβ-πάρτι, όπου προφανώς η μουσική ενισχύει την επίδρασή τους».

ΠΗΓΗ: 

http://www.ellinikanea.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=4279:προσοχητο-ναρκωτικό-που-θα-σημαδέψει-τον-21ο-αιώνα&Itemid=29

http://www.tovima.gr/world/article/?aid=344788


"Πόσο καλά τα λέει ο πούστης..."

Τρίτη, 10 Μαΐου 2011 1:40 πμ |

alt

ΕΣΥ πού  ΗΣΟΥΝ ;

 Έχω  βουλιάξει κι εγώ μές τη συλλογική κατήφεια, μες την  κατάθλιψη...

Φοβάμαι, ανησυχώ, θλίβομαι, αναρωτιέμαι για το μέλλον  των παιδιών μου,
για το γκρέμισμα των ονείρων μου και των  μακρυχρόνιων προσπαθειών μου...
Αλλά ακόμα και αυτά καλύπτονται  από την βαθιά μου οργή...
Πού ήμουν όλα αυτά τα χρόνια εγώ;
Πού  ήσουν όλα αυτά τα χρόνια εσύ, εαυτέ μου;
Πού ήσουν όταν μας  κοροϊδευαν, μας ξεπουλούσαν,
μας πέταγαν τα πλαστικά όνειρα στη μούρη  κι εσύ τα κυνηγούσες;
Πού ήσουν όταν ο γιατρός σού ζητούσε το  φακελλάκι για να σε κάνει καλά και αντί να τον καταγγείλεις τον  πούστη, τον πλήρωνες αποκαλώντας τον "γιατρέ μου"
Πού ήσουν όταν  έβλεπες τους μεγαλοδικηγόρους να γίνονται μοντελάκια ζωής στην  τηλεόραση
και να κόπτονται για το κοινό καλό και το δίκαιο,  δηλώνοντας 10,000 ευρώ εισόδημα...
"Πόσο καλά τα λέει ο πούστης..."  έλεγες

Πού ήσουν όταν έδινες το μπαξίσι στην πολεοδομία αντί να  του δώσεις γροθιά στη μούρη του καργιόλη
αλλά μετά δεν θα έβγαινε η  άδεια της πολυπόθητης οικοδομής μικρό λαμόγιο ελληνάρα...
Το σάλιο  σου γαργάρα και έδινες τη μιζούλα στον πολεοδόμο, στον ικατζή που σου  έκανε τον έλεγχο στην επιχειρησούλα σου,
στον εφοριακό που ανακάλυψε  τις δικές σου λαμογιές... Κάλλιο να πληρώσεις 10 σε αυτόν παρά 50 στο  κράτος.

Πού ήσουν όταν έτρεχες στα γραφεία των βουλευτών για να  τους παρακαλέσεις να βολέψουν το σπλάχνο σου,
το άχρηστο σπλάχνο σου,  που δεν κατάφερε να κάνει τίποτα περισσότερο στη ζωούλα του από το να  γλύφει κατουρημένες ποδιές και βρώμικους κώλους...

Πού ήσουν όταν  ανταγωνιζόσουν στις συγκεντρώσεις των προβάτων (ωπ! κομμάτων ήθελα να  πω),
με τους λοιπούς "συντρόφους" για το ποιος θα σηκώσει τη  μεγαλύτερη σημαία...

Πού ήσουν όταν ξελαρυγγιαζόσουν λαμόγιο για  το δίκαιο του λαού, πηδώντας πάνω κάτω μόλις έβλεπες φακό
για να  σιγουρευτείς ότι θα σε δει ο πολιτευτής που θα σε βάλει εποχιακό, συμβασιούχο στο δήμο...
άλλος ένας στην πλάτη των υπολοίπων που θα  καθαρίζει φασόλια στο οκτάωρό του
(όχι ρε!!! πλέον μπαίνεις στο  φέισμπουκ, έχεις εξελιχθεί)

Πού ήσουν μικρομεγαλεπιχειρηματία  όταν μαγείρευες τα δικά σου βιβλία για να πληρώσεις λιγότερα,
για να  πάρεις το τέρας SUV που θα κάλυπτε τη μικροτσούτσουνη ύπαρξή σου με το  μέγεθός του...

Πού ήσουν μαντάμ σουσού όταν γελούσες σαν ηλιθία  στη δασκάλα του παιδιού σου, που μαλακίες έμαθε,
μαλακίες το μαθαίνει,  όταν αναγνώριζες τις μαλακίες που κάνουν στο παιδί, αλλά πού να τρέχεις  τώρα έχεις κι άλλες δουλειές...
Αλλωστε το παιδί θα το στείλουμε στο  Λονδίνο να σπουδάσει...
εκεί θα καλυφθούν όλες οι ανεπάρκειες του  δικού μας εκπαιδευτικού συστήματος...

Πού ήσουν συνδικαλιστή της  πλάκας και του ελέους
όταν με τη δύναμη που σου δίνει το ότι  βολεύτηκες σε μια γαμημένη δημόσια επιχείρηση,
κατέβαζες τους  διακόπτες μιας ολόκληρης χώρας,
δημιουργώντας τόσα προβλήματα,
ίσα  για να διαμαρτυρηθείς/εκβιάσεις για τα δικά σου  μικροσυμφέροντα...

Πού ήσουν όταν το ελληνικό όνειρο έσκασε  μύτη;
αγόραζες πορτοκαλιές εφημερίδες λαμόγιο και έπαιζες  χρηματιστήριο λες και είναι λοτταρία...
Πού ήσουν όταν εταιρείες  ανύπαρκτες, με ένα γραφειάκι 2χ3 και 1 άτομο προσωπικό,
χτύπαγαν  λίμιτ απ κάθε μέρα...
Πού ήσουν όταν έπαιρνες μετοχοδάνεια και  υποθήκευες τα χωραφάκια του παππού,
πιστεύοντας ότι θα γίνεις  πλούσιος σε ένα μήνα (και πολύ λέω)...

Πού ήσουν όταν το χέρι σου  πετάει τα σκουπίδια, δεξιά και αριστερά μέσα στο δάσος,
όταν γεμίζεις  τις παραλίες αποτσίγαρα και πλαστικά ποτήρια φραπέ (όχι φραπέ ρε πια,  φρέντο έλεος, πού ζεις;)
Πού ήσουν όταν το παιδί σου ουρλιάζει στο  αυτί του διπλανού,
αδιαφορώντας για την ύπαρξή του (όλοι να καούν ρε,  εγώ θα φάω τα κεφτεδάκια μου και είμαι μια χαρά...  γκρααααααου)

Πού ήσουν όταν έβλεπες τα σκάνδαλα να σκάνε το ένα  μετά το άλλο...
όταν οι θρησκευτικοί "άρχοντες"
αποδεικνύονταν  κοσμικότεροι των κοσμικών απατεώνων...
σταμάτησες να παντρεύεσαι, να  βαφτίζεις, να συμμετέχεις στα κοινά της εκκλησίας επρος ένδειξιν της  αηδίας σου;
σιγά ρε.. όπου γάμος και χαρά η Βασίλω  πρώτη...

Πού ήσουν όταν η χώρα σου καιγόταν απ' άκρη σε  άκρη...
πού ήσουν όταν λίγο έλειψε να χαθεί η Ολυμπία,
πήρες το  τριχίλιαρο πρόβατο και έσκασες...
τουμπεκί ψιλοκομμένο... και ναι!  τους ξαναψήφισες.. ξανά και ξανά και ξανά
και να κόπτονται για το κοινό καλό και το δίκαιο,  δηλώνοντας 10,000 ευρώ εισόδημα...
"Πόσο καλά τα λέει ο πούστης..."  έλεγες
Πού ήσουν όταν έδινες το μπαξίσι στην πολεοδομία αντί να  του δώσεις γροθιά στη μούρη του καργιόλη
αλλά μετά δεν θα έβγαινε η  άδεια της πολυπόθητης οικοδομής μικρό λαμόγιο ελληνάρα...
Το σάλιο  σου γαργάρα και έδινες τη μιζούλα στον πολεοδόμο, στον ικατζή που σου  έκανε τον έλεγχο στην επιχειρησούλα σου,
στον εφοριακό που ανακάλυψε  τις δικές σου λαμογιές... Κάλλιο να πληρώσεις 10 σε αυτόν παρά 50 στο  κράτος.

στον εφοριακό που ανακάλυψε  τις δικές σου λαμογιές... Κάλλιο να πληρώσεις 10 σε αυτόν παρά 50 στο  κράτος.
Πού ήσουν όταν έτρεχες στα γραφεία των βουλευτών για να  τους παρακαλέσεις να βολέψουν το σπλάχνο σου,
το άχρηστο σπλάχνο σου,  που δεν κατάφερε να κάνει τίποτα περισσότερο στη ζωούλα του από το να  γλύφει κατουρημένες ποδιές και βρώμικους κώλους...
Πού ήσουν όταν  ανταγωνιζόσουν στις συγκεντρώσεις των προβάτων (ωπ! κομμάτων ήθελα να  πω),
με τους λοιπούς "συντρόφους" για το ποιος θα σηκώσει τη  μεγαλύτερη σημαία...
Πού ήσουν όταν ξελαρυγγιαζόσουν λαμόγιο για  το δίκαιο του λαού, πηδώντας πάνω κάτω μόλις έβλεπες φακό
για να  σιγουρευτείς ότι θα σε δει ο πολιτευτής που θα σε βάλει εποχιακό, συμβασιούχο στο δήμο...
άλλος ένας στην πλάτη των υπολοίπων που θα  καθαρίζει φασόλια στο οκτάωρό το
υ
(όχι ρε!!! πλέον μπαίνεις στο  φέισμπουκ, έχεις εξελιχθεί)
Πού ήσουν μικρομεγαλεπιχειρηματία  όταν μαγείρευες τα δικά σου βιβλία για να πληρώσεις λιγότερα,
για να  πάρεις το τέρας SUV που θα κάλυπτε τη μικροτσούτσουνη ύπαρξή σου με το  μέγεθός του...
Πού ήσουν μαντάμ σουσού όταν γελούσες σαν ηλιθία  στη δασκάλα του παιδιού σου, που μαλακίες έμαθε,
μαλακίες το μαθαίνει,  όταν αναγνώριζες τις μαλακίες που κάνουν στο παιδί, αλλά πού να τρέχεις  τώρα έχεις κι άλλες δουλειές...
Αλλωστε το παιδί θα το στείλουμε στο  Λονδίνο να σπουδάσει...
εκεί θα καλυφθούν όλες οι ανεπάρκειες του  δικού μας εκπαιδευτικού συστήματος...
Πού ήσουν συνδικαλιστή της  πλάκας και του ελέους
όταν με τη δύναμη που σου δίνει το ότι  βολεύτηκες σε μια γαμημένη δημόσια επιχείρηση,
κατέβαζες τους  διακόπτες μιας ολόκληρης χώρας,
δημιουργώντας τόσα προβλήματα,
ίσα  για να διαμαρτυρηθείς/εκβιάσεις για τα δικά σου  μικροσυμφέροντα...
Πού ήσουν όταν το ελληνικό όνειρο έσκασε  μύτη;
αγόραζες πορτοκαλιές εφημερίδες λαμόγιο και έπαιζες  χρηματιστήριο λες και είναι λοτταρία...
Πού ήσουν όταν εταιρείες  ανύπαρκτες, με ένα γραφειάκι 2χ3 και 1 άτομο προσωπικό,
χτύπαγαν  λίμιτ απ κάθε μέρα...
Πού ήσουν όταν έπαιρνες μετοχοδάνεια και  υποθήκευες τα χωραφάκια του παππού,
πιστεύοντας ότι θα γίνεις  πλούσιος σε ένα μήνα (και πολύ λέω)...
Πού ήσουν όταν το χέρι σου  πετάει τα σκουπίδια, δεξιά και αριστερά μέσα στο δάσος,
όταν γεμίζεις  τις παραλίες αποτσίγαρα και πλαστικά ποτήρια φραπέ (όχι φραπέ ρε πια,  φρέντο έλεος, πού ζεις;)
Πού ήσουν όταν το παιδί σου ουρλιάζει στο  αυτί του διπλανού,
αδιαφορώντας για την ύπαρξή του (όλοι να καούν ρε,  εγώ θα φάω τα κεφτεδάκια μου και είμαι μια χαρά...  γκρααααααου)
Πού ήσουν όταν έβλεπες τα σκάνδαλα να σκάνε το ένα  μετά το άλλο...
όταν οι θρησκευτικοί "άρχοντες"
αποδεικνύονταν  κοσμικότεροι των κοσμικών απατεώνων...
σταμάτησες να παντρεύεσαι, να  βαφτίζεις, να συμμετέχεις στα κοινά της εκκλησίας επρος ένδειξιν της  αηδίας σου;
σιγά ρε.. όπου γάμος και χαρά η Βασίλω  πρώτη...
Πού ήσουν όταν η χώρα σου καιγόταν απ' άκρη σε  άκρη...
πού ήσουν όταν λίγο έλειψε να χαθεί η Ολυμπία,
πήρες το  τριχίλιαρο πρόβατο και έσκασες...
τουμπεκί ψιλοκομμένο... και ναι!  τους ξαναψήφισες.. ξανά και ξανά και ξανά...
Πού ήσουν όταν τα  ροζ πλημμύρισαν τη ζωή σου...
έσκυψες κι εσύ στην κλειδαρότρυπα αυτό έκανες..
τι είπε, τι έκανε, πήρε καλά την πίπα;
και για το πάπλωμα  κουβέντα κανείς... για την ταμπακέρα σιωπή...
Όλοι βολεμένοι στον  μικρόκοσμό τους.. .ποιος θα έχει την πιο μεγάλη τζιπούκλα,
την πιο  γαμάτη γκόμενα, την πιο σικ γυναίκα, τα πιο όμορφα παιδιά...
τις πιο  καλές σπουδές, το πιο γαμάτο σπίτι, το πιο μεγάλο τζάκι, το πιο άνετο  σαλόνι,
το πιο βαθύ καναπέ, την πιο μεγάλη πλασμα(τική) τηλεόραση, το  πιο σύγχρονο ηχοσύστημα...
τις πιο σικάτες διακοπές, τις πιο χλιδάτες  αποδράσεις, τις πιο
γκλαμουράτες εξόδους...
Και δανειζόσουν  λαμόγιο, δανειζόσουν...
όχι χρήμα... χρόνο δανειζόσουν...
Και  απλά ο χρόνος τέλειωσε...
Κάποτε θα ερχόταν η ώρα... νομοτελειακό  είναι....
Τώρα μη φωνάζεις λαμόγιο, απατεωνίσκε...
Αποδέξου  και μη φωνάζεις...
Γιατί ΦΤΑΙΣ για ΟΛΑ...
ΕΣΥ  ΦΤΑΙΣ...
ΕΓΩ ΦΤΑΙΩ... 

alt
Καιρός είναι να κάνουμε μια καλή  αυτοκριτική...
να πούμε εγώ φταίω και να δούμε πώς θα  καθαρίσουμε
τα σκατά που ΕΜΕΙΣ  ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΜΕ...
τα σκατά που ΕΜΕΙΣ ΨΗΦΙΣΑΜΕ & ΜΑΛΛΟΝ ΘΑ  ΞΑΝΑΨΗΦΙΣΟΥΜΕ γιατί είμαστε και (ΠΟΛΥ!)
λίγο  ΜΑΛΑΚΕΣ...
που εμείς ΑΦΗΣΑΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΝΙΞΟΥΝ...
Σταμάτα  λοιπόν τις κορώνες,
κατέβασε τους τόνους της "δίκαιης αγανάκτησής"  σου
& σκέψου τη δική σου συμμετοχή, τα δικά σου λάθη...

ΕΛΛΗΝΑΡΑ ε  ΕΛΛΗΝΑΡΑ !!!!!!!

 


"Είμαι πολύ ξαναμμένη, θέλεις να κάνουμε τρελλίτσες;"

Κυριακή, 8 Μαΐου 2011 9:54 μμ |

alt

Μια γυναίκα έχει ένα πρόβλημα με την παπαγαλίνα της η οποία λέει συνέχεια: "Είμαι πολύ ξαναμμένη, θέλεις να κάνουμε τρελλίτσες;" 

  
Η γυναίκα δεν ξέρει τι να κάνει και μετά από καιρό καταλήγει στον παπά της ενορίας.
  
"Παπά μου τό και τό. Τι θα κάνω με την παπαγαλίνα μου; Ο κόσμος που μπαίνει μέσα στο σπίτι μου, την ακούει να λέει αυτά τα πράγματα και δεν ξέρω τί μπορεί να σκέφτονται.."
  
"Τέκνον μου μην ανησυχείς, νομίζω πως ξέρω την λύση. Εγώ έχω δύο πολύ θεοσεβούμενους παπαγάλους. Απο το πρωί μέχρι το βράδυ διαβάζουν την Βίβλο και προσεύχονται... Εάν την φέρεις την παπαγαλίνα σου και περάσουν μαζί κάποιο χρόνο ίσως να την επηρεάσουν θετικά και το ρεπερτόριό της να αλλάξει. Τί λές;"
  
"Καταπληκτική ιδέα πάτερ!!"
  
Ετσι την επόμενη μέρα βάζουν την παπαγαλίνα μέσα στο κλουβί. Με το που βλέπει η παπαγαλίνα τους παπαγάλους τους λέει: "Είμαι πολύ ξαναμμένη. Θέλετε να κάνουμε τρελλίτσες;"
  
Τότε ο ένας παπαγάλος κοιτάει τον άλλο και λέει:
  
"Πέτρο πέτα την Βίβλο... Οι προσευχές μας εισακούσθησαν". 


Οι τρόποι για να είναι ευτυχισμένος ένας άντρας

Σάββατο, 7 Μαΐου 2011 2:56 πμ |

alt

1. Είναι σημαντικό να έχεις μία γυναίκα που βοηθάει στο σπίτι.


2. Είναι σημαντικό να έχεις μία γυναίκα που ξέρει να μαγειρεύει.


3. Είναι σημαντικό να έχεις μία γυναίκα που καθαρίζει.


4. Είναι σημαντικό να έχεις μία γυναίκα που έχει επικερδή εργασία.


5. Είναι σημαντικό να έχεις μία γυναίκα που σε αγαπάει.


6. Είναι σημαντικό να έχεις μία γυναίκα που μπορείς να συζητήσεις μαζί της.


7. Είναι σημαντικό να έχεις μία γυναίκα που μπορεί να σε κάνει να γελάς.


8. Είναι σημαντικό να έχεις μία γυναίκα που μπορείς να εμπιστεύεσαι.


9. Είναι σημαντικό να έχεις μία γυναίκα που είναι καλή στο κρεβάτι.


10. Και το πιο σημαντικό απ όλα είναι αυτές οι 9 γυναικες  να μην γνωρίζονται μεταξύ τους!


Θυμάστε.....

Πέμπτη, 5 Μαΐου 2011 1:17 πμ |

alt

Αν η χρονομηχανή του Κύρου Γρανάζη υπήρχε στην πραγματικότητα και επιχειρούσατε μια μικρή βόλτα δύο-τρεις δεκαετίες πιο πριν, τι θα διαπιστώνατε; Θυμάστε ότι δεν υπήρχαν κινητά τηλέφωνα και παρ' όλα αυτά επιζούσαμε με ένα ταπεινό ... σταθερό με καλώδια; 

Έχετε ξεχάσει ότι το «κουτί» στο σαλόνι δεν μας έδινε την επιλογή να αλλάξουμε τα κανάλια - εκείνα τα ελάχιστα που υπήρχαν- με τηλεκοντρόλ; 

Την προετοιμασία για τις εκδρομές που περιελάμβανε απαραιτήτως μια στάση στο φωτογραφείο για να αγοράσετε φιλμ; 

Όλα αυτά υπάρχουν σαν αναμνήσεις για όλους εμάς που τα ζήσαμε εκείνα τα -πιο απλά- χρόνια, αλλά αν χρειάζεται έστω και λίγη προσπάθεια για να τα θυμηθούμε, σκεφτείτε πόσες είναι οι πιθανότητες να τα θυμούνται ή να τα γνωρίζουν καν όσοι ενηλικιώνονται τώρα και οι γενιές που έπονται αυτών. Δείτε ποια αγαπημένα μας αντικείμενα που φάνταζαν σαν «αιχμή της τεχνολογίας» τότε, υπάρχουν πλέον στο πιο βαθύ σκοτάδι της αποθήκης μας ή στο χρονοντούλαπο, παρέα με άλλες παρελθούσες μόδες. 

http://www.in2life.gr/features/notes/articles/200645/article.aspx?apg=1


Kαλημέρα σε....

Σάββατο, 30 Απριλίου 2011 2:45 πμ |


  alt
Σε όσους έχουν hands-free και μιλάνε κρατώντας το κινητό στο ύψος του στήθους με το ένα χέρι και το μικρόφωνο του hands free κοντά στο στόμα με το άλλο χέρι: Για να καταλάβω... μέχρι χθες χρησιμοποιούσες ένα μόνο χέρι για να μιλάς στο κινητό. Οπότε παίρνεις hands free, για να μη χρησιμοποιείς κανένα. Και τελικά καταλήγεις να χρησιμοποιείς και τα δύο. ΟΚ. Λογικό. 

.. Σ' αυτούς που το τηλεκοντρόλ, το λένε «κομπιούτερ»: Το κομπιούτερ είναι ή ο υπολογιστής ή το κομπιουτεράκι τσέπης ή αυτό που έχουνε στη ΝΑΣΑ και πιάνει 3 δωμάτια. Αν αλλάζεις κανάλι με ένα απ' τα παραπάνω, πες μου κι εμένα πώς το κάνεις...

. Σε όσους τρώνε κους κους. Κοίτα. Καταλαβαίνω ότι σ' αρέσει η λέξη κους κους. Και ξέρω ότι αν μπορούσες, θα αποκαλούσες κους κους ΟΛΑ τα φαγητά.. Άκου τι γίνεται όμως. Πρώτον: ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΙΣΙΟ! Οι κόκκοι του είναι πολύ χοντροί για να τους καταπιείς και πολύ ψιλοί για να τους μασήσεις. Και δεύτερον: Δε λέγεται κους κους. Λέγεται ΠΛΗΓΟΥΡΙ! Ξενέρωσες;

Σε όσους έχουν στο αμάξι μούφα ηχοσύστημα και παρόλα αυτά το παίζουν στη διαπασών: Τα μαμίσια ηχεία που έχεις, φτιαχτήκαν για να παίζουν Μελωδία FM, όχι σαϊκεντέλικ! Από μια ένταση και πάνω ψαλιδίζουν τον ήχο, οπότε ούτε εσύ ακούς τίποτα, ούτε εμείς. Δε σπας αυτιά, σπας αρχίδια! Χαμήλωσέ το.

Σ' αυτούς που αντί για «καρτούν» ή «παιδικά» λένε «Μίκι Μάους»: Όποιον ξανακούσω να λέει «ο μικρός βλέπει Μίκι Μάους» ή «Σάββατο πρωί το Σταρ βάζει Μίκυ Μάους» και είναι κάτω των 70, οπότε ΞΕΡΕΙ ότι βγήκαν κι άλλα καρτούν μετά το Μίκι Μάους, θα τον καρφώσω στο μήλο του Αδάμ με μπετόβεργα!

Στους παπάρες, που τους ζητάς να σε βγάλουν μια φωτογραφία και σε κοιτάνε σα να τους ζήτησες να εξουδετερώσουν βόμβα: «Ποιο πατάαααωωωωωωωωω;». Πατάς το κουμπί που δεν έχει αλλάξει ΠΟΤΕ θέση από τότε που εφευρέθηκε η φωτογραφία! ΠΑΝΩ ΔΕΞΙΑ! Άχρηστε! Να αγοράζεις κινητό με 3 κάμερες πάνω ξέρεις όμως. Μπούρτζο-μαλάκα-στρουγκανόβλαχε!

Στους κωλο-σπασίκλες που πέρασαν πρώτοι Ιατρική και λένε ότι δε διάβαζαν συνέχεια: Κλασικά, συνέντευξη στις ειδήσεις: «Διάβαζα, αλλά έβγαινα κι έξω..». Ναι, έβγαινες. Έβγαινες απ' το δωμάτιο να δώσεις στη μάνα σου τον κουβά με τα σκατά για να στον αδειάσει.

Σε όσους ψάχνουν τα κανάλια ένα-ένα και χρησιμοποιούν τα κουμπιά με τα νούμερα αντί για το πάνω-κάτω: Κλασική μάνα μου: 1, 12, 2, 23, 3, 34, 4. Οπότε κάθομαι εγώ δίπλα και βλέπω: ΕΤ1, Extra 3, ET2, Τηλεφώς, Mega, Blue Sky, ΑΝΤ1, TV Magic. 

Σ' αυτούς που κόβουν το βούτυρο κάθετα και δεν το ξύνουν παράλληλα στην επιφάνεια: Δεν είναι παγωτό. Είναι βούτυρο! Κι εσύ είσαι σιχαμένος.

Στους τύπους που κάνουν μηνύσεις για ψυχική οδύνη: Ξαφνικά γεμίσαμε από «Αλέξης Κούγιας» wannabes! Δεν γουστάρεις κάτι που σου συνέβη και δεν έχεις να προσάψεις τίποτα σε κανέναν; Τσουπ! Ψυχική οδύνη! Επειδή οι γονείς σου ήταν κλασικοί Έλληνες μαλάκες και σου έκαναν όλα τα χατίρια, δε σημαίνει θα κάνουμε το ίδιο κι εμείς! Είσαι ενήλικας. Φτύσε επιτέλους το μαστάρι της μάνας σου και μάθε να δέχεσαι καμιά προσβολή που και που... Κατά 99% την αξίζεις.
Σε όσους έχουν hands-free και μιλάνε κρατώντας το κινητό στο ύψος του στήθους με το ένα χέρι και το μικρόφωνο του hands free κοντά στο στόμα με το άλλο χέρι: Για να καταλάβω... μέχρι χθες χρησιμοποιούσες ένα μόνο χέρι για να μιλάς στο κινητό. Οπότε παίρνεις hands free, για να μη χρησιμοποιείς κανένα. Και τελικά καταλήγεις να χρησιμοποιείς και τα δύο. ΟΚ. Λογικό. 
.. Σ' αυτούς που το τηλεκοντρόλ, το λένε «κομπιούτερ»: Το κομπιούτερ είναι ή ο υπολογιστής ή το κομπιουτεράκι τσέπης ή αυτό που έχουνε στη ΝΑΣΑ και πιάνει 3 δωμάτια. Αν αλλάζεις κανάλι με ένα απ' τα παραπάνω, πες μου κι εμένα πώς το κάνεις...

. Σε όσους τρώνε κους κους. Κοίτα. Καταλαβαίνω ότι σ' αρέσει η λέξη κους κους. Και ξέρω ότι αν μπορούσες, θα αποκαλούσες κους κους ΟΛΑ τα φαγητά.. Άκου τι γίνεται όμως. Πρώτον: ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΙΣΙΟ! Οι κόκκοι του είναι πολύ χοντροί για να τους καταπιείς και πολύ ψιλοί για να τους μασήσεις. Και δεύτερον: Δε λέγεται κους κους. Λέγεται ΠΛΗΓΟΥΡΙ! Ξενέρωσες;

Σε όσους έχουν στο αμάξι μούφα ηχοσύστημα και παρόλα αυτά το παίζουν στη διαπασών: Τα μαμίσια ηχεία που έχεις, φτιαχτήκαν για να παίζουν Μελωδία FM, όχι σαϊκεντέλικ! Από μια ένταση και πάνω ψαλιδίζουν τον ήχο, οπότε ούτε εσύ ακούς τίποτα, ούτε εμείς. Δε σπας αυτιά, σπας αρχίδια! Χαμήλωσέ το.

Σ' αυτούς που αντί για «καρτούν» ή «παιδικά» λένε «Μίκι Μάους»: Όποιον ξανακούσω να λέει «ο μικρός βλέπει Μίκι Μάους» ή «Σάββατο πρωί το Σταρ βάζει Μίκυ Μάους» και είναι κάτω των 70, οπότε ΞΕΡΕΙ ότι βγήκαν κι άλλα καρτούν μετά το Μίκι Μάους, θα τον καρφώσω στο μήλο του Αδάμ με μπετόβεργα!

Στους παπάρες, που τους ζητάς να σε βγάλουν μια φωτογραφία και σε κοιτάνε σα να τους ζήτησες να εξουδετερώσουν βόμβα: «Ποιο πατάαααωωωωωωωωω;». Πατάς το κουμπί που δεν έχει αλλάξει ΠΟΤΕ θέση από τότε που εφευρέθηκε η φωτογραφία! ΠΑΝΩ ΔΕΞΙΑ! Άχρηστε! Να αγοράζεις κινητό με 3 κάμερες πάνω ξέρεις όμως. Μπούρτζο-μαλάκα-στρουγκανόβλαχε!

Στους κωλο-σπασίκλες που πέρασαν πρώτοι Ιατρική και λένε ότι δε διάβαζαν συνέχεια: Κλασικά, συνέντευξη στις ειδήσεις: «Διάβαζα, αλλά έβγαινα κι έξω..». Ναι, έβγαινες. Έβγαινες απ' το δωμάτιο να δώσεις στη μάνα σου τον κουβά με τα σκατά για να στον αδειάσει.

Σε όσους ψάχνουν τα κανάλια ένα-ένα και χρησιμοποιούν τα κουμπιά με τα νούμερα αντί για το πάνω-κάτω: Κλασική μάνα μου: 1, 12, 2, 23, 3, 34, 4. Οπότε κάθομαι εγώ δίπλα και βλέπω: ΕΤ1, Extra 3, ET2, Τηλεφώς, Mega, Blue Sky, ΑΝΤ1, TV Magic. 

Σ' αυτούς που κόβουν το βούτυρο κάθετα και δεν το ξύνουν παράλληλα στην επιφάνεια: Δεν είναι παγωτό. Είναι βούτυρο! Κι εσύ είσαι σιχαμένος.

Στους τύπους που κάνουν μηνύσεις για ψυχική οδύνη: Ξαφνικά γεμίσαμε από «Αλέξης Κούγιας» wannabes! Δεν γουστάρεις κάτι που σου συνέβη και δεν έχεις να προσάψεις τίποτα σε κανέναν; Τσουπ! Ψυχική οδύνη! Επειδή οι γονείς σου ήταν κλασικοί Έλληνες μαλάκες και σου έκαναν όλα τα χατίρια, δε σημαίνει θα κάνουμε το ίδιο κι εμείς! Είσαι ενήλικας. Φτύσε επιτέλους το μαστάρι της μάνας σου και μάθε να δέχεσαι καμιά προσβολή που και που... Κατά 99% την αξίζεις.
.. Σ' αυτούς που το τηλεκοντρόλ, το λένε «κομπιούτερ»: Το κομπιούτερ είναι ή ο υπολογιστής ή το κομπιουτεράκι τσέπης ή αυτό που έχουνε στη ΝΑΣΑ και πιάνει 3 δωμάτια. Αν αλλάζεις κανάλι με ένα απ' τα παραπάνω, πες μου κι εμένα πώς το κάνεις...
. Σε όσους τρώνε κους κους. Κοίτα. Καταλαβαίνω ότι σ' αρέσει η λέξη κους κους. Και ξέρω ότι αν μπορούσες, θα αποκαλούσες κους κους ΟΛΑ τα φαγητά.. Άκου τι γίνεται όμως. Πρώτον: ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΙΣΙΟ! Οι κόκκοι του είναι πολύ χοντροί για να τους καταπιείς και πολύ ψιλοί για να τους μασήσεις. Και δεύτερον: Δε λέγεται κους κους. Λέγεται ΠΛΗΓΟΥΡΙ! Ξενέρωσες;

Σε όσους έχουν στο αμάξι μούφα ηχοσύστημα και παρόλα αυτά το παίζουν στη διαπασών: Τα μαμίσια ηχεία που έχεις, φτιαχτήκαν για να παίζουν Μελωδία FM, όχι σαϊκεντέλικ! Από μια ένταση και πάνω ψαλιδίζουν τον ήχο, οπότε ούτε εσύ ακούς τίποτα, ούτε εμείς. Δε σπας αυτιά, σπας αρχίδια! Χαμήλωσέ το.

Σ' αυτούς που αντί για «καρτούν» ή «παιδικά» λένε «Μίκι Μάους»: Όποιον ξανακούσω να λέει «ο μικρός βλέπει Μίκι Μάους» ή «Σάββατο πρωί το Σταρ βάζει Μίκυ Μάους» και είναι κάτω των 70, οπότε ΞΕΡΕΙ ότι βγήκαν κι άλλα καρτούν μετά το Μίκι Μάους, θα τον καρφώσω στο μήλο του Αδάμ με μπετόβεργα!

Στους παπάρες, που τους ζητάς να σε βγάλουν μια φωτογραφία και σε κοιτάνε σα να τους ζήτησες να εξουδετερώσουν βόμβα: «Ποιο πατάαααωωωωωωωωω;». Πατάς το κουμπί που δεν έχει αλλάξει ΠΟΤΕ θέση από τότε που εφευρέθηκε η φωτογραφία! ΠΑΝΩ ΔΕΞΙΑ! Άχρηστε! Να αγοράζεις κινητό με 3 κάμερες πάνω ξέρεις όμως. Μπούρτζο-μαλάκα-στρουγκανόβλαχε!

Στους κωλο-σπασίκλες που πέρασαν πρώτοι Ιατρική και λένε ότι δε διάβαζαν συνέχεια: Κλασικά, συνέντευξη στις ειδήσεις: «Διάβαζα, αλλά έβγαινα κι έξω..». Ναι, έβγαινες. Έβγαινες απ' το δωμάτιο να δώσεις στη μάνα σου τον κουβά με τα σκατά για να στον αδειάσει.

Σε όσους ψάχνουν τα κανάλια ένα-ένα και χρησιμοποιούν τα κουμπιά με τα νούμερα αντί για το πάνω-κάτω: Κλασική μάνα μου: 1, 12, 2, 23, 3, 34, 4. Οπότε κάθομαι εγώ δίπλα και βλέπω: ΕΤ1, Extra 3, ET2, Τηλεφώς, Mega, Blue Sky, ΑΝΤ1, TV Magic. 

Σ' αυτούς που κόβουν το βούτυρο κάθετα και δεν το ξύνουν παράλληλα στην επιφάνεια: Δεν είναι παγωτό. Είναι βούτυρο! Κι εσύ είσαι σιχαμένος.

Στους τύπους που κάνουν μηνύσεις για ψυχική οδύνη: Ξαφνικά γεμίσαμε από «Αλέξης Κούγιας» wannabes! Δεν γουστάρεις κάτι που σου συνέβη και δεν έχεις να προσάψεις τίποτα σε κανέναν; Τσουπ! Ψυχική οδύνη! Επειδή οι γονείς σου ήταν κλασικοί Έλληνες μαλάκες και σου έκαναν όλα τα χατίρια, δε σημαίνει θα κάνουμε το ίδιο κι εμείς! Είσαι ενήλικας. Φτύσε επιτέλους το μαστάρι της μάνας σου και μάθε να δέχεσαι καμιά προσβολή που και που... Κατά 99% την αξίζεις.
. Σε όσους τρώνε κους κους. Κοίτα. Καταλαβαίνω ότι σ' αρέσει η λέξη κους κους. Και ξέρω ότι αν μπορούσες, θα αποκαλούσες κους κους ΟΛΑ τα φαγητά.. Άκου τι γίνεται όμως. Πρώτον: ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΙΣΙΟ! Οι κόκκοι του είναι πολύ χοντροί για να τους καταπιείς και πολύ ψιλοί για να τους μασήσεις. Και δεύτερον: Δε λέγεται κους κους. Λέγεται ΠΛΗΓΟΥΡΙ! Ξενέρωσες;
Σε όσους έχουν στο αμάξι μούφα ηχοσύστημα και παρόλα αυτά το παίζουν στη διαπασών: Τα μαμίσια ηχεία που έχεις, φτιαχτήκαν για να παίζουν Μελωδία FM, όχι σαϊκεντέλικ! Από μια ένταση και πάνω ψαλιδίζουν τον ήχο, οπότε ούτε εσύ ακούς τίποτα, ούτε εμείς. Δε σπας αυτιά, σπας αρχίδια! Χαμήλωσέ το.

Σ' αυτούς που αντί για «καρτούν» ή «παιδικά» λένε «Μίκι Μάους»: Όποιον ξανακούσω να λέει «ο μικρός βλέπει Μίκι Μάους» ή «Σάββατο πρωί το Σταρ βάζει Μίκυ Μάους» και είναι κάτω των 70, οπότε ΞΕΡΕΙ ότι βγήκαν κι άλλα καρτούν μετά το Μίκι Μάους, θα τον καρφώσω στο μήλο του Αδάμ με μπετόβεργα!

Στους παπάρες, που τους ζητάς να σε βγάλουν μια φωτογραφία και σε κοιτάνε σα να τους ζήτησες να εξουδετερώσουν βόμβα: «Ποιο πατάαααωωωωωωωωω;». Πατάς το κουμπί που δεν έχει αλλάξει ΠΟΤΕ θέση από τότε που εφευρέθηκε η φωτογραφία! ΠΑΝΩ ΔΕΞΙΑ! Άχρηστε! Να αγοράζεις κινητό με 3 κάμερες πάνω ξέρεις όμως. Μπούρτζο-μαλάκα-στρουγκανόβλαχε!

Στους κωλο-σπασίκλες που πέρασαν πρώτοι Ιατρική και λένε ότι δε διάβαζαν συνέχεια: Κλασικά, συνέντευξη στις ειδήσεις: «Διάβαζα, αλλά έβγαινα κι έξω..». Ναι, έβγαινες. Έβγαινες απ' το δωμάτιο να δώσεις στη μάνα σου τον κουβά με τα σκατά για να στον αδειάσει.

Σε όσους ψάχνουν τα κανάλια ένα-ένα και χρησιμοποιούν τα κουμπιά με τα νούμερα αντί για το πάνω-κάτω: Κλασική μάνα μου: 1, 12, 2, 23, 3, 34, 4. Οπότε κάθομαι εγώ δίπλα και βλέπω: ΕΤ1, Extra 3, ET2, Τηλεφώς, Mega, Blue Sky, ΑΝΤ1, TV Magic. 

Σ' αυτούς που κόβουν το βούτυρο κάθετα και δεν το ξύνουν παράλληλα στην επιφάνεια: Δεν είναι παγωτό. Είναι βούτυρο! Κι εσύ είσαι σιχαμένος.

Στους τύπους που κάνουν μηνύσεις για ψυχική οδύνη: Ξαφνικά γεμίσαμε από «Αλέξης Κούγιας» wannabes! Δεν γουστάρεις κάτι που σου συνέβη και δεν έχεις να προσάψεις τίποτα σε κανέναν; Τσουπ! Ψυχική οδύνη! Επειδή οι γονείς σου ήταν κλασικοί Έλληνες μαλάκες και σου έκαναν όλα τα χατίρια, δε σημαίνει θα κάνουμε το ίδιο κι εμείς! Είσαι ενήλικας. Φτύσε επιτέλους το μαστάρι της μάνας σου και μάθε να δέχεσαι καμιά προσβολή που και που... Κατά 99% την αξίζεις.
Σε όσους έχουν στο αμάξι μούφα ηχοσύστημα και παρόλα αυτά το παίζουν στη διαπασών: Τα μαμίσια ηχεία που έχεις, φτιαχτήκαν για να παίζουν Μελωδία FM, όχι σαϊκεντέλικ! Από μια ένταση και πάνω ψαλιδίζουν τον ήχο, οπότε ούτε εσύ ακούς τίποτα, ούτε εμείς. Δε σπας αυτιά, σπας αρχίδια! Χαμήλωσέ το.
Σ' αυτούς που αντί για «καρτούν» ή «παιδικά» λένε «Μίκι Μάους»: Όποιον ξανακούσω να λέει «ο μικρός βλέπει Μίκι Μάους» ή «Σάββατο πρωί το Σταρ βάζει Μίκυ Μάους» και είναι κάτω των 70, οπότε ΞΕΡΕΙ ότι βγήκαν κι άλλα καρτούν μετά το Μίκι Μάους, θα τον καρφώσω στο μήλο του Αδάμ με μπετόβεργα!

Στους παπάρες, που τους ζητάς να σε βγάλουν μια φωτογραφία και σε κοιτάνε σα να τους ζήτησες να εξουδετερώσουν βόμβα: «Ποιο πατάαααωωωωωωωωω;». Πατάς το κουμπί που δεν έχει αλλάξει ΠΟΤΕ θέση από τότε που εφευρέθηκε η φωτογραφία! ΠΑΝΩ ΔΕΞΙΑ! Άχρηστε! Να αγοράζεις κινητό με 3 κάμερες πάνω ξέρεις όμως. Μπούρτζο-μαλάκα-στρουγκανόβλαχε!

Στους κωλο-σπασίκλες που πέρασαν πρώτοι Ιατρική και λένε ότι δε διάβαζαν συνέχεια: Κλασικά, συνέντευξη στις ειδήσεις: «Διάβαζα, αλλά έβγαινα κι έξω..». Ναι, έβγαινες. Έβγαινες απ' το δωμάτιο να δώσεις στη μάνα σου τον κουβά με τα σκατά για να στον αδειάσει.

Σε όσους ψάχνουν τα κανάλια ένα-ένα και χρησιμοποιούν τα κουμπιά με τα νούμερα αντί για το πάνω-κάτω: Κλασική μάνα μου: 1, 12, 2, 23, 3, 34, 4. Οπότε κάθομαι εγώ δίπλα και βλέπω: ΕΤ1, Extra 3, ET2, Τηλεφώς, Mega, Blue Sky, ΑΝΤ1, TV Magic. 

Σ' αυτούς που κόβουν το βούτυρο κάθετα και δεν το ξύνουν παράλληλα στην επιφάνεια: Δεν είναι παγωτό. Είναι βούτυρο! Κι εσύ είσαι σιχαμένος.

Στους τύπους που κάνουν μηνύσεις για ψυχική οδύνη: Ξαφνικά γεμίσαμε από «Αλέξης Κούγιας» wannabes! Δεν γουστάρεις κάτι που σου συνέβη και δεν έχεις να προσάψεις τίποτα σε κανέναν; Τσουπ! Ψυχική οδύνη! Επειδή οι γονείς σου ήταν κλασικοί Έλληνες μαλάκες και σου έκαναν όλα τα χατίρια, δε σημαίνει θα κάνουμε το ίδιο κι εμείς! Είσαι ενήλικας. Φτύσε επιτέλους το μαστάρι της μάνας σου και μάθε να δέχεσαι καμιά προσβολή που και που... Κατά 99% την αξίζεις.
Σ' αυτούς που αντί για «καρτούν» ή «παιδικά» λένε «Μίκι Μάους»: Όποιον ξανακούσω να λέει «ο μικρός βλέπει Μίκι Μάους» ή «Σάββατο πρωί το Σταρ βάζει Μίκυ Μάους» και είναι κάτω των 70, οπότε ΞΕΡΕΙ ότι βγήκαν κι άλλα καρτούν μετά το Μίκι Μάους, θα τον καρφώσω στο μήλο του Αδάμ με μπετόβεργα!
Στους παπάρες, που τους ζητάς να σε βγάλουν μια φωτογραφία και σε κοιτάνε σα να τους ζήτησες να εξουδετερώσουν βόμβα: «Ποιο πατάαααωωωωωωωωω;». Πατάς το κουμπί που δεν έχει αλλάξει ΠΟΤΕ θέση από τότε που εφευρέθηκε η φωτογραφία! ΠΑΝΩ ΔΕΞΙΑ! Άχρηστε! Να αγοράζεις κινητό με 3 κάμερες πάνω ξέρεις όμως. Μπούρτζο-μαλάκα-στρουγκανόβλαχε!

Στους κωλο-σπασίκλες που πέρασαν πρώτοι Ιατρική και λένε ότι δε διάβαζαν συνέχεια: Κλασικά, συνέντευξη στις ειδήσεις: «Διάβαζα, αλλά έβγαινα κι έξω..». Ναι, έβγαινες. Έβγαινες απ' το δωμάτιο να δώσεις στη μάνα σου τον κουβά με τα σκατά για να στον αδειάσει.

Σε όσους ψάχνουν τα κανάλια ένα-ένα και χρησιμοποιούν τα κουμπιά με τα νούμερα αντί για το πάνω-κάτω: Κλασική μάνα μου: 1, 12, 2, 23, 3, 34, 4. Οπότε κάθομαι εγώ δίπλα και βλέπω: ΕΤ1, Extra 3, ET2, Τηλεφώς, Mega, Blue Sky, ΑΝΤ1, TV Magic. 

Σ' αυτούς που κόβουν το βούτυρο κάθετα και δεν το ξύνουν παράλληλα στην επιφάνεια: Δεν είναι παγωτό. Είναι βούτυρο! Κι εσύ είσαι σιχαμένος.

Στους τύπους που κάνουν μηνύσεις για ψυχική οδύνη: Ξαφνικά γεμίσαμε από «Αλέξης Κούγιας» wannabes! Δεν γουστάρεις κάτι που σου συνέβη και δεν έχεις να προσάψεις τίποτα σε κανέναν; Τσουπ! Ψυχική οδύνη! Επειδή οι γονείς σου ήταν κλασικοί Έλληνες μαλάκες και σου έκαναν όλα τα χατίρια, δε σημαίνει θα κάνουμε το ίδιο κι εμείς! Είσαι ενήλικας. Φτύσε επιτέλους το μαστάρι της μάνας σου και μάθε να δέχεσαι καμιά προσβολή που και που... Κατά 99% την αξίζεις.
Στους παπάρες, που τους ζητάς να σε βγάλουν μια φωτογραφία και σε κοιτάνε σα να τους ζήτησες να εξουδετερώσουν βόμβα: «Ποιο πατάαααωωωωωωωωω;». Πατάς το κουμπί που δεν έχει αλλάξει ΠΟΤΕ θέση από τότε που εφευρέθηκε η φωτογραφία! ΠΑΝΩ ΔΕΞΙΑ! Άχρηστε! Να αγοράζεις κινητό με 3 κάμερες πάνω ξέρεις όμως. Μπούρτζο-μαλάκα-στρουγκανόβλαχε!
Στους κωλο-σπασίκλες που πέρασαν πρώτοι Ιατρική και λένε ότι δε διάβαζαν συνέχεια: Κλασικά, συνέντευξη στις ειδήσεις: «Διάβαζα, αλλά έβγαινα κι έξω..». Ναι, έβγαινες. Έβγαινες απ' το δωμάτιο να δώσεις στη μάνα σου τον κουβά με τα σκατά για να στον αδειάσει.

Σε όσους ψάχνουν τα κανάλια ένα-ένα και χρησιμοποιούν τα κουμπιά με τα νούμερα αντί για το πάνω-κάτω: Κλασική μάνα μου: 1, 12, 2, 23, 3, 34, 4. Οπότε κάθομαι εγώ δίπλα και βλέπω: ΕΤ1, Extra 3, ET2, Τηλεφώς, Mega, Blue Sky, ΑΝΤ1, TV Magic. 

Σ' αυτούς που κόβουν το βούτυρο κάθετα και δεν το ξύνουν παράλληλα στην επιφάνεια: Δεν είναι παγωτό. Είναι βούτυρο! Κι εσύ είσαι σιχαμένος.

Στους τύπους που κάνουν μηνύσεις για ψυχική οδύνη: Ξαφνικά γεμίσαμε από «Αλέξης Κούγιας» wannabes! Δεν γουστάρεις κάτι που σου συνέβη και δεν έχεις να προσάψεις τίποτα σε κανέναν; Τσουπ! Ψυχική οδύνη! Επειδή οι γονείς σου ήταν κλασικοί Έλληνες μαλάκες και σου έκαναν όλα τα χατίρια, δε σημαίνει θα κάνουμε το ίδιο κι εμείς! Είσαι ενήλικας. Φτύσε επιτέλους το μαστάρι της μάνας σου και μάθε να δέχεσαι καμιά προσβολή που και που... Κατά 99% την αξίζεις.
Στους κωλο-σπασίκλες που πέρασαν πρώτοι Ιατρική και λένε ότι δε διάβαζαν συνέχεια: Κλασικά, συνέντευξη στις ειδήσεις: «Διάβαζα, αλλά έβγαινα κι έξω..». Ναι, έβγαινες. Έβγαινες απ' το δωμάτιο να δώσεις στη μάνα σου τον κουβά με τα σκατά για να στον αδειάσει.
Σε όσους ψάχνουν τα κανάλια ένα-ένα και χρησιμοποιούν τα κουμπιά με τα νούμερα αντί για το πάνω-κάτω: Κλασική μάνα μου: 1, 12, 2, 23, 3, 34, 4. Οπότε κάθομαι εγώ δίπλα και βλέπω: ΕΤ1, Extra 3, ET2, Τηλεφώς, Mega, Blue Sky, ΑΝΤ1, TV Magic. 

Σ' αυτούς που κόβουν το βούτυρο κάθετα και δεν το ξύνουν παράλληλα στην επιφάνεια: Δεν είναι παγωτό. Είναι βούτυρο! Κι εσύ είσαι σιχαμένος.

Στους τύπους που κάνουν μηνύσεις για ψυχική οδύνη: Ξαφνικά γεμίσαμε από «Αλέξης Κούγιας» wannabes! Δεν γουστάρεις κάτι που σου συνέβη και δεν έχεις να προσάψεις τίποτα σε κανέναν; Τσουπ! Ψυχική οδύνη! Επειδή οι γονείς σου ήταν κλασικοί Έλληνες μαλάκες και σου έκαναν όλα τα χατίρια, δε σημαίνει θα κάνουμε το ίδιο κι εμείς! Είσαι ενήλικας. Φτύσε επιτέλους το μαστάρι της μάνας σου και μάθε να δέχεσαι καμιά προσβολή που και που... Κατά 99% την αξίζεις.
Σε όσους ψάχνουν τα κανάλια ένα-ένα και χρησιμοποιούν τα κουμπιά με τα νούμερα αντί για το πάνω-κάτω: Κλασική μάνα μου: 1, 12, 2, 23, 3, 34, 4. Οπότε κάθομαι εγώ δίπλα και βλέπω: ΕΤ1, Extra 3, ET2, Τηλεφώς, Mega, Blue Sky, ΑΝΤ1, TV Magic. 
Σ' αυτούς που κόβουν το βούτυρο κάθετα και δεν το ξύνουν παράλληλα στην επιφάνεια: Δεν είναι παγωτό. Είναι βούτυρο! Κι εσύ είσαι σιχαμένος.

Στους τύπους που κάνουν μηνύσεις για ψυχική οδύνη: Ξαφνικά γεμίσαμε από «Αλέξης Κούγιας» wannabes! Δεν γουστάρεις κάτι που σου συνέβη και δεν έχεις να προσάψεις τίποτα σε κανέναν; Τσουπ! Ψυχική οδύνη! Επειδή οι γονείς σου ήταν κλασικοί Έλληνες μαλάκες και σου έκαναν όλα τα χατίρια, δε σημαίνει θα κάνουμε το ίδιο κι εμείς! Είσαι ενήλικας. Φτύσε επιτέλους το μαστάρι της μάνας σου και μάθε να δέχεσαι καμιά προσβολή που και που... Κατά 99% την αξίζεις.
Σ' αυτούς που κόβουν το βούτυρο κάθετα και δεν το ξύνουν παράλληλα στην επιφάνεια: Δεν είναι παγωτό. Είναι βούτυρο! Κι εσύ είσαι σιχαμένος.
Στους τύπους που κάνουν μηνύσεις για ψυχική οδύνη: Ξαφνικά γεμίσαμε από «Αλέξης Κούγιας» wannabes! Δεν γουστάρεις κάτι που σου συνέβη και δεν έχεις να προσάψεις τίποτα σε κανέναν; Τσουπ! Ψυχική οδύνη! Επειδή οι γονείς σου ήταν κλασικοί Έλληνες μαλάκες και σου έκαναν όλα τα χατίρια, δε σημαίνει θα κάνουμε το ίδιο κι εμείς! Είσαι ενήλικας. Φτύσε επιτέλους το μαστάρι της μάνας σου και μάθε να δέχεσαι καμιά προσβολή που και που... Κατά 99% την αξίζεις.
Στους τύπους που κάνουν μηνύσεις για ψυχική οδύνη: Ξαφνικά γεμίσαμε από «Αλέξης Κούγιας» wannabes! Δεν γουστάρεις κάτι που σου συνέβη και δεν έχεις να προσάψεις τίποτα σε κανέναν; Τσουπ! Ψυχική οδύνη! Επειδή οι γονείς σου ήταν κλασικοί Έλληνες μαλάκες και σου έκαναν όλα τα χατίρια, δε σημαίνει θα κάνουμε το ίδιο κι εμείς! Είσαι ενήλικας. Φτύσε επιτέλους το μαστάρι της μάνας σου και μάθε να δέχεσαι καμιά προσβολή που και που... Κατά 99% την αξίζεις.
Σε όσους σηκώνουν το γιακά του Λακόστ: Ο μόνος που το 'κανε πριν γίνει μόδα ήταν ο Κόμης Δράκουλας και όλοι ξέρουμε πως κατέληξε αυτή η ιστορία.
Στους φανατικούς μη-καπνιστές: Ναι, βρωμάει, όλοι το ξέρουμε. Αν πιστεύεις όμως ότι θα πεθάνεις από «παθητική» έκθεση σε καπνό, κοίτα λίγο καλύτερα τον κόσμο που ζεις και βγάλε το σκασμό! Πλέον υπάρχουν και μαλάκες που κάνουν ότι βήχουν δίπλα σε καπνιστές στην πλατεία Ομονοίας! ΟΚ! Μισό λεπτό να το σβήσω μέσα σ' αυτήν την κουράδα άστεγου εδώ δίπλα. Αρκετά χάλασε το τσιγάρο μου την ευαίσθητη φυσική ισορροπία του κέντρου της Αθήνας.

Σε όσους δεν πετάνε τίποτα. Ποτέ: Όταν συγυρίζεις το γραφείο σου και δεν πετάς σαβούρα, κι απλά της αλλάζεις θέση, είσαι ψυχωτικός! Υπάρχουν πράγματα που αντικειμενικά είναι άχρηστα. Ο τσαλακωμένος έλεγχος της 2ας δημοτικού που στοιχειώνει τα συρτάρια σου εδώ και 28 χρόνια ΔΕ ΘΑ ΣΟΥ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΠΟΤΕ! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον!

Στα ζευγάρια που στέλνουν ευχετήριες κάρτες με φωτογραφίες των παιδιών τους: Φωτογραφίες που ποτέ δε ζήτησα και ποτέ δεν κρατάω. Και από πίσω γράφουν και πληροφορίες: «Η Νεκταρία έκλεισε τα 8 φέτος». Στον πούτσο μου λουλούδια και γύρω γύρω μέλισσες! Δε με νοιάζει πόσο είναι η Νεκταρία! Βυζιά έβγαλε; Όταν μου στείλεις τα βυζιά της Νεκταρίας, θα 'χω καλά Χριστούγεννα ΚΑΙ καλή χρονιά!

Στους δισεκατομμυριούχους που γυρνάνε τον κόσμο με αερόστατα: Τι σκατά; 1850 έχουμε; Πάρε το αεροπλάνο όπως όλος ο κόσμος, μαλάκα αλαζόνα! Κανείς δε νοιάζεται για έναν πλούσιο κατακαργιόλη που βαριέται τη ζωή του! Ελπίζω στο επόμενο ταξίδι να σου χτυπήσει το αερόστατο κεραυνός! Και να γυρνάει στον αέρα σα σκασμένο μπαλόνι κάνοντας «ΠΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ!». Να ένα διαφημιστικό stunt που θα κάτσω να δω!

Στις γκόμενες που βάζουν σκούρο lip-liner: Μακράν η χειρότερη μαλακία που έχει βγάλει ο κόσμος της μόδας. Κοπελιά, μπορεί να το θεωρείς σέξι, αλλά κάνει τα χείλη σου να μοιάζουν με κωλοτρυπίδα!
Στους φανατικούς μη-καπνιστές: Ναι, βρωμάει, όλοι το ξέρουμε. Αν πιστεύεις όμως ότι θα πεθάνεις από «παθητική» έκθεση σε καπνό, κοίτα λίγο καλύτερα τον κόσμο που ζεις και βγάλε το σκασμό! Πλέον υπάρχουν και μαλάκες που κάνουν ότι βήχουν δίπλα σε καπνιστές στην πλατεία Ομονοίας! ΟΚ! Μισό λεπτό να το σβήσω μέσα σ' αυτήν την κουράδα άστεγου εδώ δίπλα. Αρκετά χάλασε το τσιγάρο μου την ευαίσθητη φυσική ισορροπία του κέντρου της Αθήνας.
Σε όσους δεν πετάνε τίποτα. Ποτέ: Όταν συγυρίζεις το γραφείο σου και δεν πετάς σαβούρα, κι απλά της αλλάζεις θέση, είσαι ψυχωτικός! Υπάρχουν πράγματα που αντικειμενικά είναι άχρηστα. Ο τσαλακωμένος έλεγχος της 2ας δημοτικού που στοιχειώνει τα συρτάρια σου εδώ και 28 χρόνια ΔΕ ΘΑ ΣΟΥ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΠΟΤΕ! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον!

Στα ζευγάρια που στέλνουν ευχετήριες κάρτες με φωτογραφίες των παιδιών τους: Φωτογραφίες που ποτέ δε ζήτησα και ποτέ δεν κρατάω. Και από πίσω γράφουν και πληροφορίες: «Η Νεκταρία έκλεισε τα 8 φέτος». Στον πούτσο μου λουλούδια και γύρω γύρω μέλισσες! Δε με νοιάζει πόσο είναι η Νεκταρία! Βυζιά έβγαλε; Όταν μου στείλεις τα βυζιά της Νεκταρίας, θα 'χω καλά Χριστούγεννα ΚΑΙ καλή χρονιά!

Στους δισεκατομμυριούχους που γυρνάνε τον κόσμο με αερόστατα: Τι σκατά; 1850 έχουμε; Πάρε το αεροπλάνο όπως όλος ο κόσμος, μαλάκα αλαζόνα! Κανείς δε νοιάζεται για έναν πλούσιο κατακαργιόλη που βαριέται τη ζωή του! Ελπίζω στο επόμενο ταξίδι να σου χτυπήσει το αερόστατο κεραυνός! Και να γυρνάει στον αέρα σα σκασμένο μπαλόνι κάνοντας «ΠΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ!». Να ένα διαφημιστικό stunt που θα κάτσω να δω!

Στις γκόμενες που βάζουν σκούρο lip-liner: Μακράν η χειρότερη μαλακία που έχει βγάλει ο κόσμος της μόδας. Κοπελιά, μπορεί να το θεωρείς σέξι, αλλά κάνει τα χείλη σου να μοιάζουν με κωλοτρυπίδα!
Σε όσους δεν πετάνε τίποτα. Ποτέ: Όταν συγυρίζεις το γραφείο σου και δεν πετάς σαβούρα, κι απλά της αλλάζεις θέση, είσαι ψυχωτικός! Υπάρχουν πράγματα που αντικειμενικά είναι άχρηστα. Ο τσαλακωμένος έλεγχος της 2ας δημοτικού που στοιχειώνει τα συρτάρια σου εδώ και 28 χρόνια ΔΕ ΘΑ ΣΟΥ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΠΟΤΕ! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον! Πέτα τον!
Στα ζευγάρια που στέλνουν ευχετήριες κάρτες με φωτογραφίες των παιδιών τους: Φωτογραφίες που ποτέ δε ζήτησα και ποτέ δεν κρατάω. Και από πίσω γράφουν και πληροφορίες: «Η Νεκταρία έκλεισε τα 8 φέτος». Στον πούτσο μου λουλούδια και γύρω γύρω μέλισσες! Δε με νοιάζει πόσο είναι η Νεκταρία! Βυζιά έβγαλε; Όταν μου στείλεις τα βυζιά της Νεκταρίας, θα 'χω καλά Χριστούγεννα ΚΑΙ καλή χρονιά!

Στους δισεκατομμυριούχους που γυρνάνε τον κόσμο με αερόστατα: Τι σκατά; 1850 έχουμε; Πάρε το αεροπλάνο όπως όλος ο κόσμος, μαλάκα αλαζόνα! Κανείς δε νοιάζεται για έναν πλούσιο κατακαργιόλη που βαριέται τη ζωή του! Ελπίζω στο επόμενο ταξίδι να σου χτυπήσει το αερόστατο κεραυνός! Και να γυρνάει στον αέρα σα σκασμένο μπαλόνι κάνοντας «ΠΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ!». Να ένα διαφημιστικό stunt που θα κάτσω να δω!

Στις γκόμενες που βάζουν σκούρο lip-liner: Μακράν η χειρότερη μαλακία που έχει βγάλει ο κόσμος της μόδας. Κοπελιά, μπορεί να το θεωρείς σέξι, αλλά κάνει τα χείλη σου να μοιάζουν με κωλοτρυπίδα!
Στα ζευγάρια που στέλνουν ευχετήριες κάρτες με φωτογραφίες των παιδιών τους: Φωτογραφίες που ποτέ δε ζήτησα και ποτέ δεν κρατάω. Και από πίσω γράφουν και πληροφορίες: «Η Νεκταρία έκλεισε τα 8 φέτος». Στον πούτσο μου λουλούδια και γύρω γύρω μέλισσες! Δε με νοιάζει πόσο είναι η Νεκταρία! Βυζιά έβγαλε; Όταν μου στείλεις τα βυζιά της Νεκταρίας, θα 'χω καλά Χριστούγεννα ΚΑΙ καλή χρονιά!
Στους δισεκατομμυριούχους που γυρνάνε τον κόσμο με αερόστατα: Τι σκατά; 1850 έχουμε; Πάρε το αεροπλάνο όπως όλος ο κόσμος, μαλάκα αλαζόνα! Κανείς δε νοιάζεται για έναν πλούσιο κατακαργιόλη που βαριέται τη ζωή του! Ελπίζω στο επόμενο ταξίδι να σου χτυπήσει το αερόστατο κεραυνός! Και να γυρνάει στον αέρα σα σκασμένο μπαλόνι κάνοντας «ΠΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ!». Να ένα διαφημιστικό stunt που θα κάτσω να δω!

Στις γκόμενες που βάζουν σκούρο lip-liner: Μακράν η χειρότερη μαλακία που έχει βγάλει ο κόσμος της μόδας. Κοπελιά, μπορεί να το θεωρείς σέξι, αλλά κάνει τα χείλη σου να μοιάζουν με κωλοτρυπίδα!
Στους δισεκατομμυριούχους που γυρνάνε τον κόσμο με αερόστατα: Τι σκατά; 1850 έχουμε; Πάρε το αεροπλάνο όπως όλος ο κόσμος, μαλάκα αλαζόνα! Κανείς δε νοιάζεται για έναν πλούσιο κατακαργιόλη που βαριέται τη ζωή του! Ελπίζω στο επόμενο ταξίδι να σου χτυπήσει το αερόστατο κεραυνός! Και να γυρνάει στον αέρα σα σκασμένο μπαλόνι κάνοντας «ΠΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ!». Να ένα διαφημιστικό stunt που θα κάτσω να δω!
Στις γκόμενες που βάζουν σκούρο lip-liner: Μακράν η χειρότερη μαλακία που έχει βγάλει ο κόσμος της μόδας. Κοπελιά, μπορεί να το θεωρείς σέξι, αλλά κάνει τα χείλη σου να μοιάζουν με κωλοτρυπίδα!
Στις γκόμενες που βάζουν σκούρο lip-liner: Μακράν η χειρότερη μαλακία που έχει βγάλει ο κόσμος της μόδας. Κοπελιά, μπορεί να το θεωρείς σέξι, αλλά κάνει τα χείλη σου να μοιάζουν με κωλοτρυπίδα!

Σε όσους δεν ξεκολλάνε το διάφανο αυτοκολλητάκι απ' την οθόνη καινούργιου κινητού: Αν ο κατασκευαστής δεν ήθελε να το βγάλεις, το αυτοκόλλητο δε θα είχε αυτή την ακρούλα που εξέχει λίγο! Στην ίδια κατηγορία ανήκουν αυτοί που δεν βγάζουν τελείως το χρυσόχαρτο απ' το βούτυρο. Δεν είναι δεύτερο προστατευτικό καπάκι! Είναι μια αηδία που όσο την κρατάς, τόσο πασαλείφεται με βούτυρο και μου κόβει την όρεξη!



Πέντε ειδήσεις που έμειναν στην ιστορία!

Παρασκευή, 29 Απριλίου 2011 12:00 πμ |

alt


 Τα ΜΜΕ στην ιστορία  μετέδωσαν μερικά ψέματα που έμειναν κυρίως για την αναστάτωση που προκάλεσαν πάρά για το χιούμορ της είδησης

1) Ο Ρίτσαρντ Νίξον κατεβαίνει υποψήφιος πρόεδρος το 1992

Ένας ραδιοφωνικός σταθμός στην Αμερική μεταδίδει την είδηση, ότι ο 79χρονος τότε Ρίτσαρντ Νίξον θα είναι υποψήφιος για την προεδρεία την ΗΠΑ. Τότε γίνεται το... «έλα να δεις» με τους ακροατές να παίρνουν τηλέφωνα, αφού το μήνυμα του Νίξον ήταν «Δεν έκανα κανένα λάθος και δεν πρόκειται να ξανακάνω». Τελικά, λίγο μετά έμαθαν ότι η φωνή ήταν μίμου και ότι ο Νίξον δεν θα ήταν υποψήφιος.

2) Βρέθηκε ο τάφος και το κώνειο του Σωκράτη

Το έθιμο της Πρωταπριλιάς τίμησε και το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού το 1995! Το... made in Greece ψέμα ήθελε τον τάφο του Σωκράτη να έχει βρεθεί κοντά στην Ακρόπολη. Η εύρεση δε, συνοδεύονταν από υπολείμματα του κώνειου. Η είδηση φιλοξενήθηκε μέχρι και στα ξένα ΜΜΕ, για να αποκατασταθεί η αλήθεια λίγο αργότερα!

3) Ήρθε το τέλος του κόσμου!

Ίσως από τις πιο πετυχημένες πρωταπριλιάτικες φάρσες! Το Ινστιτούτο «Franklin» το 1940 ενημέρωσε ότι την επόμενη μέρα θα έρχονταν το τέλος του κόσμου. Φυσικά, έγινε αλαλούμ, ενώ λίγο μετά ο εμπνευστής της ιδέας είδε την πόρτα της εξόδου από το Ινστιτούτο. 

4) Χάμπουργκερ για... αριστερόχειρες!

Το 1998 μια αλυσίδα γρήγορης εστίασης στην Αμερική λάνσαρε την πρώτη μέρα του Απρίλη το χάμπουργκερ για τους... αριστερόχειρες. Τι διαφορά είχε από το κλασικό χάμπουργκερ; Είχαν περιστραφεί τα υλικά κατά 180 μοίρες... Οι αριστερόχειρες έτρεψαν να απολαύσουν το χάμπουργκερ, ενώ πολλοί από αυτούς δήλωναν ότι ήταν και πιο νόστιμο από το κλασικό!

5) Αλλαγή στα μαθηματικά

Ο φυσικός Marc Boslough είχε την ιδέα να κοροϊδέψει τους επιστήμονες και όχι μόνο, ανακοινώνοντας την πρόθεση της Αλαμπάμα να αλλάξει με νόμο (!) την τιμή της μαθηματικής σταθεράς «π» από 3.14159 σε 3.0, ακολουθώντας τους συμβολισμούς της Βίβλου!


5) Οι δείκτες του «Big Ben»

Το ΒΒC όχι μόνο ανακοίνωσε ότι ο «Big Ben» θα λειτουργούσε με νέο μηχανισμό, αλλά θα πωλούνται και οι δείκτες του! Ο διαγωνισμός ήθελε τους πρώτους που θα τηλεφωνούσαν να κέρδιζαν τους δείκτες και φυσικά τα τηλέφωνα «πήραν φωτιά»!




Μα κύριε υπουργέ.....

Πέμπτη, 28 Απριλίου 2011 9:55 μμ |

alt

Ο υπουργός κάνει περιοδεία. Επισκέπτεται ένα σχολικό συγκρότημα και ακούει τα παράπονα των δασκάλων και των μαθητών:

- Κύριε υπουργέ, δεν έχουμε πετρέλαιο για θέρμανση και έρχεται βαρύς χειμώνας...
- Κύριε υπουργέ, δεν μας χωράνε οι αίθουσες, τα μισά θρανία είναι χαλασμένα, τα περισσότερα τζάμια είναι σπασμέα...
Αφού ακούει διάφορα τέτοια ...
τους λέει:
- Μήν ανησυχείτε όλα θα γίνουν το συντομότερο δυνατόν.
Μπαίνει στην μερσεντές και πάει στον επόμενο σταθμό, στις τοπικές φυλακές.
Ακούει και εκεί πολλά παράπονα.
- Κύριε υπουργέ, θέλουμε καλύτερο φαγητό, περισσότερα κλινοσκεπάσματα, πιο πολύ προσωπικό γιατί δεν επαρκούμε...
- Θα γίνουν όλα όσα ζητάτε, μην ανησυχείτε.
Μπαίνει στην Μερσεντές και καθώς φεύγουν αρχίζει να δίνει οδηγίες στον γραμματέα του.
- Λοιπόν, Κωστάκη. Στο σχολείο στείλε ένα συνεργείο να μπαλώσει μερικές τρύπες, και να βάλει μερικά τζάμια, αλλά τίποτε άλλο. Μετά στείλε ένα συνεργείο στις φυλακές να φτιάξει: πισίνα, χαμάμ, τζακούζι, σάουνα, αίθουσα για διασκέδαση με 50άρα τηλεόραση, φλίπερ...
Μένει κάγκελο ο γραμματέας.
- Μα κύριε υπουργέ, τί είναι αυτά που λέτε;
Και απαντά ο υπουργός:
- Κοίτα Κωστάκη. Σχολείο πήγαμε και δεν θα ξαναπάμε. Στην φυλακή όμως δεν ξέρεις πότε θα μπούμε... 

Κατάλαβες;


Οι Gangsters είναι πολλοί, ανάμεσα τους κι εμείς....

Τετάρτη, 27 Απριλίου 2011 8:42 μμ |

alt

Οι φανατικοί των ταινιών με Gangsters είναι πολλοί, ανάμεσα τους κι εμείς

Ανακαλύψτε τις 15 καλύτερες ταινίες όλων των εποχών και αν δεν έχετε δει ακόμα κάποια από αυτές, ποτέ δεν είναι αργά!




Δείτε Περισσότερα: 

http://www.otherside.gr/2011/04/oi-15-kaliteres-tainies-gangster/#ixzz1KkKJ8aRx


Δεν την ανοίγω σήμερα....

Τρίτη, 26 Απριλίου 2011 8:10 μμ |


alt

Μια μέρα στο μεγάλο δάσος κυκλοφορεί η φήμη ότι άνοιξε μία καντίνα.
Όλα τα ζώα του δάσους έτρεξαν και με σειρά ιεραρχίας παρατάχτηκαν
το ένα πίσω από το άλλο για να ψωνίσουν. Μετά από λίγη ώρα να σου
σκάει και ο λαγός. Βλέπει την τεράστια ουρά που έχει δημιουργηθεί
και πολύ άνετα τους προσπερνάει και πηγαίνει πρώτος πρώτος μπροστά
από το λιοντάρι...
-Τι κάνεις ρε μα**κα λαγέ, λέει το λιοντάρι...
-Να, εγώ για την καντίνα ήρθα, απαντάει ο λαγός..
-Κι εμείς τι είμαστε εδώ που περιμένουμε στην σειρά, μαλάκες;
αποκρίνεται το λιοντάρι και του τραβάει μια ανάποδη και τον στέλνει
πίσω.
Σηκώνετε ο λαγός εκνευρισμένος και αφού προσπερνάει όλα τα ζώα,
πάει και μπαίνει δεύτερος μπροστά από την αρκούδα..
-Τι κάνεις ρε μα**κα λαγέ, λέει η αρκούδα..
-Να, εγώ για την καντίνα ήρθα..
-Καλά ρε πουσ**ρά και ποιος νομίζεις ότι είσαι και έρχεσαι δεύτερος
λέει η αρκούδα και του κόβει μια μπουνιά και να σου ο λαγός
τελευταίος.
Σηκώνεται στραβωμένος ο λαγός και γυρίζει την πλάτη του να φύγει
φωνάζοντας..
-Δε γαμ**στε όλοι σας μωρέ...Δεν την ανοίγω σήμερα....


Τα καλύτερα παιχνίδια του τελευταίου αιώνα

Πέμπτη, 14 Απριλίου 2011 9:26 μμ |

alt


Σε οποιαδήποτε δεκαετία των τελευταίων εκατό χρόνων κι αν μεγαλώσατε, αποκλείεται να μην έχετε «συναντηθεί» με τους πλαστικούς/λούτρινους/χνουδωτούς ήρωες που ακολουθούν. 

Το Time.com ανέλαβε το "τιτάνιο" εργο να συγκεντρώσει τα 100 σπουδαιότερα παιχνίδια όλων των εποχών κι εμείς επιλέγουμε τα αγαπημένα μας. Μπορεί πολλά από τα παιχνίδια που ακολουθούν να δημιουργήθηκαν πολύ πριν γεννηθούμε, αλλά συνέχισαν να πρωταγωνιστούν στην παιδική μας καθημερινότητα για γενιές και γενιές. 

Είστε έτοιμοι για μία βόλτα με την -παιδική- μηχανή του χρόνου; 


http://www.in2life.gr/delight/hobbies/articles/199317/article.aspx?apg=1


Πώς μπορώ να βοηθήσω;

Δευτέρα, 4 Απριλίου 2011 8:48 μμ |


alt

Κατάργηση της θανατικής ποινής, απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων, οικουμενικό και αναφαίρετο δικαίωμα ελευθερίας στην έκφραση, σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα. Τα αιτήματα της Διεθνούς Αμνηστίας ακούγονται αυτονόητα. Μια ματιά στις ετήσιες εκθέσεις της, όμως, δείχνει πως δεν είναι. Μια δεύτερη ματιά, στις διεθνείς ειδήσεις, και σε βίντεο-ντοκουμέντα όπως αυτά που διέρρευσαν πριν μερικά χρόνια από τις φυλακές πολιτικών κρατουμένων του Guantanamo, επιβεβαιώνει την ανάγκη ύπαρξης μιας παγκόσμιας οργάνωσης που θα δουλεύει -και θα παλεύει, ενίοτε- για όλα αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα. 
Τα ανθρώπινα δικαιώματα πάνω (και πέρα) από ιδεολογίες 
«Η Διεθνής Αμνηστία είναι ένα παγκόσμιο κίνημα περισσότερων από τρία εκατομμύρια ανθρώπων, που αγωνίζονται για την προστασία των διεθνώς αναγνωρισμένων ανθρωπίνων δικαιωμάτων» εξηγεί η Μάρω Σαββοπούλου, εκπρόσωπος του ελληνικού τμήματος της οργάνωσης. «Όραμά της είναι ένας κόσμος όπου όλοι θα απολαμβάνουν όλα τα δικαιώματα που ορίζονται από την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, και από άλλα διεθνή πρότυπα. 

«Η Διεθνής Αμνηστία είναι ανεξάρτητη από οποιαδήποτε ιδεολογία, θρησκεία, πολιτικό ή οικονομικό συμφέρον. Είναι ένα δημοκρατικό κίνημα του οποίου οι βασικές αποφάσεις λαμβάνονται από εκπροσώπους όλων των εθνικών τμημάτων, στο πλαίσιο των συνεδριάσεων του Διεθνούς Συμβουλίου κάθε δύο χρόνια. Οι πόροι της προέρχονται κυρίως από τις συνδρομές και τις δωρεές των μελών και των υποστηρικτών της. Δεν δέχεται χρηματοδότηση από κυβερνήσεις για την έρευνα και τις εκστρατείες της για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων» καταλήγει η κ. Σαββοπούλου. 

Γράμματα από το μέτωπο ...
«Από την ίδρυσή της, το 1961, η Διεθνής Αμνηστία έχει συμβάλει στην απελευθέρωση περισσότερων από 75.000 κρατούμενων συνείδησης, παρακινώντας χιλιάδες ανθρώπους να στείλουν κάρτες συμπαράστασης ή γράμματα θεσμικής πίεσης προς τις εκάστοτε αρχές» λέει η κ. Σαββοπούλου. 
Πώς μπορώ να βοηθήσω; 
«Το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας αριθμεί περίπου 5.500 μέλη και υποστηρικτές σε όλη την Ελλάδα» λέει η κ. Σαββοπούλου. Μπορείτε να βοηθήσετε το έργο της οργάνωσης, είτε ως εθελοντής, συμμετέχοντας ενεργά στη συλλογή υπογραφών για συγκεκριμένα θέματα καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων (περισσότερες λεπτομέρειες εδώ) είτε στηρίζοντας την οργάνωση οικονομικά. Στη δεύτερη αυτή περίπτωση, θα γίνετε μέλος συμπληρώνοντας την φόρμα εγγραφής που θα βρείτε εδώ και θα καταβάλλετε το ποσό των 55 ευρώ ανά έτος. 

Υπάρχει, όμως, και πιο απλός τρόπος να βοηθήσετε: υπογράφοντας, ηλεκτρονικά -με το όνομα, δηλαδή, και την ηλεκτρονική σας διεύθυνση- τις εκκλήσεις για απελευθέρωση πολιτικών κρατουμένων, και τερματισμού της καταπάτησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε διάφορες χώρες του κόσμου. Σε αυτήν την σελίδα θα βρείτε αναλυτικά τις εκκλήσεις που απευθύνονται συνήθως στις κυβερνήσεις συγκεκριμένων κρατών, τις οποίες μπορείτε αφού διαβάσετε να υπογράψετε. 

Για ένα καλύτερο μέλλον ...
«Το 2011, το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας θα εστιάσει σε τέσσερις από τις σημαντικότερες εκστρατείες του Κινήματος: Κατάργηση της Θανατικής Ποινής σε Όλον τον Κόσμο, Υπεράσπιση του Δικαιώματος της Ελευθερίας της Έκφρασης, Υπεράσπιση των Σεξουαλικών και Αναπαραγωγικών Δικαιωμάτων των Γυναικών στη Νικαράγουα, Προστασία των Δικαιωμάτων των Προσφύγων και των Μεταναστών» λέει η κ. Σαββοπούλου. «Επίσης, το 2011 η Διεθνής Αμνηστία γιορτάζει τη συμπλήρωση 50 ετών από την ίδρυσή της και πρόκειται να απευθύνει παγκόσμια έκκληση σε όλον τον κόσμο προκειμένου να στηρίξει τη δράση της» καταλήγει. 


Περισσότερες πληροφορίες για τους τρόπους που μπορεί κανείς να βοηθήσει το έργο της Διεθνούς Αμνηστίας θα βρείτε στο www.amnesty.org.gr και στο τηλέφωνο 210 3600628. 

της Ηρώς Κουνάδη 


Προαναγγέλλοντας τον θάνατο της ροκ

Τρίτη, 22 Μαρτίου 2011 11:04 μμ |

alt

Είναι ένας ισχυρισμός που έχει ακουστεί επανειλημμένα στο παρελθόν, όμως τα πρόσφατα στοιχεία που βγήκαν στη δημοσιότητα φαίνεται να τον επιβεβαιώνουν: το ροκ εν' ρολ πεθαίνει. Την περασμένη χρονιά ο αριθμός των ροκ τραγουδιών στον κατάλογο πωλήσεων των σινγκλ έπεσε στο πιο χαμηλό επίπεδο των τελευταίων 50 χρόνων, με μόνο τρία κομμάτια στη λίστα των 100 τραγουδιών που έκαναν τις μεγαλύτερες πωλήσεις στη Βρετανία.

Το ποσοστό των ροκ τραγουδιών έπεσε από το 27% το 2008 στο 13% το 2009 για να φτάσει στο θλιβερό 3% πέρσι - πολύ πίσω από το χιπ-χοπ και την R'n'B (47%), την ποπ (40%) και την dance (10%), σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε το Music Week.

Η είδηση ότι το ροκ τραγούδι με τις μεγαλύτερες πωλήσεις ήταν το «Don't Stop Believing», ένα κομμάτι των βετεράνων Journey με ηλικία 30 χρόνων, το οποίο έγινε δημοφιλές εξαιτίας της αμερικανικής τηλεοπτικής σειράς Glee, πρόσθεσε άλλη μια νότα απαισιοδοξίας. «Είναι το τέλος της ροκ εποχής. Τελείωσε με τον ίδιο τρόπο που τελείωσε και η εποχή της τζαζ», είπε ο βετεράνος DJ και «καθηγητής της ποπ» Πολ Γκαμπατσίνι. «Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα υπάρξουν κι άλλοι καλοί ροκ μουσικοί, αλλά το ροκ ως κυρίαρχο στυλ ανήκει πια στην ιστορία της μουσικής».

Το πρόβλημα οφείλεται, εν μέρει, στις δισκογραφικές, που επενδύουν λιγότερο στα ταλέντα του μέλλοντος και περισσότερο σε άμεσα κερδοφόρους καλλιτέχνες, όπως οι σταρ του Xfactor, υποστηρίζει ο Γκαμπατσίνι. «Λυπάμαι για τους ροκ καλλιτέχνες σήμερα, γιατί οι δισκογραφικές κυνηγάνε το βραχυπρόθεσμο κέρδος και όχι τη μακροπρόθεσμη ανάπτυξη».

Τα άλλα δύο ροκ κομμάτια που πέρασαν στο Top 100 της περυσινής χρονιάς ήταν το «Train» των Soul Sister και το «Dog Days Are Over» των Florence + the Machine.

Υπάρχουν ροκ συγκροτήματα που εξακολουθούν να τα πηγαίνουν πολύ καλά, όμως ανήκουν στην παλιά φρουρά. Οι Bon Jovi ήταν το συγκρότημα που είχε τις περισσότερες εισπράξεις από συναυλίες το 2010, συγκεντρώνοντας 201,1 εκατομμύρια δολάρια από εισιτήρια. Ωστόσο, ο αρχηγός τους είναι ήδη 48 ετών και, σύμφωνα με μια πρόσφατη έρευνα, το 40% των επικεφαλής των δημοφιλέστερων ροκ συγκροτημάτων θα έχουν περάσει τα 60 τους την επόμενη χρονιά.

Ωστόσο, η ροκ μουσική πάει πολύ καλύτερα όσον αφορά τα άλμπουμ. Τα ροκ συγκροτήματα είχαν το 27% των άλμπουμ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις το 2010, μια μόνο μονάδα λιγότερο από το 2009. Αυτό εν μέρει οφείλεται στο ότι οι οπαδοί του ροκ είναι πιο πιθανό να αγοράσουν άλμπουμ παρά σινγκλ. Συνολικά, όμως, οι πωλήσεις των άλμπουμ, ψηφιακών και κανονικών, πέφτουν από χρονιά σε χρονιά, ενώ αυξάνεται το παράνομο downloading τραγουδιών.

Δεν είναι λίγοι, πάντως, εκείνοι που διατηρούν την ελπίδα αναγέννησης. Οπως λέει ο Πολ Στόουκς, συντάκτης του New Music Express, «η μουσική είναι κυκλική υπόθεση. Μας έχουν πει και άλλοτε ότι πέθανε το ροκ -στα τέλη του '80 και του '90- αλλά το είδαμε να επανέρχεται».

Η οικονομική κρίση μπορεί επίσης να επιταχύνει την αναγέννηση, σύμφωνα με τον Μάρτιν Τάλμποτ, διευθυντή της Official Charts Company. «Η πιο ενδιαφέρουσα και προκλητική ροκ μουσική αναδύεται μέσα από περιόδους οικονομικής λιτότητας και συντηρητικών κυβερνήσεων. Και τώρα διανύουμε μια τέτοια περίοδο».


The Guardian

http://trans.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_qsite2_1_14/02/2011_378148



Παράδειγμα προς μίμηση

Παρασκευή, 18 Μαρτίου 2011 11:57 πμ |

alt

Οι υποτίθεται ξυλοκόποι του βορά, οι "βάρβαροι" Ισλανδοί ορίστε τι έκαναν για  παραπλήσια κατάσταση της οικονομίας τους, που βρέθηκαν:

Οι Ισλανδοί δεν αρκέστηκαν στα δάκρυα και την οργή. Απαίτησαν και πήραν απαντήσεις. Για το τι έφταιξε, ποιοι ευθύνονται και τι πρέπει να γίνει για να μην ξανασυμβεί παρόμοια κρίση. Μόλις 15 μήνες μετά το ξέσπασμα της κρίσης, η εξεταστική επιτροπή που συνέστησε το Κοινοβούλιο από ανεξάρτητους ειδικούς έβγαλε πόρισμα 2.400 σελίδων, με το οποίο όχι μόνο καταλόγισε ευθύνες, αλλά και τις προσωποποίησε. Κατονομάζονται ο πρώην πρωθυπουργός Γκέιρ Χάαρντε, τρεις πρώην διοικητές της κεντρικής τράπεζας, υπουργοί, ενώ ποινικές ευθύνες καταλογίζονται σε στελέχη των τριών ιδιωτικών τραπεζών. Ηδη ο εισαγγελέας έβγαλε διεθνή εντάλματα σύλληψης, καθώς πολλά golden boys διέφυγαν στο εξωτερικό, κάνοντας μία μέρα πριν από την εκδήλωση της κρίσης τεράστιες αναλήψεις από τους λογαριασμούς τους. Τρεις συνελήφθησαν και κρατούνται. Η κυβέρνηση έκανε μηνύσεις και ζητάει πίσω τα κλεμμένα.

Η εξεταστική επιτροπή είχε στη διάθεσή της 80 υπαλλήλους, δικό της προϋπολογισμό και δικαίωμα να ζητήσει -ακόμη και να κατασχέσει- στοιχεία από κρατικές υπηρεσίες και ιδιώτες. Επίσης, ανεξάρτητη επιτροπή ετοιμάζει συστάσεις για να γίνουν μεταρρυθμίσεις ώστε να αποφευχθεί παρόμοια κρίση στο μέλλον.

Στο πλαίσιο της διαφάνειας, αναρτήθηκε τον Απρίλιο στον ιστότοπο της Βουλής , το πλήρες κείμενο που η κυβέρνηση ονομάζει «Εκθεση της αλήθειας» και οι Ισλανδοί αποκαλούν «Μαύρο πόρισμα» καθώς και εκτεταμένη περίληψη στα αγγλικά. Κανείς, ούτε καν οι κατηγορούμενοι, δεν αμφισβήτησαν την αμεροληψία των συντακτών του πορίσματος. Το βράδυ της ανακοίνωσης 45 ηθοποιοί συγκεντρώθηκαν στο Δημοτικό Θέατρο του Ρέικιαβικ και διάβασαν επί πέντε συνεχόμενα 24ωρα, σε μια κατάμεστη αίθουσα, ολόκληρη την έκθεση. Για τους περήφανους, πλην εξαπατημένους απογόνους των Βίκινγκς, ήταν μια ομαδική ψυχανάλυση, μια διαδικασία κάθαρσης.


Οι νόμοι της ... γκαντεμιάς !

Τρίτη, 15 Μαρτίου 2011 11:14 πμ |

alt

Η γκαντεμιά είναι ένα από τα πολλά κακά που μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο. Γκαντεμιά λέμε την κακή τύχη που μας κυνηγά ανελέητα. Από τα αρχαία χρόνια οι περιστασιακές εξάρσεις της γκαντεμιάς σε ατομικό ή καθολικό επίπεδο προβλημάτισαν τους σοφούς της εποχής. Πρώτος ο Δημόκριτος εξέφρασε την θεωρία για μία ουσιώδη πηγή της γκαντεμιάς η οποία προκαλεί τα ατυχή αυτά γεγονότα. Αρκετούς αιώνες αργότερα (αφού οι περισσότεροι που ασχολούνταν με το θέμα δεν προλάβαιναν να καταλήξουν σε συμπεράσματα λόγω ατυχημάτων και πρόωρου θανάτου) ο Γαλιλαίος διατύπωσε την θεωρία ότι η γκαντεμιά γυρίζει και γκαντεμιάζει όποιον άτυχο βρεθεί στο λάθος τόπο και χρόνο. Λόγω της διατύπωσης τού αυτής παραλίγο να οδηγηθεί στην πυρά.

Ο Νεύτωνας λίγο αργότερα ήταν αυτός που θεμελίωσε την σημερινή επιστημονική άποψη περί των γκαντεμικών καταστάσεων. Σύμφωνα με την θεωρία αυτή ένα στοιχειώδες σωματίδιο είναι αυτό το οποίο ευθύνεται για την πρόκληση γκαντεμικών καταστάσεων. Το σωματίδιο αυτό ονομάστηκε γκαντεμόνιο. Η ιδέα αυτή του ήρθε μια μέρα που του έπεσε στο κεφάλι ένα πεπόνι ενώ κοιμόταν κάτω από μία φραγκοσυκιά , μεθυσμένος. Το γκαντεμόνιο από τότε άρχισε σιγά σιγά να γίνεται αποδεκτό και να αποτελεί αντικείμενο μελέτης για πολλούς επιστήμονες. Ο μόνος επιστήμονας που σθεναρά αμφισβήτησε την ύπαρξη του σωματιδίου αυτού ήταν ο Μαξ Πλανκ(3ος ξάδερφος του Καρλ Μαρξ) ο οποίος πέθανε κατά την διάρκεια των ερευνών του εξαιτίας ενός κότσυφα που καρφώθηκε στο μάτι του καθώς αυτός κυνηγούσε να φάει ένα μπούρμπουλα.

Το γκαντεμόνιο σήμερα γίνετε σχεδόν καθολικά αποδεκτό από την επιστημονική κοινότητα σαν την κύρια πηγή της ατυχίας. Πώς όμως το γκαντεμόνιο είναι δυνατόν να προκαλεί όλα αυτά τα ατυχή γεγονότα? Η απάντηση που καλούταν να δώσει η επιστήμη ήταν πολύ δύσκολη μέχρι που ο Άλμπερτ Αϊνστάιν διατύπωσε την θεωρία της γκαντεμότητας (θεωρία σχετικής γκαντεμοσύνης κατά άλλους). Σύμφωνα με την θεωρία αυτή τα γκαντεμόνια έλκονται από υλικά σώματα ή ενεργειακές καταστάσεις έως ότου αυτά δημιουργήσουν μία υπερκρίσιμη μάζα, οπότε και διαχέονται στον περιβάλλοντα χώρο με ταχύτητες δεκαπλάσιες από αυτές του φωτός
Η θεωρία αυτή είναι το θεμέλιο της σύγχρονης επιστήμης της γκαντεμοδυναμικής. Σύμφωνα με την παραδοχή αυτή το γκαντεμόνιο παρότι ηλεκτρικά ουδέτερο και με ελάχιστη μάζα ( αντίστοιχη του νετρίνου) έλκεται από κάποια μυστηριώδη και καταστρεπτική δύναμη. Λόγω των φυσικών ιδιοτήτων του γκαντεμονίου αυτό είναι εξαιρετικά διεισδυτικό σωματίδιο για αυτό τον λόγο κανείς δεν μπορεί να προφυλαχτεί από αυτό με τα συμβατικά μέσα (πλάκες μολύβδου, σιδηρομπετόν κλπ) αλλά με κάποια άλλα τα οποία εικάζεται ότι μπορούν να εκτρέψουν την πορεία τους (σκόρδα, φυλακτάσκατάξεμάτιασμα κλπ). 
Τα υλικά σώματα που μπορούν να ελκύσουν τα γκαντεμόνια δεν ακολουθούν κάποιον κανόνα, μπορεί να είναι ένα πρόσωπο (π.χ. ένας γκαντέμης φίλος, το πλάσμα Μ κλπ), ένα ζώο (μαύρη γάτα, κουκουβάγια) ή και άψυχα υλικά σώματα όπως ένα δώρο της πεθεράς σου ή χρησιμοποιημένα προφυλακτικά (ειδικά όταν τα βρίσκεις κάτω από το κρεβάτι σου ενώ εσύ έλειπες σε ταξίδι). Αντίθετα οι ενεργειακές καταστάσεις που δημιουργούν την υπερκρίσιμη μάζα γκαντεμονίων είναι πολλοί συγκεκριμένες, για παράδειγμα αναφορά στο πραγματικό όνομα του πλάσματος Μ προκαλεί συνήθως υψηλή συγκέντρωση γκαντεμονίων που μερικές φορές σε συνάρτηση με άλλους παράγοντες μπορεί να είναι εξαιρετικά καταστρεπτικές. 
Για κάποιους επιστήμονες της νέας γενιάς τα γκαντεμόνια δεν είναι παρά κοινά σωματίδια της ύλης τα οποία αποφορτίζονται για κάποιο λόγω από την θετική ενέργεια και μένουν μόνο με την αρνητική που προκαλεί τις γκαντεμικές καταστάσεις. Η θεωρία αυτή βασίζεται στο γεγονός ότι αυτοί που προκαλούν την γκαντεμιά στους άλλους οι ίδιοι συνήθως είναι πολύ τυχεροί (π.χ. πλάσμα Μ). Την θεωρία αυτή ανέπτυξε ο Στίβεν Χώκινγκς ο οποίος μετά την διατύπωσή του αυτή έμεινε εντελώς παράλυτος. 
Τέλος τα τελευταία χρόνια γίνεται μεγάλη προσπάθεια για την εύρεση της αιτίας της ύπαρξης των γκαντεμονίων από τον ευρωπεηκό ερευνητικό σταθμό Σερν. Βέβαια δεν υπάρχουν αποτελέσματα εφόσον συμβαίνουν συνεχώς απρόβλεπτες βλάβες και ατυχή συμβάντα σε τέτοιο βαθμό που κάποιοι εσχατολόγοι προειδοποιούν ότι εξαιτίας των πειραμάτων αυτών θα καταστραφεί το ηλιακό μας σύστημα. Σύμφωνα με πληροφορίες στο Σερν υπάρχει ακόμα και βιολογικό υλικό από το πλάσμα Μ (οι πληροφορίες λένε για νύχια από το μεγάλο δάχτυλο του δεξιού ποδιού του πλάσματος και 4 τρίχες άγνωστης προέλευσης μήκους 3 εκατοστών).

 

Τρόποι να αποφύγετε την γκαντεμιά

Φορέστε ένα κολιέ με σκόρδο

Το σκόρδο το απεχθάνεται ο Μ και έτσι μειώνει την γκαντεμιά σας κατά 99%, αλλά επιβαρύνει την μυρωδιά σας κατά 66%

Λύστε έναν Κύβο του Ρούμπικ

Θα συγκεντρωθείτε τόσο πολύ στον Κύβο που έτσι θα μειώσει την γκαντεμιά σας κατά 10%

 

Παραδείγματα Γκαντεμιάς

Πέφτεις από γκρεμό.

Πέφτεις απ'το παράθυρο

Πέφτεις πάνω σ΄ένα μαγαζί με λουκουμάδες χωρίς να φοράς το κράνος.

Μένεις τυφλός/κουφός/άλαλος

Έχεις IQ κατσικιού.

Δεν βρίσκεις γκόμενα.

Είσαι τάκης.

Πας να γαμήσεις και σου μένει το πουλί στο χέρι.

Βγήκες από μια θέση πάρκινκ, να πας σε μια άλλη πιό ευρύχωρη, μόνο και μόνο για να ανακαλύψεις ότι την έχουν ήδη πιάσει. Επιστρέφοντας στην παλιά, βλέπεις ότι την έχουν πιάσει και αυτή.

Θέλεις να στείλεις ένα επείγον e-mail στη δουλειά σου (στο αφεντικό ας πούμε) και ανακαλύπτεις ότι έχει ψοφήσει το ίντερνετς.

Έχεις σιχαθεί τα παντζούρια, το ρημάδι το λίνουκς δεν σου κάθεται με τίποτα, και δεν έχεις λεφτά για να πάρεις mac.

Παίρνεις συνέχεια ομπρέλα μαζί σου και βρέχει όταν τη ξεχνάς.

Όταν πας για μαλλί και βγαίνεις κουρεμένος.

Όταν θέλεις να κρυφτείς από κάποιον και τον βλέπεις μπροστά σου.

Όταν θέλεις απεγνωσμένα να πας τουαλέτα και δεν βρίσκεις ή άμα βρεις ακούς από μέσα "άλλος" !

Όταν καταφέρεις να πάρεις το παγωτό μέχρι το σπίτι σου, για να σου πέσει μόλις κλείσεις την πόρτα

Όταν παντρεύεσαι και έξω από την εκκλησία στέκεται ο Μ

Να έχεις χαρτάκια, καπνό και μπάφο, και να μήν έχεις αναπτήρα

Να σου ψοφήσει ο σκύλλος που λέγεται Λάκυ

Να πάρεις μιά ασπιρίνη για τον ελαφρύ πονοκέφαλο που έχεις, η ασπιρίνη να αποδεικτεί ληγμένη κι εσύ να περάσεις όλη την μέρα ξερνώντας- αλλά χωρίς πονοκέφαλο.

Να ντυθείς αμαζόνα για το πάρτι μασκέ του γραφείου σου

 

 

Οι νόμοι της ... γκαντεμιάς 

* Νόμος της μηχανικής επισκευής - Αφού τα χέρια σας καλυφθούν εξ ολοκλήρου με γράσο, τότε θα αρχίσει να σας ...;τρώει η μύτη σας ή θα θέλετε να πάτε στην τουαλέτα.

* Νόμος της βαρύτητας - Οποιοδήποτε εργαλείο ή βίδα, όταν πέσει, θα ...; κυλήσει προς τη λιγότερο προσβάσιμη γωνία.

* Νόμος των πιθανοτήτων - Η πιθανότητα του να σας παρακολουθούν είναι ανάλογη της ηλιθιότητας της πράξης σας.

* Νόμος των Τυχαίων Αριθμών - Αν καλέσετε λάθος αριθμό, η γραμμή ποτέ δεν είναι κατειλημμένη και κάποιος πάντα θα απαντήσει.

* Νόμος του Άλλοθι - Αν πείτε στον προϊστάμενό σας ότι καθυστερήσατε να πάτε στη δουλειά γιατί έσκασε το λάστιχο του αυτοκινήτου σας, την επομένη όντως θα σκάσει το λάστιχο του αυτοκινήτου σας.

* Νόμος των Αλλαγών - Όταν αλλάζετε λωρίδα κυκλοφορίας στο δρόμο, η λωρίδα που μόλις αφήσατε θα αρχίσει να κινείται πιο γρήγορα από εκείνη στην οποία μετακινηθήκατε.

* Νόμος του Μπάνιου - Με το που βυθίζετε το σώμα σας στην μπανιέρα, είναι βέβαιο ότι το τηλέφωνο θα χτυπήσει.

* Νόμος των Συναντήσεων - Η πιθανότητα να συναντήσετε τυχαία κάποιον που γνωρίζετε αυξάνεται άρδην όταν βρίσκεστε με άτομο που δε θέλετε να σας δουν μαζί.

* Νόμος του αποτελέσματος - Όταν προσπαθήσετε να αποδείξετε σε κάποιον ότι ένα μηχάνημα δε δουλεύει, εκείνη τη στιγμή θα δουλέψει.

* Νόμος της Βιομηχανικής - Η ένταση της φαγούρας είναι ανάλογη του βαθμού δυσκολίας στο να ξύσετε το συγκεκριμένο σημείο.

* Νόμος θεάτρου, σινεμά - Τα άτομα των οποίων οι θέσεις απέχουν περισσότερο από το διάδρομο θα φτάσουν τελευταία και είναι πάντα εκείνα που θα εγκαταλείψουν τις θέσεις τους αρκετές φορές για να πάρουν ένα σνακ, κάτι να πιουν ή να πάνε στην τουαλέτα και που θα φύγουν πριν από το τέλος της παράστασης ή της προβολής. Εκείνοι που κάθονται δίπλα στο διάδρομο ουδέποτε μετακινούνται, έχουν πολύ μακριά πόδια ή μεγάλες κοιλιές και πάντα περιμένουν μέχρι να αδειάσει η αίθουσα για να σηκωθούν.

* Νόμος του Καφέ - Με το που καθίσετε να απολαύσετε ένα ζεστό καφέ στη δουλειά, ο προϊστάμενός σας θα σας ζητήσει να κάνετε κάτι που θα διαρκέσει έως ότου να κρυώσει ο καφές σας. Το ίδιο συμβαίνει και με τον φραπέ το καλοκαίρι (σ.σ.: φραπές όχι φρέντο, φραπές!) που θα βράζει μέχρι να επιστρέψετε σε αυτόν.

* Νόμος των Αποδυτηρίων - Εάν υπάρχουν μόλις δύο άτομα σε αποδυτήρια, θα έχουν γειτονικά ντουλαπάκια.

* Νόμος Φυσικών Επιφανειών - Η πιθανότητα μιας φέτας ψωμί με μαρμελάδα να προσγειωθεί με την πλευρά της μαρμελάδας στο χαλί είναι ανάλογη του πόσο καινούριο και ακριβό είναι αυτό το χαλί.

* Νόμος των Λογικών Επιχειρημάτων - Τα πάντα είναι δυνατά όταν δεν έχετε ιδέα για τι μιλάτε.

* Νόμος της Ενδυματολογικής Εμφάνισης - Αν τα ρούχα σας κάνουν, δεν είναι ωραία.

* Νόμος του Εμπορικού Μάρκετινγκ - Μόλις ανακαλύψετε ένα προϊόν που σας αρέσει πάρα μα πάρα πολύ, θα σταματήσουν την παραγωγή του.

* Νόμος των Ιατρών - Εάν δεν αισθάνεστε καλά και κλείσετε ραντεβού με τον ιατρό σας, μέχρι να φτάσετε θα αισθάνεστε καλύτερα. Αν δεν κλείσετε ραντεβού θα παραμείνετε άρρωστοι.

* Νόμος επιστροφής από super market - Έχεις όλες τις σακούλες με τα ψώνια στο ένα χέρι ώστε με το άλλο να ανοίξεις την πόρτα της πολυκατοικίας σου και τα κλειδιά βρίσκονται στην ίδια πλευρά που κρατάς τα ψώνια.

 

 


Jazz and Swing Nights

Δευτέρα, 14 Μαρτίου 2011 10:53 μμ |

alt


Το σκηνικό μιας χειμωνιάτικης Κυριακής στον καναπέ με παλιά Χολυγουντιανή ταινία ίσως να θεωρείται κλισέ. 
Τι θα λέγατε όμως αν μία τέτοια Κυριακή και παραμένοντας στο mood της ταινίας, σηκωθείτε από τον καναπέ, φορέσετε τα καλά σας και χορέψετε μέχρι τελικής πτώσεως; 
Οι Κυριακές στο ALLOTINO Jazz Rock Cafe είναι γεμάτες από τη μουσική των big bands του μεσοπολέμου, την ατμόσφαιρα του Savoy ballroom του Harlem και το αξεπέραστο στιλ των Swing Kids!

Τι είναι άραγε το σουίνγκ ;

Το σουίνγκ (swing) είναι ένα είδος της τζαζ μουσικής που έγινε αυτόνομο και αναγνωρίσιμο στυλ κατά τη δεκαετία του 1930 στις Η.Π.Α. Αποτελεί ουσιαστικά ένα ενδιάμεσο σταθμό ανάμεσα στην παραδοσιακή και στη μοντέρνα τζαζ. Η ονομασία του προέρχεται από το αγγλικό ρήμα swing, που σημαίνει κουνιέμαι, αιωρούμαι, ακριβώς γιατί η μουσική ήταν εύθυμη και ρυθμική και γιατί συνδυαζόταν με τον αντίστοιχο χορό που απαιτούσε ευκινησία.

Το είδος του σουίνγκ πρωτοεμφανίστηκε μετά το 1920 στο Σικάγο, στις μεγάλες ορχήστρες νέγρων και κυρίως του Κάουντ Μπέζι και της Μαίρη Λου Γουίλλιαμς. Μετά το 1930 όμως πλήθαιναν οι μεγάλες ορχήστρες και οι λευκοί άρχισαν να αντιγράφουν τη μουσική των μαύρων. Η μουσική καλλιέργεια των λευκών τους έκανε νά διαμορφώσουν ένα άλλο είδος τζαζ με στοιχεία ευρωπαϊκής μουσικής. Από τότε μέχρι σήμερα δεν έπαψαν οι επιδράσεις, είτε προέρχονταν από την κλασική μουσική είτε από την ξένη λαϊκή. Χάρη στο σουίνγκ, όμως, άνοιξαν οι ορίζοντες της τζαζ και άρχισε η διάδοση της και εξω από την Αμερική.

alt

Από το 1935 μέχρι το 1945 όλες oι ορχήστρες έπαιζαν σουίνγκ, η νεολαία χόρευε τον αντίστοιχο χορό, το ραδιόφωνο μετέδιδε προγράμματα τζαζ ενώ παράλληλα γίνονταν κοντσέρτα και περιοδείες. Επιπλέον, ο Μπένι Γκούντμαν είχε στεφθεί βασιλιάς του σουίνγκ ενώ ονομαστές ορχήστρες ήταν αυτές των αδελφών Τόμμυ & Τζίμμυ Ντόρσεϋ και του Γκλεν Μίλλερ.

Μέσα από τις μεγάλες ορχήστρες του σουίνγκ, ξεπήδησαν πολλοί μουσικοί που έδωσαν ώθηση στους νεώτερους να καινοτομήσουν ριζικά στη τζαζ, προκαλώντας τη βαθμιαία μετάβαση από τις παλιές μορφές προς τις νεότερες. Μεγάλες προσωπικότητες αυτής της «μετάβασης» είναι ο Τσάρλι Κρίστιαν στην κιθάρα, ο Λέστερ Γιανγκ στο τενόρο σαξόφωνο, ο Τζίμμυ Μπλάντον στο μπάσο και ο Ρόυ Έλντριτζ στην τρομπέτα.

Στην εποχή του σουίνγκ θα πρέπει να αναφερθεί και ένας πολύ σπουδαίος συνθέτης και πιανίστας, ο Ντιούκ Έλλινγκτον, παρόλο που δεν ανήκει ολοκληρωτικά σε κανένα στυλ. Έγινε πολύ γνωστός με τη συμβολή του στη δημιουργία της διασκευασμένης τζαζ για μεγάλη ορχήστρα, χαρακτηριστικό της περιόδου του σουίνγκ. Ο Ντιούκ Έλλιγκτον είναι αναμφίβολα από τους σημαντικότερους μουσικούς σε όλη την ιστορία της τζαζ καθώς η ζωή του συμβαδίζει με τη γένεση και την ανάπτυξη της. Η μουσική του αποτελεί μια σύζευξη της παραδοσιακής και της μοντέρνας τζαζ κατά ένα μοναδικό τρόπο.

Στα χρόνια του σουίνγκ εμφανίζονται και οι σημαντικότερες τραγουδίστριες και τραγουδιστές της τζαζ: η Έλλα Φιτζέραλντ, η Μπίλλι Χόλιντεϋ, η Ανίτα Ό Ντέυ, ο Φρανκ Σινάτρα, ο Τζίμμυ Ράσσιγκ κ.ά.

Ένας συνδυασμός του σουίνγκ με την αφρο-κουβανέζικη μουσική σχημάτισε το Μάμπο και επηρέασε ορχήστρες όπως του Τίτο Πουέντε ενώ και οι ορχήστρες σουίνγκ συνήθιζαν να παίζουν κομμάτια σε αυτούς τους ρυθμούς.

Ένα από τα θετικά στοιχεία του σουίνγκ ως μουσικό είδος αποτελεί το γεγονός ότι χρησιμοποίησε στις ορχήστρες λευκούς και νέγρους μουσικούς μαζί. Αυτό ήταν μια νίκη στις φυλετικές διακρίσεις των Αμερικανών και στην επιμονή τους να θεωρούν την τζαζ μουσική μόνο των νέγρων.

 



Αργός θάνατος

Κυριακή, 13 Μαρτίου 2011 10:02 μμ |


alt

Βορά στις διαθέσεις των ευρωπαίων σκιτσογράφων έχει γίνει η Ελλάδα και ο Πρωθυπουργός, Γιώργος Παπανδρέου. Φαίνεται πως το θράσος των σκιτσογράφων έχει αρχίσει να ξεφεύγει από τα όρια, καθώς δεν διστάζουν να παρουσιάσουν το Γιώργος Παπανδρέου να εμφανίζεται να... φιλά το πόδι της Άνγκελα Μέρκελ. 

 

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η επιμήκυνση του δανείου των 110 δισ. ευρώ με λογικά επιτόκια είναι ένα λασκάρισμα στη σφικτή θηλιά που μας έχουν φορέσει, αφού προηγουμένως και για πολλά χρόνια ο δικομματισμός, με το ισχυρό πελατειακό σύστημα που είχε στήσει για να συντηρείται στην εξουσία, είχε τινάξει την μπάνκα στον αέρα. Βοηθούντων και των Αμερικανών, που φοβούνται πως μια γενίκευση της κρίσης χρεών στην ευρωζώνη είναι ικανή να πηδήσει τον Ατλαντικό, όπως τον πήδησε η χρηματοπιστωτική κρίση του 2007, όταν έσκασε η φούσκα του "καπιταλισμού καζίνο" και έφτασε στην Ευρώπη.

alt

ΑΣ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ λοιπόν πως εξασφαλίζεται μια δανειακή ανάσα. Σημαίνει μήπως αυτό ότι μετά είναι διαχειρίσιμο το πρόβλημα του εθνικού χρέους; Όποιος απαντήσει ναι,  ας μας πει πώς, για πόσο χρόνο και με ποιες δυνάμεις μπορεί η ελληνική οικονομία να δημιουργεί ικανά πλεονάσματα για να αποπληρώνει τα χρέη της. Δεν είναι λάθος να θεωρούμε την κρίση διεθνή και να επιδιώκουμε συμμαχίες ικανές να ενισχύσουν τις διαπραγματευτικές μας θέσεις, αρκεί να μην ξεχνάμε τι πρέπει να κάνουμε εμείς ή, ακόμα χειρότερα, να θεωρήσουμε ότι με την επιμήκυνση λύσαμε τα προβλήματά μας.

Η ΕΦΑΡΜΟΖΟΜΕΝΗ πολιτική από την κυβέρνηση Παπανδρέου είναι αυτοκτονική, αφού, αντί να συμβάλει στην επίλυση του προβλήματος, το οξύνει με εφιαλτικούς ρυθμούς. Το χρέος αυξάνεται διαρκώς, το ίδιο και η ανεργία, το ίδιο και η ύφεση στην ελληνική οικονομία. Σε τέτοιες συνθήκες η  προβληματική οικονομική και παραγωγική μας βάση διαλύεται, αποκαλύπτοντας παράλληλα πως, πέρα από τον δημόσιο τομέα, και ο ιδιωτικός, δεν διαθέτει δυνάμεις με όραμα και προσόντα ανάπτυξης. Δείτε τις θέσεις του προέδρου του ΣΕΒ, που αντιπροσωπεύει τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις του τόπου. Λες και διεκδικεί την τέταρτη θέση στα πάνελ της τρόικας! Για την καταστροφική πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου, που σαρώνει τη μεσαία και μικρή επιχειρηματικότητα, κουβέντα!

ΕΙΝΑΙ σίγουροι πως οι διαρθρωτικές αλλαγές θα δημιουργήσουν σύντομα τις προϋποθέσεις ανάκαμψης. Γιατί όμως οι δανειστές μας, που ξέρουν καλύτερα, δεν πείθονται από τις διαβεβαιώσεις Δασκαλόπουλου και περιμένουν να πάρουν τα λεφτά τους πίσω από τις εκποιήσεις δημόσιας περιουσίας; Γιατί δεν συμμερίζονται τις εκτιμήσεις και τις προβλέψεις του μάγου της οικονομίας Γ. Στουρνάρα, που προβλέπει αύξηση του ΑΕΠ 10% μέσα στα 5 προσεχή χρόνια; Είναι πολύ απλό. Ξέρουν πως αυτά που λένε είναι κουβέντες για εσωτερική κατανάλωση ή, αν θέλετε ακριβέστερη περιγραφή, πως υπηρετούν το νεοφιλελεύθερο πείραμα που θα μετατρέψει τη χώρα σε οικονομικό προτεκτοράτο.

alt

ΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ από το πρώτο ζητούμενο. Με ένα εκατομμύριο ανέργους, το πρώτο που έχεις να σκεφτείς είναι πώς μπορείς να βρεις πόρους ανάπτυξης ώστε μέσα σε 5 χρόνια να δημιουργήσεις τουλάχιστον  500.000 θέσεις εργασίας. Ιδιωτικά κεφάλαια για σοβαρές παραγωγικές επενδύσεις δύσκολα μπορείς να εξασφαλίσεις. Εδώ μπαίνει το θέμα των σημαντικών κοινοτικών κεφαλαίων που πρέπει να τοποθετηθούν στις πληττόμενες χώρες για να επανέλθουν σε τροχιά ανάκαμψης. Φτάνει; Όπως είμαστε σήμερα, τα περισσότερα οφέλη θα χαθούν. Και αυτό θα συμβεί διότι δεν υπάρχουν ικανές επιχειρηματικές δυνάμεις για να σηκώσουν αυτό το βάρος, καθώς οι μεγάλοι παίκτες, χρόνια στη διαπλοκή, δεν μπορούν να κινηθούν με νέους κανόνες, όταν οι κυβερνήσεις δεν έχουν τη βούληση και την ανεξαρτησία να θέσουν τους νέους όρους.

ΕΔΩ δεν είναι Γερμανία, όπου οι μεγάλες επιχειρήσεις και τα συνδικάτα αρκούνται σε μια καλή διαιτησία από το κράτος για να τρέχουν τη μηχανή. Εδώ δεν υπάρχει μηχανή. Ανταλλακτικά σκόρπια κείθε - δώθε, χωρίς να είναι σίγουρο πως μπορεί, αν μονταριστούν, να βγει ενέργεια. Το κράτος, στις σημερινές συνθήκες, πρέπει να παίξει σημαντικό ρόλο και να ηγηθεί των προσπαθειών εξωστρέφειας για τα ελληνικά προϊόντα. Έχουμε χάσει όλες τις αγορές, ακόμα και σε τομείς όπου υπάρχει συγκριτικό πλεονέκτημα, όπως για παράδειγμα είναι το ελαιόλαδο.

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ που προκύπτει είναι σαφές: Μπορεί αυτή η κυβέρνηση να εγκαταλείψει τις νεοφιλελεύθερες επιλογές της και να στρωθεί στη δουλειά, όπως έχουν προτείνει ο Στίγκλιτς, ο Κρούγκμαν, ο Ντελόρ και κάθε σώφρων οικονομολόγος ή πολιτικός που δεν πρακτορεύει τις λύσεις Φρίντμαν; Κανείς δεν ξέρει. Αν κρίνουμε από τις συνεχείς αποκαλύψεις Στρος Καν ότι ο κ. Παπανδρέου αμέσως μετά την εκλογική του νίκη του τηλεφώνησε για να βοηθήσει το ΔΝΤ την Ελλάδα, δεν πρόκειται απλά για λάθος επιλογές, αλλά -μάλλον- για διατεταγμένη υπηρεσία. Και όπως είπε πρόσφατα ο διευθυντής του ΔΝΤ: "Η κρίση απέχει πολύ από το να έχει τελειώσει. Ανταποκριθήκαμε στην οικονομική κρίση. Δεν κυριαρχήσαμε όμως επί της κοινωνικής κρίσης".



Η ταπείνωση των Ελλήνων

Χρήστου Δημήτρης

d.xristou@avgi.gr


αλήθεια και ψέμα

Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2011 0:12 πμ |


alt

"Αυτός που θέλει να διακρίνει την αλήθεια από το ψέμα πρέπει να έχει επαρκή ιδέα περί του τι είναι αλήθεια και ψέμα". 
Μπαρούχ Σπινόζα.

Οι αστικοί μύθοι, είναι ιστορίες που διαδίδονται στο ευρύ κοινωνικό σύνολο, από στόμα σε στόμα. Άλλοτε βασισμένες σε πραγματικά γεγονότα αλλά διανθισμένες ανάλογα με το σκοπό που έπρεπε να εξυπηρετήσουν ή για να είναι σύμφωνες με τις παραδόσεις ενός τόπου. Άλλοτε δημιουργήματα της φαντασίας κάποιου, που διαδόθηκαν και με τον καιρό απέκτησαν διαστάσεις αληθινές. Παλαιότερα αφορούσαν κυρίως φαντάσματα, ηρωικές πράξεις, μιλούσαν για ακέφαλους καβαλάρηδες. Στην σύγχρονη εποχή, οι αστικοί μύθοι έχουν μεταλλαχθεί και βασίζονται κυρίως στην παραπληροφόρηση, πολλές φορές μάλιστα χρησιμοποιούνται ακόμα και για στοχευμένες επιθέσεις μεταξύ ανταγωνιστικών εταιρειών.

Μύθοι & Θρύλοι

Ο "μύθος", όπως ακριβώς το λέει και η λέξη, είναι μια φανταστική ιστορία, που το περιεχόμενο της δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Μπορεί βέβαια να εμπλουτιστεί με διάφορα στοιχεία που προσανατολίζουν σε μια αληθοφάνεια, αλλά η ουσία δεν αλλάζει. Είναι παραμύθι.
Στην περίπτωση του "θρύλου", έχουμε να κάνουμε με αληθινά γεγονότα τα οποία με την πάροδο του χρόνου τροποποιήθηκαν, εμπλουτίστηκαν, έγιναν μεγαλειώδη και απέκτησαν ακόμα και παραδειγματικό χαρακτήρα, είτε προς αποφυγή, είτε προς μίμηση.
Η ιστορία είναι γεμάτη από "μύθους" και από "θρύλους". Ιστορίες που ακόμα και σήμερα που ζούμε στην εποχή του ρεαλισμού και της εύκολης πρόσβασης στη γνώση, εξακολουθούν να εντυπωσιάζουν και σε πολλές περιπτώσεις εκλαμβάνονται ως αληθινοί. Ο βασιλιάς Αρθούρος και το Κάμελοτ είναι ένα κλασσικό παράδειγμα "μύθου", που στη συνείδηση του κόσμου έχει περάσει ως αλήθεια. Μια ιστορία που ενισχύθηκε κατά την περίοδο της προεδρίας John F. Kennedy, καθώς έπρεπε να πλασαριστεί η κυβέρνηση, ως αυτή η οποία θα επέφερε τις αξίες του Κάμελοτ (δικαιοσύνη, ειρήνη, ισότητα, ανεξιθρησκία), στην τότε ταραγμένη από φυλετικούς αγώνες κοινωνία των Η.Π.Α. Η «Ιλιάδα» είναι ένα επίσης τρανό παράδειγμα μιας "θρυλικής" ιστορίας, που βασίστηκε σε πραγματικά γεγονότα, αλλά η φαντασία του Ομήρου και οι προσθήκες των τροβαδούρων που την διαιώνισαν, την έκθεσαν κατά τέτοιο τρόπο ώστε να αιτιολογήσει και να εξυμνήσει τους Έλληνες, που στην πραγματικότητα στράφηκαν κατά των Τρώων για καθαρά επεκτατικούς λόγους και για τον έλεγχο του Εύξεινου Πόντου.

Σύγχρονοι αστικοί μύθοι

Στις μέρες μας, οι αστικοί μύθοι, έχουν πολλαπλασιαστεί και σε αυτό έχει βοηθήσει το διαδίκτυο. Εάν κάποτε χρειαζόταν χρόνια ολόκληρα για να διαδοθεί μια ιστορία και να ενσωματωθεί στη λαϊκή συνείδηση, σήμερα αυτό γίνεται στον χρόνο που απαιτείται για ένα κλικ στο send ενός e-mail. Μερικοί από τους αστικούς μύθους που πολλοί από εμάς έχουμε δει να φτάνουν κατά καιρούς στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο, είναι και αυτοί: η ιστορία που ήθελε τον Bill Gates να μοιράζει την περιουσία του, η ιστορία με την εταιρεία KFC που χρησιμοποιεί τροποποιημένα γενετικά κοτόπουλα χωρίς κεφάλι, η ιστορία που θέλει μια αμερικανική εταιρεία να έχει δημιουργήσει γενετικά τροποποιημένα μωρά - παιχνίδια ορισμένου χρόνου ζωής, η ιστορία με το πρωτότυπο μουσικό όργανο που κατασκευάστηκε από υδραυλικούς σωλήνες και ανταλλακτικά τρακτέρ και δωρίθηκε σε ένα πανεπιστήμιο ενώ στην πραγματικότητα είναι αποτέλεσμα τεχνολογίας animation.

Η ιστορία με τους αστικούς μύθους, έχει πάρει υπερβάλλουσες διαστάσεις στις μέρες μας. Υπάρχουν μάλιστα δημοσιεύματα, που αναφέρουν ότι στις Η.Π.Α. έχει ιδρυθεί ειδική υπηρεσία που τους καταγράφει. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στο internet, η υπηρεσία αυτή ανήκει στο Department of Energy και ονομάζετε Hoaxbusters. Όμως, η αναζήτηση μας στην επίσημη ιστοσελίδα του υπουργείου (www.energy.gov) δεν απέφερε αποτέλεσμα για μια τέτοια υπηρεσία. Εδώ γεννάται ένα ερώτημα. Μήπως και αυτό είναι ένας ακόμα επιτυχημένος αστικός μύθος; Αναζητώντας πληροφορίες σχετικά με την υπηρεσία Hoaxbusters, βρήκαμε μια σελίδα στην οποία αναφέρεται ότι το υπουργείο έχει καταργήσει την αντίστοιχη επίσημη ιστοσελίδα του. Η υποτιθέμενη σελίδα που καταργήθηκε, είναι η hoaxbusters.ciac.org, αλλά εάν κάποιος εμβαθύνει περισσότερο στην αναζήτηση, θα διαπιστώσει ότι η υπηρεσία CIAC (Computer Incident Advisory Capability), είναι μια εταιρεία που σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην σύντομη περιγραφή που φαίνεται στο Google, παρείχε υπηρεσίες στο παραπάνω υπουργείο. Αξίζει να αναφέρουμε, ότι η εν λόγω σελίδα δεν λειτουργεί.

Ο όρος αστικός χρησιμοποιείται προκειμένου να διαχωριστούν από άλλου είδους μυθολογία και δεν συνδέεται απαραίτητα με ένα αστικό περιβάλλον μέσα στο οποίο διαδραματίζονται. Εισήχθη δε από τον καθηγητή Jan Harold Brunvand στο βιβλίο του "The Vanishing Hitchhiker: American Urban Legends & Their Meanings".
Το 1981, ο Jan Harold Brunvand, καθηγητής στο University of Utah, ξεκίνησε την έκδοση μιας σειράς βιβλίων με θέμα τους αστικούς μύθους. Σύμφωνα με τον ίδιο, είχε δύο στόχους. Πρώτον να καταδείξει ότι οι μύθοι και οι θρύλοι δεν αγγίζουν μόνο τις πρωτογενείς κοινωνίες και δεύτερον να αποδείξει ότι μέσα από αυτούς, μπορούμε να αντλήσουμε πολλά και ενδιαφέροντα στοιχεία για την λειτουργία και την πολιτιστική ταυτότητα, των ανεπτυγμένων αστικών κοινωνιών.

Η γένεση ενός αστικού μύθου ή θρύλου, είναι εξαιρετικά απλή υπόθεση. Αρκεί μια ιδέα, ένα γεγονός, ένας σκοπός και ο καθορισμός της στοχευόμενης ομάδας όπου η ιστορία θα βρει πρόσφορο έδαφος να διαδοθεί, να σχολιαστεί, να αναπτυχθεί και να ενσωματωθεί στη συλλογική κοινωνική μνήμη.

Παρακάτω, σας παρουσιάζω μερικούς από τους πιο γνωστούς αστικούς μύθους.

1. Bad medicine
Ένας νεαρός ετοιμαζόταν να επισκεφθεί την φίλη του στην οικεία της. Προηγουμένως πέρασε από ένα φαρμακείο για να προμηθευτεί προφυλακτικά. Ο φαρμακοποιός βλέποντας την αμηχανία του αγοριού έκανε μερικά αστεία μαζί του για να «σπάσει τον πάγο». Αργότερα όταν πήγε σπίτι της φίλης του και χτύπησε την πόρτα, του άνοιξε ο πατέρας της κοπέλας. Ήταν ο ίδιος ο φαρμακοποιός!

2. Τι πίνεις και δεν μας δίνεις
Ένα ζευγάρι βρισκόταν στο πρώτο στάδιο της γνωριμίας και απολάμβανε μία τρυφερή βραδιά στην κρεβατοκάμαρα. Όταν ο άντρας ξύπνησε ήταν νύχτα ακόμη. Διψούσε αλλά ευτυχώς για αυτόν δίπλα στο κομοδίνο υπήρχε ένα ποτήρι νερό. Το ήπιε και συνέχισε τον ύπνο του. Το πρωί όταν σηκώθηκε βρήκε την γυναίκα αναστατωμένη. Την ρώτησε τι συμβαίνει και αυτή του είπε οτι δε μπορούσε να βρει το ποτήρι που βάζει μέσα τους φακούς επαφής.

3. Classic Urban Legend I
Ένας άνδρας γνώρισε μια ευπαρουσίαστη γυναίκα σε μπαρ και προσφέρθηκε έπειτα από μερικές ώρες να την πάει σπίτι. Το απόγευμα του είπε ότι είχε βιαστεί πριν δυο χρόνια, αλλά το έχει ξεπεράσει πια και ήταν διατεθειμένη να κάνει σεξ μαζί του. Το επόμενο πρωί ξύπνησε αλλά αυτή είχε ήδη φύγει. Στο καθρέφτη του μπάνιου είχε γράψει ένα μήνυμα με το κραγιόν της: "Καλώς ήλθες στο κλαμπ μελών του AIDS".

4. Zombies from the crypt
Δυο φίλοι προκαλούν τον τρίτο της παρέας να πάει μόνος του σε νεκροταφείο. Αυτός δέχεται αλλά για να ξέρουν οτι πήγε έπρεπε να καρφώσει ένα μαχαίρι σε έναν τάφο. Τη άλλη μέρα τον βρήκαν νεκρό δίπλα στο μνήμα! Αποδείχθηκε πως άθελα του κάρφωσε με το μαχαίρι του και την καπαρτίνα που φορούσε και πέθανε από το σοκ αφού θεώρησε πως αναστήθηκε ο νεκρός.

5. Η τέφρα που έγινε σάλτσα
Oικογένεια που μετανάστευσε από την Ευρώπη στην Αμερική, λαμβάνει ένα μικρό κουτί που περιείχε μια γκρίζα σκόνη. Δεν υπήρχε κανένα σημείωμα αλλά φαντάστηκαν οτι η σκόνη θα ήταν ένα είδος σάλτσας. Έτσι το μαγείρεψαν αν και δεν ήταν γευστικός. Λίγες μέρες αργότερα έφτασε ένα νέο γράμμα από την Ευρώπη. Αναφερόταν ότι ο παππούς πέθανε και επιθυμία του ηταν να απλώσουν τη τέφρα του στη πατρίδα. Η τέφρα όμως είχε ήδη καταλήξει στα στομάχια.

6. Classic Urban Legend ΙΙ
Ένας άντρας γνωρίζει μια κοπέλα σε μπαρ. Καταλήγουν έπειτα από μερικές ώρες σπίτι του. Την επομένη μέρα ξυπνά γυμνός μέσα στη μπανιέρα με αρκετό πάγο. Στην κοιλιά του διακρίνει έντρομος μια τομή. Αποδείχθηκε πως η κατά τα άλλα μοιραία γυναίκα τον είχε ναρκώσει με ποτό και στη συνέχεια με την αρωγή γιατρών του αφαίρεσαν το νεφρό!

7. Η εκδίκηση του απατημένου
Το μυστήριο μόλις έχει ολοκληρωθεί, αλλά οι νεόνυμφοι δεν είναι γραφτό να μακροημερεύσουν ως ζευγάρι. Ο γαμπρός απευθύνεται στους παρευρισκόμενους τονίζοντας οτι κάτω απο κάθε θέση υπάρχει ένας φάκελος με μια φωτογραφία να δείχνει την νύφη σε τολμηρές σκηνές με άλλο άνδρα. Το γνώριζε ο απατημένος σύζυγος (λίγων ωρών) αλλά προτίμησε οι γονείς της νύφης να πληρώσουν προηγουμένως τα έξοδα του γάμου και όλοι οι συγγενείς και φίλοι να μάθουν την αλήθεια. Ο χωρισμός ήταν αναπόφευκτος και άμεσος.

8. Καφές και CD Rom
Ένας νεαρός επισκέφθηκε ένα κατάστημα ηλεκτρονικών υπολογιστών λίγες μέρες μετά την αγορά του PC του. Ο αθεόφοβος είπε στους υπεύθυνους του μαγαζιού, ότι ο υπολογιστής δεν παρουσίαζε κανένα πρόβλημα παρά «μόνο που χάλασε η θήκη που είχε για τον καθημερινό καφέ του». Εννοούσε το CD Rom!

9. Η στοιχειωμένη γέφυρα
Το 1942 όταν οι Έλληνες είχαν κατατροπώσει τους Ιταλούς στον πόλεμο ένας βαριά τραυματισμένος Ιταλός στρατιώτης προσπαθούσε να ξεφύγει απο το χωριό Παντάνασσα στο Ρέθυμνο κρητης. Μάλιστα κατάφερε να φτάσει μέχρι μία γέφυρα, όμως για κακή του τύχη έπεσε πάνω σε έναν Κρητικό που τον σημάδευε με το όπλο του. Ο Ιταλός ζήτησε έλεος όμως εκείνος τον σκότωσε εν ψυχρώ. Από τότε την ιδια ημέρα καθε χρόνου ακουνται οι κραυγές και τα κλάματα απο το αδικοχαμένο φαντάρο.

10. Το θαύμα του Αγίου
Το παρακάτω γράμμα κυκλοφορούσε ευρέως μέσω email στο διαδίκτυο. «Άγιε μου Νεκτάριε πιστεύω σε σένα. Παρακαλούμε στείλε υγεία, χαρά και ευτυχία στην οικογένεια μας. Ο Αγιος Νεκτάριος είναι γιατρός και θεραπεύει αρρώστιες. Αυτό το γράμμα γράφτηκε στις 3/10/1995 και πρέπει να κάνει το γύρω του κόσμου. Μην το πετάς θα σου κάνει κακό. Ο Άγιος Νεκτάριος θα σε ανταμείψει σε 45 ημέρες. Γράψε το γράμμα 43 φορές και στείλτο σε γνωστά και άγνωστα πρόσωπα. Η κυρία Παπαδοπούλου το έσχισε και έχασε το παιδί της. Ο κύριος Ρίκος το έγραψε και κέρδισε το λαχείο! Πολλοί που το έγραψαν ανταμείφθηκαν. Άγιε Νεκτάριε πιστεύω σε σένα. Υγεία, χαρά και ευτυχία δώσε μου.»

11. SlaveMaster o «Αντεροβγάλτης»
Ο «Slavemaster» για ένα μεγάλο διάστημα σκορπούσε τον φόβο και τον τρόπο στο εξωτερικό. Επρόκειτο σύμφωνα με τις φήμες για έναν ανώμαλο βιαστή που απειλούσε τα υποψήφια θύματα του μέσω email. Κάποιοι υποστήριζαν μετά βδελυγμίας πως δεν επρόκειτο για φάρσα. «Ιf a guy by the name of SlaveMaster contacts you do not answer. He has killed 56 women that he has talked to on the internet. PLEASE SEND OUT TO ALL THE WOMEN ON YOUR BUDDY LIST . ALSO ASK THEM TO PASS THIS ON. He has been on Yahoo- Aol--Excite so far. This is no JOKE.!!!!!! AND PLEASE SEND THIS TO MEN TOO.......JUST IN CASE!!!!!!!!!!!!!!!!! Send to EVERY ONE YOU KNOW!!

Σύγχρονοι Ελληνικοί αστικοί μύθοι.

Από αυτό το παιχνίδι των αστικών μύθων, δεν θα μπορούσε να λείπει η Ελλάδα. Άλλωστε είναι γνωστό, ότι οι Έλληνες σαν λαός, έχουν μια τεράστια παράδοση σε «μύθους» και «θρύλους». Οι δε σύγχρονοι Έλληνες, έχουν επίσης αποδείξει πολλάκις, ότι είναι εύκολοι δέκτες διαφόρων μύθων και ακόμα καλύτεροι αναμεταδότες.

Οι πιο γνωστοί Ελληνικοί «αστικοί μύθοι», είναι οι εξής:

Η υπόθεση Hellenic Quest: η είδηση για την απόφαση χρήσης της Ελληνικής γλώσσας στους υπολογιστές του μέλλοντος. Μια ιστορία που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα και εικάζεται ότι είναι αγνώστου προελεύσεως. Τα πραγματικά δεδομένα, έχουν ως εξής. Ο δημιουργός αυτής της ιστορίας, χρησιμοποίησε το CNN και την Apple Computers για να αποδώσει μια βαρύτητα στο θέμα. Σε κάποιες παραλλαγές αυτού του μύθου, νονός της ιδέας για την χρήση των αρχαίων Ελληνικών στους υπολογιστές, φέρεται να είναι ο Bill Gates της Microsoft. Ο περιβόητος υπολογιστής Ibycus, είναι ένας παλιός HP που χρησιμοποιήθηκε το 1980 για να επεξεργαστεί αρχαίες λέξεις (όχι μόνο Ελληνικές) που τα γράμματα τους μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν στον beta code προκειμένου να εξυπηρετηθεί η εφαρμογή ASCII (American Standard Code for Information Interchange). Δεν υπάρχει καμία επίσημη βεβαίωση από καμία αρχή που μπορεί να στηρίξει τον μύθο με το Hellenic Quest project. Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο, είναι η ανακρίβεια σχετικά με τον πρόεδρο της Apple John Sculley, που φέρεται να δηλώνει:
«Αποφασίσαμε να προωθήσουμε το πρόγραμμά εκμαθήσεως της Ελληνικής επειδή η κοινωνία μας χρειάζεται ένα εργαλείο που θα της επιτρέψει ν' αναπτύξει την δημιουργικότητα της, να εισάγει νέες ιδέες και θα της προσφέρει γνώσεις περισσότερες από όσες ο άνθρωπος μπορούσε ως τώρα ν' ανακαλύψει».
Ο εν λόγω κύριος, διετέλεσε πρόεδρος της Apple από το 1983 έως και το 1993 οπότε και επέστρεψε ο μέχρι και σήμερα πρόεδρος της Apple και ένας εκ των ιδρυτών της, ο Steve Jobs. Σύμφωνα με τον μύθο, το πρόγραμμα ξεκίνησε το 2003. Δέκα χρόνια μετά από την αποχώρηση του κυρίου Sculley από την εταιρεία.
Το αξιοσημείωτο με αυτόν τον μύθο, είναι ότι τον χρησιμοποίησε ακόμα και ο πρώην υπουργός παιδείας, ο κος Στυλιανίδης σε ομιλία του στην Παλαιά Βουλή στις 27/2/08, ξεσηκώνοντας την πανεπιστημιακή κοινότητα και τον τύπο.

Η υπόθεση με την Ελληνική γλώσσα, που δεν έγινε η επίσημη γλώσσα, άλλοτε των ΗΠΑ και άλλοτε των Ηνωμένων Εθνών, για μια ψήφο. Το ίδιο ισχυρίζονται για λογαριασμό τους, Γερμανοί, Ισπανοί και Γάλλοι. Δεν υπάρχει κανένα επίσημο στοιχείο, που να αποδεικνύει την ύπαρξη ψηφοφορίας για την επίσημη γλώσσα των ΗΠΑ, που ήταν αρχής εξ' αρχής η Αγγλική λόγω του ότι το τότε νεοσύστατο κράτος, βασίστηκε σχεδόν εξ' ολοκλήρου στα Αγγλοσαξονικά πρότυπα.

Ο αριθμός 666 στο γνωστό σε όλους μας σύστημα barcode και ο πραγματικός λόγος ύπαρξης του συστήματος τη στιγμή που έχει αποδειχτεί ότι αυτός ο αριθμός δεν υπάρχει στο συγκεκριμένο σύστημα. Οι παλαιότεροι θυμόμαστε τι είχε γίνει με αυτή την υπόθεση, που είχε οδηγήσει ακόμα και σε διαδηλώσεις. Πολλοί μάλιστα εκείνη την περίοδο, είχαν φτάσει σε ακραία σημεία, αναζητώντας το 666 σε συσκευασίες, σε χαρτονομίσματα, σε ρούχα κλπ.

Είμαστε ευκολόπιστοι;

Την επόμενη φορά που θα έρθουμε αντιμέτωποι με μια «περίεργη» ιστορία, καλό θα είναι να την εξετάσουμε προσεκτικά πριν προχωρήσουμε στην διάδοση της. Σήμερα διαθέτουμε όλα εκείνα τα μέσα που μας επιτρέπουν, όχι μόνο να έχουμε άμεση πρόσβαση στην πληροφόρηση, αλλά και στην αναζήτηση στοιχείων που θα μας βοηθήσουν να αντισταθμίσουμε και να συγκρίνουμε τις πληροφορίες.


Πηγές:
wikipedia, urbanlegends.gr
kafenedaki.wordpress.com
www.e-magazino.gr
www.men24.gr

Άρωμα βινυλίου

Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2011 10:29 μμ |

alt

Coleman Hawkins Encounters Ben Webster

Τά κομμάτια του δίσκου:

1) Blues For Yolande
2) It Never Entered My Mind
3) Rosita
4) You'd Be So Nice To Come Home To
5) Prisoner Of Love
6) Tangerine

7) Shine On Harvest Moon

Η ηχογράφηση έγινε στην ετικέτα της Verve
Έτος : 1959
Συμμετέχουν :
Coleman Hawkins - tenor saxophone
Ben Webster - tenor saxophone
Herb Ellis - guitar
Ray Brown - bass
Alvin Stoller - drums
Oscar Peterson - piano

Η παρουσίαση αυτού τού δίσκου, γίνεται με την προσδοκία, ν'ακουστεί από όσο γίνεται περισσότερους
φίλους της καλής μουσικής. Στό εξώφυλλο, φιγουράρουν τα γελαστά πρόσωπα τών δύο γιγάντων
τής Jazz με τα σαξόφωνά τους ανα χείρας.

Με τις πρώτες νότες, σού γίνεται κατανοητό, οτι πρέπει να κλείσεις τα μάτια και να συγκεντρωθείς σ'αυτό
πού αφορά μόνο την αίσθηση της ακοής.! Το ρυθμικό μέρος ξεκινάει καί καταλαβαίνεις οτι προετοιμάζει
την ''πάσα'' στον σολίστα. Το τενόρο σαξόφωνο του C.Hawkins, αρχίζει να παίζει, ξεδιπλώνοντας, την
απίθανη μελωδία τού ''Blues For Yolande''. Ο Ben Webster κρατάει ένα σεκόντο στο θέμα και σταματάει
περιμένοντας. Όταν τελειώνει ο αυτοσχεδιασμός του C.Hawkins, αμέσως ξεκινάει κι αυτός με τη σειρά του,
παίζοντας την ίδια μελωδία, πού όμως είναι αρκετά διαφορετική σε ύφος. Το εξεραιτικό αυτό blues,
τελειώνει με τα δύο σαξόφωνα να παίζουν μαζί.

Όταν καί η τελευταία νότα σβήνει, το μυαλό ανατρέχει στόν τίτλο του δίσκου. ''Coleman Hawkins 
Encounters Ben Webster.'' Δηλαδή ο ένας συναγωνίζεται τόν άλλον. Τότε αντιλαμβάνεσαι, οτι σε κάθε κομμάτι, θα πρέπει να ψηφίζεις την καλύτερη εκτέλεση από τα δύο σαξόφωνα.!

Τίς σκέψεις αυτές, τις σβήνουν οι πρώτες γλυκές νότες του Oscar Peterson, και μετά από έξι μέτρα
η Θεϊκή εισαγώγή του B.Webster στό ''It never entered my mind''.!!! Ο τίτλος με καλύπτει πλήρως,!
ποτέ δεν μού πέρασε απ'το μυαλό, οτι το αγαπημένο αυτό jazz standard μπορεί ν'ακουστεί έτσι.!!!!!
Ερωτισμός και παράπονο, γιά τη χαμένη αγάπη. Γλύκα καί δάκρυ, γιά τη θύμισή της.! Στό τελευταίο
φύσημα, δεν ακούγεται φθόγγος, μόνο ένα μακρόσυρτο φφφφφφφφ.! Ανασηκώνεσαι, λές κι εσύ ούφ.!
Έχω σκεφτεί, οτι ο C.Hawkins θα είχε εκνευριστεί, όσο άκουγε τί έπαιζε ο φίλος του. Δέν εξηγείται
διαφορετικά το τι ακολουθεί.!!! Αρχίζει η ίδια μελωδία και κάθε νότα, είναι μπακλαβάς σιροπιαστός,
μόνο που ο C.Hawkins τον βουτάει στο βάζο με το μέλι.!!!! Εδώ, κάθε τελείωμα φράσης έχει φφφφφφ.!!!
Έχω πολλούς προσωπικούς δίσκους του C.Hawkins, σε κανέναν δεν έχει παίξει έτσι.!
-It never entered my mind-!

Στο ''Rosita'' που ακολουθεί, ο Alvin Stoller δίνει το ρυθμό του bolero και μετά την πολύ όμορφη
εισαγωγή, αλλάζει το ρυθμό σε mid tempo, γιά να ανοίξουν οι μελωδικές νότες τών πνευστών.
Στήν επόμενη σύνθεση τού Cole Porter: ''You'd be so nice to come home to'' πάλι μπαίνει πρώτος
ο B.Webster και γι'άλλη μιά φορά πρέπει να επιλέξεις στο τέλος τόν καλύτερο μελωδό.
Η συνέχεια είναι ανάλογη, κάθε κομμάτι πού ακολουθεί, είναι κι ένας πίνακας, ζωγραφισμένος με το στόμα
Ακούγονται τά υπέροχα : ''Prisoner Of Love'', ''Tangerine'' και ''Shine On Harvest Moon'' πού 
βέβαια είναι στό ίδιο κλίμα. Μία ενότητα με jazz μπαλάντες παιγμένες από τούς γίγαντες τού είδους.

 

Υπάρχουν πολλοί δίσκοι, στούς οποίους οι καλλιτέχνες συναγωνίζονται στίς τεχνικές δεξιότητες.
Θυμηθείτε στο ''Made in Japan'' τον Gillan με τον Blackmore γιά παράδειγμα. Εδώ όμως ο συναγωνισμός
γίνεται στό συναίσθημα, γι'αυτό όλο το έργο, αποκτά ξεχωριστή αξία.

Δέν θα πρέπει να ξεχάσω ν'αναφερθώ στούς μουσικούς τού ρυθμικού σχήματος, οι οποίοι είναι η παλέτα,
πού πάνω της απλώνονται τα ηχοχρώματα των δύο σαξοφώνων. Η επιλογή τους δέν ήταν καθόλου τυχαία.
Ο Ray Brown την εποχή εκείνη, ήταν ο καλύτερος μπασίστας στήν πιάτσα καί βασικό μέλος της ορχήστρας
του Duke Ellington. Ο Oscar Peterson είχε το χάρισμα της γλυκήτητας, εκτός της εκπληκτικής του 
δεξιοτεχνίας και έτσι έδενε στο ύφος της μουσικής, που θα παιζόταν στο στούντιο. Ο Alvin Stoller στα ντράμς
είναι συγκρατημένος και αφήνει όλο το χώρο στούς σολίστες, πράγμα που λίγοι ντράμερ πετυχαίνουν. Όταν 
χρειάζεται όμως, όπως π.χ. στο : ''Rosita'' περνάει μπροστά καί διαμορφώνει το θέμα, βάζοντας τη δική του
σφραγίδα. Στήν κιθάρα (Herb Ellis), δέν έχει δοθεί κάποιο ιδιέταιρο σόλο, κρίνεται όμως απαραίτητη η παρουσία της
στο ηχητικό σύνολο κι έτσι η ενορχήστρωση ακούγεται πλήρης. - Δεν υπάρχουν στοιχεία γι'αυτήν. - Όλα
τα κομμάτια είναι στο ίδιο κλίμα κι έτσι ο δίσκος ακούγεται σαν ''concept'' έργο. Με λίγα λόγια, μια σουίτα
jazz σε 7 μέρη.!

Άν κάποιος με ρωτούσε, ποιοί είναι για σένα οι 5 καλύτεροι δίσκοι jazz; θα τού έλεγα:

1) Coleman Hawkins Encounters Ben Webster
2) John Coltrain & Johnny Hartman
3) Miles Davis - Kind Of Blue
4) Kenny Burrell - Midnight Blue
5) Charlie Rouse - Bossa Nova Bacchanal

Μεταξύ εκατοντάδων αναπληρωματικών.!!!



Πηγή: http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=News&file=article&sid=2370#ixzz1GELazFAo


O 3ος Παγκόσμιος Πόλεμος θα ξεκινήσει το 2011

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2011 11:40 μμ |

alt

Τι έγραψε η ρώσικη εφημερίδα «Πράβντα» για τον 3ο Παγκόσμιο Πόλεμο που θα ξεκινήσει το 2011
Χρονιά-σταθμός στην παγκόσμια ιστορία προβλέπει πως θα είναι το 2011 για την ανθρωπότητα η ρωσική εφημερίδα «Πράβδα», σε άρθρο του Stanislav Mishin που δημοσιεύθηκε στις 6-1-2011, χρονιά με μεγάλες οικονομικές καταρρεύσεις, γεωπολιτικές ανατροπές και αιματηρούς πολέμους, με επίκεντρο την ισλαμική Τουρκία του Ερντογάν!
Το άρθρο, δε δημοσιεύτηκε τυχαία, αλλά προετοιμάζει τη ρωσική κοινή γνώμη για μέρες πολέμου και θριάμβου, για μέρες της «Αικατερίνης της Μεγάλης» και του «Μεγάλου Πέτρου», μια και η «άρκτος» έχει ζωντανέψει για τα καλά και δεν ανέχεται πια τα «χάρτινα» παιχνίδια των Αμερικάνων και των «Σακαασβίλιδων», ούτε τις συνεχείς τρομοκρατικές ενέργειες που μυρίζουν «Άγκυρα», διεθνές πλέον κέντρο προστασίας του Ισλαμισμού και τροφοδότη των Τσετσένων, Κοσσοβάρων, Αλβανών, Βοσνίων, και άλλων ισλαμιστών! 
Πρόκειται για τη μεγάλη αναμέτρηση του - Ορθοδόξου κυρίως - Χριστιανισμού με το Ισλάμ, πριν χαθεί με τη συστηματική προώθηση ισλαμιστών «μεταναστών», κάθε δυνατότητα ανάσχεσης ενός μαθηματικά προδιαγεγραμμένου θανάτου, καθώς τα σχέδια του Πανισλαμισμού και έθεσαν σε συναγερμό τις ξένες Πρεσβείες και κινητοποίησαν ξαφνικά την Κυβέρνηση να περιφράξει μία από τις «τρύπες» του Έβρου, έκαναν επιτακτική την ανάγκη Ελλαδο-Ισραηλινο-Κυπρο-Ρωσικής πολιτικής, οικονομικής και στρατιωτικής συνεργασίας, μπροστά στο Παγκόσμιο Ισλαμικό Κράτος που ετοιμάζει η Τουρκία των Ερντογάν-Νταβούτογλου! 
Αρκεί να σκεφθεί κανείς πως η αθρόα μετακίνηση μουσουλμάνων «λαθρομεταναστών» που έφτασαν ήδη στην Ελλάδα το 1.000.000, είναι παρωνυχίδα μπροστά στο «τσουνάμι» μετακίνησης 200.000.000 Μουσουλμάνων που σχεδιάζεται προς Ισραήλ, Ρωσία, Ελλάδα και άλλες Βαλκανικές χώρες, μέσα στα επόμενα χρόνια, κάτω από τη μπαγκέτα του Αχμέτ Νταβούτογλου!
Η μεγάλη αυτή μετακίνηση, που έχει ήδη αρχίσει και η Ελλάδα αισθάνεται πλέον βαριά την αφόρητη πίεσή της, ονομάζεται ωμά «Μουσουλμανικός Εποικισμός»! 


ΑΦΑΙΡΕΣΑΝ ΕΙΔΙΚΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ


Εντύπωση προκαλεί πάντως πως στην Πράβδα, δεν εμφανίζεται ολόκληρο άρθρο, που ετοιμάστηκε από τον συντάκτη του στις 31 Δεκεμβρίου 2010 και δημοσιεύτηκε στις 6-1-2011 στην εφημερίδα! 
Όλως περιέργως λείπει ένα πολύ εντυπωσιακό κομμάτι, το οποίο αποκαλύπτουμε και παραθέτουμε πιο κάτω και εμπεριέχει προβλέψεις για σοβαρότατες εξελίξεις στα εσωτερικά της Ελλάδας, στα πλαίσια του Μνημονίου, με ανάμιξη της ίδιας της Ρωσίας! Ίσως γι΄ αυτό κρύφτηκε!
Τι γράφει όμως με λίγα λόγια στα κυριότερα σημεία η Ρωσική Εφημερίδα* για το 2011, που προκαλούν ήδη παγκόσμιο σεισμό;  


ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΗΠΑ - ΣΥΝΤΟΜΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΜΕ ΙΡΑΝ - ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΑΠΟ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ - ΜΕΞΙΚΑΝΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ - ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΤΕΞΑΣ 


Το άρθρο διαβλέπει οικονομική εξασθένιση των ΗΠΑ λόγω της κατάρρευσης (κραχ) της Αμερικανικής Δημοτικής Αγοράς Ομολόγων (μόνο η πολιτεία της Καλιφόρνια έχει έλλειμμα όσο ακριβώς και η Ελλάδα!), μεγάλες αναταραχές και Εμφύλιο Πόλεμο στο Μεξικό, που θα επεκταθεί στις παραμεθόριες αμερικανικές περιοχές και στο Τέξας (το οποίο για να προστατευθεί από το κύμα προσφύγων και εγκληματικότητας) θα κινηθεί για να κλείσει τα σύνορά του, τη στιγμή που η Ομοσπονδιακή Αμερικανική Κυβέρνηση θα του το απαγορεύσει, ενώ θα προσπαθήσει στη συνέχεια να ελέγξει τη βιομηχανία του, με πρόφαση την ποιότητα του αέρα, ώστε να βυθίσει την οικονομία του, οδηγώντας την Πολιτεία να ανακηρύξει τελικά την Ανεξαρτησία της!
Θα χυθεί τότε αίμα και το Τέξας θα πολεμήσει, ειδικά όταν αρχίσουν οι συλλήψεις! Η μόνη ελπίδα της Δημοκρατίας του Τέξας θα είναι να δει ακριβώς πόση δυσαρέσκεια υπάρχει και στους υπόλοιπους της συνομοσπονδίας, αναφέρει η Πράβδα.
Η οικονομική κατάρρευση των ΗΠΑ, παράλληλα με μια σύντομη σύγκρουση με το Ιράν (με σκοπό να εκφοβίσει και να κρατήσει σε αναγκαστική ενότητα τους εξοργισμένους οικονομικά Αμερικανούς πολίτες) θα τις υποχρεώσει σε αναγκαστική και βιαστική απεμπλοκή και από το Αφγανιστάν, εγκαταλείποντας ή καταστρέφοντας πλήθος πανάκριβου εξοπλισμού, αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων!
Επίσης η ενοποίηση της Κορέας, θα υποχρεώσει σε άλλη μια αποχώρηση τους Αμερικανούς, κάνοντας και τους Ιάπωνες να ξεχυθούν στους δρόμους για να βεβαιωθούν ότι το ίδιο θα συμβεί και εκεί (καθώς οι ΗΠΑ διατηρούν Βάσεις και 47.000 Πεζοναύτες στην Ιαπωνία)!
Αυτά θα είναι τα πρώτα μεγάλα βήματα πτώσης για την αυτοκρατορία θανάτου, αλλά δεν θα είναι τα τελευταία. Καθώς (ταυτόχρονα) θα είναι απασχολημένη με την προσπάθεια να κρατήσει τον μεξικάνικο εμφύλιο πόλεμο από την πλήρη έκρηξή του στους δρόμους του Φοίνιξ και του Σαν Ντιέγκο, το Τέξας από το να γίνει ανεξάρτητο και το Νότο από την ανταρσία! 


ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΣΙΙΤΩΝ ΑΠΟ ΣΑΟΥΔΙΚΗ ΑΡΑΒΙΑ 


Η Σαουδική Αραβία (Σουνίτες Μουσουλμάνοι), αρχικά θα προχωρήσει μαζί με τις ΗΠΑ εναντίον του Ιράν (Σιίτες Μουσουλμάνοι), αλλά μετά θα αποχωρήσει, ενώ στο εσωτερικό θα αντιμετωπίσει Εξέγερση των (φιλοϊρανών) Σιιτών Μουσουλμάνων, την οποία θα αντιμετωπίσει με Γενοκτονία, όπως γράφει η εφημερίδα!
(Σουνίτες - «παραδοσιακοί», εκ των μη συγγενών Χαλιφών διαδόχων του Μωάμεθ - είναι το μεγαλύτερο μέρος των Μουσουλμάνων, ενώ οι Σιίτες - «διαδοχικοί», εκ του γαμπρού του Μωάμεθ, του Αλί, τον οποίο σκότωσε κάποιος Χαλίφης - εντοπίζονται κυρίως σε Ιράκ και Ιράν ...; Θεωρούνται αντίπαλες μερίδες και υπάρχει μεγάλη έχθρα μεταξύ τους. Έτσι εξηγείται ότι η Σαουδική Αραβία θα συμπράξει με τις ΗΠΑ εναντίον των Σιιτών του Ιράν, πράγμα για το οποίο θα αντιμετωπίσει εξέγερση των δικών της Σιιτών ...;) 


ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΑΓΓΛΙΑΣ-Η ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ ΑΝΑΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΑ ΦΩΚΛΑΝΤ 


Η οικονομική και πολιτική εξασθένιση επίσης της Αγγλίας θα είναι τέτοια, με πολύ σοβαρές ταραχές και πτώση τελικά της Κυβέρνησης, ώστε οι Αργεντινοί (αναβαπτισμένοι από το σοκ του ΔΝΤ) θα ορμήσουν και θα ανακαταλάβουν τα περίφημα νησιά Φώκλαντ, γύρω από τα οποία υπάρχουν πολύ μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου!


ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ 


Μέσα σε αυτό το κλίμα της εξασθένισης των παραπάνω χωρών πρωταγωνιστών αλλά και την Κίνας, αναδύονται η Βραζιλία και η Αργεντινή, που πλήρως αποστασιοποιημένες έτσι κι αλλιώς από τις ΗΠΑ, θα σπεύσουν να αναγνωρίσουν επισήμως Παλαιστινιακό Κράτος (οπλίζοντας τη βόμβα)!


ΠΟΛΕΜΟΣ ΧΕΖΜΠΟΛΑΧ-ΙΣΡΑΗΛ 


Οι αναγνωρίσεις θα δημιουργήσουν κλίμα τελικής αναμέτρησης, με τη Χεζμπολάχ να ξεκινά πόλεμο κατά του Ισραήλ, με την υποστήριξη Ιράν, Συρίας και κυρίως της Τουρκίας που θα την χρηματοδοτήσει, με αποτέλεσμα ισραηλινοί πύραυλοι να χτυπήσουν μαζικά το Λίβανο, με πολλά θύματα και ιδίως αμάχους! Ταυτόχρονα θα υπάρξει μεγάλη πίεση στους Παλαιστινίους και τη Γάζα!


ΤΟΥΡΚΟ-ΙΣΡΑΗΛΙΝΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ 


Θα γίνει τότε μεγάλη κλιμάκωση, καθώς θα εμπλακεί άμεσα πια και φανερά η Τουρκία του Ερντογάν (με την ισλαμική πολιτική της, που ήδη έχει «μπερδευτεί» στην υπόθεση της Γάζας, με απολογισμό εννέα Τούρκους νεκρούς από ισραηλινά πυρά, αλλά και αρκετούς τραυματίες)
Η εμπλοκή, γράφει το άρθρο, θα αρχίσει από τη θάλασσα και τον αέρα και θα συνεχιστεί με προέλαση χερσαίων Τουρκικών Δυνάμεων στο Λίβανο, οι οποίες ταυτόχρονα θα εκδιώξουν τους Χριστιανούς του Λιβάνου, πράγμα που θα εκληφθεί σαν προσπάθεια ανασύστασης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας 
Το Ισραήλ θα πάθει μεγάλες καταστροφές στις παραμεθόριες περιοχές, ενώ μεγάλες θα είναι οι απώλειες στο Νότιο Λίβανο και τα Παλαιστινιακά Εδάφη!


ΚΟΥΡΔΙΚΟ ΑΝΤΑΡΤΙΚΟ (ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ) 


Τότε θα βρουν την ευκαιρία οι Κούρδοι να προχωρήσουν σε σωρεία επιθέσεων στην ανατολική και κεντρική Τουρκία (γεγονός που ισοδυναμεί όπως είναι λογικό με δυσβάστακτο Εσωτερικό Πόλεμο)! 


Η ΚΥΠΡΟΣ ΑΝΤΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ ΣΤΑ ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΑ 


Ταυτόχρονα οι Έλληνες της Κύπρου θα βρουν την ευκαιρία να στραφούν εναντίον των Τούρκων κατακτητών του Αττίλα στο βορρά, ενώ η Τουρκία θα απαντήσει με σφοδρότατο βομβαρδισμό κατά των αμάχων! 

Η ΜΥΣΤΙΚΗ ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ ΠΟΥ ΕΚΡΥΨΕ Η ΠΡΑΒΔΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
ΚΑΤΑΡΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ
ΑΝΑΛΗΨΗ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗΣ ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΥΤΙΚΟΥΣ 


Το αρχικό άρθρο, στο μυστικό σημείο τώρα που δεν δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Πράβδα, τόνιζε πως το 2011 θα είναι για την Ελλάδα ένα έτος κατάρρευσης, πολέμου, αναταραχών, αλλά και αναγέννησης!
Η οικονομική υποδούλωση, που επιβάλλεται από την ΕΕ, αλλά και οι ισλαμιστές «έποικοι» (λαθρομετανάστες) θα προκαλέσουν μεγαλύτερες και χειρότερες αντιπαραθέσεις, με την Κυβέρνηση να γίνεται όλο και πιο αδύναμη και ανίκανη! Ακόμη, ο πόλεμος του Ισραήλ με Χεζμπολάχ-Τουρκία, που θα μεταφερθεί στην Κύπρο θα δώσει στην Ελλάδα την ευκαιρία να αποκαταστήσει έστω και προσωρινά την ενότητά της. Από τους Έλληνες Στρατιωτικούς θα αναδειχθεί μια ενωτική και ικανή ηγεσία, μέσα σε μια θάλασσα αναρχίας και μάταιης ανοησίας!
Το γεγονός ότι Τούρκοι Μουσουλμάνοι, καθώς και μη-Τούρκοι Μουσουλμάνοι (εν. λαθρομετανάστες) θα αναμιχθούν δρώντας εναντίον της Ελλάδος, θα δώσει στη χώρα κάθε λόγο για να απαλλαγεί από αυτές τις εθνικές απειλές! Με την κατάρρευση της τουρκικής πολεμικής προσπάθειας (θα δούμε παρακάτω τι θα συμβεί στην Τουρκία), το Ελληνικό Γενικό Επιτελείο, υποστηριζόμενο από την Εκκλησία και με οικονομικές εγγυήσεις από τη Ρωσία, θα καταλάβει την εξουσία!
Η Ευρώπη θα εξοργιστεί και θα επιχειρήσει με μια γρήγορη κίνηση να ρίξει το Ελληνικό Γενικό Επιτελείο, μέσα από μια «έγχρωμη επανάσταση», με επικεφαλής τους αναρχικούς και τους Μουσουλμάνους! 
Όταν αυτή η προσπάθεια αποτύχει θεαματικά, η Ελλάδα θα κηρυχτεί εκτός Ευρωζώνης και θα έχει τεταμένες σχέσεις στο εσωτερικό της ΕΕ, στην καλύτερη περίπτωση!
Η Ελλάδα θα διευρύνει περαιτέρω τον στρατό της και θα εργαστεί από κοινού με τη Ρωσία, αποτελώντας έτσι και μια χερσαία γέφυρα της με τη Σερβία, η οποία θα συσφίξει τη συμμαχία της με τη Ρωσία.


ΘΕΑΜΑΤΙΚΗ ΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΤΗΣ ΡΩΣΙΑΣ 


Η Ρωσία, γράφει πάντα το ρωσικό άρθρο, λόγω της Τουρκικής εμπλοκής, καθώς και των Ελλήνων και των Κούρδων, θα βγει ως ο κύριος σύμμαχος του Ισραήλ, εναντίον των Τούρκων αρχικά και στη συνέχεια κατά των υπολοίπων Ισλαμιστών!
Έτσι βέβαια η Ρωσία θα χάσει τη μεγάλη επιρροή της στους Άραβες ισλαμιστές, αλλά θα κερδίσει πάρα πολύ σε Ορθοδόξους Χριστιανούς και άλλες χριστιανικές ομάδες, καθώς και τους Εβραίους! 


ΡΩΣΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΥΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ 


Η Ρωσία λοιπόν το 2011 θα συμμετέχει σε μια αρχικά πολιτική και στη συνέχεια σε μια σύντομη στρατιωτική αντιπαράθεση στη Μαύρη Θάλασσα με τους Τούρκους!
Αν και η Τουρκία είναι χώρα-σύμμαχος του ΝΑΤΟ, το ΝΑΤΟ δεν θα κάνει βήμα, αφού δύο άλλες χώρες-σύμμαχοι του ΝΑΤΟ (Ελλάδα και Βουλγαρία) θα συμμετέχουν !
(Εδώ φαίνεται ξεκάθαρα ότι η Ρωσία θα περιμένει την εμπλοκή της Ελλάδας - Βουλγαρίας με την Τουρκία για να παρέμβει, ώστε να είναι εξασφαλισμένη η μη Νατοϊκή παρέμβαση, αφού σύμφωνα με άρθρο της «συμμαχίας» αν μια νατοϊκή χώρα δεχθεί επίθεση από τρίτη χώρα, τότε όλο το ΝΑΤΟ δέχεται επίθεση και οφείλει να τη συνδράμει. Εάν όμως εμπλέκεται Νατοϊκή με Νατοϊκή χώρα, το ΝΑΤΟ μόνο συμβουλές μπορεί να δίνει. Αυτό είναι το κομβικό σημείο της Ρωσικής Εμπλοκής κατά της Τουρκίας ...; Αλλά και από την άλλη, στο κάτω θέρετρο του Πολέμου, εάν η Ρωσία προστρέξει σε βοήθεια του Ισραήλ, ποιο ΝΑΤΟ θα κινηθεί, όταν ΝΑΤΟ σημαίνει ΗΠΑ και ΗΠΑ σημαίνει Ισραήλ;
Σημειώνουμε πως στο μικρό Ισραήλ ζουν χιλιάδες Εβραίοι που μετοίκησαν από τη Ρωσία και αποτελούν πλέον γέφυρα μεταξύ των δύο χωρών, αλλά και αυθεντικοί Ρώσοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί των Αγίων Τόπων. Και για τις δύο πληθυσμιακές ομάδες, έχει δικαίωμα ενδιαφέροντος και «προστασίας» η Ρωσία από κάθε τρίτη (ισλαμική) απειλή ...; Αυτό «μεταφράζεται» σε «δικαίωμα στρατιωτικής αρωγής ή επέμβασης» ...;)
Η ρωσική εμπλοκή θα γίνει κυρίως με τη μορφή Πολεμικού Ναυτικού και Αεροπορικών Δυνάμεων, αλλά και επιδρομές Πεζοναυτών στις τουρκικές παράκτιες περιοχές, προαναγγέλλει ρητά το ρωσικό άρθρο! Το αποτέλεσμα θα είναι μια ισχυρότερη ρωσική παρουσία στα Βαλκάνια, ιδιαίτερα με την Ελλάδα και τη Σερβία σταθερά στη ρωσική σφαίρα και τη Βουλγαρία να ολισθαίνει προς την ίδια κατεύθυνση, καταλήγει.


5 + 2 ΠΟΛΕΜΙΚΑ ΜΕΤΩΠΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ 


(Εκ των παραπάνω, συνάγεται ότι η Τουρκία θα αντιμετωπίσει πέντε εξωτερικούς πολέμους, έναν ανταρτοπόλεμο αντίστασης και έναν εσωτερικό ανταρτοπόλεμο ταυτόχρονα, από Ισραήλ, Ρωσία, Κύπρο, Ελλάδα, Βουλγαρία, Χριστιανούς του Λιβάνου και Κούρδους. Η Ρωσία λοιπόν θα έχει εμπλακεί υπέρ του Ισραήλ και κατά των Τούρκων σε τρίτη χώρα, στο Λίβανο, στο Νότιο Μέτωπο, γεγονός που θα ωθήσει την Κύπρο σε άμεση επίθεση κατά των Τούρκων κατακτητών του βορείου τμήματος της Νήσου, κατάσταση που με τη σειρά της θα φέρει εμπλοκή της Ελλάδας, αλλά και της Βουλγαρίας κατά της Τουρκίας, ωθώντας πλέον τη Ρωσία να χτυπήσει κατευθείαν την ίδια την Τουρκία από το Βόρειο Μέτωπο, από τη Μαύρη Θάλασσα, ενώ και οι Κούρδοι θα χτυπούν εσωτερικά) 


ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΟΥΡΚΙΑΣ - ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΕΡΝΤΟΓΑΝ - ΝΤΑΒΟΥΤΟΓΛΟΥ
ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ Β. ΚΥΠΡΟΥ - ΙΜΒΡΟΥ - ΤΕΝΕΔΟΥ 


Και παρακάτω συνεχίζει το άρθρο για τα εσωτερικά της Τουρκίας:
Η Τουρκία, που η οικονομία της βρίσκεται ήδη στο βούρκο, θα πρέπει να αντιμετωπίσει πέντε Πολέμους ταυτόχρονα και θα καταρρεύσει άμεσα!
Οι Στρατιωτικοί θα συλλάβουν και θα εκτελέσουν γρήγορα τους περισσότερους από το κυβερνών κόμμα και το Υπουργικό Συμβούλιο, ενώ θα ολοκληρώσουν τους όρους της Ειρήνης και της απόσυρσης στρατευμάτων με τους Ισραηλινούς, Έλληνες, Βουλγάρους, (τους Χριστιανούς) του Λιβάνου και τους Ρώσους! Θα δοθεί έτσι μια πολύ καλή ευκαιρία στους Κυπρίους να αποκτήσουν το έδαφος της βορείου Κύπρου (κατεχόμενα)!
Το Κουρδικό Ζήτημα θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να τακτοποιηθεί και θα «αλέθει» τους Τούρκους για την επόμενη δεκαετία!
Η Ελλάδα θα κερδίσει επίσης μερικά νησιά-κλειδιά στα σύνορα (εν. Ίμβρο, Τένεδο)!
Τέλος, οι Έλληνες Μουσουλμάνοι που θα έχουν απελαθεί (από την Ελλάδα) θα δημιουργήσουν νέες πονοκεφάλους για τους Τούρκους στρατιωτικούς!


ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΣΕΡΒΙΑ - ΑΝΑΚΑΤΑΛΗΨΗ ΚΟΣΣΟΒΟΥ 


Η Σερβία θα βρεθεί πρώτα σε λαϊκή Επανάσταση! Το Ριζοσπαστικό Κόμμα, καθώς και άλλα στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων των φιλοβασιλικών, θα καταλάβουν την εξουσία και τη Σερβία θα αρχίσει να στρέφεται προς τη Ρωσία! Αυτό δεν θα γίνει απόλυτα, παρά μόνο μετά το ελληνικό πραξικόπημα, την ανάληψη της εξουσίας από το Ελληνικό Γενικό Επιτελείο και την ενδυνάμωση της δικής τους συμμαχίας με τη Ρωσία.
Δημιουργείται έτσι μια πολύ καλή ευκαιρία, με εξασθενημένες τελείως τις ΗΠΑ και τη Βρετανία και το ΝΑΤΟ απρόθυμο να αιμορραγεί για Μουσουλμάνους, ιδιαίτερα από πλευράς Γάλλων και Γερμανών, η Σερβία να επανακτήσει το Κοσσυφοπέδιο, αποβάλλοντας τους Αλβανούς (Ισλαμιστές) κατακτητές! 


ΠΟΛΕΜΟΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΑΣ- ΤΟΥΡΚΙΑΣ
ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΒΟΡΕΙΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΘΡΑΚΗΣ ΣΤΗ ΣΟΦΙΑ
(Σαράντα Εκκλησιές) 


Οι βουλγαρικές ελίτ, αν και προσανατολισμένες σε ΗΠΑ και ΕΕ, πρόκειται να συρθούν με λαϊκή συναίνεση, σε έναν πόλεμο με την Τουρκία! Αν και αυτό από μόνο του δεν θα είναι συγκλονιστικό, η συνέχεια θα τους αναγκάσει να φύγουν μακριά από το ΝΑΤΟ και τις υπό εξαφάνιση ΗΠΑ, προς την ανακάμπτουσα περιφερειακή δύναμη της Ρωσίας και κατόπιν επίσης στη Γερμανία, ως αντίβαρο και περαιτέρω σύμμαχο της Ρωσίας.
Αν και οι βουλγαρικές μάχες δεν θα είναι μαζικές, σε αυτόν τον πόλεμο θα αποκτήσουν ορισμένα τμήματα της τουρκικής Θράκης, ως τουρκική παραχώρηση για τον τερματισμό της συμμετοχής της Βουλγαρίας (στον πόλεμο). Το Kirklareli (Σαράντα Εκκλησιές) και η γύρω περιοχή, θα περάσει στα βουλγαρικά χέρια!


ΓΕΡΜΑΝΙΑ 


Η Γερμανία θα συσφίξει τις σχέσεις τις με την Ρωσία, θα παραμείνει οικονομικά σταθερή, ενώ κατά τον αρθρογράφο θα συμβεί μία τουλάχιστον τρομοκρατική ενέργεια εκεί, με σοβαρές επιπτώσεις στους Μουσουλμάνους!


ΕΝΟΠΟΙΗΣΗ ΚΟΡΕΑΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΑΤΟΜΙΚΗ ΒΟΜΒΑ 


Όσον αφορά τις Κορέες, η Νότια Κορέα θα επιτύχει την ενοποίηση, μετά από σφοδρή πολεμική σύγκρουση με την Βόρεια Κορέα, που απομονωμένη στρατιωτικά, οικονομικά και πολιτικά θα καμφθεί, αφού επιχειρήσει να ρίξει ατομική βόμβα στη Σεούλ, προκαλώντας διεθνή κατακραυγή!


ΙΤΑΛΙΑ - ΚΡΙΣΗ ΜΕ ΤΗ ΛΙΒΥΗ 


Η απέλαση των Αφρικανών, θα φέρει την Ιταλία πρώτα σε διπλωματική και στη συνέχεια, ενδεχομένως σε στρατιωτική αντιπαράθεση με τη Λιβύη!
Προβλέπεται επίσης αποδυνάμωση του Μπερλουσκόνι και τελικά αντικατάστασή του.


ΣΟΥΗΔΙΑ - «ΕΜΦΥΛΙΟΣ» - ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ 


Μεγάλες ταραχές διαβλέπει το άρθρο της Πράβδα στη Σουηδία, με ένα σχεδόν «εμφύλιο» πόλεμο να κηρύσσεται ανάμεσα σε Σουηδούς και ισλαμιστές μετανάστες, καθώς και τρομοκρατικές ενέργειες.


ΙΣΠΑΝΙΑ
Η οικονομία της Ισπανίας θα συνεχίσει να καταρρέει, με αποτέλεσμα μια ισχυρή στροφή προς τα δεξιά και μια αυξανόμενη προσπάθεια για την έξοδο από τη ζώνη του ευρώ.


ΚΟΥΒΑ - ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΡΑΟΥΛ ΚΑΣΤΡΟ - ΑΝΑΚΑΜΨΗ 


Ο Κάστρο τελικά θα ανακαλύψει ότι υπάρχει Θεός και δεν έχει καλό παιδί (τον Κάστρο). Ο Ραούλ θα παραιτηθεί. Μια δημοφιλής εθνικιστική, αλλά ακόμα σοσιαλιστική Κυβέρνηση θα αναλάβει, με ειρηνική μετάβαση της εξουσίας.
Η οικονομία της Κούβας θα αρχίσει να ανακάμπτει, αλλά δεν θα είναι η αμερικανική παιδική χαρά μαφιών που ήταν.
Ωστόσο, οι Κουβανοί στη Νότια Φλόριντα πρόκειται να ξεκινήσουν να ανεμίζουν τη σημαία της Κούβας και να απαιτήσουν αυτονομία για την Κούβα Del Norte, πραγματικά γρήγορα. 


ΙΑΠΩΝΙΑ - ΣΕ ΔΙΑΡΚΗ ΕΝΤΑΣΗ ΜΕ ΤΗ ΡΩΣΙΑ 


Η Ιαπωνία θα κάνει ό, τι έχει κάνει κατά το μεγαλύτερο μέρος τα τελευταία 20 χρόνια: θα παλεύει μέσα, προσπαθώντας να κρατήσει την ατελείωτη ύφεσή της από το να επιδεινωθεί.
Οι σοσιαλιστές στην εξουσία, θα φέρουν περαιτέρω μπέρδεμα στην εξωτερική πολιτική της Ιαπωνίας, που θα κρατήσει την ένταση με τη Ρωσία υψηλή, αντί να εργάζεται για τα αμοιβαία οικονομικά οφέλη. 


ΚΙΝΑ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΤΣΟΥΝΑΜΙ -
ΣΚΛΗΡΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΩΝ 


Με 64 εκατομμύρια πολυτελή διαμερίσματα άδεια, ολόκληρες πόλεις χτισμένες χωρίς λόγο, άνευ αξίας αφθονία επενδύσεων και μια βιομηχανία που είναι κτισμένη για να μην κάνει κέρδη ή να μην επαρκεί για την κάλυψη καν των δαπανών της, αλλά για να κρατήσει τους αγρότες απασχολημένους και έξω από τους δρόμους, ένα οικονομικό τσουνάμι της, θα κάνει ακόμη και τις παράλογες δουλειές που τρέχουν σε Αμερική και Ηνωμένου Βασίλειο να μοιάζουν λογικές.
Μέχρι το τέλος του έτους αναμένεται η Κίνα να πατάξει και να σταματήσει τους αγρότες που διαμαρτύρονται! 


ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ - ΥΦΕΣΗ - ΜΕΓΑΛΕΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ 


Αυστραλία πρόκειται να υποστεί οικονομικές υφέσεις, με επίκεντρο τις εξαγωγές, καθώς η οικονομία της Κίνας καταρρέει μέσα στις καταιγίδες που χτυπούν το γουάν.
Η Αυστραλία θα υποφέρει επίσης τουλάχιστον μία, ίσως δύο, μεγάλης κλίμακας τρομοκρατικές επιθέσεις! 


ΙΝΔΙΑ - ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΕΝΤΑΣΕΙΣ - ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ 


Στην Ινδία οι εσωτερικές εντάσεις ανάμεσα σε Μαοϊστές και Ισλαμιστές θα παραμείνουν περίπου οι ίδιες, με κάποιες τρομοκρατικές ενέργειες.
Το Κασμίρ θα συνεχίσει να βράζει, αλλά δεν θα βράσει.
Η Ινδία θα συνεχίσει να αυξάνει τις οικονομικές σχέσεις της με τη Ρωσία και να ενισχύει τις στρατιωτικές της, για τους επερχόμενους πολέμους με την Κίνα.


ΠΑΚΙΣΤΑΝ - ΠΑΡΑΛΥΣΗ ΑΠΟ ΕΜΦΥΛΙΟ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ 


Το Πακιστάν θα είναι παγιδευμένο στο δικό του, μεσαίου βαθμού εμφύλιο πόλεμο και τις φυσικές καταστροφές και θα είναι (επομένως) απασχολημένο για να υποστηρίξει οτιδήποτε εναντίον της Ινδίας.


ΝΟΤΙΑ ΑΦΡΙΚΗ - ΠΟΛΕΜΟΣ - ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ - ΔΙΩΓΜΟΣ ΛΕΥΚΩΝ 


προκαλέσουν μεγάλη ένταση. Θα πρόκειται για αγώνα πολέμου και Γενοκτονίας!
Αυτό θα είναι το τελευταίο έτος, που οι «φωτισμένοι» Νέγροι της Νότιας Αφρικής και η απέχθειά τους για τους δυτικούς (δυνάστες), έχουν αποφασίσει να ξεφορτωθούν την "κακή" λευκή παρουσία άπαξ και δια παντός!
Αυτή είναι η χρονιά που οι Νοτιοαφρικανοί βλέπουν την τελευταία τους λάμψη και ελπίδα, τρέχοντας να σώσουν τη ζωή τους ή να πεθάνουν στην καταπολέμηση αυτών των αγρίων.
Στην ουσία, όλα όσα έκαναν τη Ν. Αφρική διαφορετική και ευημερούσα, τελικά θα εγκαταλειφθούν και (η χώρα) θα καταστεί πλήρως ουρητήριο, που είναι η συντριπτική πλειοψηφία της Αφρικής ...; (κατά το άρθρο)


ΝΙΓΗΡΙΑ- ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ-ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΩΝ 


Μια άλλη περίπτωση (χώρας) με κατεύθυνση προς την οικονομική τήξη και τον εμφύλιο πόλεμο. Αυτή η σύγκρουση θα καθορίσει ποιος στέκεται από πάνω: Χριστιανός ή Μουσουλμάνος. Και με λίγη τύχη θα επιλέξουμε να βοηθήσουμε τους Χριστιανούς, (σημειώνει ο αρθρογράφος, εκφράζοντας το παράπονό του, για το παρόμοιο ζήτημα του Σουδάν, όπου μέχρι πρότινος στηριζόταν ενάντια σε κάθε λογική ο βορράς των Μουσουλμάνων από το Κρεμλίνο). 


ΣΟΥΔΑΝ 


Με την ελπίδα φέτος ότι θα δούμε επιτέλους τη μοιρασιά αυτού του Φρανκενστάιν, σε έναν ανεξάρτητο Χριστιανικό Νότο και έναν φτωχό, σε πόρους, έρημο Ισλαμικό Αραβικό Βορρά, γράφει σχετικά με τη χώρα αυτή η Πράβδα. (Ήδη ολοκληρώθηκε το Δημοψήφισμα του Νότου, που επέλεξε δημιουργία ανεξάρτητου Χριστιανικού Κράτους στο Νότιο Σουδάν). 


ΣΟΜΑΛΙΑ-ΙΣΛΑΜΙΣΜΟΣ-ΠΕΙΡΑΤΕΙΑ-ΕΙΣΒΟΛΗ ΑΙΘΙΟΠΙΑΣ 


Η Ισλαμική Πολιτοφυλακή άλλη μια φορά θα κυβερνήσει τη Σομαλία και η πειρατεία θα συνεχίσει να αυξάνεται. Θέτοντας έτσι σε ετοιμότητα τις ρωσικές και τις άλλες εθνικές ναυτικές δυνάμεις για να αρχίσουν επίθεση στα παράκτια (σομαλικά) λιμάνια, αρχικά για την «καταδίωξη» των πειρατών και στη συνέχεια απλά ως ένα μέτρο, για να κρατηθούν αυτά τα καθάρματα υπό έλεγχο.
Η Αιθιοπία θα είναι και πάλι αναγκασμένη να εισβάλει (όπως το 2007 υπό την πολιτικοστρατιωτική κάλυψη των ΗΠΑ) και η Κένυα επίσης θα αναγκαστεί να αναμιχθεί. Αυτά (τα γεγονότα) θα είναι αιματηρά και άσχημα η πλειοψηφία της ανθρωπότητας θα αντιμετωπίσει μια οικονομική καταστροφή, με ολοκληρωτική κατάρρευση των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου και οικονομική ύφεση της Κίνας! 
Μικρότερα έθνη που εξαρτώνται από αυτές τις τρεις χώρες, όπως η Βενεζουέλα, η Βραζιλία, η Αυστραλία και άλλα, θα βλέπουν τους εαυτούς τους να οδηγούνται ως την άκρη του γκρεμού, αν και τελικά δεν θα πέσουν σε αυτόν.
Άλλα πάλι έθνη, όπως η Νιγηρία, η Σομαλία, το Σουδάν, η Νότια Αφρική και το Μεξικό θα αντιμετωπίσουν τον τελικό Αρμαγεδδώνα τους, γινόμενα έθνη μόνο κατ 'όνομα (όπως είναι ήδη ακριβώς η Σομαλία). 


Η ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ 


Τέλος το 2011, θα είναι (όπως είδαμε) το έτος μιας σειράς πολέμων:
Αργεντινή εναντίον Ηνωμένου Βασιλείου, όπου η Αργεντινή, με ελάχιστη σύγκρουση, θα πάρει τα Φώκλαντ.
Ισραήλ εναντίον Χεζμπολάχ και Τουρκίας, ένας πόλεμος με μαζικές απώλειες αμάχων και ως συνήθως, λίγα συγκεκριμένα αποτελέσματα.
Τουρκία εναντίον Αράβων παρτιζάνων, Κούρδων, Κυπρίων (Ελληνοκυπρίων), Ελλήνων (Ελλαδιτών), Βουλγάρων, Σέρβων μισθοφόρων και τέλος της Ρωσίας. Αυτό θα καταλήξει σε μια τουρκική ήττα και σε στρατιωτικό πραξικόπημα κατά της ισλαμικής κυβέρνησης (Ερντογάν - Νταβούτογλου).
Στις Κορέες, όπου η Νότια Κορέα θα θεσπίσει επιτέλους μια ενοποίηση της χερσονήσου σύμφωνα με τους κανόνες της.
Στη Σομαλία, που θα δει τις επιθέσεις από διάφορες ναυτικές δυνάμεις του κόσμου και την εισβολή της Αιθιοπίας και της Κένυας.
Στο Αφγανιστάν, με την συνολική απόσυρση των ξένων στρατευμάτων και μια ανανέωση αναρχίας και εμφυλίου πολέμου, που θα διαρκέσει μέχρι την επόμενη δεκαετία ή και περισσότερο, με την Ινδία, τη Ρωσία, το Ιράν και το Πακιστάν να διασφαλίζουν ότι καμία εκ των φατριών ή φυλών δεν θα επικρατήσει σε εκείνη την κόλαση.
Πόλεμος στον Περσικό Κόλπο, που θα ξεκινήσει γρήγορα από την ετοιμοθάνατη αμερικανική αυτοκρατορία, η οποία σύντομα θα αποσυρθεί, με τα κράτη του Κόλπου να μπαίνουν σε μία παρατεταμένη σύγκρουση, μαζεύοντας πλούτη από την τιμή του πετρελαίου, ενώ οι λαοί τους θα αιμορραγούν και θα πεθαίνουν.
Τέλος, οι ίδιες οι ΗΠΑ, θα κατέβουν το πιθανότερο σε έναν εμφύλιο πόλεμο με τη νεόκοπη Δημοκρατία του Τέξας κα ενδεχομένως την παλιά Συμπολιτεία, καθώς και τα διάφορα καρτέλ του Μεξικό.
* (σημ. στις παρενθέσεις παρατίθενται σχόλια, διευκρινήσεις ή εξηγήσεις του e-cy.blogspot.com) 


πηγή: 
e-cy.blogspot.com


Μια σπαρταριστή ιστορία ενός πολίτη

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2011 9:26 μμ |

alt


Ενδεικτική της δαιδαλώδους γραφειοκρατίας που επικρατεί στις δημόσιες υπηρεσίες της χώρας είναι η επιστολή που έλαβε και δημοσιεύει σήμερα το «Εθνος».

Αποστολέας της ο αναγνώστης της εφημερίδας και δικηγόρος κ. Κώστας Μαντζουράνης, ο οποίος περιγράφει με γλαφυρότητα και μαύρο χιούμορ την εμπειρία που έζησε προσπαθώντας να ανανεώσει την άδεια οδήγησής του λόγω ηλικίας. Παράλληλα προειδοποιεί όσους χρειαστεί να συναλλαχθούν με υπηρεσίες του Δημοσίου ότι θα πρέπει να χαίρουν άκρας... ψυχικής υγείας για να αντέξουν την ταλαιπωρία...

Ολόκληρη η επιστολή έχει ως εξής:

Αγαπητέ κ. διευθυντά,
Αφορμή για την επιστολή μου αυτή στάθηκε το γεγονός ότι, διάγων πλέον τον πέραν του 65ου έτους βίον, έπρεπε να ανανεώσω την υφιστάμενη επί 40 και πλέον χρόνια ερασιτεχνική άδεια ικανότητος οδηγού αυτοκινήτου. Η ερασιτεχνική άδεια ικανότητος οδηγού αυτοκινήτου. Ο λόγος που προφανώς γίνεται αυτή η διαδικασία είναι η ασφάλεια των άλλων, αλλά και η δική μας, αφού, λόγω της ηλικίας, μπορεί να υπάρχει κάποιο πρόβλημα στην υγεία μας.

Ετσι η εξέταση από 2 γιατρούς, παθολόγο και οφθαλμίατρο (αν και θα 'πρεπε να προστεθεί και ψυχίατρος!) θα αρκούσε, ώστε με μια σφραγίδα των γιατρών, κάτω από την προηγούμενη άδεια, να εδίδετο η παράτασή της για 5 χρόνια. Και τούτο το λέω γιατί στην παρούσα φάση η ικανότητα του οδηγού, ως πεπειραμένου, είναι δεδομένη και το μόνο που έπρεπε να διαπιστωθεί είναι η υγεία μου τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο.

Με το ισχύον, όμως, σύστημα της ΑΧΑΛΙΝΩΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑΣ, υπέστην... τις παρακάτω ιστορίες!! Οπου γι' αυτό το απλό πράγμα απαιτούνται 4 μεροκάματα!, απασχόληση υπηρεσιών, έξοδα και ταλαιπωρία ηλικιωμένων ανθρώπων.

  • Ξεκίνησα από τις φωτογραφίες και πλήρωσα 12 ευρώ.
  • Πήγα στην τράπεζα, όπου περίμενα 2 ώρες στην ουρά να πάρω 2 παράβολα 90 και 30 = 120 ευρώ.
  • Πήγα στην εφορία -άλλη ουρά- για παράβολο 18 ευρώ.
  • Πήγα στον παθολόγο για εξέταση, όπου περίμενα 2 ώρες στο σαλονάκι του με κίνδυνο να «πάρω» καμιά γρίπη.
  • Πήγα το άλλο απόγευμα στον οφθαλμίατρο, πάλι τα ίδια.
  • Την 3η μέρα ξεκίνησα για το υπουργείο έχοντας μαζί μου 3 παράβολα, φωτογραφίες και βεβαιώσεις των ιατρών.

Στο ισόγειο του υπουργείου με πληροφορούν ότι πρέπει να συμπληρώσω 2 αιτήσεις που μου δίνουν και μάλιστα η μία και με... λατινικούς χαρακτήρες! Ανεβαίνω 2 ορόφους και περιμένω τη σειρά μου. Το πρώτο πράγμα που... ανακαλύπτει η υπάλληλος είναι ότι χρειάζεται και φωτοτυπία της ταυτότητός μου, αλλά επειδή δεν έχουν φωτοτυπικό, με στέλνουν απέναντι δίπλα στο γήπεδο του Αγίου Δημητρίου και βγάζω. Ανεβαίνω πάλι 2 ορόφους σκάλες (γιατί έχει και ημιώροφο) και της πάω τη φωτοτυπία. Περιμένω αρκετή ώρα γιατί η κυρία ψάχνει την παλαιά άδεια που η Τροχαία Παιανίας μου είχε αφαιρέσει ως εκπρόθεσμη. Γυρίζει και με στέλνει στον 2ο όροφο να πάρω αρ. πρωτοκόλλου της αποστολής της άδειας. Φέρνω τον αριθμό, αλλά δεν της κάνει και πάει μέσα και τη βρίσκει!

Τώρα λέω «ξεμπέρδεψα»! Δυστυχώς, με έκπληξη την ακούω να μου λέει να ξαναπάω απέναντι στις φωτοτυπίες να βγάλω και μια φωτοτυπία της παλαιάς άδειας! Πηγαίνω και το... τεστ κοπώσεως με έχει κάνει να ανασαίνω βαριά, έτοιμος να καταρρεύσω. Της το δίνω και περιμένω. Πάει πάλι μέσα και γυρίζει με... τα νέα δεδομένα! Πρέπει να πάω στον... Χολαργό να κάνω πιστοποίηση της άδειας, γιατί τότε που εκδόθηκε δεν υπήρχε... η Νομαρχία Νότιου Τομέα που είμαι τώρα! Καταρρέω! Γυρίζω και της λέω: «Γιατί δεν το κάνετε εσείς, το ίδιο υπουργείο δεν είναι;». «Ναι», μου λέει, «αλλά η αλληλογραφία θα κάνει έναν μήνα»! «Ας κάνει και 12 μήνες», της λέω και φεύγω με 18 πίεση, ταχυκαρδία και τα νεύρα τεντωμένα.

Ο φάκελος που σχημάτισε είχε περισσότερα από τα έγγραφα που έχει ένας βαρυποινίτης!

Ευχαριστώ θερμά, Κώστας Μαντζουράνης
Στα Λατινικά Kostas Mantzouranis

Πηγή: ΕΘΝΟΣ


Το μεγάλο στοίχημα

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2011 9:12 μμ |

alt

Η παλαίωση είναι μία από τις πιο σημαντικές έννοιες στον χώρο του κρασιού, και αφορά έναν συνεχή αγώνα που καλείται να κάνει τόσο ο οινοποιός, όσο και ο οινόφιλος. 
Από την πλευρά του παραγωγού, η προτεραιότητα δίνεται στην πρώτη ύλη και στη
ν οινοποίηση - ουσιαστικά σε όλα τα στάδια της δημιουργίας του κρασιού - έτσι ώστε το κρασί που θα παράξει να μπορεί να εξελίσσεται όμορφα σε μεγάλο βάθος χρόνου.
Ο οινόφιλος, από την άλλη, είτε επιδίδεται στην παλαίωση των κρασιών που αγοράζει δοκιμάζοντας την υπομονή και την αντοχή του στον πειρασμό της απόλαυσης, είτε αποζητά το ήδη παλαιωμένο κρασί ως «τρόπαιο» για την συλλογή ή για το τραπέζι του. 



http://www.in2life.gr/delight/wine/articles/195099/article.aspx?m=24


H νόστιμη σύνθεση

Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2011 9:05 μμ |


alt

Ο λόγος για τη νέα τάση στην εστίαση, που δεν αφορά μόνον τη γεύση, αλλά έχει και άλλα χαρακτηριστικά. 
Καινούρια και παλαιότερα μαγαζιά προσανατολίζονται πλέον σε μια νέα, δημιουργική, απλή, προσιτή αλλά και ευφάνταστη κουζίνα, που εμπεριέχει όλα τα χαρακτηριστικά της εποχής.
Στις επονομαζόμενες γαστρο-ταβέρνες, η γεύση και η γαστρονομία είναι άρρηκτα δεμένες με την απόλαυση και δίνεται έμφαση στη ζεστή, παρεΐστικη και χαλαρή ατμόσφαιρα.
Η ύπαρξη του chef δημιουργού, που πολλές φορές είναι και ο ιδιοκτήτης επιχειρηματίας, είναι συνυφασμένη με τον χώρο, την αύρα και την άποψή του. Το μενού, οι γεύσεις, και η χρήση των υλικών γίνονται με μέτρο, χωρίς ακραίες επιλογές στα υλικά και στη χρήση τους. 
Τα πιάτα έχουν πιο βατές περιγραφές, οι πρώτες ύλες είναι συνήθως χαμηλότερου κόστους, ενώ το πιάτο έχει απλή και αναγνωρίσιμη γεύση.



Δυο ξεχωριστές βραδιές μπύρας

Τετάρτη, 22 Δεκεμβρίου 2010 3:12 μμ |


alt


Η μπύρα ήταν πάντοτε το ποτό που έφερνε τους ανθρώπους κοντά.

Δυο ξεχωριστές βραδιές μπύρας


Τετάρτη 22-12-2010 και Πέμπτη 23-12-2010 

ώρες 20.00 έως 00.00

alt

Λίγο πριν από τα Χριστούγεννα και φέτος κλείνουμε δεκαέξι χρόνια ζωης 

Δυο ξεχωριστές βραδιές με άφθονη μπύρα και ιδιαίτερες γευστικές προτάσεις

Θα παραβρίσκονται άνθρωποι της PAULANER που θα μοιράζουν αναμνηστικά δώρα.


Κρατήσεις στο 210 8215331


ALLOTINO JAZZ ROCK CAFΕ & PAULANER MUNCHEN BEER


ALLOTINO JAZZ ROCK CAFΕ

Athens,Greece11257

tel  210 8215331




30-11-1982

Τρίτη, 30 Νοεμβρίου 2010 1:21 πμ |

30-11-1982

Μάικλ Τζάκσον κυκλοφορεί το άλμπουμ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις όλων των εποχών,το Thriller.

 alt

Ο θάνατός του συγκλόνισε όλον τον μουσικό κόσμο και έδωσε τέλος σε μία μακροχρόνια καριέρα γεμάτη δόξα, επιτυχίες, αλλά και μπόλικα σκάνδαλα. Τοφαινόμενο Μάικλ Τζάκσον -γιατί περί αυτού πρόκειται- πέρασε σαν σίφουνας από την δεκαετία του '80 κάνοντας εκατομμύρια πωλήσεις παγκοσμίως, για να καταλήξει την δεκαετία του '90 να ταλαιπωρείται από δεκάδες πλαστικές επεμβάσεις, κατηγορίες για αποπλάνηση ανηλίκων και ένα σωρό ακόμα σκάνδαλα που έδωσαν κατά καιρούς "τροφή" στα tabloids και τους παπαράτσι. 

Γεννημένος στις 29 Αυγούστου του 1958 στο Γκάρι της Ιντιάνα, ξεκίνησε την καριέρα του σαν τραγουδιστής με το συγκρότημα Jackson Five στο πλευρό των αδερφών του στα τέλη της δεκαετίας του '60. Όλοι τότε μιλούσαν για ένα «παιδί θαύμα» με χαρακτηριστική φωνή και κίνηση. Το πρώτο σίνγκλ από το ντεμπούτο του συγκροτήματος "I Want You Back", έγινε τεράστια επιτυχία και εκτόξευσε την δημοσιότητα του πιτσιρικά Jackson στα ύψη μόλις το 1969 και σε ηλικία 11 χρονών. Όντας ακόμα μέλος των Jackson 5, το 1971 ξεκίνησε τις πρώτες σόλο ηχογραφήσεις. Το "Ben" υπήρξε το πρώτο σόλο του άλμπουμ για την ομώνυμη ταινία του 1972. Το 1975 το συγκρότημα αποχώρησε από τη εταιρεία Motown και εντάχθηκε στο δυναμικό της Epic αλλάζοντας το όνομα σε Jacksons. 

Το 1979 κυκλοφορεί το Off the Wall, το οποίο μπορεί να μην ήταν το πρώτο του σόλο άλμπουμ, αλλά ουσιαστικά σηματοδότησε την έναρξη της συνεργασίας του με τον παραγωγό Quincy Jones. Ένας νέος ποπ σταρ γεννιόταν και το άστρο του θα έλαμπε για πολλά χρόνια ακόμα. Τότε τραγουδούσε το ''Don't Stop Til You Get Enough,'' και όπως όλα έδειξαν, τρεις δεκαετίες μετά οι θαυμαστές του δεν σταμάτησαν να τραγουδούν τα κομμάτια του. 

alt

Το 1982 έκανε το μεγάλο «μπαμ». Πάλι σε παραγωγή του Quincy Jones, ο Τζάκσον κυκλοφόρησε το θρυλικό "Thriller", ένα άλμπουμ το οποίο περιείχε τρία από τα πιο γνωστά κομμάτια του που έμειναν στην ιστορία. Το 'Billie Jean,'' το ''Beat It'' και το ομώνυμο ''Thriller,'' λατρεύτηκαν όσο τίποτα άλλο από τους θαυμαστές του και εκτόξευσαν τις πωλήσεις του άλμπουμ στα ύψη. Το Thriller κατέκτησε τον τίτλο του πρώτου σε πωλήσεις δίσκου στην ιστορία παραμένοντας μέχρι και σήμερα το άλμπουμ με τις μεγαλύτερες πωλήσεις όλων των εποχών, σύμφωνα με το Guinness World Records. Έμεινε στην κορυφή του Billboard album chart για 37 εβδομάδες, κέρδισε 7 βραβεία Grammy και 7 τραγούδια του ανέβηκαν στο top-10. Ο Βασιλιάς της Ποπ είχε ήδη κατακτήσει το στέμμα του. Αλλά δεν σταματάει εδώ. Το 1983 κλέβει την παράσταση στο Motown 25 TV specialχρησιμοποιώντας την χαρακτηριστική «κυλιόμενη» κίνηση προς τα πίσω, η οποία θα γίνει αργότερα γνωστή ως moonwalking, και θα τον καθιερώσει ως έναν από τους μεγαλύτερους περφόρμερς. 

Το 1985 γράφει μαζί με τον Lionel Richie την επιτυχία "We are the world" και καλεί στο πλευρό του την dream team της τότε μουσικής σκηνής. Τα έσοδα από τις πωλήσεις του κομματιού διατέθηκαν στο κίνημα για τα παιδιά της Αφρικής. Στο κομμάτι τραγούδησαν μεταξύ άλλων οι Dan Aykroyd, Harry Belafonte, Lindsey Buckingham, Kim Carnes, Ray Charles, Bob Dylan, Stevie Wonder, Tina Turner και Diana Ross. 

Πέντε χρόνια μετά το φαινόμενο του Thriller, ο Μάικλ επιστρέφει με νέο look και ...; άγριες διαθέσεις. Το "Bad" μπορεί να μην πλησίασε σε πωλήσεις το προηγούμενο άλμπουμ, αλλά έμεινε και αυτό στην ιστορία με κλασσικά κομμάτια όπως τα ''Smooth Criminal,'' ''Man in the Mirror,'' και ''The Way You Make Me Feel'', που έγιναν τα hits της εποχής και παίζονταν σε όλα τα ραδιόφωνα. 


«λαέ, πεινάς, γιατί τους προσκυνάς».

Τετάρτη, 17 Νοεμβρίου 2010 2:57 μμ |

altalt

Τι ήταν το Πολυτεχνείο; Η έφοδος στον ουρανό ενός μεγάλου τμήματος της φοιτητικής νεολαίας της εποχής. Μιας μικρής μειοψηφίας όμως, αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, στο σύνολο της νεολαίας και του λαού. Τόσο αποφασισμένης εντούτοις, που να ξεπεράσει ακόμα και τις ανασχέσεις για τη μεγάλη λαϊκή εξέγερση που όλο περίμενε και όλο δεν έβλεπε. Εξ ου και το πολύ συνηθισμένο σύνθημα των ημερών «λαέ, πεινάς, γιατί τους προσκυνάς».

Ποιος ήταν ο πολιτικός, ιδεολογικός, ηθικός κινητήρας της εξέγερσης; Η νεανική, φοιτητική αριστερά της εποχής. Η οποία ανήκε βέβαια, ή εμπνεόταν, ή επηρεαζόταν από τα παράνομα αριστερά κόμματα και κινήματα -του ΠΑΚ συμπεριλαμβανομένου. Αλλά κατάφερε με όλη την απειρία της να πετύχει μορφές ενότητας, συντονισμού και πάλης που τα μητρικά κόμματα όχι μόνο δεν πέτυχαν, αλλά και έβλεπαν με καχυποψία ή και εχθρότητα. Και να φτάσει με τον αυθορμητισμό και το πάθος της σε μια εξέγερση που έμελλε να υπάρξει ιστορική.

Και ο πολύς κόσμος; Ο πολύς κόσμος κάλυψε εξαιτίας της εξέγερσης σε λίγες μέρες μια πολιτική απόσταση που αλλιώς θα χρειαζόταν χρόνια για να καλύψει. Απαλλάχτηκε από τη χαύνωση του φόβου, δημιούργησε ένα φράγμα αλληλεγγύης, συνειδητοποίησε ότι η χούντα δεν ήταν ανίκητη και οι αγώνες δεν ήταν μάταιοι. Μπορεί η πλειοψηφία να μην έφτασε ποτέ στην εξέγερση, αλλά με το Πολυτεχνείο και μετά απ' αυτό δεν ήταν πια η ίδια. Και αυτό υπήρξε η αρχή του τέλους της δικτατορίας.

Ας είναι καλά εκείνα τα παιδιά της αριστεράς που ξεσηκώθηκαν κόντρα στις προβλέψεις των ρεαλιστών, αλλά και στη γκρίνια για «τον λαό που κοιμάται». Οι αντιστασιακοί που κρατούσαν αναμμένο το κεράκι μέσα σε ανέμους φόβου και διωγμών. Οι χιλιάδες φυλακισμένοι και εξόριστοι με το ΟΧΙ τους. Ο Μίκης, η Μελίνα και η διεθνής αλληλεγγύη. Δικό τους έργο ήταν το Πολυτεχνείο, η εξέγερση μιας μειοψηφίας που συγκλόνισε την πλειοψηφία και κλόνισε τη δικτατορία.

Στο κλίμα των ημερών -γιατί τους προσκυνάς...- ίσως κάτι έχουν να πουν όλα αυτά. Γιατί φυσικά οι πλειοψηφίες κινούν πάντα τον τροχό. Αλλά και πάντα κάποιες μειοψηφίες αφυπνίζουν και εμπνέουν τις (σιωπηλές, φοβισμένες, βολεμένες) πλειοψηφίες. Εάν βέβαια οι μειοψηφίες αυτές επιμένουν αντί να γκρινιάζουν και συντονίζονται αντί να τρώγονται...


Καρτερός Θανάσης



Αυριο ψηφίζουμε. Ας το σκεφτούμε.

Σάββατο, 6 Νοεμβρίου 2010 7:19 μμ |


alt

Γιατί o πρωθυπουργός απειλεί να πάει σε πρόωρες εκλογές όταν είναι βέβαιο πως από αυτές θα βγει αποδυναμωμένος και πιθανόν χωρίς την απαραίτητη πλειοψηφία; Τι σχεδιάζουν αυτοί που μας έχουν δανείσει;

Πολύ πριν αναλάβει ο κ. Παπανδρέου την εξουσία, ήξερε πολύ καλά τι θα παραλάβει. Άλλωστε και μόνον ο τρόπος που δραπέτευσε ο Κ. Καραμανλής, παραδίδοντας ουσιαστικά άνευ όρων τη σκυτάλη της διακυβέρνησης στον κληρονόμο της αντίπαλης οικογένειας, έπρεπε να τον βάλει σε σκέψεις. Κέρδισε εύκολα, όπως αναμενόταν, και πολύ πιο σύντομα από όσο ο ίδιος και οι συνεργάτες του υπολόγιζαν βρέθηκε μπροστά στο σταυροδρόμι. Ποιο δρόμο πρέπει να ακολουθήσω; Να δώσω τη μάχη για την αναδιαπραγμάτευση του χρέους και να διασφαλίσω συνθήκες ανάπτυξης τέτοιας, που να μην στραγγαλίζει την οικονομία και την αγορά ώστε οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται ο τόπος να συγκεντρώσουν την υποστήριξη της κοινωνίας ή να πάω στην εύκολη για την εξουσία μου λύση, του νέου δανεισμού, που θα μου δώσει τουλάχιστον τρία χρόνια κυβερνητικό χρόνο; Διαπρεπείς οικονομολόγοι, όπως, για παράδειγμα ο Τζότζεφ Στίγκλιτς, του συνέστησαν τον πρώτο δρόμο, προβλέποντας πως η δεύτερη επιλογή θα είναι μοιραία για την Ελλάδα.

ΤΕΛΙΚΑ ο κ. Παπανδρέου έκανε αυτό που έκανε. Υπέγραψε με δυσβάσταχτους όρους τον δανεισμό, υποθηκεύοντας ουσιαστικά το παρόν και το μέλλον της χώρας. Χωρίς κανέναν δισταγμό, χωρίς καμία διάθεση να δοθεί μάχη κατά της σπατάλης, της φοροδιαφυγής, της διαπλοκής και της κλεπτοκρατίας, κατέφυγε στην εύκολη λύση. Αυξάνουμε τους φόρους, πετσοκόβουμε τους μισθούς και τις συντάξεις και μετά βλέποντας και κάνοντας. Το επιτελείο που συγκρότησε για να κυβερνήσει, αποδείχτηκε εντελώς ανίκανο να διαχειριστεί τέτοιου είδους και μεγέθους κρίση. Όλα τα μέτρα που έλαβαν και συνεχίζουν να λαμβάνουν οι άπειροι συνεργάτες του κ. πρωθυπουργού, λειτουργούν αντίθετα, ως λάδι στη φωτιά. Τη συγκεκριμένη πολιτική ο γκουρού των αγορών Τζορτζ Σόρος, την περιέγραψε παραστατικά ως είσοδο της οικονομίας σε ένα θανατηφόρο σπιράλ.

ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ να μας πείσουν πως βρισκόμαστε όμηροι μια μεγάλης κρίσης χρέους. Χρεώνουν όλες τις ευθύνες για τη σύγχρονη ελληνική τραγωδία την προηγούμενη διακυβέρνηση και νομίζουν πως έτσι καθαρίζουν από τις ευθύνες τους. Αυτή είναι η μισή αλήθεια. Η κρίση χρέους βρήκε τη χώρα σε κατάσταση διάλυσης, με την οικονομία σε αποσάθρωση και την κοινωνία σε αποχαύνωση. Μια χώρα κυριολεκτικά σε κατάσταση διάλυσης. Σε τέτοιες συνθήκες, αν δεν καταφέρεις να δώσεις το παράδειγμα, να συνεγείρεις και να εμπνεύσεις την κοινωνία, δεν μπορείς να πας πουθενά. Ο λαός παρακολουθεί τις κωμωδίες με τις εξεταστικές των σκανδάλων, τις αποκαλύψεις για τη Siemens, τη μαρτυρία Τσουκάτου, τα ακίνητα Τσοχατζόπουλου και τις σχέσεις με off shore μπλεγμένες και στο Βατοπέδι και στις μίζες της γερμανικής εταιρείας. Βλέπει την αδιαφορία της εξουσίας και την αδυναμία της να τα βάλει με τους ισχυρούς. Η σκανδαλώδης περαίωση που επιβράβευσε τους φοροφυγάδες αντιμετωπίστηκε από τον πρωθυπουργό, στην πρόσφατη διακαναλική συνέντευξη, ως αναγκαίο κακό, όχι ως αδυναμία ενός συστήματος και των ανίκανων μηχανισμών του να εφαρμόσουν δίκαια τους νόμους.

 ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν έχει κανένα αξιόπιστο σχέδιο εξόδου από την κρίση. Οι λυκειακού επιπέδου εκθέσεις ιδεών για την πράσινη ανάπτυξη δεν συνοδεύονται από κανένα σοβαρό σχεδιασμό. Οι θέσεις εργασίας που υπόσχονται είναι εξωφρενικά διογκωμένες, καθώς δεν είμαστε παραγωγοί, αλλά εισαγωγείς τεχνολογιών που στις περισσότερες των περιπτώσεων μειώνουν τις υπάρχουσες θέσεις εργασίας. Οι βιαστικές μπίζνες με τους πετρελαιάδες είναι ασυνάρτητες, σε μεγάλο βαθμό αδιαφανείς και ύποπτες, ελάχιστα παραγωγικές και ωφέλιμες στη ζητουμένη ανάπτυξη του τόπου.

ΑΛΛΑ και οι άλλοι σχεδιασμοί που ανακοινώνονται, όπως, για παράδειγμα, αυτοί στην παιδεία, δεν είναι αποτέλεσμα συγκροτημένης μελέτης και αναζήτησης ώστε να μεγιστοποιούν το παραγόμενο αποτέλεσμα. Για δανεικά μοντέλα πρόκειται, χωρίς να είναι καθόλου βέβαιο πως αυτά ταιριάζουν και αξιοποιούν τα συγκριτικά μας πλεονεκτήματα. Δεν τους ενδιαφέρει αν η γόβα ταιριάζει στο πόδι. Αυτοί θα ταιριάξουν το πόδι στη γόβα και ας έχει διαφορά 4 νούμερα. Τι κάνουμε λοιπόν; Οι πολίτες είναι αποφασισμένοι να τιμωρήσουν με την ψήφο τους το έργο και τα ψεύδη της κυβέρνησης Παπανδρέου. Ο Παπανδρέου λέει πως θα μας τιμωρήσει και θα κάνει εκλογές, αν δεν τον ψηφίσουμε. Γιατί όμως θα κάνει εκλογές όταν είναι βέβαιο πως από αυτές θα βγει αποδυναμωμένος και πιθανόν χωρίς την απαραίτητη πλειοψηφία; Τι επιζητούν ή, αν θέλετε, τι σχεδιάζουν αυτοί που μας έχουν δανείσει και κατέχουν τίτλους ιδιοκτησίας βάση της συμφωνίας του Μνημονίου; Πόσες και ποιες άλλες πολιτικές δυνάμεις θα βάλουν σε αυτό το παιχνίδι, σε μια προσπάθεια να σιγουρέψουν τους τόκους και τα κεφάλαιά τους; 

Αυριο  ψηφίζουμε. Ας το σκεφτούμε.


ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΗΣΤΟΥ


Στάσου να κατέβω στο κελάρι!...

Κυριακή, 31 Οκτωβρίου 2010 11:29 μμ |

alt
Νομίζω ότι εμείς οι οινόφιλοι μπορούμε και πρέπει να είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας. Ας παραδεχτούμε λοιπόν χωρίς ντροπή ότι ΔΕΝ ζούμε όλοι σε πύργο, και ως εκ τούτου ΔΕΝ έχουμε όλοι ένα σκοτεινό, υπόγειο κελάρι όπου κατεβαίνουμε κάθε τόσο με ένα κερί στο χέρι για να διαλέξουμε το κρασί που θα ανοίξουμε. Τι σημαίνει αυτό όμως; Ότι δεν μπορούμε να έχουμε τη δική μας συλλογή κρασιών, που να καλύπτει και τις καθημερινές μας ανάγκες αλλά και τις πιο ...; ψαγμένες μας ανησυχίες; Κάθε άλλο! Ας δούμε λοιπόν μαζί πως μπορεί κάθε οινόφιλος να φτιάξει το δικό του οινικό «ορμητήριο», όπου - και όπως - κι αν μένει.

Πρώτο ερώτημα και βασικό: που θα στεγάσω τη συλλογή μου; Για να το απαντήσουμε αυτό, πρέπει να έχουμε μία εικόνα του αριθμού των φιαλών από τις οποίες αυτή θα απαρτίζεται. Η συμβουλή μου εδώ είναι να μην είστε υπέρμετρα συντηρητικοί, καθώς η εμπειρία έχει δείξει ότι ένας παθιασμένος οινόφιλος που διαθέτει συλλογή κρασιών θα την τροφοδοτεί με κάθε ευκαιρία (ταξίδια, επισκέψεις σε οινοποιεία, δώρα, κλπ), οπότε οποιαδήποτε αρχική πρόβλεψη σύντομα γρήγορα θα αποδειχθεί ανεπαρκής. .
Για όσους πάντως είτε αντιμετωπίζουν πρόβλημα χώρου, είτε έχουν εμμονή στον έλεγχο κάθε λεπτομέρειας στη συντήρηση των κρασιών τους, η καλύτερη λύση είναι μάλλον ένας ηλεκτρικός συντηρητής κρασιών. Πρόκειται για συσκευή που μοιάζει με ψυγείο (διατίθεται σε διάφορα μεγέθη) και εξασφαλίζει τη βέλτιστη συντήρηση των κρασιών σε περιβάλλον με απόλυτο έλεγχο στην θερμοκρασία, την υγρασία, το φως και τους κραδασμούς. Ένας συντηρητής κρασιών μεγάλου μεγέθους (σαν ένα τυπικό οικιακό ψυγείο) χωράει ως και 180 φιάλες, και συχνά έχει τη δυνατότητα διαχωρισμού της χωρητικότητάς του σε διαφορετικές ζώνες θερμοκρασίας, αναλόγως με το αν τα κρασιά προορίζονται για άμεση κατανάλωση ή παλαίωση. Βεβαίως η επένδυση σε μία τέτοια συσκευή δεν είναι φτηνή, καθώς η τιμή ενός καλού συντηρητή κρασιών μεγάλου μεγέθους ξεπερνάει τα ?1500 - ποτέ όμως δεν είπε κανείς ότι η συλλογή και παλαίωση κρασιών είναι φτηνό «σπορ» ...; .

Ο ηλεκτρικός συντηρητής, ωστόσο, δεν είναι απαραίτητα «μονόδρομος». Όλοι μπορούμε να βρούμε χώρους στα σπίτια μας που θα στεγάσουν την οινική μας συλλογή. Και βέβαια, στην ερώτηση «ποιο μέρος του σπιτιού είναι το ιδανικότερο για να φυλάξουμε τα κρασιά μας» η πλειονότητα θα απαντήσει «το υπόγειο» ή «η αποθήκη». Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο απλά. Μόνο και μόνο επειδή ένας χώρος είναι υπόγειος και σκοτεινός δεν σημαίνει ότι είναι και ιδανικός για οινικό «κελάρι», ειδικά αν εκεί πρόκειται να στεγάσουμε κάποιες φιάλες με μεγάλη οικονομική ή/και συναισθηματική αξία. Πρέπει να προσέξουμε έτσι ώστε να τηρούνται όλες οι προϋποθέσεις για σωστή φύλαξη κρασιού στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό. Αυτές είναι οι εξής: 

  • Να υπάρχει σταθερή θερμοκρασία - είναι γεγονός ότι σε ένα δωμάτιο δεν μπορούμε (χωρίς ειδική μηχανολογική υποδομή) να εξασφαλίσουμε σταθερή θερμοκρασία ανά πάσα στιγμή, και μάλιστα ιδανική θερμοκρασία για την σωστή παλαίωση του κρασιού, δηλαδή μεταξύ 11 και 14 βαθμών Κελσίου. Ωστόσο, πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι ο χώρος που επιλέξαμε τουλάχιστον δεν παρουσιάζει μεγάλες διακυμάνσεις στη θερμοκρασία - με άλλα λόγια να είναι «ψυγείο» το χειμώνα, και «φούρνος» το καλοκαίρι.
  • Να υπάρχει λίγο ή καθόλου φως, και κυρίως να μην υπάρχουν φιάλες άμεσα εκτεθειμένες σε δυνατό φυσικό ή τεχνητό φωτισμό.
  • Να υπάρχει καλή φυσική υγρασία, αλλά πάντα σε λογικά πλαίσια, για να αποφεύγονται υπερβολές όπως μύκητες, μούχλα, κλπ.
  • Να εξασφαλίζεται περιβάλλον «ανάπαυσης» για τα κρασιά, μακριά από κραδασμούς από μηχανήματα, συνεχείς δυνατούς θορύβους, κλπ.
  • Να μη συστεγάζονται τα κρασιά με φυσικές ή τεχνητές πηγές παραγόντων που ακυρώνουν τα παραπάνω, όπως καλοριφέρ, δυνατούς λαμπτήρες, ασανσέρ, κλπ.
  • Να υπάρχει τρόπος (θήκες, ράφια, κ.α.) ώστε να βρίσκονται οι φιάλες συνεχώς σε ύπτια (πλαγιαστή) θέση, για να διατηρείται συνεχώς υγρός ο φελλός τους - αν ξεραθεί θα συρρικνωθεί, αφήνοντας το κρασί ευάλωτο στην εισροή οξυγόνου που θα το αλλοιώσει, οξειδώνοντάς το.

Όταν βέβαια δημιουργήσουμε, με το δικό μας τρόπο, την προσωπική μας κάβα, τότε θα πρέπει να αρχίσουμε να την εφοδιάζουμε. Πως θα γίνει αυτό;

Σας προτείνω να δημιουργήσετε δύο διακριτά «τμήματα» στη συλλογή σας: Τα «Τρέχοντα» και τα «Συλλεκτικά». Το πρώτο αφορά στα πιο καθημερινά κρασιά, αυτά που θα χρειαστείτε στο σπιτικό τραπέζι ή σε ένα (προγραμματισμένο ή μη) τσιμπούσι με φίλους. Το δεύτερο θα απαρτίζεται από κρασιά για παλαίωση ή τελοσπάντων για πιο ιδιαίτερες περιπτώσεις.

Για τα το τμήμα των Τρεχόντων, σας συμβουλεύω να προμηθευτείτε: 

  • Λευκές ετικέτες κάθε κατηγορίας - αρωματικά και μη, βαρελάτα και φρέσκα, Ελληνικά ή ξένα. Προτείνω να το κάνετε στην αρχή της σεζόν (περίπου στους πρώτους 3 μήνες της χρονιάς) για να ελέγξετε απόλυτα την εξέλιξή τους στο χρόνο
  • Ροζέ ετικέτες από τον Ελληνικό και ξένο αμπελώνα. Μην ξεχνάτε ότι σε πλούσια τραπέζια, αλλά και σε πιο «casual» φιλικές μαζώξεις, ένα καλό ροζέ θα σας βγάλει πολλές φορές ασπροπρόσωπους.
  • Καθημερινά ερυθρά κρασιά για κάθε περίσταση - για γεύμα, για κέρασμα, ακόμα και για τη μαγειρική
  • Αφρώδη κρασιά και Σαμπάνιες NV - γιατί ένα απολαυστικό αφρώδες κρασί «τραβιέται» ανά πάσα στιγμή, είτε ως απεριτίφ, είτε μετά το φαγητό, είτε μόνο του
  • Γλυκά κρασιά - παρότι εμείς οι Έλληνες δεν τρέφουμε για τα γλυκά κρασιά (και ειδικά τα δικά μας) την υπόληψη που τους αξίζει, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ένα καλό γλυκό κρασί θα ομορφύνει μία στιγμή, θα κλείσει ευχάριστα ένα γεύμα, αλλά θα συνοδεύσει τέλεια και μία νόστιμη ποικιλία τυριών

Οι ποσότητες που θα προμηθευτείτε από κάθε ετικέτα εξαρτώνται καθαρά από τις συνήθειες και τις ...; διαθέσεις σας. Αν ο χώρος που έχετε διαμορφώσει ως κάβα είναι ικανός, και επίσης συνηθίζετε να απολαμβάνετε τόσο το κρασί σας όσο και την παρέα των φίλων σας συχνά στο σπίτι, στοκάρετε τη συλλογή σας άφοβα. Να θυμάστε όμως ότι σε αυτό το τμήμα της κάβας σας τα κρασιά δεν προορίζονται για παλαίωση, οπότε θα πρέπει να έχετε το νου σας να την ανεφοδιάζετε τακτικά και να μην αφήνετε κρασιά να μένουν για πολύ καιρό. 

Από τη στιγμή που τα «Συλλεκτικά» κρασιά σας προορίζονται για παλαίωση, θα είναι στην πλειονότητά τους ερυθρά. Για αυτό λοιπόν το τμήμα της κάβας σας θα σας πρότεινα μία επιλογή που θα μπορούσε να περιλαμβάνει: 
  •  
  • Premium ετικέτες ΟΠΑΠ από τη Νεμέα, τη Νάουσα και το Αμύνταιο
  • Εκλεκτούς τοπικούς οίνους από περιοχές του Ελληνικού αμπελώνα που παράγουν μεγάλα κρασιά, όπως η Δράμα, η Θεσσαλονίκη και η Χαλκιδική, η Κρήτη, η Εύβοια, κλπ
  • Επιλεγμένες ετικέτες από τον Γαλλικό αμπελώνα (Μπορντώ, Βουργουνδία, Ροδανός), την Βόρεια Ιταλία (Πιεμόντε και Τοσκάνη), και την Ισπανία (Rioja Reserva, Priorat, Ribera del Duero)
  • Εκλεκτά νεοκοσμίτικα ερυθρά από την Καλιφόρνια, την Αργεντινή, τη Χιλή και την Αυστραλία
  • Επιλεγμένες ετικέτες Σαντορίνη ΟΠΑΠ, Chablis και Riesling από τη Γερμανία ή την Αλσατία (για τους φαν της παλαίωσης των λευκών)
  • Vintage Σαμπάνιες από μεγάλες χρονιές
  • Εκλεκτούς ενισχυμένους οίνους παλαίωσης όπως η Grand Reserve Μαυροδάφνη, καθώς και το Vintage ή LBV Port

Το πόσο υψηλά θα κινηθείτε στην αξία των κρασιών αυτού του τμήματος της κάβας σας εξαρτάται όχι μόνο από το budget που εσείς θα θέσετε, αλλά και από τις δυνατότητές της (είναι ριψοκίνδυνο να φυλάσσετε ακριβά και μεγάλα κρασιά σε χώρο που δεν πληροί τις σωστές προϋποθέσεις για την παλαίωσή τους. Η ποσότητα που θα προμηθευτείτε από το καθένα εξαρτάται επίσης από τον προϋπολογισμό σας, αλλά και από την χωρητικότητα της κάβας σας. Μία καλή τακτική, πάντως, θα ήταν να έχετε τουλάχιστον 3 φιάλες από κάθε κρασί που σας ενδιαφέρει, για να μπορείτε να παρακολουθείτε την εξέλιξή του σε διάφορα στάδιά της. Τέλος, μη φοβηθείτε να επενδύσετε σε μεγάλες φιάλες, δηλαδή μεγέθους magnum (1.5 λίτρων) και άνω. Πέρα από την οικονομία χώρου, οι φιάλες αυτές εγγυώνται και ομαλότερη παλαίωση στο χρόνο. 

Είστε λοιπόν έτοιμοι να ξεκινήσετε τη δική σας οινική συλλογή. Σας εύχομαι καλή επιτυχία και καλή απόλαυση. Κι αν δείτε ότι δεν έχετε την υπομονή να περιμένετε να παλαιώσουν τα «Συλλεκτικά» σας κρασιά και τα ανοίγετε γρήγορα, μην απελπίζεστε. Να ξέρετε ότι ανήκετε στην πλειονότητα των οινόφιλων που ναι μεν θέλουμε να δείξουμε χαρακτήρα, αλλά δύσκολα αντιστεκόμαστε σε ένα δυνατό οινικό πειρασμό!... 

Από τον Θ. Λέλεκα  


Το σκαθάρι που δεν γέρασε ποτέ

Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2010 2:53 μμ |

«Δεν νιώθω σαν να έχουν περάσει τριάντα χρόνια από τη δολοφονία του, μου φαίνεται σαν ακόμα και χθες να ήταν δίπλα μου», έλεγε η Γιόκο Ονο σε μια πρόσφατη επίσκεψή της στις γειτονιές του Λίβερπουλ που έζησε ως παιδί ο Τζον. Επισκέφθηκε και το σχολείο του, εκεί όπου υπάρχει ακόμα το χειρόγραφο εγγραφής του τραγουδοποιού με το όνομα και τη διεύθυνσή του.

Η 77χρονη Γιόκο προετοιμάζει και μια σειρά εκδηλώσεων στην Ισλανδία προς τιμήν του Λένον. Θα φωταγωγήσει το «Imagine Peace Tower», έναν πύργο που η ίδια έστησε ως φόρο τιμής. Ο πύργος αποτελεί στην ουσία μια στήλη φωτός, που ξεπηδά μέσα από μια λευκή πέτρινη βάση και βρίσκεται στο νησί Βιντέι κοντά στο Ρέικιαβικ. Θα παίξει και η μπάντα της Γιόκο Ονο, αλλά αυτό δεν ξέρω αν είναι καλό ή κακό, κρίνοντας από τα ακραία ηχητικά, αβανγκάρντ, κομμάτια που υπογράφει η ίδια. Εκεί, στην Ισλανδία, θα απονεμηθούν και τα Peace Awards στον σκηνοθέτη του Gasland Τζον Φοξ, τον συγγραφέα Michael Pollan, τη συγγραφέα και ακτιβίστρια Alice Walker και την επίσης ακτιβίστρια Barbara Kowalcyk. Ο γιος του, Τζούλιαν Λένον, θα βρίσκεται, πάντως, στο Λίβερπουλ για τα αποκαλυπτήρια του Peace And Harmony μνημείου.

Και φυσικά θα έχουμε και πολλές συναυλίες απόψε - στο www.imaginepeace.com υπάρχει το πλήρες πρόγραμμα. Στο Beacon Theatre της Νέας Υόρκης στήνεται το All Star Tribute Concert με τους Τζάκσον Μπράουν, Πάτι Σμιθ, Σίντι Λόπερ κ.ά. Στο Χόλιγουντ θα έχουμε την Imagine There's Νο Hunger συναυλία, ενώ ένα ακόμα tribute concert διοργανώνεται στο Λίβερπουλ με ανοιχτό ακόμα line up. Στη Νέα Υόρκη θα προβληθεί και το ντοκιμαντέρ LENNONYC με υλικό από τη ζωή του στη Νέα Υόρκη.

Ο δολοφόνος του Λένον, πάντως, ο Μαρκ Τσάπμαν, ακόμα και να ήθελε δεν θα μπορούσε να παρευρεθεί στις εκδηλώσεις. Η Επιτροπή Απονομής Χάριτος της Πολιτείας της Νέας Υόρκης απέρριψε την αίτηση αποφυλάκισης, που κατέθεσε πριν από μερικές εβδομάδες, επικαλούμενη «ανησυχίες για την αδιαφορία του απέναντι στους κανόνες της κοινωνίας και στην ιερότητα της ανθρώπινης ζωής». Ανάμεσα στις επιστολές που έφτασαν ενάντια στην αποφυλάκισή του ήταν και αυτή της Γιόκο Ονο, στην οποία επισήμαινε πως ο Τσάπμαν αποτελεί απειλή για την ίδια και τους δύο γιους του Λένον.

Η απορία πάντως δεν θα μας λυθεί ποτέ, όπως συμβαίνει άλλωστε με όλους τους καλλιτέχνες που έφυγαν νωρίς από τη ζωή.

Πώς θα ήταν άραγε ο Τζον Λένον σήμερα; Σε πόσο υψηλό επίπεδο θα είχε διατηρήσει την έμπνευσή του; Θα είχε στερέψει; Ή μήπως θα είχε μετατραπεί σε έναν ακτιβιστή των σαλονιών, να χαριεντίζεται με προέδρους κρατών σε διεθνή φόρα; Και πώς θα έβλεπε μουσικά φαινόμενα τύπου Lady Gaga; Θα έμπαινε και αυτός στον πειρασμό να επανασυνδέσει τους Beatles, όπως κάνουν σχεδόν όλοι; *

Oh Yoko, Dear Yoko

Αποσπάσματα από τη βιογραφία του Λένον που έγραψε η Ελίζαμπεθ Πάτριτζ. Κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Αγκυρα.

«Υπήρχε κι άλλο ένα πρόβλημα με τη μετακόμιση του Τζον Λένον στο Λος Αντζελες, μακριά από τη Γιόκο Ονο. Δεν θα τα έβγαζε πέρα μόνος του. Ολη τη ζωή του, κάποιοι άλλοι κάλυπταν τις βασικές ανάγκες του. Δεν ήξερε να ψωνίζει, να πλένει τα ρούχα του ή να σηκώνει χρήματα από την τράπεζα. Δεν είχε οδηγήσει ποτέ στην Αμερική και δυσκολευότανε να κάνει ακόμα και απλά τηλεφωνήματα.

Η Γιόκο βρήκε λύση: την 22χρονη βοηθό τους, Μάι Πανγκ. Ηταν εξαιρετικά ευσυνείδητη, λάτρευε τον Τζον και τη μουσική του. Η Μάι δεν κάπνιζε, δεν έπινε, δεν έπαιρνε ναρκωτικά. Η Γιόκο πρότεινε να συνοδεύσει η Μάι τον Τζον στο Λος Αντζελες και μετά προχώρησε κι ένα βήμα παραπάνω: τους παρότρυνε να γίνουν εραστές. Εξάλλου, αυτό ήταν καλύτερο από το να πέφτει στο κρεβάτι κάθε βράδυ και με διαφορετική θαυμάστριά του».

«Από τα λεγόμενα του Πολ Μακάρτνεϊ ήταν φανερό ότι οι Beatles ανήκαν στο παρελθόν. Ο Τύπος αφηνίασε. Η διάλυση των Beatles έγινε πρωτοσέλιδο στις εφημερίδες όλου του κόσμου και προκάλεσε ραδιοφωνικά και τηλεοπτικά σχόλια. Ο Τζον έγινε έξαλλος με αυτόν τον υποσκελισμό. Οργάνωσε μία συνέντευξη και δήλωσε ότι ο Πολ δεν μπορούσε να φύγει από την ορχήστρα, αφού ο ίδιος τον είχε απολύσει. Σε μία συνέντευξη ο Πολ απάντησε καυστικά: "Ο Τζον ερωτεύθηκε τη Γιόκο και έπαψε να είναι ερωτευμένος με τους υπόλοιπους τρεις μας".

alt

Κάποιος έπρεπε να αναλάβει την ευθύνη. Ο Τύπος συμφώνησε με τον Πολ: το πρόβλημα ήταν η Γιόκο. Αν δεν είχε φλερτάρει τον Τζον, εκείνος δεν θα είχε περάσει σε αυτή την ακατανόητη πρωτοποριακή φάση του και οι Beatles -ακόμα και ο γάμος του με τη Σίνθια- θα είχαν διατηρηθεί ανέπαφοι. Τα σχόλια του Τύπου σε βάρος της Γιόκο ήταν ρατσιστικά, γεμάτα χολή. Αυτή ήταν η αρχή ενός μακροχρόνιου και γεμάτου πίκρα "διαζυγίου" με μηνύσεις και κόντρα μηνύσεις, καθώς οι Beatles προσπαθούσαν να αποδεσμευτούν από τις υποχρεώσεις των συμβολαίων τους και να αντιμετωπίσουν τα πληγωμένα και θυμωμένα συναισθήματά τους».

Σαράντα χρόνια Λένον

1968: Συνδέεται με τη Γιόκο Ονο. Παντρεύτηκαν στις 20 Μαρτίου του 1969.


23 Μαρτίου 1969: Ξαπλωμένοι στο κρεβάτι του δωματίου 902 στο Χίλτον του Αμστερνταμ, διαμαρτύρονται ενάντια στη βία.


4 Ιουλίου 1969: Κυκλοφορεί το «Give Peace Α Chance».


10 Απριλίου 1970: Ο Πολ Μακάρτνεϊ εγκαταλείπει τους Beatles.


1971: Κυκλοφορεί το «Imagine», το πιο εμπορικό άλμπουμ στη σόλο καριέρα του Λένον. Μετακομίζει στη Νέα Υόρκη.


8 Δεκεμβρίου 1980: Ο Μαρκ Τσάπμαν τον δολοφονεί με τέσσερις σφαίρες έξω από το σπίτι του, στη Νέα Υόρκη.

Χρόνια πολλά  Τζόν, και οπως έλεγες «Είναι ώρα για δράση και η δράση είναι ειρήνη!»


Ένιγουεϊ, κυρ-Έφορα…

Πέμπτη, 23 Σεπτεμβρίου 2010 2:30 πμ |

alt

Ο ελευθεροεπαγγελματίας Μιχάλης Ξυπολυτίδης είναι ο πρώτος Έλληνας πολίτης που, υπακούοντας στα κελεύσματα του πρωθυπουργού, έσπευσε στην οικεία του ΔΟΥ και υπέβαλε αίτηση περαίωσης των ανέλεγκτων υποθέσεών του για τα έτη 2000-2009. Με στόχο τον γενικό παραδειγματισμό, το «Π» δημοσιεύει αυτούσια τη διευκρινιστική επιστολή του ευσυνείδητου επιχειρηματία που υποβλήθηκε συνημμένα με την αίτηση.

«Κυρ-Έφορα,

Είμαι, αν θυμάσαι, ο Μιχάλης ο ψιλικατζής από απέναντι, που το 2003 έχασα από την τσέπη μου 3.500 ευρώ και τα βρήκες εσύ, στη δικιά σου τσέπη, μετρημένα και σε φάκελο ...; Δεν είχα παρά να σου τα χαρίσω ως εύρετρα, συνεκτιμώντας το γεγονός πως μάζεψες εγκαίρως το μάτι σου όταν έπεσε σε κείνα τα παλιομηδενικά που μας είχανε ξεφύγει στο βιβλίο Εσόδων.

Άλλες εποχές τότε, κυρ-Έφορά μου. Γεννούσε κι ο κόκοράς μας. Όλη η περιοχή ήταν ένα εργοτάξιο. Ένα συνεργείο πέρναγε από μπρος κι έκανε Ολυμπιακό κολονομπήξιμο κι άλλο συνεργείο ακολουθούσε από πίσω κι έκανε Ολυμπιακό κολονοβγάλσιμο. Από μια κόκα-κόλα κι ένα κρουασάν να έπαιρνε κάθε Αλβανός πριν πέσει από τη σκαλωσιά και ...; περαιωθεί, από ένα σάντουιτς σολομού και ένα γάλα σόγιας να έπαιρνε κάθε μηχανικός και εργολάβος που μόλις είχε πληρωθεί, το έβγαζα το μηνιάτικο. Κάτι η γκουρμέ ΔΟΥ σας, κάτι τα υπερκαταναλωτικά εργοτάξια, ντελικατέσεν το είχα κάνει το μαγαζί. Ώς και μούσλι με κράνμπερι και παπάγια από τη Γαλλία παράγγελνα για την εκλεκτή πελατεία. Μέχρι που άλλαξε ο καιρός κι έμεινα με την παπάγια. Πέρσι σκουλήκιασε η τελευταία σακούλα και την έριξα στις βιολογικές αγγουριές που έχω πίσω από το μαγαζί για λίπασμα κομπόστ. Είμαι της πράσινης ανάπτυξης κι εγώ. Ό,τι σκουληκιάζει απ' την παλιά εποχή, το ρίχνω στον αγγουρώνα ...;

Λυπάμαι που το λέω, κυρ-Έφορα, αλλά και το Σχέδιο Ρύθμισης για το κλείσιμο των φορολογικών εκκρεμοτήτων να μην ήτανε, εμένα προσωπικά μία περαίωση μου τη χρωστάτε ...; Διότι εγώ επένδυσα σε σας. Ήρθα και το άνοιξα το μαγαζί εδωνά επειδή όλοι με διαβεβαίωναν πως, ακόμα κι αν ενσκήψει Αρμαγεδδώνας, οι εφοριακοί θα παραμείνουν το τελευταίο προπύργιο. Και δεν έχω παράπονο, εσείς προσωπικά τον έχετε ακόμα τον τρόπο σας και στέλνετε πού και πού την όμορφη κλητήρα σας και μου κάνει τα τσικλητήρεια ...; Το πολύ το προσωπικό όμως τη βγάζει με ένα πακέτο φρυγανιές Παπαδοπούλου τον μήνα ...; Ο τζίρος μου δεν φτάνει πια ούτε για το ρεύμα ...; Εμένα που κάποτε περνούσε απ' το μαγαζί μου ο Ζακ Ρογκ πιο συχνά κι από τον ταχυδρόμο. Τότε που παραπάτησε πάνω στην επιθεώρηση κι έπεσε στην Ολυμπιακή τρούπα, εγώ ήμουνα που του έβαλα πάγο στο κότσι, εγώ του σέρβιρα στον ακάλυπτο τη στραπατσάδα της ψυχικής οδύνης. Έχω ακόμα τις φωτογραφίες καρφιτσωμένες στο φελιζόλ, κάτω από τους απλήρωτους λογαριασμούς. Καμιά φορά, όταν τους ξεκαρφιτσώνω για να κάνω τη σούμα με το κομπιουτεράκι, τις βλέπουν τα πρεζόνια και οι άστεγοι που έρχονται να μου ζητήσουν ψιλά πριν πάνε να την πέσουν στα Ολυμπιακά τους καταλύματα και με ρωτάνε τρεκλίζοντας: "Αυτός εκεί, ρε παλληκάρι, που τρώτε μαζί σφουγγάτο δεν είναι ο Πολ Τόμσεν;". Μπερδεύουνε τους επιθεωρητές, τις εποχές, τις κυβερνήσεις ...;

Ένιγουεϊ, κυρ-Έφορα ...; Δεδομένου ότι παραμένω φορολογικώς ανήμερος εδώ και κάμποσα χρόνια, βούλομαι να θέσω μαζί σας σε εφαρμογή τη διαδικασία της περαίωσης. Για τον λόγο αυτόν, πέραν των απλήρωτων λυπητερών της τελευταίας εννιαετίας, θα σας στείλω σήμερα το μεσημέρι τις δυο κυριότερες ανέλεγκτες και ανεξέλεγκτες υποθέσεις της ζωής μου, τα ανήλικα τέκνα μου, Σταύρο και Μαρικάκι, για να τα βάλετε εσωτερικά στη ΔΟΥ και να περαιώσετε μέχρι τα 18 τους χρόνια, τουλάχιστον, την ανατροφή και την εκπαίδευσή τους, ήτοι το ζην και το ευ ζην. Την εφορία τους και την ευφορία τους ...; Είναι εμβολιασμένα, έχουν πάει πρόσφατα οδοντίατρο, έχουν αγορασμένα όλα τα βιβλία των φροντιστηρίων, φόρμες γυμναστικής, και θα τους έχω βάλει και μαζί, από το μαγαζί, μπισκότα για τα πρωινά ενός μήνα. Και τα δύο παιδιά έχουν γεννηθεί από το 2000 και εντεύθεν, οπότε συγκαταλέγονται στις χρήσεις που υπάγονται στη ρύθμιση.

Εγώ, όταν με το καλό τακτοποιήσω τις εκκρεμότητες, θα το κλείσω το μαγαζάκι, θα βάλω τις φωτογραφίες στο πορτοφόλι και θα πάμε μαζί με τη γυναίκα μου στο Βέλγιο μήπως βρούμε τον Ζακ Ρογκ, τον συγκινήσουμε και μας προσλάβει ως στραπατσαδουργούς και παγοθέτες της Ολυμπιακής Επιτροπής. Είμαστε, βλέπεις, αμετανόητα κολλημένοι στην εποχή της πρώτης επιτήρησης ...; Τότε που γεννούσανε οι κόκορες καταδικάζοντας τις μελλοντικές κότες σε στειρότητα ...;

ΥΓ. Φροντίστε στο πλαίσιο της περαίωσης να πάρουν τα παιδιά κάνα Proficiency και κάνα Superieur ...; Και μην τσιγγουνευτείτε στα φροντιστήρια ...; Να διαθέτουν τις απαραίτητες βάσεις τότε που θα έρθουν να διαπρέψουνε κοντά μας στο εξωτερικό ...;».


ΜΟΝΑΧΟ ΓΙΟΡΤΗ ΜΠΥΡΑΣ 2010 - 200 Χρόνια Oktoberfest!!!

Κυριακή, 19 Σεπτεμβρίου 2010 9:37 πμ |

alt

Η παράδοση του Oktoberfest έχει τις ρίζες της στα 1810 και συγκεκριμένα στις 17 Οκτωβρίου, χρονολογία κατά την οποία τελέστηκε ο γάμος του διαδόχου του στέμματος της Βαυαρίας, Λουδοβίκου Α', με την πριγκίπισσα της Σαξονίας, Theresa. Ο περίφημος γάμος πραγματοποιήθηκε σε ένα λιβάδι που βρισκόταν προ των πυλών της πόλης και το οποίο στη συνέχεια μετονομάστηκε σε Theresienwiese προς τιμήν της πριγκίπισσας.

Την τελετή ακολούθησαν εορταστικές εκδηλώσεις, στις οποίες ήταν καλεσμένοι όλοι οι κάτοικοι του Μονάχου. Το γλέντι διήρκεσε 16 ημέρες, ενώ τη λήξη του σηματοδότησαν οι ιπποδρομίες που πραγματοποιήθηκαν παρουσία της βασιλικής οικογένειας. Η απόφαση να επαναληφθούν οι ιππικοί αγώνες και τον επόμενο χρόνο ήταν το έναυσμα για την καθιέρωση αυτού που σήμερα αποτελεί το μεγαλύτερο λαϊκό πανηγύρι.

Στην πορεία του χρόνου οι ιππικοί αγώνες εγκαταλείφθηκαν και τη θέση τους πήραν άλλες ατραξιόν. Το 1818 στήθηκε το πρώτο Karousel και δύο κούνιες προς τέρψιν των θεατών, για να φτάσουμε στις μέρες μας. Το 1896 είναι έτος σταθμός για την ιστορία του Oktoberfest, καθώς τα Σταντ Μπύρας αντικαταστάθηκαν από τις πρώτες τέντες που υποστηρίζονταν από τις ζυθοποιίες. 
Πρωταγωνιστές είναι, φυσικά, οι παρασκευαστές μπύρας, οι οποίοι δημιουργώντας εντυπωσιακές τέντες στους χώρους του φεστιβάλ -καθεμία με το δικό της ιδιαίτερο χαρακτήρα και τη δική της μουσική μπάντα- καλύπτουν όλα τα γούστα, προσφέροντας στους θαμώνες τους αξέχαστες στιγμές κεφιού και ευχαρίστησης. 
Οι τέντες διαθέτουν τον εξοπλισμό μιας τυπικής μπυραρίας και αναπτύσσονται διαδοχικά σε παράλληλους δρόμους, ενώ η άλλη ατραξιόν στους χώρους του φεστιβάλ, το εντυπωσιακό λούνα παρκ, βρίσκεται σε κεντρικό σημείο.

Βέβαια αυτό που κάνει να ξεχωρίζει το Oktoberfest , είναι οι βαυαρικές παραδώσεις που κρατούν από τον μεσαίωνα, οι φολκλορικές παρελάσεις, οι εκατομμύρια τουρίστες και ντόπιοι με τις παραδοσιακές στολές, οι γυναίκες με τα Dirndl, (τα παραδοσιακά φουστάνια) και οι άντρες με τα Lederhosen, τα δερμάτινα κοντά παντελόνια. Μπορείτε παντού να αγοράσετε μια στολή στα μέτρα σας!

ΦΕΤΟΣ το 2010 το Oktoberfest γιορτάζει τα 200 χρόνια !!!

Φέτος είναι η 177η φορά που γίνεται η γιορτή και ενόψει των 200 χρόνων πραγματοποιούνται διάφορες εορταστικές εκδηλώσεις.

H μεγάλη επιτυχία του Oktoberfest σηματοδοτείται από τη μεγάλη παρέλαση των ιδιοκτητών των μπυραριών. Στις 18.09.10, ώρα 10.45 ξεκινάει η παρέλαση με τις στολισμένες με λουλούδια και γιρλάντες άμαξες και με τα βαρέλια μπύρας, συρόμενα από πανέμορφα άλογα. 
Μαζί παρελαύνουν και οι οικογένειες των ιδιοκτητών, οι πρόσχαρες σερβιτόρες και όλοι μαζί, ξεκινούν από το κέντρο της πόλης προς τη Theresienwiese όπου ο δήμαρχος παραδοσιακά χτυπάει την κάνη στο πρώτο βαρέλι και ξεκινάει επίσημα η έναρξη της γιορτής.

Στις 19.09.10 ώρα 10.00 ξεκινάει η δεύτερη εντυπωσιακή μεγάλη παρέλαση των συλλόγων. Κάθε χρόνο οι περίπου 9.500 συμμετάσχοντες από μια πληθώρα συλλόγων, μας παρουσιάζουν ένα ξεχωριστό θέαμα με τις παραδοσιακές στολές τους τις μουσικές μπάντες, τις στολισμένες άμαξες κ.α. 
Οι σύλλογοι που συμμετάσχουν είναι από όλη την Γερμανία και όχι μόνο. 
Βλέπουμε συλλόγους από Αυστρία, Πολωνία, Ιταλία, Ελβετία κ.λ.π. 
Στην αρχή της φάλαγγας είναι το Mόnchner Kindl", το σύμβολο του Μονάχου, ο Μοναχός. 
Ακολουθεί με την άμαξα ο δήμαρχος, ο πρωθυπουργός και άλλοι επίσημοι. 
Όλοι μαζί, αυτό το ξεχωριστό και ίσως μοναδικό θέαμα στην Γερμανία, κατευθύνονται από το κέντρο της πόλης προς το Oktoberfest.


Με καπνό ή χωρίς;

Πέμπτη, 2 Σεπτεμβρίου 2010 3:43 μμ |


alt


Στη Γερμανία καπνίζουν, στην Αυστρία καπνίζουν, στην Ισπανία υπάρχει ελευθερία επιλογής, ακόμα και στις Βρυξέλλες, έδρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καπνίζουν κανονικά. 
Ζητάμε να έχει ο κάθε επαγγελματίας το δικαίωμα της επιλογής. 
Να επιλέγει μόνος του αν θα μετατρέψει το μαγαζί σε χώρο καπνιζόντων ή μη.

Η Ελλάδα σβήνει το τσιγάρο» ήταν το σύνθημα του Yπουργείου Υγείας τον Ιούλιο του 2009, ενόψει της εφαρμογής του νόμου κατά του καπνίσματος. «Έναρξη τον Σεπτέμβριο» λέμε τώρα, μετά την εξαγγελία-δέσμευση της υπουργού Υγείας για ολική απαγόρευση του καπνίσματος σε όλους τους δημόσιους χώρους από την 1η Σεπτεμβρίου. 

Ωστόσο, οι ιδιοκτήτες των καφέ και των μπαρ δηλώνουν αποφασισμένοι να μη δεχτούν το μέτρο. Είναι, όπως υπογραμμίζουν, ζήτημα επαγγελματικής επιβίωσης. Για την καλύτερη οργάνωση του κλάδου τους έστησαν στο ίντερνετ τη σελίδα www.scafebar.gr. «Οργανώσαμε το συντονιστικό των καφέ-μπαρ για να μπορέσουμε να έρθουμε σε επαφή με όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο» εξηγεί ο Άκης Δημητρόπουλος, ιδιοκτήτης καφέ στο κέντρο της Αθήνας, και συμπληρώνει «είμαστε ένας κλάδος που δεν συσπειρώνεται εύκολα, για παράδειγμα λόγω τοπικών δυσκολιών. Δεν μπορώ εγώ εδώ από την Αθήνα να μάθω τι προβληματίζει έναν ιδιοκτήτη μπαρ στα Τρίκαλα ή στη Θεσσαλονίκη. Και για αυτό στήθηκε η σελίδα αυτή στο ίντερνετ». 

 Διαβάστε περισσότερα.....

http://www.athensvoice.gr/the-paper/article/308/με-καπνό-ή-χωρίς


Ο καιρός γαρ εγγύς...

Κυριακή, 25 Ιουλίου 2010 12:20 πμ |

alt
Έχω να γράψω πολύ καιρό, οι λόγοι πολλοί, ο πιο σημαντικός ήταν η πολύ δουλειά. 
Σήμερα τέλειωσα νωρίς. Ερχόμουν σπίτι με σκοπό να μπω να σερφάρω και να γράψω σε όλα τα παιδιά εδώ μέσα καλό καλοκαίρι μιας και ο Ιούλιος λίγο θέλει για να μας αφήσει ώστε να έρθει ο μήνας που φεύγω για διακοπές. 
Δυο ειδήσεις όμως με έκαναν να ανατρέψω όλο αυτό το φιλόδοξο σχέδιο που είχα για να σας πω καλό καλοκαίρι. Θα σας το πω στο τέλος βέβαια όμως πρώτα θα ήθελα να μας δώσω σκέψεις για την παραλία. 
Η πρώτη είδηση που με έκανε να σκεφτώ ήταν η εξαγορά που ετοιμάζουν η τράπεζα Πειραιώς με την κυβέρνηση. Πρώτον θα γράψω ότι άκουσα ότι όλο αυτό θα γίνει με περίπου 700 εκατομμύρια ευρώ! αν τυχών αληθεύει τότε ο Κύριος Σάλας θα αγοράσει με δανεικά δύο κρατικές τράπεζες που και οι δύο αν μη τι άλλο δεν είναι ζυμιογόνες, και λέω δανεικά γιατί έχει βουίξει ο τόπος ότι δανείστηκε τουλάχιστον 500 εκατομμύρια από Ευρωπαικές τράπεζες. Με όλο αυτό το σκεπτικό και με πρόσφατες φήμες ότι η τράπεζα Πειραιώς σώθηκε δυο φορές από την πτώχευση μάλλον το όλο εγχείρημα μου φαίνεται πως γίνετε για να σωθεί η Πειραιώς από την πτώχευση με τα αποθεματικά του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου που όπως γνωρίζετε είναι τεράστια. Βέβαια τα δυο μεγάλα κόμματα συμφωνήσαν ότι είναι μια συμφέρουσα πρόταση, αυτό που δεν είπαν είναι για ποιόν είναι συμφέρουσα. Η δεύτερη είδηση είναι ότι τα κόμματα που ψηφίζεται, τα κόμματα που αποφάσισαν να κόψουν μισθούς, συντάξεις, να βάλουν φόρους όπου μπορούν και όπου δεν μπορούν και να παίρνουμε μια πενιχρή σύνταξη στα 80 αν καταφέρουμε να επιζήσουμε ώστε τότε απρόσκοπτα να χαρούμε την ζωή μας, αποφάσισαν λέει ότι η επιχορήγηση τους πρέπει να αυξηθεί το 2010!!! ενώ χρωστάνε σε τράπεζες και δημόσιο πάνω από 300 εκατομμύρια μόνο τα δυο μεγάλα κόμματα!!!! 
Πραγματικά τι άλλο πρέπει να συμβεί για να σταματήσετε να τους δίνετε την εξουσία; 
Και μέσα σε όλα αυτά το κόμμα που κάνει αντίσταση, όταν το καλούν σε οικονομικό έλεγχο αρνείται και λέει με θράσος δια του εκπροσώπου του ότι εμείς δεν υπακούμε στον νόμο βάλτε μας φυλακή!!!!!! 
Τόλμα να πας να πεις στο ΣΔΟΕ που θα έρθει αύριο στο μαγαζί σου εσύ που με διαβάζεις το ίδιο πράγμα και τα λέμε. 
Αυτά είναι μόνο δυο παραδείγματα, σημερινά, για το πόσο μαλάκες είμαστε. 
Άντε παίδες καλό καλοκαίρι και το Σεπτέμβριο τα ξαναλέμε. 
Καλά να περάσετε όλοι σας!


Ημερολόγιο ενός ανέργου

Κυριακή, 11 Ιουλίου 2010 4:16 μμ |

36886_1335224862434_1285448392_30734337_501611_n.jpg

 

Αγαπητό ημερολόγιο,

όπως σου είχα πει και χτες, σήμερα ήταν μέρα γενικής απεργίας. Έτσι, κι εγώ αποφάσισα να απέχω από την τηλεόραση, αφού δεν είχα από τι άλλο να απεργήσω (αν και οφείλω να ομολογήσω ότι έγινα απεργοσπάστης το βράδυ, που έπαιζαν Ισπανία-Πορτογαλία - είπαμε, απεργός ήμουν, όχι μαλάκας). Θα μπορούσα να έχω κατέβει στη διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας, όπως είχα κάνει την προηγούμενη φορά, αλλά αυτό θα σήμαινε δύο πράγματα: Πρώτον, ότι θα έδινα σε ένα τσούρμο συνδικαληστών (ορθογραφικό λάθος; Ποιο λάθος;) την ψευδαίσθηση της στήριξής μου στον αγώνα τους (ο οποίος αγώνας, βέβαια, δεν είναι εναντίον της κυβέρνησης, αλλά εναντίον των άλλων συνδικάτων). Και δεύτερον και σημαντικότερον, θα έπρεπε να ξυπνήσω πάλι νωρίς. Άσε που μου είχαν τελειώσει και οι μάσκες του Η1Ν1, που μου είχαν φανεί πολύ χρήσιμες την προηγούμενη φορά, όταν είχε βρέξει δακρυγόνα με το τσουβάλι.

Πρέπει να σου εξομολογηθώ, αγαπητό μου ημερολόγιο, ότι δεν αισθάνομαι και πολύ περήφανος για την απουσία μου από τη διαδήλωση. Ξέρεις, είμαι από αυτούς τους ρομαντικούς κρετίνους που πιστεύουν ακόμα ότι από μια τέτοια διαδήλωση ίσως κάποτε ξεκινήσει η επόμενη κοσμογονική επανάσταση. Και θα ήθελα πολύ να είμαι μέρος της όταν συμβεί - πράγμα μάλλον δύσκολο, αφού πιο πιθανό είναι να πέσει η Μέρκελ στα πόδια του Παπανδρέου και να του ζητάει κλαίγοντας δανεικά για να πληρώσει τη δόση του στεγαστικού της δανείου, παρά να γίνει κάτι τέτοιο. Αλλά αν είναι έγκλημα η ελπίδα, τότε ρίξτε μου ισόβια.

Μου τη δίνει κάπως το γεγονός ότι δεν υπάρχει καμία ενημέρωση για το τι συνέβη στην πορεία, αλλά τουλάχιστον μπορώ να είμαι σίγουρος ότι αυτή τη φορά δεν πέθανε κανένας. Αν υπήρχε έστω και ένας νεκρός, τα βαμπίρ των ΜΜΕ (που μπροστά τους ο Κόμης Δράκουλας μοιάζει με άκακο κουνούπι) θα είχαν μυριστεί το αίμα και θα είχαν επιστρέψει στα πόστα τους. Μάλλον έμειναν νηστικοί σήμερα, ευτυχώς.

Επιπλέον, δεν είχα ενημέρωση ούτε από το Internet, καθώς και το μόντεμ μου απεργεί εδώ και μερικές μέρες, με βασικό αίτημα την κατάργηση από μέρους μου της συνήθους μου πρακτικής να το γκρεμίζω από το γραφείο μου, σκουντουφλώντας πάνω στα καλώδια. Ή τουλάχιστον ελπίζω να είναι έτσι, γιατί αν τα'χει τινάξει οριστικά τα πέταλα, με βλέπω στο δρόμο, να ζητιανεύω από τους περαστικούς για να πάρω τη δόση μου από Twitter. Άτιμη κοινωνία, που άλλους τους κατεβάζεις κι άλλους τους κατεβάζεις ακόμα χειρότερα.

(αλήθεια, μήπως ξέρεις αν μπορώ να παρκάρω σε θέσεις ΑΜΕΑ τώρα που είμαι συναισθηματικά ανάπηρος χωρίς σύνδεση στο Internet; Δεν ξέρεις, ε; Καλά, θα ρωτήσω στην Τροχαία.)


ΠΡΟΣΟΧΗ: Ακολουθεί non sequitur

Είναι ένας άντρας και μια γυναίκα σε ένα μπαρ. Κοιτάζονται, κάνουν παιχνίδι με τα μάτια και κάποια στιγμή ο άντρας πλησιάζει τη γυναίκα, την κερνάει ένα ποτό και τη ρωτάει πώς τη λένε. "Πηνελόπη", απαντάει αυτή, "εσένα;". "Τηλέμαχο", απαντάει αυτός. Τότε, η γυναίκα παίρνει την τσάντα της και ετοιμάζεται να φύγει. "Πού πας; Φεύγεις", τη ρωτάει ο άντρας. "Ναι", απαντάει αυτή, "δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό. Θα μπορούσα να είμαι μητέρα σου".

Τέλος non sequitur
-

Αποκομμένος, λοιπόν, από κάθε είδους ενημέρωση, πέρασα ολόκληρο το απόγευμα παίζοντας βελάκια. Τελικά, εκείνος ο στόχος που είχα πάρει πριν από χρόνια ήταν καλή επένδυση. Βέβαια, ο τοίχος γύρω από τον στόχο έχει γίνει σαν ξεβαμμένο έμμενταλ από τις τρύπες, αλλά αυτό είναι το τίμημα του αναίμακτου ξεσπάσματος. Γιατί, αν κάθε φορά που είχα τα νεύρα μου ξεσπούσα σε αυτούς που με εκνεύριζαν και όχι στον στόχο, θα είχαμε θρηνήσει θύματα. Κατά καιρούς, μάλιστα, έχω κρεμάσει στον στόχο φωτογραφίες πολιτικών, οι οποίες είναι διάτρητες από τα βελάκια που τις έχουν διαπεράσει, ειδικά στο δόξα πατρί του καθενός. Γι'αυτό σου λέω, αγαπητό μου ημερολόγιο, τα βελάκια είναι εκτόνωση, είναι ψυχική υγεία, είναι έκφραση. Αλλά επίσης είναι και κάπως περίεργη γυμναστική, αφού γυμνάζεται μόνο το ένα χέρι. Με φαντάζομαι σε 2-3 χρόνια με το δεξί χέρι σαν του Ζαμπίδη και το αριστερό σαν του Καραμανλή και τρομάζω.

Επίσης, με πήραν τηλέφωνο από μια εταιρεία δημοσκοπήσεων. Ξέρεις, ποτέ δε λέω όχι σε ένα γκάλοπ. Θες επειδή με κάνουν να νιώθω σημαντικός, θες επειδή λυπάμαι τους κακομοίρηδες που όλη μέρα τηλεφωνούν σε κόσμο που τους σιχτιρίζει, απαντάω πάντα. Ακόμα κι αν δεν έχω καμία σχέση με το αντικείμενο, το οποίο στην προκειμένη περίπτωση ήταν το κατά πόσον ήμουν ικανοποιημένος από την τοπική αυτοδιοίκηση στην περιοχή μου. Δεδομένου ότι δεν ψηφίζω στην περιοχή και ότι δεν ασχολούμαι με τα κοινά της, ήμουν ο πλέον ακατάλληλος για να απαντήσω στις ερωτήσεις μιας τέτοιας έρευνας. Αλλά αφού αυτό δεν ενοχλούσε την εταιρεία που διεξήγαγε την έρευνα, τότε γιατί να ενοχλεί εμένα; Αναρωτήθηκα πόσοι από αυτούς που συμμετέχουν σε όλες αυτές τις δημοσκοπήσεις για τον καταλληλότερο πρωθυπουργό και άλλα τέτοια μυθικά πρόσωπα, έχουν τόση σχέση με την πολιτική όση οι πιγκουίνοι με τα κορν φλέικς. Νομίζω ότι είναι πολλοί. Και σε αυτούς βασίζονται κυρίως οι πολιτικοί για να κρίνουν αν τα πάνε καλά ή άσχημα. Ζήτω που καήκαμε.

Αύριο το μενού έχει για κυρίως πιάτο καφέ στο κέντρο, πέρα από τα συνηθισμένα ορεκτικά της μιζέριας και της αυτολύπησης. Για επιδόρπιο μάλλον θα έχει ξύσιμο αρχιδιών με μπόλικη σως σαπίλας.

Καληνύχτα και ο Θεός να βάλει το χέρι του. Αλλά όχι στον κώλο μας, αυτή τη φορά.


Ευρωχωριάτες

Δευτέρα, 7 Ιουνίου 2010 7:01 πμ |

alt

Το 2001 με την «έλευση» του ευρώ κάποιοι πίστεψαν ότι επιτέλους γινόμαστε Ευρωπαίοι! Δεν θα μπορούσαν τότε να πιστέψουν πως ο κίνδυνος να χαθεί η Γη? της Επαγγελίας του ευρώ θα ήταν αυτός που θα έφερνε εγγύτερα στον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής τους Ελληνες! 

Τι αλλάζει στη σκιά της κρίσης, της ραγδαίας πτώσης του βιοτικού επιπέδου και της ανασφάλειας για το αύριο; Για αρκετούς τίποτα. Είτε γιατί πάντα αυτή ήταν η καθημερινότητά τους, είτε γιατί δεν κινδυνεύουν να βρεθούν αντιμέτωποι με αυτή ποτέ. Για τους περισσότερους, όμως, αλλάζουν τα πάντα. Ο τρόπος που οδηγούμε, ο τρόπος που ψωνίζουμε, ο τρόπος που επικοινωνούμε.    

Όσες διαφημιστικές καμπάνιες κι αν προηγήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια για τη χρήση των μέσων μαζικής μεταφοράς για την ανάγκη οικολογικής και οικονομικής οδήγησης, δεν στάθηκαν αρκετές να μας πείσουν. Η εκτίναξη της τιμής της βενζίνης στα ύψη -απλώς προσαρμογή με τα ισχύοντα στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες- εξανάγκασε τους λάτρεις της Ι.Χ. αυτονομίας τους να αυτοπεριοριστούν.

Το αυτοκίνητο έγινε «ευρω-φονιάς», καθώς μέσα σ' ένα χρόνο αυξήθηκαν κατά 50,8%% οι τιμές στα καύσιμα, κατά 28,4% στα τέλη κυκλοφορίας και τα διόδια, ενώ στα ύψη φτάνει και το κόστος συντήρησης. Τα κόμιστρα των ταξί αυξήθηκαν κατά 22,4%, καθιστώντας τη χρήση τους εξίσου ακριβή. Η στροφή, λοιπόν, στα μέσα μαζικής μεταφοράς προέκυψε για τους Ελληνες όχι ως επιλογή οικονομίας και ευκολίας, όπως ισχύει για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, αλλά ως λύση ανάγκης.

Τα στοιχεία από τον ΟΑΣΑ δείχνουν ότι μόνο το πρώτο τρίμηνο του χρόνου (Ιανουάριος - Μάρτιος) αυξήθηκαν κατά 3,3 εκατομμύρια οι επιβιβάσεις σε όλα τα μέσα, με το μετρό και τα μπλε λεωφορεία να παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη αύξηση στην επιβατική κίνηση κατά 2,22% και 1,9% αντίστοιχα.

Τα ελληνικά νοικοκυριά ανακαλύπτουν πάλι την αξία της λίστας των αναγκαίων, πριν από την αγχολυτική και αρκούντως τσουχτερή βόλτα στο σούπερ μάρκετ. Οι ειδικές «προσφορές» και οι ευκαιρίες στα ράφια δεν είναι αρκετές να καμουφλάρουν την ακρίβεια και η περικοπή είναι μονόδρομος για τα νοικοκυριά. Τα τεσσάρων ειδών αφρόλουτρα στο μπάνιο αντικαθίστανται από μια και μόνη οικογενειακή συσκευασία.

 

Κινητά
Οι αρωματισμένες σακούλες σκουπιδιών φαντάζουν ασυγχώρητη πρόκληση. Η ανάγκη να εξοικονομηθούν χρήματα για τα αναγκαία επιβάλλει συνετότερους και ευρωπαϊκότερους τρόπους διαχείρισης της... κινητής επικοινωνίας μας. Μέχρι προσφάτως πεζοί, εποχούμενοι, καθήμενοι και όρθιοι μιλούσαν χωρίς κανένα άγχος για τις... μονάδες στο κινητό τους.

Οι παρέες αράδιαζαν τις συσκευές στα τραπέζια προκαλώντας συμφόρηση και υποχρέωναν τους σερβιτόρους με ακροβατικά να αποθέτουν την παραγγελία. Η αύξηση ήδη κατά 9,2% στις παρεχόμενες υπηρεσίες κινητής τηλεφωνίας οδηγεί σε δραστικό περιορισμό της χρήσης κινητών.

Η «πίτα» μειώνεται. Αυξάνεται, όμως, και ο πόλεμος ανταγωνισμού των εταιρειών που υπολογίζουν τις απώλειες τους το τρέχον έτος στο 12% -13% και ψάχνουν με προσφορές και ειδικά πακέτα να ρεφάρουν. Δύσκολα, γιατί πλέον πριν απλώσουμε το χέρι στο κινητό αναζητούμε με μια γύρα του ματιού διαθέσιμο σταθερό τηλέφωνο.

Όπως αναζητούμε στα βάθη της ντουλάπας τα ρούχα που αγοράστηκαν σε στιγμές καταναλωτικής έξαρσης και δε φορέθηκαν ποτέ. Τα καταστήματα ένδυσης και υπόδησης που γνώρισαν πιένες και εξασφάλιζαν από τα υψηλότερα ποσοστά κέρδους αγωνίζονται να κρατήσουν τον τζίρο τους, αλλά δε ρίχνουν τις τιμές, αντιθέτως οι αυξήσεις φτάνουν το 2,8% από πέρυσι.

Ο κλάδος ρίχνει τα αναθέματα στο ΦΠΑ. Και παρακαλεί για τους «καλούς πελάτες» που διέθεταν ακόμη και το 1/10 του μηνιαίου μισθού τους για ένα επώνυμο μπλουζάκι, αλλά διαπιστώνουν πλέον έντρομοι την αφροσύνη τους και ομνύουν στη φτηνή αλλά όχι απαραίτητα και χειρότερη εκδοχή του!

 

Στο κομμωτήριο με... μέτρο
Η κρίση θα στερήσει από τους Ελληνες και τις συναυλίες μεγάλων σταρ που τιμούσαν δεόντως τη χώρα τα τελευταία χρόνια

 

Σε αντίστροφη τροχιά, το ηλεκτρονικό εμπόριο προσφέρει ευκαιρίες και επιλέγεται πια όχι μόνο από τους μυημένους και μόνον για γκατζετάκια. Οι επιχειρήσεις μειώνουν το κόστος και οι ηλεκτρονικοί αγοραστές τα έξοδά τους. Οι Ελληνίδες που κατέκτησαν με «κόπο και θυσίες» περίοπτη θέση στη λίστα των περιποιημένων Ευρωπαίων χαράσσουν την? κόκκινη γραμμή των ατομικών περικοπών στην πόρτα του κομμωτηρίου. Ως ύστατη παραχώρηση, μειώνουν τις μηνιαίες επισκέψεις.

 

Στο σπίτι
Τα πιτσιρίκια της μεσαίας ελληνικής οικογένειας ανακαλύπτουν ξανά πως είναι να σβήνεις τα κεράκια των γενεθλίων στο σπίτι και όχι στο βολικό αλλά ακριβό παιδότοπο. Οι έφηβοι από τους πολυχώρους, όπου το «μειωμένο» χαρτζιλίκι εξανεμίζεται μεταξύ πρώτης και δεύτερης κυλιόμενης σκάλας, ξεχύνονται στους πεζόδρομους και τις πλατείες. Όσο για τους ενήλικες αυτοί επιστρέφουν στην κατ' οίκον διασκέδαση. Συνάξεις φίλων με μακαρονάδα της στιγμής, dvd και επιτραπέζια. Εξ αυτού και οι αυξήσεις που επιδεικνύει ο κλάδος της οικιακής διασκέδασης.

Άγρια ξενύχτια, ζεϊμπέκικα και τσιφτετέλια άνευ καταιγισμού γαρύφαλλων, περιορίζονται εορτές, αργίες και Σαββατοκύριακα, ενώ η κρίση θα στερήσει από τους Ελληνες και τις συναυλίες των μεγάλων σταρ που τιμούσαν δεόντως τη χώρα τα τελευταία χρόνια. «Διψασμένοι» για ένα άλλο θέαμα, και ως εκ τούτου διατεθειμένοι να πληρώσουν το τσουχτερό εισιτήριο, οι Ελληνες επέτρεπαν σε σταρ και διοργανωτές να εισπράττουν μη ευκαταφρόνητα και δυσανάλογα για το μέγεθος της χώρας ποσά. Λόγω «αδυναμίας προπώλησης» εισιτηρίων έχουμε την πρώτη ακύρωση συναυλίας, της Γκρέις Τζόουνς στις 15 Ιουνίου, καθώς μόνον 100 άτομα εμφανίστηκαν πρόθυμα να καταβάλλουν τα 50 ευρώ του αντιτίμου.

Αν ισχύει ότι οι συνήθειες φτιάχνουν το χαρακτήρα μας, τότε μπορεί να ελπίζουμε σε έναν διαφορετικό και λίγο ελκυστικότερο Νεοέλληνα.


Ο λόρδος, ο.....Μοντεσκιέ, ο ωραίος και τ’ άλλα παιδιά

Δευτέρα, 24 Μαΐου 2010 3:02 πμ |

alt


Ο Γιώργος Παπανδρέου μπορεί να γυμνάζεται μόνος του, να κάνει κουπί μόνος του, αλλά είναι άνθρωπος «της παρέας». Τουλάχιστον αυτό τον... κατηγορούν όσοι στο ΠΑΣΟΚ έχουν μείνει «εκτός νυμφώνος» - και δεν είναι λίγοι. Τι του λένε; Ότι «κυβερνάει με μια παρέα» και πως «πολλές φορές παίρνει αποφάσεις εκτός οργάνων με τους κολλητούς».

Ποιοι είναι όμως αυτοί με τους οποίους ο Γιώργος παίρνει τις αποφάσεις; Και πόσοι απ' αυτούς είναι κολλητοί; Και ποιοι, πλην παρέας και κολλητών, είναι οι άνθρωποι που κινούνται στο Μάξιμου; Το «Π» αποκαλύπτει σήμερα ποιος είναι ο «λόρδος», ποιος ο «Μοντεσκιέ», ποιος ο «σταχανοβίτης», ποιος ο «δεινόσαυρος» και ποιος ο «κροκοδειλάκιας».

Δημήτρης Δρούτσας

Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας θα έλεγες ότι έτσι όπως περπατάει, ευθυτενής, ατσαλάκωτος και με δυσκολία κίνησης του λαιμού αριστερά, δεξιά ή προς τα κάτω, έχει καταπιεί ένα... στειλιάρι. Πίσω από την πλάτη του λένε «ο παρ' ολίγον υπουργός» και του καταλογίζουν ότι είναι πολύ λίγος για την κρίσιμη θέση του υπουργού Εξωτερικών.

Οι δικοί του διατείνονται ότι ο Γιώργος του είχε υποσχεθεί πως θα του έδινε τη θέση του υπουργού Εξωτερικών τον περασμένο Ιανουάριο, αλλά φαίνεται ότι το σκέφτεται πλέον καλύτερα ή ότι τελικά το μετάνιωσε. Εκείνο που δεν λένε οι δικοί του είναι πως ο κλειστός κύκλος των διπλωματικών αρνείται σταθερά να του ανοίξει τις πόρτες και ότι αυτό φάνηκε κι από τις επισκέψεις στην Ουάσιγκτον, τη Λευκωσία και την Άγκυρα.

Υποστηρίζεται ακόμη ότι ο «λόρδος» Δρούτσας, όπως είναι το παρατσούκλι του, έχει στο περιβάλλον του Γιώργου μερικούς ορκισμένους εχθρούς, όπως ο ευρωβουλευτής Στ. Λαμπρινίδης και ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας Π. Μπεγλίτης, οι οποίοι «τον ξέρουν καλά» από την εποχή που όλοι τους ήταν αναγκασμένοι να συμβιώνουν στο περιβάλλον του Γιώργου.

Χάρης Παμπούκης

Ο υπουργός Επικρατείας Χάρης Παμπούκης κουβαλάει μαζί του την πολυπραγμοσύνη που τον χαρακτήριζε ως δικηγόρο. Θεωρούμενος ως «άνθρωπος του συστήματος» και με πολλές δουλειές που αφορούσαν επιχειρηματίες και ομίλους, η τοποθέτησή του στην κυβέρνηση τον περασμένο Οκτώβριο προκάλεσε ανακούφιση σε ολόκληρο το σύστημα, μια και μεταξύ των περίπου άγνωστων που είχε ο Γιώργος γύρω του υπήρχε και κάποιος με τον οποίο θα μπορούσαν να μιλήσουν. Η συνέχεια αποδείχθηκε περίπου όπως την περίμεναν.

Ο αποκαλούμενος και «Μοντεσκιέ» υπουργός Επικρατείας είναι πια ο άνθρωπος του Γιώργου που βλέπει επιχειρηματίες, εκδότες, καναλάρχες και γενικώς «διευθετεί» ζητήματα που μπορεί να προκύψουν κατά τη λειτουργία της κυβέρνησης. Με παρελθόν στο μέσα - έξω από το περιβάλλον του Παπανδρέου, ο Παμπούκης θεωρείται, και είναι, σήμερα ίσως το πιο ισχυρό πρόσωπο δίπλα στον Γιώργο.

Του έχει ανατεθεί ο ρόλος του συντονιστή των υπουργών, του αξιολογητή του έργου τους και εκείνου που είναι επιφορτισμένος να συγκεντρώνει από την «πιάτσα» «πράγματα» που αφορούν υπουργούς - και έχουν να κάνουν με «δουλειές», «διευθετήσεις», «κακοδιαχείριση» κ.λπ.

Το τελευταίο διάστημα ενεπλάκη στην υπόθεση των επενδύσεων από το εξωτερικό - η στενή του σχέση με τον Μισέλ Γκεάν, κολλητό του Σαρκοζί και γραμματέα της γαλλικής προεδρίας, τον έστειλε στα εμιράτα και από τις επαφές αυτές προέκυψαν δυο επενδύσεις: Σκαραμαγκάς και Αστακός, αν και έμειναν αρκετά ερωτήματα. Μετά η πρωτοβουλία του Γιώργου να τον παίρνει μαζί του στα ταξίδια στο εξωτερικό δημιούργησε την αίσθηση ότι η θέση του υπουργού Εξωτερικών, την οποία τόσο περιμένει ο Δρούτσας, έχει ήδη ονοματεπώνυμο: Χάρης Παμπούκης...

Φίλιππος Πετσάλνικος

Ο αποκαλούμενος από τους υπόλοιπους ΠΑΣΟΚους και «αντιβασιλεύς», ο πρόεδρος της Βουλής Φίλιππος Πετσάλνικος είναι ένα πρόσωπο τουλάχιστον αμφιλεγόμενο. Από όποιο υπουργείο πέρασε, το έργο που παρουσίασε ήταν ελάχιστο. Όποτε γινόταν υπουργός, όλοι το απέδιδαν στη στενή του σχέση με τον Γιώργο.

Σήμερα το μεγαλύτερο μέρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας τον θεωρεί «λίγο» για τη θέση, από υπουργούς διατυπώνονται παράπονα για την ενεργό ανάμειξή του στο κυβερνητικό έργο - ακόμη θυμάται η Μπιρμπίλη πώς της την έπεσε για τις αποσύρσεις με το που σχηματίστηκε η κυβέρνηση - ενώ εντάσεις υπάρχουν ακόμη και για τη συμμετοχή του στο λεγόμενο «διαθεσμικό» όργανο, στο οποίο μετέχουν ορισμένοι υπουργοί (Ραγκούσης, Παπακωνσταντίνου, Παμπούκης), κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι, ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ και ορισμένοι συνεργάτες του Γιώργου, αλλά παίρνονται σημαντικές αποφάσεις.

Ποτέ άλλοτε στο παρελθόν δεν μετείχε τόσο ανοιχτά πρόεδρος της Βουλής στη διαμόρφωση της κυβερνητικής πολιτικής. Στην κριτική που του ασκείται είναι ότι δεν απέτρεψε τον διορισμό 230 ρουσφετιών στη Βουλή και ότι δεν έκοψε τον 15ο και τον 16ο μισθό των υπαλλήλων της Βουλής. Τώρα ετοιμάζει αναθεώρηση του Κανονισμού της Βουλής και δεν είναι λίγοι εκείνοι που τον περιμένουν στη γωνία, προφανώς για να βγάλουν το άχτι τους για το... σηκωμένο φρύδι όταν τους απευθύνεται...

Παύλος Γερουλάνος

Ο «ωραίος» (για τις γυναίκες) υπουργός της κυβέρνησης, αποκαλούμενος και... «Χιου Γκραντ», σχετίζεται με τον Γιώργο ακριβώς 18 χρόνια. Γνωρίστηκαν στο μάθημα του καθηγητή Χάιφετζ στο Χάρβαρντ, όταν παρακολουθούσαν και οι δυο το 1992 «διαχείριση κρίσεων» - ο Γιώργος βουλευτής ων, ο Παύλος για να φτιάξει το βιογραφικό του.

Ξανασυναντήθηκαν την περίοδο που ο Παπανδρέου έγινε υπουργός Εξωτερικών το 1999, όταν τον πήρε κοντά του και του ανέθεσε τον ρόλο τού «τάιμ μάνατζερ». Ήταν ο άνθρωπος με το ρολόι στο χέρι - αυτός που ειδοποιούσε τον Γιώργο για το «πότε πέρασε η ώρα». Όταν ο Γιώργος έγινε αρχηγός στο ΠΑΣΟΚ, βρέθηκε πολλές φορές από τα ψηλά στα χαμηλά, εξ αιτίας κυρίως της αντίθεσής του με τον Παμπούκη. Όποτε έμπαινε ο ένας, έβγαινε ο άλλος, και τούμπαλιν.

Σήμερα έχουν βρει έναν κώδικα επικοινωνίας, αλλά δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα συμβιώσουν - ήδη τον κατηγορούν ότι στους έξι μήνες που έχουν περάσει είναι ο υπουργός με τις λιγότερες επιδόσεις - ακόμη, για παράδειγμα, να στελεχωθεί η κρίσιμη ΕΡΤ, κι άσε τα υπόλοιπα. Ασχολείται, του λένε, περισσότερο με τη δημόσια εικόνα του παρά με το υπουργείο του. Και στο κεντρικό γυμναστήριο, όπου πήγαινε πολύ συχνά πριν μπει στην κυβέρνηση, έχουν να λένε για τις πόζες που έπαιρνε μπροστά στους καθρέφτες για να περιεργαστεί κοιλιακούς, δικέφαλους, τρικέφαλους και λοιπά.

Γιάννης Πανάρετος

Ο υφυπουργός Παιδείας Γιάννης Πανάρετος είναι ένα από τα πρόσωπα που ο Γιώργος κουβαλάει μαζί του από τη δεκαετία του '80, τότε που ο πατέρας του ο Αντρέας τον έβαλε υφυπουργό Νέας Γενιάς, και ο Γιώργος μάζεψε δίπλα του διάφορους περίεργους για να τον βοηθάνε.

Ο Πανάρετος ήταν ένας από αυτούς. Σύμβουλός του για θέματα Παιδείας προικοδοτήθηκε από τον πρωθυπουργό με το σύνολο σχεδόν των αρμοδιοτήτων του υπουργείου Παιδείας, με αποτέλεσμα πολλοί να λένε στην κυβέρνηση ότι η υπουργός Άννα Διαμαντοπούλου κράτησε τις αρμοδιότητες για τα... νηπιαγωγεία. Στην πραγματικότητα ο Γιώργος ήθελε έναν δικό του άνθρωπο να ελέγχει το κρίσιμο υπουργείο - και αυτό έκανε.

Από εκεί και πέρα παροιμιώδεις είναι οι καβγάδες του με τη Διαμαντοπούλου, που έφτασε στο σημείο να θέσει το θέμα «της» ακόμη και στο Υπουργικό Συμβούλιο, λέγοντας ότι αυτή χαράζει την πολιτική του υπουργείου. Τι είχε προηγηθεί; Οι δηλώσεις του Πανάρετου ότι θα καταργηθεί η βάση του 10. Η Διαμαντοπούλου διαφωνούσε, αλλά, όπως αποδείχτηκε από το προχθεσινό Υπουργικό Συμβούλιο, ο Πανάρετος κάτι παραπάνω ήξερε.

Του χρεώνουν ότι ως υπεύθυνος του «open gov» - ο ίδιος λέει ότι ήταν και δική του ιδέα - για την επιλογή στελεχών καθυστέρησε σημαντικά η διαδικασία στελέχωσης του κρατικού μηχανισμού. Οι εχθροί του πάντα τον χαρακτηρίζουν «ασβό» - επειδή έχει πρόβλημα με την αναπνοή του...

Δημήτρης Δόλης

Ο Δημήτρης Δόλης, ο «άνθρωπος από την Αυστραλία», μπορεί να μην ξέρει πώς πιάνουν τους κροκόδειλους (κι ας τον φωνάζουν... «κροκοδειλάκια»), αλλά εκείνου του Λερούνη, που τον είχαν απαγάγει οι Ταλιμπάν στο Πακιστάν, του έκανε ένα κανονικό κεφαλοκλείδωμα προκειμένου να βγουν οι φωτογραφίες.

Περίμενε ότι ο Γιώργος θα τον έκανε υφυπουργό Απόδημου Ελληνισμού, αλλά ο πρωθυπουργός δεν τον έβαλε στην κυβέρνηση κι αυτό τον τσάκισε. Ξαναβγήκε στην επιφάνεια το τελευταίο διάστημα και, όπως λέει, του έχουν ανατεθεί «ειδικές αποστολές» - κάτι σαν πρέσβης εκ προσωπικοτήτων. Μπαινοβγαίνει σπάνια στο Μαξίμου και δεν μετέχει στη λήψη αποφάσεων.

Νίκος Αθανασάκης

Ο άνθρωπος πίσω από την κουρτίνα, για πολλά χρόνια, στο ΠΑΣΟΚ, ο περίφημος «αρκούδος», είναι ένας άνθρωπος πονεμένος. Όχι τόσο για την περιπέτεια υγείας που πέρασε πρόσφατα, αλλά επειδή περίμενε ότι ο Γιώργος θα τον έκανε διευθυντή σε ένα γραφείο ανάλογο με αυτό που έχει ο Ομπάμα στον Λευκό Οίκο. Όμως μετά τις πρώτες δυο τρεις ημέρες στο Μέγαρο Μαξίμου φάνηκε ότι δεν χώραγε - είχε φροντίσει γι' αυτό ο Παμπούκης.

Η σχέση τους εξακολουθεί να παραμένει προβληματική - πιο προβληματική δεν γίνεται. Έτσι αναγκαστικά περιορίστηκε στο γραφείο του στην Ιπποκράτους και επισκέπτεται το Μαξίμου μόνο όταν τον καλούν σε συσκέψεις. Δεν είναι η πρώτη φορά που του συμβαίνει να είναι στα κάτω του - του έχει ξανασυμβεί. Αλλά είναι τέτοια η «προσαρμοστικότητα» που επιδεικνύει, ώστε αργά ή γρήγορα καταφέρνει να πάρει τη θέση που του ανήκει - πάντα πίσω από την κουρτίνα του εκάστοτε αρχηγού.

Εκτός από «αρκούδος», το άλλο του παρατσούκλι είναι «δεινόσαυρος» - τόσα χρόνια στο ΠΑΣΟΚ. Λένε πως εξακολουθεί να έχει μια επιρροή στον Γιώργο, με τον οποίο συνομιλεί συνήθως τηλεφωνικά, και δεν είναι λίγοι εκείνοι που αποδίδουν την κακή τους τύχη στο ΠΑΣΟΚ από το γεγονός ότι κάποια στιγμή τον βρήκαν μπροστά τους ή απέναντί τους.

Γιώργος Ελενόπουλος

Ο υπεύθυνος του γραφείου Τύπου του πρωθυπουργού Γιώργος Ελενόπουλος περίμενε κι αυτός να γίνει κάτι με το που έγινε κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ. Είχε δουλέψει πολύ δίπλα στον Γιώργο, του είχε σταθεί την περίοδο που ήταν στο καναβάτσο και, όσο να πεις, μια Γενική Γραμματεία Τύπου ή έστω μια προεδρία στην ΕΡΤ την περίμενε.

Αλλά ο Γιώργος, που δεν φημίζεται και πολύ για την... ευγνωμοσύνη του, έκανε γραμματέα Τύπου έναν Πετρουλάκη που τον είχε στο γραφείο του και του έγραφε λόγους και ο Γερουλάνος έβαλε στην ΕΡΤ τον Γαμπρίτσιο. Τι απέμεινε για τον «σταχανοβίτη» Ελενόπουλο; Μόνο το γραφείο Τύπου και αναμνήσεις από το μέλλον, που θα 'λεγε κι ο Λαλιώτης, με τον οποίο είχε στενούς δεσμούς στο παρελθόν.

Κώστας Θέος

Ο οικονομολόγος Κώστας Θέος, γιος της Κούλας Θέου, της δημοσιογράφου, και ειδικός γραμματέας στο Οικονομίας επί Σημίτη, είναι ο άνθρωπος που λύνει και δένει στο Μαξίμου. Ουσιαστικά μαζί με τον Πανάρετο έβγαλαν πέρα την ανοιχτή διακυβέρνηση και είναι αυτός που μετέχει σε όλες τις συσκέψεις που συγκαλεί ο Γιώργος για την οικονομία - τόση εμπιστοσύνη του έχει ο πρωθυπουργός. Δεν έχουν ακουστεί πράγματα γι' αυτόν, μόνο ότι μπορεί στον ανασχηματισμό να τον δούμε υφυπουργό σε κάποιο παραγωγικό υπουργείο.

Νίκος Ζιώγας

Ο διπλωματικός Νίκος Ζιώγας είναι επίσης ένα από τα άγνωστα πρόσωπα - στους πολλούς - δίπλα στο Γιώργο. Έχει την ιδιότητα του διπλωματικού συμβούλου, ο Γιώργος τον παίρνει πάντα μαζί του, όπου κι αν πηγαίνει, και ο ρόλος του είναι να φροντίζει τα επικοινωνιακά του πρωθυπουργού.

Άνθρωπος έξυπνος και χαμηλών τόνων, φροντίζει κάθε φορά να κρατάει αποστάσεις από τον πυρήνα της λήψης των αποφάσεων παρά το γεγονός ότι όλοι ξέρουν πως ο Γιώργος μετράει τη γνώμη του. Στα υπέρ του ότι μέχρι τώρα - και είναι χρόνια κοντά στον Γιώργο - δεν έχει κάνει το μεγάλο λάθος. Γι' αυτό άλλωστε παραμένει εκεί...

http://www.topontiki.gr/articles/view/4886



Θα τα κουτσοκαταφέρουμε, βρε !!!

Τρίτη, 11 Μαΐου 2010 11:53 πμ |

alt


Θερινό σινεμαδάκι, αγιόκλημα, το κορίτσι μου και ένα πασατέμπο στα δύο.

Επιστρέφει η καντάδα ως νυχτερινή έξοδος.

Επιστρέφει η τρύπα στα κέρματα.

Επιστρέφει η παπάρα στη σαλτσούλα.

Παρακαλώ, μία γκαζόζα και δύο καλαμάκια.

Πετάγομαι μέχρι την Έβγα για τηλέφωνο.

Η προίκα επιστρέφει.

Ο Αυτιάς θα πάρει απογευματινό τετράωρο.

Το ΑλουΦανΠαρκ θα γίνει κούνιες.

Αγάπη μου, για τα γενέθλιά σου σου έπλεξα αυτό το ζιλέ.

Καλωσόρισες ψείρα.

Και τώρα, επιτέλους, θα αδυνατίσω. Μαζί σας.


Hθελα να γράψω κι άλλα, όμως μου τέλειωσε το μπικ.....


κλειστόν λόγω θλίψης

Παρασκευή, 7 Μαΐου 2010 7:57 μμ |

alt

Δεν έχω λόγια σήμερα, ξύπνησα εντελώς μουδιασμένος συνεχίζοντας το πώς ένιωθα χτες και προχθές, βλέπω τους γύρω μου να σκέφτονται το ίδιο, ο Δεκέμβρης επαναλαμβάνεται ..

Θέλω παρόλα αυτά, να δώσω τα θερμά μου συγχαρητήρια

1.       Στην Ελλάδα, που κατάφερε για άλλη μια μέρα να μονοπωλεί τα διεθνή μέσα ενημέρωσης (στην Αγγλία διακόπηκε η ομιλία του Γκόρντον Μπράουν για να προβληθούν τα επεισόδια), ως γνωστών δεν υπάρχει κακή δημοσιότητα.

2.        Στους δημοσιογράφους που απεργούσαν και μόλις δημιουργήθηκε τέτοιο θέμα  η απεργία διεκόπη (η γνώμη μου είναι οτι η δημοσιογραφική απεργία πρέπει να γίνεται όπως και εκείνη των γιατρών - δηλ. με προσωπικό ασφαλείας. Δε γίνεται να συμβαίνουν τέτοια έκτροπα και εμείς να παρακολουθούμε τον «Μάνθο, μοναδική μου αγάπη», πέρα του ότι ο κόσμος πρέπει να προειδοποείται να μην πλησιάζει περιοχές σε περίπτωση επεισοδίων). Ζήτω η τηλεθέαση !

3.        Την ελληνική αστυνομία που φυσικά και δικαιούται να καταστρέφει βιτρίνες καταστημάτων, αλλά ευτυχώς έβαλε στην θέση του το παιδί που τόλμησε να τραβήξει βίντεο (είναι κάτι σαν τα μουσεία, βλέπετε ... απαγορεύεται το βίντεο και οι φωτογραφίες με φλας)

4.       Και φυσικά τους πολιτικούς αρχηγούς που μας είπαν το γνωστό ανέκδοτο «οι ένοχοι θα τιμωρηθούν». (υπάρχει και β' εκδοχή σ' αυτό : οι ένοχοι θα τιμωρηθούν παραδειγματικά) να 'στε καλα, γελάσαμε και πάλι.

Γενικά, για όλα φταίει το διατηρητέο που είχε στενούς εξώστες (ας επέμβη επιτέλους η πολεοδομία). Μόνο για τον στρατηγό άνεμο δεν ακούσαμε χτες !

Κ έχω και μια απορία : χτες αυτά, αύριο ;

Y.Γ. Η μεγάλη ειρωνεία είναι ότι προχτες ήταν κ γιορτή ! Ειρήνης της μεγαλομάρτυρος ..

Posted by Than_I 06.05.10


Της τσόντας γίνεται !!!

Δευτέρα, 3 Μαΐου 2010 0:32 πμ |

alt


Tης τσόντας γίνεται στη showbiz και η μία μετά την άλλη ξανθιά γυρίζει και από ένα πορνό, αλλά όχι για χάρη γούστου.

Πρώτη η Τζούλια Αλεξανδράτου έκανε το πορνό όχι για εκείνη, για τα φουκαριάρικα τα λεφτά που ήταν πολλά. Η επόμενη που ακολούθησε το παράδειγμα της Τζούλιας είναι η Μαριάννα Ντούβλη, η οποία (από παλιότερες δηλώσεις της) έκανε το πορνό όχι για εκείνη, αλλά για το παιδί της.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, τα γυρίσματα ολοκληρώθηκαν το βράδυ της Δευτέρας και η τσόντα βρίσκεται στη διαδικασία του μοντάζ. Θα κυκλοφορήσει, και θα «κρεμαστεί» στα περίπτερα τις επόμενες μέρες. Ουρές θα σχηματίσει ο κόσμος να αγοράσει το dvd της Ντούβλη. 
Πάντως, άνθρωποι από την εταιρεία του 
Σειρηνάκη (ε ναι πού αλλού θα τη γύριζε) λένε ότι η τροφαντή ξανθιά ήταν ιδιαίτερα αποκαλυπτική και ταλαντούχα! Σε μία τσόντα το «ταλαντούχα» μπορούμε να φανταστούμε πού πηγαίνει. Το «αποκαλυπτική», όμως; Εννοούν ότι κι αυτή έμεινε με τις γόβες ή έκανε διάφορα κόλπα πονηρά; Υπομονή και θα την δούμε. Εννοείται ότι το καλύτερο το άφησα για το τέλος. Η Ντούβλη θα έχει περισσότερους από έναν παρτενέρ. Ρε τη μάνα Ντούβλη!

* Στοιχεία από το περιοδικό Λοιπόν



Μάνα, Κουράγιο

Παρασκευή, 30 Απριλίου 2010 8:01 πμ |

alt

Λοιπόν, μαμά, καιρό είχαμε να τα πούμε (από εφημερίδας, διότι από την κανονική ζωή, δόξα να 'χει ο Κύριος, τα λέμε κάθε μέρα). Πήρα την απόφαση να σου γράψω σήμερα όλο το κείμενο της στήλης, γιατί είναι σίγουρο ότι μέσα στις επόμενες ώρες θα με πάρεις τηλέφωνο. Και θα με ρωτήσεις αν πρέπει να βγάλουμε τα λεφτά μας έξω. Από τώρα ακούω το ντριν του τηλεφώνου. Στ' αυτιά μου ηχεί ο διάλογος, σαν να έγινε ήδη

Ελα παιδάκι μου, τι κάνεις;»

«Καλά μαμά, αλλά δεν μπορώ να σου μιλήσω»

«Δεν ήθελα τίποτα, μόνο να σας ακούσω. Το παιδάκι καλά;»

«Καλά. Είναι κάτι επείγον, γιατί δεν μπορώ;»

«Ε, μια στιγμή να μου πεις αν υπάρχει κίνδυνος. Αν πρέπει να βγάλουμε τα λεφτά μας έξω»

«Γιατί;»

«Για να προλάβω την τράπεζα, κλείνει σε δέκα λεπτά»

«Εχει κανένα νόημα να σου θυμίσω ότι δεν έχουμε λεφτά;»

«Αυτά τα λίγα. Γιατί να τα χάσουμε;»

«Ποιος σου είπε ότι θα τα χάσουμε;»

«Βουίζει ο τόπος. Και στην μπιρίμπα, όλα τα κορίτσια που έχουν καταθέσεις, ετοιμάζονται να τις βγάλουν έξω»

«Ναι; Και για πού λένε;»

«Ξέρω εγώ; Πού να ξέρω, κάτι ακούω για Κύπρο, Ελβετία... Εσύ τι λες;»

«Εγώ λέω για Μονακό. Πάντα μου άρεσε το Μονακό. Είναι και πριγκιπάτο, κάνει πιο μούρη»

«Μη με δουλεύεις πια που όλα τα ξέρεις!»

«Αυτό προσπαθώ να σου πω. Οτι δεν τα ξέρω όλα. Πού να ξέρω, ρε μάνα, αν πρέπει να φυγαδεύσεις δυόμισι χιλιάρικα στην Κύπρο; Πού θα τα επενδύσεις, σε σεφταλιές;»

«Τόσα ακούμε. Στην μπιρίμπα της Κλαίρης, πάντως, όλο γι' αυτό μιλούσαν»

«Μαμάκα, πραγματικά, δεν προλαβαίνω τώρα. Κάνε ό,τι καταλαβαίνεις»

«Σαν τι να κάνω δηλαδή;»

«Κουράγιο»

«Και τα λεφτά; Τι να πω στα κορίτσια την Κυριακή;»

«Και στα κορίτσια, να πεις μάνα, κουράγιο...».

 

Γράφει η Ρίκα Βαγιάνη


Αυτό που θέλουν οι γυναίκες

Πέμπτη, 29 Απριλίου 2010 9:08 μμ |

alt

H αλήθεια είναι, βέβαια, ότι η σημερινή γυναίκα καριέρας δεν περιμένει να αντλήσει γοητεία από τα ποτά. Η στυλάτη γυναίκα δίνει εκείνη χαρακτήρα στο ποτό της είτε αυτό είναι ένα ουίσκι είτε ένα εντυπωσιακό «ψαγμένο» κοκτέιλ και το απολαμβάνει σε ένα μπαρ για να χαλαρώσει.

Ητοι ένα γλυκό κοκτέιλ το οποίο δεν θα είναι υποχρεωτικά ελαφρύ, θα είναι όμως σερβιρισμένο σε ένα στυλάτο ποτήρι του Martini.

δείτε περισσότερα.....

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=13770&subid=2&pubid=26745174


Τη νύχτα που χάθηκαν τα αστέρια

Πέμπτη, 29 Απριλίου 2010 6:43 μμ |

alt

Το κλείσιμο των καταστημάτων και επιχειρήσεων την Τετάρτη, 5 Μαΐου από τις 12:30 μ.μ. αποφάσισαν η Γενική Συνομοσπονδία Επαγγελματιών, Βιοτεχνών, Εμπόρων Ελλάδος και η Εθνική Συνομοσπονδία Ελληνικού Εμπορίου. Οι δύο οργανώσεις θα συμμετάσχουν στις απεργιακές κινητοποιήσεις που αποφάσισε για την ημέρα αυτή η ΓΣΕΕ.

Σε ανακοίνωσή τους αναφέρουν: «Τη στιγμή που η συντριπτική πλειοψηφία των συνταξιούχων του ΟΑΕΕ ζει με συντάξεις πείνας και ο Οργανισμός τους κινδυνεύει με κατάρρευση, τη στιγμή που η πλειοψηφία των αυτοαπασχολούμενων, των μικρομεσαίων επαγγελματιών, εμπόρων και βιοτεχνών δίνει μάχη, μάλλον άνιση, να διατηρήσει τις επιχειρήσεις της και τις θέσεις εργασίας σε αυτές, τη στιγμή που αυξάνει διαρκώς ο αριθμός εκείνων που δυσκολεύονται να αντεπεξέλθουν στις καθημερινές υποχρεώσεις τους, μόνο αγανάκτηση προκαλούν οι «συστάσεις και επιταγές» των παρατηρητών για περαιτέρω μέτρα λιτότητας».

Τα αιτήματα των μικρομεσαίων είναι ενίσχυση του Κοινωνικού Κράτους και του Συστήματος Κοινωνικής Ασφάλισης, και όχι υποβάθμιση του, σχέδιο ανάπτυξης στο οποίο οι ΜΜΕ θα έχουν ουσιαστικό και καθοριστικό ρόλο, νέο πρότυπο ανάπτυξης που θα παράγει οικονομική σταθερότητα, πλούτο και προοπτική για όλους και θα αναδιανέμει δίκαια βάρη και οφέλη.

Τονίζουν ακόμη ότι οι μικρομεσαίοι όταν χάνουν την δουλειά τους δεν έχουν κανένα δίχτυ κοινωνικής προστασίας και ο Ασφαλιστικός τους οργανισμός (ΟΑΕΕ) είναι ο πλέον «ριγμένος» στην χώρα.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ


Πορνογραφικά περιοδικά για τυφλούς

Τρίτη, 20 Απριλίου 2010 3:26 μμ |

alt

Πορνογραφικά περιοδικά για τυφλούς δεν υπήρχαν μέχρι σήμερα. Κυριολεκτικά όμως μέχρι σήμερα, διότι σήμερα εκδόθηκε το Tactile Minds που υπόσχεται να προσφέρει «απτές απολαύσεις» σε άτομα με προβλήματα όρασης.

Είναι δημιούργημα της 35χρονης Καναδής Λίζα Μέρφι και κατά τα λεγόμενα της συντακτικής του ομάδας ήρθε για να καλύψει το κενό που υπήρχε στην αγορά του ερωτικού Τύπου. «Δεν υπάρχουν περιοδικά για ενηλίκους που να έχουν ψηλαφητές εικόνες γυμνών», σημειώνει η Μέρφι και συνεχίζει «Ακόμα και το Playboy που στο παρελθόν εξέδωσε κάποια τεύχη με το σύστημα Μπράιγ, δεν περιείχε ποτέ φωτογραφίες τις οποίες οι τυφλοί να μπορούσαν να ψηλαφίσουν».

Να σημειώσουμε βέβαια πως το κόστος είναι ιδιαίτερα ανεβασμένο καθώς η τιμή του τεύχους ανέρχεται στα 180?. Δικαιολογείται όμως από την δημιουργό του που εξηγεί πόση πολλή δουλειά απαιτείται για να δημιουργηθεί η κάθε εικόνα.


«Συνουσία σημαίνει να κλωτσάς το θάνατο στο κώλο ενώ τραγουδάς».

Δευτέρα, 12 Απριλίου 2010 2:01 πμ |


alt

Πως νικάς το θάνατο στην ίδια του τη παρτίδα; Περνάς μέσα από το κωλόμπαρό του, κάθεσαι στο τραπέζι του, τον μεθάς και ύστερα αφού τον έχεις φιλήσει στο στόμα, του κλείνεις το μάτι ειρωνικά και φεύγεις, αφήνοντάς τον διαλυμένο να τρεκλίζει σε μια κόκκινη καρέκλα παρέα με το σκύλο του στα πόδια. Ο Charles Bukowski, αυτό το άγιο ρεμάλι, κάθισε σε αυτό το τραπέζι για χρόνια, ήπιε ότι κι αν του πρόσφερε ο σκύλος, γάμησε όλες τις μαιτρέσες του διαβόλου, έγραψε για να μη τρελαθεί και τελικά κατάλαβε πως η αγάπη είναι ένας σκύλος απ' τη κόλαση.
Ωμός, ειλικρινής μέχρι το κόκαλο, αυτοσαρκαστικός, γυναικάς και αδίψαστος πότης. Τρελός, δίχως κανένα φόβο στο μεδούλι του, χιούμορ που έκρυβε μέσα του συνέχεια την αυτοχειρία και την άρνηση. Ένας άνθρωπος που έκανε όλες τις δουλειές για να πληρώσει το κρεβάτι του και τους τέσσερις τοίχους που φώλιαζαν τη μοναξιά του, να πληρώσει το μεθύσι του και να σταθεί αχόρταγος μπροστά σε μια Remington μέχρι να διαλύσει τα πλήκτρα της ώστε να ξεβρομίσει το μυαλό του. Έγραψε για να διαβάσει κάτι που να έχει ενδιαφέρον, έγραψε για να μη τρελαθεί, έγραψε για νά 'χει κάτι νόημα. Πολλοί θα πουν πως ήταν μοναχά ένας βωμολόχος συγγραφέας. Ο ίδιος αυτοβαφτίζεται ποιητής και δίνει μια γερή κλοτσιά στο κώλο σε όλους αυτούς τους παλιάτσους που ζύγωσαν τη ψευτιά τους μέσα από βιβλία ανούσια και δίχως πάθος.
'Εγραψε αμέτρητα ποιήματα, ήπιε ολόκληρες θάλασσες αλκοόλ, έκανε έρωτα με διάφορες γυναίκες, άσχημες και μη, μισήθηκε κι αγαπήθηκε, μίσησε κι αγάπησε, δε γνώρισε ποτέ το συμβιβασμό, τζόγαρε με όλους και με όλα, αγνόησε το φόβο και το θάνατο. Έμελλε να γίνει αγαπημένος συγγραφέας και ποιητής όλων των μπεκρήδων και των τρελών, των μόνων αγίων που έχουν μείνει πάνω στη γη, όπως έγραφε και σ' ένα του ποίημα. Γεννήθηκε στις 16 Αυγούστου του 1920 και πέθανε στις 9 Μαρτίου του 1994 από λευχαιμία στο νοσοκομείο του Σαν Πέντρο, αφού πρώτα είχε ρίξει αρκετές κλοτσιές στ' αρχίδια του χάρου.

«Συνουσία σημαίνει να κλωτσάς το θάνατο στο κώλο ενώ τραγουδάς».

Charles Bukowski

alt



«H καραμέλα»

Τετάρτη, 24 Μαρτίου 2010 8:09 μμ |

alt

«Καιρός να κάνουμε τη ζωή μας πιο απλή», είναι το σύνθημα που αμέσως ή εμμέσως βλέπω να προσπαθεί να περάσει αυτές τις μέρες. Ειδήμονες της εκλαϊκευμένης ψυχολογίας, συμβουλάτορες του λάιφ στάιλ, ακόμα και ανάλαφροι, ζαχαρωτοί πανελίστες που πλαισιώνουν καλλιτεχνικές εκπομπές, έχουν βρει την καινούρια καραμέλα: καταναλώσαμε υπερβολικά, ζήσαμε πολυτελώς, να βάλουμε νερό στο κρασί μας.

Να με συγχωρείτε, αλλά αυτή την καραμέλα εγώ βρίσκω πολύ δύσκολο να την καταπιώ, κι αν προσπαθήσω, μου στέκεται στον λαιμό. Δεν είναι οδηγία αυτή να «απλοποιήσουμε τη ζωή μας» επειδή βρισκόμαστε σε περίοδο ύφεσης. Να απλοποιήσει τη ζωή του ποιος; Και τι ακριβώς να κάνει πιο απλό; Οι άνθρωποι που ζούσαν μια χλιδάτη ζωή, πιθανόν να χρειαστεί (αν χρειαστεί) να ζήσουν με λιγότερα.

Αλλά πόσοι είναι αυτοί ο άνθρωποι; Πόσοι Ελληνες πραγματικά μπορεί να ακούσουν το σύνθημα «κάνε τη ζωή σου πιο απλή» και να μην εξοργιστούν; Οι οικογενειάρχες με τις δύο (και ευκαιριακά και τρεις) δουλειές, που προσπαθούν να στηρίξουν το σπίτι τους και να μορφώσουν τα παιδιά τους; Οι μητέρες που στερούνται για να προσφέρουν στο νοικοκυριό τους; Οι εργαζόμενες Ελληνίδες, που χτυπάνε οχτάωρα ακατέβατα στο γραφείο, ενώ ισορροπούν σαν ζογκλέρ μεταξύ δουλειάς, οικογένειας και κοινωνικών υποχρεώσεων; Και που η μόνη τους τρελή πολυτέλεια, αν την έχουν, είναι να πάνε για έναν καφέ, ένα γυμναστήριο, ή ένα κομμωτήριο, μία στις τόσες;

Μια  δεν κάνει απλή τη ζωή μας: την κάνει πολύ πιο σύνθετη - και πολύ πιο δύσκολη. Δεν έχουμε πια τις σταθερές της δεκαετίας του '50, που αν είχες παπούτσια, πλάκα και κοντυλοφόρο, για να μην πω και φαγητό στο τραπέζι κάθε μέρα, ήσουν εντάξει.

Οχι ότι δεν πρέπει να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα. Αλλά αυτές οι σαλονάτες αμπελοφιλοσοφίες του τύπου «ευκαιρία να περιορίσουμε τις σπατάλες και να ζήσουμε πιο αγνά» κάνουν τον κόσμο και γελάει.

Και δυστυχώς, δεν γελάει με την καρδιά του, αλλά πολύ πολύ πικρά.

 

ΡΙΚΑ ΒΑΓΙΑΝΗ


Φυσικά δολοφονήθηκε !!!

Τετάρτη, 24 Μαρτίου 2010 0:02 πμ |


alt


«Ελπίζω ότι όσοι εξ' υμών συμμετάσχουν εις την Κυβέρνησιν θέλουν γνωρίσει μεθ' εμού ότι εις τας παρούσας περιπτώσεις, όσοι ευρίσκονται εις δημόσια υπουργήματα δεν είναι δυνατόν να λαμβάνουν μισθούς αναλόγως με τον βαθμό του υψηλού υπουργήματός των και με τας εκδουλεύσεις των, αλλ/ ότι οι μισθοί ούτοι πρέπει να αναλογούν ακριβώς με τα χρηματικά μέσα, τα οποία έχει η Κυβέρνησις εις την εξουσίαν της.» 


«εφ'όσον τα ιδιαίτερα εισοδήματά μου αρκούν διά να ζήσω, αρνούμαι να εγγίσω μέχρι και του οβολού τα δημόσια χρήματα, ενώ ευρισκόμεθα εις το μέσον ερειπίων και ανθρώπων βυθισμένων εις εσχάτην πενίαν». 

Ιωάννης Καποδίστριας 
Πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδος , προς την Δ' Εθνοσυνέλευση . 



Eλπίδα για την επόμενη μέρα.

Πέμπτη, 4 Μαρτίου 2010 5:27 πμ |

alt

Τελικά, δεν αρκεί να ζοριστούμε για να περάσουμε το ιδιότυπο καθαρτήριο για κάποιο διάστημα. 

Αυτό ενδεχομένως να ήταν αρκετό μέχρι πριν από 2-3 χρόνια. Τώρα είναι η ώρα για βαθιά βουτιά χωρίς ανάσα. Μια βουτιά που κανείς δεν είναι σε θέση να πει πότε και πώς θα τελειώσει. 

Με μια προϋπόθεση: κάποιος να μας δώσει την ελπίδα ότι την επόμενη μέρα της βαθιάς κρίσης η χώρα θα αποκτήσει επιτέλους δημόσια νοσοκομεία, δημόσια σχολεία, εφορία και πολεοδομία. 

Μόνο αυτά, τα αυτονόητα, είναι αρκετά.

Α.Δ.



Οι άθλιοι των Αθηνών

Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2010 11:40 μμ |

alt

Από επιτροπές για την Αθήνα, άλλο τίποτε. Χθες οικοδεσπότης ήταν ο υπουργός Πολιτισμού κ. Π. Γερουλάνος. Η μάζωξη για τη σωτηρία της πόλης έγινε υπό την σκέπη της ειδικής επιτροπής Προστασίας του Περιβάλλοντος για το ιστορικό κέντρο της Αθήνας. Τις προάλλες προσκαλούσε σε διάλογο για τη μείωση της εγκληματικότητας ο κ. Μ. Χρυσοχοΐδης (διευρύνοντας ελαφρώς το γεωγραφικό περίγραμμα: όχι Αθήνα, Αττική). Ταυτόχρονα επιχειρεί να περισώσει την κατάσταση ο πλέον αρμόδιος, ο δήμαρχος κ. Ν. Κακλαμάνης. Από κοντά και η υπουργός Παιδείας κυρία Αννα Διαμαντοπούλου, που έχει φτιάξει κάτι σαν προσωπικό φαν κλαμπ με 3.000 υποστηρικτές για μια καλύτερη ζωή στον μικρό δακτύλιο. Τι κάνουν όλοι ετούτοι, μαζί με ακτιβιστές και στελέχη της αυτοδιοίκησης; Κουβεντιάζουν. Καταστρώνουν στρατηγικές. Ανοίγουν τους χάρτες και τοποθετούν βελάκια: εδώ το πάρκο, πιο ΄κεί η δανειστική βιβλιοθήκη, παραπέρα το τμήμα με τους καλούς αστυνόμους. Επί χάρτου όλα τα καλούδια του οργανωμένου κράτους. 

Οσο διαρκεί η ωραία και εποικοδομητική συζήτηση πολιτικών και κατοίκων, το χάος επεκτείνεται. Πέρυσι υπήρχε το Εφετείο με τους 600 καταληψίες του ως κεντρική εστία μπόχας. Εντάξει, δεν φταίνε οι άνθρωποι, ήρθαν για μια καλύτερη ζωή (προσθέστε μόνοι σας εδώ τα γνωστά περί του μεταναστευτικού για να μη γράφουμε τα ίδια κάθε μέρα...). Το Εφετείο της οδού Σωκράτους εξελίχθηκε σε Λερναία Υδρα. Στο κέντρο της Αθήνας σήμερα καταγράφονται 463 σημεία που στεγάζουν σε άθλιες συνθήκες μετανάστες και τοξικομανείς. Την καταγραφή ολοκλήρωσαν οι επόπτες υγείας της Νομαρχίας Αθηνών. 

Πρόκειται για πολυκατοικίες, ξενοδοχεία, κλινικές, ακόμη και αυτοκίνητα. Ο νομάρχης Αθηνών κ. 
Γιάννης Σγουρός (στο σκίτσο) έκανε το αυτονόητο. Εβαλε τους υπαλλήλους του να καταγράψουν επακριβώς το πρόβλημα που εντοπίζεται γύρω από την Ομόνοια. Στα βρωμερά κτίρια για κάθε δυστυχή αντιστοιχούν περί τα δέκα ποντίκια και καμιά εκατοστή κατσαρίδες. Σαν να ζουν σε υπόνομο. Στην ίδια περιοχή πωλούνται καθημερινά 17.000 σύριγγες. Πωλούνται επίσης αγόρια, κορίτσια και όπλα. Τα πράγματα γίνονται κάθε μήνα και πιο περίπλοκα. 

Και ενώ όλα αυτά διαδραματίζονται εκεί έξω, στους κακοφωτισμένους, λερούς δρόμους, οι αρμόδιοι μεμψιμοιρούν, κλεισμένοι σε αίθουσες συσκέψεων. Ανακατεύουν τα ντοσιέ με τις σημειώσεις, δεσμεύονται με βαρύγδουπες υποσχέσεις και στο τέλος βγάζουν την ουρά τους απ΄ έξω. Εχουν όλοι το ίδιο δικαιολογητικό: δεν υπάρχουν κονδύλια για να καθαρίσουν την πόλη. Ακόμη όμως και αν εξευρεθούν οι πόροι, φαίνεται αδιανόητο να υπάρξει συνεννόηση, καθώς οι εμπλεκόμενοι αναφέρονται καθείς σε άλλο κέντρο εξουσίας. 

Ετσι τα νέα στοιχεία που κομίζει η Νομαρχία Αθηνών μπορούν κάλλιστα να αποτελέσουν πρώτη ύλη για ομιλίες σε ημερίδες, για άρθρα σε εφημερίδες και βάση για ξημεροβραδιάσματα: 

ατελείωτες συζητήσεις τροφοδοτούνται με τέτοια ντοκουμέντα. Το δημόσιο και κρατικό κουβεντολόι προσφέρεται για να αποδείξει κανείς αν είναι συντηρητικός ή προοδευτικός. Οι πολιτικάντηδες επιλέγουν το προφίλ τους: εμφανίζονται ως ψυχοπονιάρηδες ή ορθολογιστές. Οι πονηροί πάνε να εκμεταλλευθούν τη συγκυρία: ο φόβος του γκέτο τούς δίνει πόντους. Ενόσω μακρηγορούν η πόλη μεταλλάσσεται. 

Δεν αποκλείεται κάποτε όλοι αυτοί οι «αρμόδιοι» να καταλήξουν σε ένα καταπληκτικό σχέδιο με θεαματικά αποτελέσματα. Οι αλλοδαποί θα απορροφηθούν και θα βρουν δουλειές με καταπληκτικά εισοδήματα. Οι πόρνες θα γραφτούν στα πανεπιστήμια. Τα πρεζάκια θα «καθαρίσουν» και θα φτιάξουν οικογένειες. Η πλατεία Ομονοίας θα μυρίζει Αjax και σε γλάστρες στα πεζοδρόμια θα ανθίζουν πετούνιες. Πρέπει να υπολογίσουμε τους χρόνους. Πόσα χρόνια τώρα τρενάρεται η υποβάθμιση και πόσα ακόμη θα χρειαστούν ώσπου το κέντρο της πόλης να γίνει βιώσιμο; Ο μόνος τρόπος για να τα υπολογίσουμε είναι συγκριτικά με την ηλικία μας. Πρόσεξα τα πρώτα σημάδια υποβάθμισης στα τριάντα μου. Αν δω την επανόρθωση στα πενήντα μου, θα έχω χάσει τα καλύτερά μου χρόνια στην παρακμή. Αυτό δεν ξεπληρώνεται με τίποτα. 

της Λώρης Κεζά.


Κύριε Πρωθυπουργέ, καλησπέρα σας.

Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2010 1:58 μμ |

alt


Κύριε Πρωθυπουργέ, καλησπέρα σας. Με λένε Γιώργο και εμένα. Αν θα μπορούσα να σας έχω απέναντι μου θα με φέρνατε στην ευχάριστη για μένα θέση να σας κάνω μερικές ερωτήσεις. Δεν σας έχω, ίσως για τον λόγο ότι εσείς είστε ένας Πρωθυπουργός και εγώ ένας απλός πολίτης. Όμως θα γράψω με την αίσθηση ότι είστε απέναντι μου.

Είμαι 30 χρόνια φορολογούμενος, και πιστέψτε με, δηλώνω τα πάντα, όταν λέω τα πάντα εννοώ τα πάντα. Πληρώνω το ΙΚΑ μου κάθε μήνα ανελλιπώς, και γενικός πάντα είμαι τυπικότατος με τις συναλλαγές μου. Άρα το συμπέρασμα είναι, όπως θα λέγατε και εσείς πιστεύω, πως δεν έχω κλέψει από το κράτος ούτε μια δραχμή, τότε, ούτε ένα ευρώ, τώρα. Και με βάζετε σε σκέψεις μετά τις χθεσινές σας εξαγγελίες, γιατί πρέπει να πληρώσω ΠΑΛΙ εγώ; Γιατί δεν τα ζητάτε από αυτούς που τα πήρανε; Θυμάμαι που με έμφαση λέγατε στον προηγούμενο πρωθυπουργό "που πήγαν τα λεφτά" και έλεγα μέσα μου. "Για να του το λέει έτσι, αυτός θα ξέρει" Τώρα βλέπω με λύπη μου ότι δεν ξέρατε, το μόνο που θέλατε ήταν να έρθετε να κυβερνήσετε και εσείς και να βγάλετε τα σπασμένα ΠΑΛΙ από εμένα, και σας ρωτώ ΓΙΑΤΙ; Εγώ εκμεταλλεύτηκα  τα τρία κοινοτικά προγράμματα, εγώ έκανα μπίζνες με την siemens, εγώ έκανα δουλειές με off shore εταιρίες που τις είχαν μοναχοί που πουλάνε λίμνες; Εγώ πλούτισα από τα σκάνδαλα που έκαναν και το Σ.Α.Κ.Ο.Π. και η Δ.Ν; εγώ δυστυχώς δεν έκανα τίποτα από όλα αυτά. Εσείς τα κάνατε, γιατί λοιπόν δεν τα ζητάτε από τους εαυτούς σας και από τους συνεταίρους σας στις δημόσιες εργολαβίες; γιατί πρέπει πάλι εγώ να πληρώσω για χρέη που δεν έχω κάνει, αφού όλα αυτά τα χρόνια τα χρήματα που μου ζητήσατε για να μου παρέχετε αξιοπρεπή παιδεία, υγεία, δρόμους, δημόσιες υπηρεσίες, πολιτισμό, αγροτική πολιτική, εργασία, δικαιοσύνη, και προπαντός να μην χρωστάει το κράτος, τα έχω πληρώσει; Με λίγα λόγια, για να μην σας κουράζω κιόλας αφού φαντάζομαι θα είστε κουρασμένος με τις ευθύνες σας, αυτά τα χρήματα που μου ζητάγατε, που πήρατε από την Ε.Ε. που δανειστήκατε για να φτιάξετε όλα αυτά, πήγαν αλλού, μάλλον σε κάποιες τσέπες αφού για να είναι κάτω από κανένα μαξιλάρι αποκλείεται. Έτσι λοιπόν για να φτάσουμε και σε κάποιο συμπέρασμα. Γιατί δεν τα ζητάτε από αυτούς παρά λέτε σε μένα που δεν πήρα ούτε ένα ευρώ για να κάνω λίγο καλύτερη την ζωή μου να τα δώσω; Με προκαλείτε με την σιωπή σας Κύριε Πρωθυπουργέ. Δεν πλήρωσα ότι μου ζητήσατε; ε;

 

Ναι.

Έτσι μπράβο, τότε κάποιοι έκανα κακοδιαχείριση, ναι;

Ναι.

Ωραία, να πάνε φυλακή. Κάποιοι τα κλέψανε, ναι;

Ναι.

Ωραία τότε να δεσμεύσετε περιουσίες και να τους στείλετε φυλακή, και αν και εφόσον τα κάνετε όλα αυτά τότε ελάτε να ζητήσετε την δική μου συναίνεση, γιατί με το να ζητάτε την συναίνεση της Δ.Ν, του Σ.Α.Λ.Ο.Σ και των υπολοίπων δεν είναι λογικό. Λογικό θα ήταν αν ζητάγατε από αυτούς τα χρήματα που λείπουν. Αφού λοιπόν τα ζητάς από εμένα για να στα δώσω θέτω όρους. Να πάνε φυλακή, και να δεσμευτούν περιουσίες. Θα σου έλεγα κι άλλα Πρωθυπουργέ μου αλλά σκέφτομαι πως πρέπει να παρουσιαστείς στους ηγεμόνες σου. ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΚΥΡΙΕ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ!!!

ΠΗΓΉ lifo

http://www.lifo.gr/blogs/pigs_in_spaaaace/20259


Τσικνοπέμπτη σε 21 πλάνα.

Πέμπτη, 4 Φεβρουαρίου 2010 3:05 μμ |

alt

1

Καπνός κουζίνας .Τσίκνα. Η παρουσιάστρια αναδύεται χαμογελαστή από μέσα .Κούνημα χεριού για να καθαρίσει η ατμόσφαιρα. Ψεύτικος βήχας

 

2

Πλάνο από κάτω(μπότα γυναίκα  εσκιμώου) μέση (στρατιωτικό παντελόνι -αποστολή στις ζωές απλών ανθρώπων) , μπουφάν χιονοδρομικού (αποκλεισμένη στα Βόρεια προάστια )

 

3

«Ένα διαφορετικό Gala φίλες και φίλοι , απόψε» άγγιγμα ώμου του χοντρού κυρίου που κόβει τα παΐδάκια. Ελαφρά περιστροφή του κεφαλιού για να φανεί το περιδέραιο. Απλή , απλή μην το ξεφτιλίσουμε κιόλας 

 

4

«Και ποια θα μπορούσα να έχω καλεσμένη αυτή την Τσικνοπέμπτη;».Διαφημίσεις

 

5

Γενικό πλάνο του χώρου .Οικογένειες που σαβουριάζουν.Κοντινό σε ένα παχουλό παιδάκι. Αρπάζει ένα παϊδάκι και τρέχει να το δώσει στην παρουσιάστρια

 

6

«Πάρε Μαρία» της λέει και εκείνη του χαιδεύει το ξανθό κεφάλι του (κουφιοκεφαλάκι ,δεν είχε ένα αδύνατο η παραγωγή;)καθώς της δίνει το ζουμερό παϊδάκι σαν να διαφημίζουν γάλα

 

7

«Η αποψινή καλεσμένη μου δεν χρειάζεται συστάσεις. Μαγειρεύει από τότε που θυμάται τον εαυτό της»

8

Οι καπνοί πυκνώνουν. Ακούγεται μια πενιά (το καλεί η μέρα).Εμφανίζεται η Vefa.

 

8

«Σε ευχαριστώ που έσπασες την σιωπή μηνών για εμένα»

«Μαρία μου τι είναι αυτά που λες .Ξέρεις την εκτίμηση που σου τρέφω»

 

9

Καθισμένες στο τραπέζι. Λαδόκολλα. Προσπάθεια της παρουσιάστριας να φάει   παϊδάκι με μαχαίρι και πιρούνι

 

10

Παρότρυνση της Vefas να φάει με το χέρι. «Μαρία ο άντρας και το παϊδάκι θέλουν χέρι»(κακαριστά γέλια)

 

11

Παρουσιάστρια κάνει το αδιανόητο , τρώει με το χέρι καθώς ηVefa επαναλαμβάνει το βιογραφικό της .Κοντινό στο δαχτυλίδι -βράχο που φοράει

 

12

«Πως κατάφερνες στην εκπομπή σου να μαγειρεύεις με όλα αυτά τα κοσμήματα , ποτέ δεν το κατάλαβα»

«Μαρία μου έκανα πέντε φορές πρόβες την ημέρα για να βγει»

 

13

Κυρία από διπλανό τραπέζι , τρέχει στο τραπέζι της παρουσιάστριας .Η ασφάλεια της εκπομπής δεν καταφέρνει να την σταματήσει

 

14

Ζητά αυτόγραφο από την Vefa .Της λέει ότι είναι κάτι σαν τον Πάπα της κουζίνας , ότι όλοι οι άλλοι είναι απομιμήσεις , ότι έχει όλα τα σκεύη από τα Vefa's house ,ότι μια φορά στην Χαλκιδική την είδε να κολυμπάει με ολόσωμο (ευτυχώς) μαγιό και την τράβηξε φωτογραφία. Παραλήρημα

 

15

«Πως αντιμετωπίζεις τέτοιες ξαφνικές επιθέσεις αγάπης από τον κόσμο ;»

«Μαρία μου χωρίς αυτές τις απλές γυναίκες θα ήμουν ένα τίποτα»

16

Ακούγεται από τα ηχεία «Απόψε κάνεις μπαμ». «Σου το αφιερώνω», «Όχι Μαρία μου εγώ σου το αφιερώνω»

17

«Μα δεν είναι τέλεια η διασκέδαση των απλών ανθρώπων».Πλάνο σε ένα μεθυσμένο που χορεύει ζεϊμπέκικο. «Μαρία μου και εγώ μετά από τόση επιτυχία ένας απλός άνθρωπος , παραμένω»

18

Παρουσιάστρια ρεύεται .Κακαρίζουν. Δεν το κόβουν στο μοντάζ. Ανθρώπινη στιγμή μετά από τόσο λίπος. Διαφημίσεις

19

«Έχω κάνει εκπομπές σε πισίνα , έχω κάνει σε κότερο , έχω κάνει σε ακριβά ξενοδοχεία αλλά αυτό το πράγμα φίλες και φίλοι δεν το έχω ξαναζήσει. Θα ήθελα να ευχαριστήσω την Vefa μας(φωνή νάζι) για αυτή την ξεχωριστή βραδιά καθώς και την ψησταριά που μας φιλοξένησε. Και του χρόνου»

20

H Vefa σηκώνει το τελευταίο της βιβλίο σαν να είναι το Ευαγγέλιο της μαγειρικής (ορκίσου ότι θα ψήσεις τα σουτζουκάκια στην θερμοκρασία που σου λέω)και οι τίτλοι τέλους πέφτουν .

21

Γενικό πλάνο στο χώρο .Ο μεθυσμένος τραβά την παρουσιάστρια για χορό.Το κοινό ουρλιάζει «Σήκω , σήκω».Η παρουσιάστρια διστάζει στην αρχή αλλά μετά του δίνει και καταλαβαίνει. Χαιρετά τους τηλεθεατές σαν να φεύγει με πλοίο της άγονης γραμμής .


πηγή lifo.gr



Για τα «βυζιά» της Ελένης

Τρίτη, 2 Φεβρουαρίου 2010 3:45 μμ |

alt

Όπου φτωχός κι η μοίρα του.. Σαν να μην έφτανε η κρίση που έχει γονατίσει την χώρα, οι περικοπές μισθών και ανθρώπων που πραγματοποιεί η περήφανη ελληνική κυβέρνηση κατ εντολή των «αγορών», δηλαδή κάποιων άπληστων κερδοσκόπων και αλητών, σαν να μην έφτανε η κατάλυση της εθνικής ανεξαρτησίας όπως ο ίδιος ο πρωθυπουργός επισήμανε, τώρα χωρίζει και η Μενεγάκη με τον Λάτσιο!..Τα "πούλησε" όσο καλύτερα μπορούσε..

Ο τόπος δέχεται εκ των όπισθεν μια γερή κλωτσιά από τη μοίρα για να βουλιάξει ακόμα περισσότερο.. Η είδηση του χωρισμού έσκασε σαν βόμβα μεγατόνων με πολλαπλές επιπτώσεις σε όλους τους τομείς της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής.. Δεν πρόλαβε καλά-καλά ο λαός να συνέλθει από το άλλο μεγάλο σοκ που υπέστη, πριν λίγο καιρό, λόγω του χωρισμού του Κούγια με τη Βατίδου, τώρα δέχτηκε και τη χαριστική βολή.. Και ευτυχώς που ο χωρισμός του «μοντελοπνίχτη» έγινε πριν ξεσπάσει η παγκόσμια κρίση και έτσι ο λαός κατάφερε να ξεπεράσει τις βαριές συνέπειες που προκάλεσε χάρις στην συναίνεση όλων των πολιτικών δυνάμεων, των μίντια και φυσικά χάρις στο μεγαλείο της ελληνικής φυλής.. Ως γνωστόν όταν οι Έλληνες είναι ενωμένοι κάνουν θαύματα.. Τούτον όμως τον αβάσταχτο χωρισμό της Ελένης, εν τω μέσον κρισίμων εθνικών στιγμών, πώς θα τον ξεπεράσει ο δύσμοιρος λαός; Δικαίως ξεχύθηκε στους δρόμους με τα περιοδικά στα χέρια και ανοιχτά τα κινητά.. Δικαίως ανοιγοκλείνει με αγωνία τα τηλεοπτικά παράθυρα και ένα μυριόστομο «γιατί» αναδύεται στον μολυσμένο αέρα: -Γιατί χώρισε η Ελένη ρε γαμώτο;

Φαίνεται ότι δεν έχει «άγιο» τούτος ο τόπος γιατί ένα-ένα τα ζευγάρια των

Οικογένειες "πετυχημένων" ενώ πουλάνε θέαμα..

«πετυχημένων» καταρρέουν.. Ύστερα από την παταγώδη κατάρρευση του παγκόσμιου προτύπου «πετυχημένης» οικογένειας των Κούγια-Βατίδου, τώρα καταρρέει και το πρότυπο των «πετυχημένων» Μενεγάκη-Λάτσιου και έπονται και άλλοι.. Ένας αόρατος τρόμος διεισδύει σιγά-σιγά στα σαλόνια όλων των «πετυχημένων» οι οποίοι βλέπουν να έρχεται αργά η γρήγορα και η δική τους σειρά..

Όπως επισημαίνουν διεθνείς αναλυτές, το εθνικό διαζύγιο της Μενεγάκη-Λάτσιου προκάλεσε στον λαό πολύ πιο έντονες ψυχολογικές συνέπειες ακόμα και από την οικονομική κρίση. Γιατί με την κατάρρευση και της «πετυχημένης» αυτής οικογένειας, ο λαός απώλεσε και το τελευταίο του εθνικό όραμα.. Τις τελευταίες δεκαετίες και κυρίως επί διαβόητου «εκσυγχρονισμού», εμφύτευσαν στο λαό το όραμα του εύκολου πλουτισμού και της «επιτυχίας» χωρίς κόπο και μόχθο, χωρίς να παράγουν, χωρίς προσόντα, χωρίς ούτε καν εσώρουχα, απλώς καλλιεργώντας έναν βάρβαρο ατομικισμό και γενικό γραψαρχιδισμό και πουλώντας φούσκες στο Χρηματιστήριο.. Όταν όμως έσκασαν οι φούσκες, όταν περίσσεψε η σπατάλη, η διαφθορά, η λαμογιά, όταν οι επιτήδειοι και αδίστακτοι λεηλάτησαν τον πλούτο της χώρας παρανόμως και νομίμως, όταν διογκώθηκαν και ξεχείλισαν τα χρέη, τότε άρχισε η γενική κατάρρευση.. Έτσι οι μόνες φούσκες που απόμειναν είναι τα βυζιά της Ελένης και προκειμένου ο λαός να έχει και αυτός από κάπου να ..πιαστεί, στράφηκε προς τα το όραμα της Ελένης..

Γιατί και η Ελένη όπως και κάθε Ελένη της επαρχίας της Αθήνας κοιμωμένη, είχε θελήσει και αυτή να γίνει «πετυχημένη», ξεκινώντας από το τίποτα και με μοναδικό της εφόδιο την ομορφιά της.. Ούτε καν τα εσώρουχα δεν της χρειάζονταν.. Μπήκε στο θέαμα για να δώσει θέαμα. Πούλησε ασύστολα στην αγορά της τηλεθέασης ό,τι πολυτιμότερο είχε, δηλαδή τα βυζιά της και έκανε θέαμα την οικογενειακή της ζωή. Τους Γάμους της, τις εγκυμοσύνες της, τα βαφτίσια της.. Και αφού έθρεψε και αυτή με το γάλα των βυζιών της την αγορά των μίντια, των περιοδικών, των εκπομπών, αφού έθρεψε χαριτόβρυτους πανελιστές και πανελίστριες, αφού έβγαλαν από αυτήν ψωμάκι δεκάδες πωλητές θεάματος, τώρα ορμήσανε να ρουφήξουν ακόμα και το γάλα των παιδιών της.. Ο νόμος της αγοράς και του θεάματος είναι αμείλικτος. Σε μετατρέπει μεν από ασήμαντο και τίποτα σε σημαντικό και σπουδαίο προκειμένου να σε μοσχοπουλήσει, αλλά είτε άνθρωπος είσαι, είτε πράγμα, αξίζεις ως ύπαρξη μόνο αν πουλάς και όσο πουλάς.. Το γελοίο είναι πως οι «πετυχημένοι» καταλήγουν πάντα να πιστεύουν και οι ίδιοι ότι όντως είναι πολύ σημαντικοί για τον τόπο και εκδίδουν και επίσημες ανακοινώσεις για τον χωρισμό τους..

Και καλά που η Ελένη είχε να πουλήσει.. Το τραγικό για το λαό είναι ότι δεν του απόμεινε τίποτα πια για να πουλήσει.. Του πήραν και τα ασημικά του πήραν και τα σώβρακα.. Κι όταν δεν έχεις τίποτα να πουλήσεις τότε δεν αξίζεις και κανείς δεν ενδιαφέρεται για σένα..  Όμως, ως γνωστόν, τούτος ο λαός ποτέ δεν ξεχνά και το δαιμόνιον της ελληνικής φυλής ποτέ δεν πεθαίνει.. Μπορεί να απώλεσε και το τελευταίο του όραμα αλλά υπάρχει ελπίδα. Ήδη η Σούλα και ο Βαγγέλης, αμφότεροι γείτονες της διπλανής πόρτας, εξέδωσαν επίσημη ανακοίνωση προς τους δημοσιογράφους ότι χωρίζουν.. Ίσως έτσι τραβήξουν την προσοχή των καναλιών και πάρει κι ο λαός αξία..


Δημοσιεύθηκε από sofistis στο Τρίτη, 2, Φεβρουαρίου, 2010


Μεταμεσονύχτιες ιστορίες

Δευτέρα, 1 Φεβρουαρίου 2010 10:57 μμ |


alt

Μετά τα Μεσάνυχτα η γλώσσα του σώματος έχει τον πρώτο λόγο.
Τα κορίτσια μοιάζουν εξωτικά, ο πόθος φέρνει ρίγη στη ραχοκοκαλιά. 
Είναι η ώρα που βγαίνουν από τις τρύπες τους τα μοναχικά ζόμπι της πόλης. 
Μαχαιροβγάλτες, ναρκομανείς, δολοφόνοι, νταβατζήδες, μεθυσμένοι, φτωχοδιάβολοι συναντιούνται στους έρημους, κακόφημους δρόμους. Φτηνές γυναίκες, φτηνό άρωμα, φτηνά ναρκωτικά. 
Καυτές ανάσες, λίγη αγορασμένη συντροφιά. Η πιάτσα είναι αμείλικτη, η αναλογία του τι δίνεις και του τι παίρνεις ακριβοδίκαιη, η ταρίφα η ίδια και εξομοιώνει όλους τους πελάτες. Το φεγγάρι υπόσχεται λίγα ηδονικά λεπτά κι εσύ κάθε νύχτα νιώθεις να πεθαίνεις και να ξαναγεννιέσαι... 

Υ.Γ.:  Μετά τις ιστορίες του ντετέκτιβ Φιλ Πωτ, ο αγαπημένος κομίστας συγκεντρώνει στο καινούργιο του άλμπουμ 33 ιστορίες που διαδραματίζονται πριν ξημερώσει. Σαν καρέ ενός φίλμ νουάρ που δεν θες να τελειώσει.

Μετά τα μεσάνυχτα και άλλες ιστορίες 
Παναγιώτης Μητσομπόνος, εκδ. ΚΨΜ, σελ. 78


Πράγματα που μαθαίνεις όταν πίνεις με ηλικιωμένους

Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2010 4:43 πμ |


alt

«Όταν συναντάς γελαστούς κι ευγενικούς τύπους, πάντα να αναρωτιέσαι για τα βαθιά τους κίνητρα. Η ανθρώπινη φύση είναι φύση θηρίου, άγρια, και χρειάζεται μεγάλη δύναμη ο νους για να χαλιναγωγήσει τα ένστικτα. Ούτε καν διανοείσαι τι θα κάνουν όλοι αυτοί, αν κοπεί στην Αθήνα το νερό για μια βδομάδα» μου είπε ο άνθρωπος που πίναμε μαζί, δείχνοντας με το βλέμμα το μπαρ.

Ήταν ένας άντρας στα 80, στο τελευταίο μέρος της Αθήνας όπου μπορούν οι ηλικιωμένοι να πίνουν χωρίς να φαίνονται γελοίοι. Ήξερε τι έλεγε. Είχε ζήσει την τρομερή εποχή που οι μισοί  Έλληνες δολοφονούσαν και πρόδιδαν τους άλλους μισούς. Εγώ μεγάλωσα χωρίς ιδιαίτερες διακυμάνσεις στoν δοκιμαστικό σωλήνα του lifestyle.

Eίδα τους θαμώνες. Πάει καιρός που εδώ έρχονται οι διακριτικοί trendsetters της Αθήνας. Και ορισμένα ράκη απ' τα παλιά. Μπορούν και καπνίζουν ακόμα κάτω από τις μαυρισμένες διαφημίσεις του White Horse και μια παλιά διαφήμιση ταυρομαχίας. Ντύσιμο πεποιημένης ατημελησιάς, πόζα μη πόζας, όγκοι πλήξης που εκβάλλουν από τη φυλακή των δοντιών, διόπτρες, λίγα σπυριά, επιθυμίες σαν συγκρουόμενα σε λούνα παρκ, επιχειρηματικές πληροφορίες για τα media. Να η Αθήνα!

Βοηθούντος του παρηγορητικού αλκοολισμού, όντως μπόρεσα να κάνω την αφαίρεση. Που πάντα με εκπλήσσει. Πάντα καταλήγω ότι εκείνο το ευγενικό, παχουλό παιδί που ο μπαμπάς του το εγκατέστησε στη μεγάλη εφημερίδα και κάνει τον στοχαστικό αναλυτή είναι ένα σίχαμα ολκής, συναισθηματικά αναλφάβητος, παιδευτικώς καντσονίσιμα και πρόθυμος απατεώνας. Εννοείται ότι δεν θα έδινε του αγγέλου του νερό (ούτε τώρα δίνει). Και, αντιθέτως, εκείνο εκεί το ρεμάλι, με την κοφτή γλώσσα και το κυνικό gestalt, σε μια στιγμή κρίσης θα σου έδινε το χέρι να πιαστείς. Κι ας είναι φίλος της Τζούλιας Αλεξανδράτου!

Τηρουμένων των αναλογιών, ζούμε τα ίδια σκηνικά με την κρίση των τελευταίων δυο χρόνων. Τα ένστικτα ξεσπαθώνουν, το ίδιο και οι μικροπρέπειες. Οι μουλωχτοί αποκαλύπτουν τους κοπτήρες τους, ο στόμφος μαρουλιάζει. Κι εκπλήξεις αλλεπάλληλες - ιδίως από την πλευρά γιγάντων που ξεφουσκώνουν. Κορυφαίο παράδειγμα: οι 300 σωτήρες του έθνους, αφού συσκέφθηκαν (σε στάση anxiety και περισκέψεως), βγήκαν να δηλώσουν ότι για να συμβάλλουν στην αντιμετώπιση της κρίσεως θα περικόψουν τους μισθούς τους κατά 100 (εκατό) ευρώ έκαστος!! (Είναι απολύτως βέβαιον ότι κυβερνώμεθα από νάνους.)

Οπότε στα καλά της κρίσης το κορυφαίο είναι η απότομη διαύγεια που αποκτάς στο βλέμμα, το τέλος της προσποίησης και η αχρήστευση κάθε ρητορικής. Πριν πέσει το σκοτάδι, ο ορίζοντας είναι πιο καθαρός. Τα λόγια πέφτουν σαν ψιλόβροχο, και μόνο νόημα έχουν πια οι πράξεις.

Η δική μου πράξη απόψε είναι ότι πίνω. Και περιμένω τους μήνες να περάσουν. Γιατί καλή είναι η διαύγεια και η αναμέτρηση με τους ανθρώπους, καλό είναι να ξεχωρίζεις τους καλούς από τους σκάρτους, αλλά ακόμα πιο καλό το μεθύσι μια μέρα με βροχή, το παραμύθι της δημιουργίας, η συνομιλία με τις σκιές, τα όνειρα που προσπαθείς να πραγματοποιήσεις, οι μικρόκοσμοι που δημιουργείς για να ζήσεις μέσα τους με κάποια ασφάλεια, αυτό το μπαρ που είναι σαν βαγόνι παλιού τρένου και πάει, πάει, χωρίς να έχεις πια διάθεση να δεις απ' έξω τα τοπία να φεύγουν, γιατί το ωραιότερο τοπίο είναι πια το πρόσωπο των φίλων σου.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΤΑΘΗ ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟ